Tibetan
་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་མཐོང་བས་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཤིང་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པའི་རང་བཞིན་ཤིང་མ་ཡིན། རང་ཉིད་ཁོ་ནས་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ངེད་ཀྱིས་ཀྱང་སྨྲ་བར་མི་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བཟོད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་ནུས་པ་ཡིན་ན་ནི། འོ་ན་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལྟ་ངན་འདི་ནི་བསླབ་པར་དཀའ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཤིང་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་རྟེན་ལུས་པས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ན། ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཁོ་ན་རྟོགས་བཞིན་པའི་ཆ་ཤས་སུ་གྱུར་པ། ཤིང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་གཅད་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཁར་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་གྱིས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེར་ཡང་ཁར་བ་ནི་འབའ་ཞིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འདི་དང་ལྡན་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བས་འབའ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤིང་ཡང་ཤིང་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅད་པ་ཡིན་པས་འབའ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན། འདི་ལྟར་འདི་ནི་ཤིང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཀྱང་རྣམ་པར་གཅོད་པ་རྟོགས་པར་འདོད་པས་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཤིང་གི་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་བར་དབྱེ་བ་རྟོགས་པ་ཤིང་མ་ཡིན་རྣམ་པར་གཅད་པས་ཤིང་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཤིང་མ་ཡིན་རྣམ་པར་གཅད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་མ་བཅད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ན་འདིར་ཤིང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་གཅད་པ་མ་རྟོགས་མོད། ཇི་འདི་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རམ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ནི་འདི་ཤིང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྟོགས་པ་ན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ན་ཁྱད་པར་གྱི་ཁྱད་པར་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ནི་ཤིང་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འ
Chinese
是言说，但这并非通过看见而证悟。然而，对于分别念的知识来说，显现的仅仅是树，以及与此相反的非树的自性。仅凭自身证悟，这句话我们也不忍心说。如何能忍受呢？因为将显现的对境作为树和非树的仅仅是自性。如果分别念也能仅仅凭此就能证悟自性，那么就会变成可成立的对境。这种邪见难以教导，因为证悟名为“树”的事物，是通过区分非树的方式，以其自身的所依而达到究竟。如果这种过失会发生，那么仅仅区分就变成了正在证悟的部分。名为“非树”的事物，并非仅仅是证悟区分。 如果不是这样，那么名为“有冰雹”的事物就不会通过特殊性来证悟，因为在那里，冰雹仅仅是唯一的自性。如果说因为与此相连而达到最终，所以不是唯一的，那么树也是区分非树，因为不是唯一的，怎么会是可成立的对境呢？像这样，说“这不是树”这句话，也是因为对方想要证悟区分而说的。对于他来说，并非没有证悟树的意义。因此，证悟树和非树的区别，是通过区分非树来证悟树的。那么，就会变成不是区分非树了吗？如何不区分呢？因为仅仅是证悟与此相反的事物。或者，在这里没有证悟非树的区分，仅仅凭此就会变成没有证悟区分吗？如果那样的话，那么“这不是树”这句话也不会证悟区分，因为没有非树的区分。在区分的证悟中，并非一切都要区分，就像证悟特殊性时，特殊性的特殊一样。如果是那样，那么就会证悟名为“树”的事物，因为会推论出在一切处都会证悟“这不是非树”的缘故。
English
It is a statement, but this is not realized through seeing. However, for the knowledge of conceptual thought, only the tree appears, and the nature opposite to it, the non-tree. We cannot bear to say that it is realized only by itself. How can it be endured? Because the nature of merely the tree and the non-tree, which have been made the object of manifestation. If conceptual thought can also realize the nature by just that much, then it will become an object to be established. This wrong view is difficult to teach, because the realization of what is called "tree" is perfected by its own basis through the gate of distinguishing non-trees. If this fault were to occur, then merely distinguishing would become a part of what is being realized. What is called "non-tree" is not merely the realization of distinguishing. If it is not so, then what is called "having hail" will not be realized by the particularity, because there, hail is only the unique nature. If it is said that it becomes ultimate by being connected with this, so it is not unique, then the tree is also distinguishing non-trees, because it is not unique, how can it be an object to be established? Like this, saying "this is not a tree" is also done because the other party wants to realize the distinction. For him, it is not that there is no realization of the meaning of the tree. Therefore, the realization of the distinction between tree and non-tree is the realization of the tree by distinguishing the non-tree. Then, will it become not distinguishing the non-tree? How can it not be distinguished? Because it is only the realization of what is opposite to it. Or, here the distinction of non-tree is not realized, will it become not realizing the distinction by just this much? If that is the case, then the statement "this is not a tree" will also not realize the distinction, because there is no distinction of non-tree. In the realization of distinction, not everything has to be distinguished, just like the particularity of the particular when realizing the particular. If that is the case, then what is called "tree" will be realized, because it would follow that it will be realized everywhere that "this is not a non-tree."
Tibetan
དི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འགལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏེ་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་ཕན་ཚུན་བསྟན་པ་མེད་པར་བརྗོད་ཀྱི། འདི་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཅིག་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བས་ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་བསྒྲུབས་ནས་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བཤད་པ་ནི། དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་གྱུར་པའི་དོན་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྟོགས་པ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བློ་དོན་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ལ་གནས་ཏེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལྡོག་པའི་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཐ་དད་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ལ་སྐད་སྦྱོར་ཏེ། ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྟོགས་པ་དེ་ལ་སྣང་བ་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པའི་ཤིང་ལ་སྒྲ་དགོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་པ་བློའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཐུ་ལས་དང་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དབང་གིས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་དོ་བོ་དང་བྲལ་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་སྣང་བའི་དབང་གིས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་འདྲ་བར་རོ། །དངོས་སུ་ན་ནི་སྒྲ་ལས་བློ་ལ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་ལྟར་རྟོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ནི་དེ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འགྲེལ་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་སྙན་པ་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཐ་དད་པ་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་རོ། །སྦྱོར་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། འདི་དག་ནི་ཤིང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀུན་དུ་བསྟན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་དེར་སྦྱར་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དག་གིས་རྟོགས་པའི་དོན་ཁོ་ན་ལས་སྒྲ་སྦྱོར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྟོགས་བྱེད་པའི་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། རང་གི་རྟོགས་པའི་རྔེས་འབྲངས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱི་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ནི་བློ་དེ་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་ཞེས་མདོ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་རང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་
Chinese
關於如何與此區分相矛盾的說法已經講完，即使承認了，也說這樣理解沒有相互指示。這不是區分的理解，而是以其他方式指示的緣故。因此，所謂的「理解一」的知識，是用「樹」和「非樹」來建立的，並且用「其」等來解釋為具有不同的對象。也就是說，能夠區分彼與非彼之事的理解者，安住在所謂的「心識執持一義」之上，能夠區分事物，是因為它具有事物反體的特徵差別，為了能夠理解其差異，所以將聲音與差異聯繫起來。理解樹與非樹的區別，是指在顯現中，將聲音安立在與非樹相背離的樹上。因此，所說的顯現為心的因，以及其因區分的力量，以及由於非其因的區分力而遠離非其因的負擔，以及安住在所謂的「理解一」的知識上的顯現力，似乎與自身本質相同。實際上，雖然從聲音中可以理解存在於心中的名言，但由於理解的錯亂，所以像事物一樣地理解。釋文是「彼等是」等。對此的解釋是這樣的：在分別的知識中安住，分別識所對應的境成為不同的悅耳之物，聲音與不同於其因的事物聯繫起來。解釋聯繫的自性是：「這些是樹」等，普遍指示之後。如何近似指示呢？就是與之聯繫在一起。由所理解之物和能理解之物，僅僅在所理解的意義上聯繫聲音，而不是在其他方面。因此，指示能理解者所理解的境是，跟隨自己的理解。這就是所說的。跟隨他者的理解，就是經部本身所說的「心識存在於彼事物之中」。因此，特別是自與他之分別念顯現為一
English
The explanation of how it contradicts this distinction has been completed, and even if it is acknowledged, it is said that there is no mutual indication in understanding it in this way. This is not an understanding of distinction, but because it is indicated in another way. Therefore, the knowledge called "understanding one" is established by "tree" and "non-tree," and it is explained as having different objects by "its" and so on. That is to say, the understander who can distinguish between that and non-that things dwells on what is called "mind holding one meaning," and can distinguish things because it has the characteristic difference of the object's opposite, and in order to be able to understand its difference, the sound is connected with the difference. Understanding the distinction between tree and non-tree means that in appearance, sound is established on the tree that deviates from non-tree. Therefore, what is said to appear as the cause of mind, and the power of distinguishing its cause, and being free from the burden of non-its cause due to the power of distinguishing non-its cause, and the power of appearance dwelling on the knowledge called "understanding one," seems to be the same as its own nature. In reality, although the term existing in the mind can be understood from sound, it is understood like a thing due to the confusion of understanding. The commentary is "they are" and so on. The explanation for this is like this: abiding in the knowledge of distinction, the object corresponding to the distinguishing consciousness becomes a different pleasing thing, and the sound is connected with things different from its cause. Explaining the nature of the connection is: "these are trees" and so on, after universally indicating. How is it indicated approximately? It is connected with it. By what is to be understood and what can be understood, sound is connected only in the meaning of what is understood, and not in other aspects. Therefore, indicating the object understood by the understander is following one's own understanding. This is what is said. Following the understanding of others is what the sutra itself says, "the mind exists in that thing." Therefore, especially the distinction between self and other appears as one.