Tibetan
མ་པར་གཅད་པར་འགྱུར་ན་དེ་དག་ཤིང་འཛིན་པ་མེད་པར་གཟུང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་གཅད་པའི་ཚེའོ། །ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ཤིང་ངམ་ཤིང་མ་ཡིན་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་བྱེད་པ་དེས་དེ་དག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཅད་པ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཚད་མ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་ན་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཅོད་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དེ་མི་ཤེས་པ་ནི་དེས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ཁས་ལེན་ན་ཉེས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་བརྗོད་ནས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་སྤང་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རྣམ་པར་གཅོད་པ་མི་རྟོགས་ན་ཡང་ཤིང་དེ་ལས་གཞན་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལ་དགོད་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་དགོད་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་འགོད་པའང་དེ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། སྒྲ་དེ་ལས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལ་དགོད་པ་ན་དེ་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །ཤིང་གི་སྒྲ་དེ་ནི་ཤིང་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་ནི་བརྡ་ལ་ཤིང་མ་ཡིན་དེ་དག་ལ་མ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་གཏོགས་ན་ཤིང་མ་ཡིན་པ་གསལ་བ་ཅན་གྱི་ཤིང་གི་བདག་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲ་མ་བཀོད་པ་དེས་ན་ཤིང་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བས་ཤིང་མ་ཡིན་པ་སྤངས་ནས་ཤིང་ངེས་པར་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གང་ཞིག་གང་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་མ་བཀོད་པ་དེ་ལས་དེ་ཡོངས་སུ་དོར་བ་མི་འཐད་དེ། དཔེར་ན་འདི་ཉིད་ལ་ཤིང་ཤ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་མི་གཅོད་པ་ནི་མི་འཐད་དོ། །འདི་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བརྡའི་ཚེ་ཞེས་ བྱ་བའོ། །འདིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པས་སྟོང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཁས་ལེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་གྱི་གང་ལས་སྒྲུབ་པ
Chinese
如果不是区分，那些就不能被理解为没有执持树木，因此是互相依赖的。 解释那个本身，就是“在那时”，即区分的时候。为了知道树木和非树木，为了接近于寻求树木和非树木的意义。如果有人寻求分别认识树木或非树木各自的自性，那么他知道那些不共有的自性，就是通过区分所要成就的，因此已经承诺了区分，因为那是它的量。因此，如果没有区分，就没有这两者的知识。为了显示即使区分，也会因为互相依赖而变得不了解，那就是“那不了解是因为那个”。像那样，如果承诺区分，那么在陈述了相同的过失之后，为了舍弃非区分的方面而解释说：即使不理解区分，将树木与非树木区分开来，就是从那区分开来。将它与其他的区分开来，也是没有完全舍弃那个本身，那在何处存在呢？那些从声音上施加名称的人，不会在完全舍弃非树木之后才进入。当区分非树木时，就将它与说是理解的果实结合起来。树木的声音没有遮止那些非树木，因此那些从那施加名称的人，不会在完全舍弃它之后才进入。对此也解释了理由，因为在约定俗成中，非树木对那些不明显。这是这样说的：除了区分之外，没有对非树木明显的树木的自性不共有的声音进行安排，因此说“拿树来”，怎么能在舍弃非树木之后，确定地理解树木呢？对于没有完全舍弃而安排的，从那完全抛弃是不合理的，例如这本身与树木、沙巴等差别一样。因此，不区分是不合理的。解释这个本身，就是“约定的时间”。 在这里，对方承诺空无区分的论证本身，就会产生这个过失，而不是从什么论证
English
If there is no distinction, those cannot be understood as not holding trees, therefore they are mutually dependent. Explaining that itself is "at that time," that is, the time of distinction. In order to know trees and non-trees, in order to approach seeking the meaning of trees and non-trees. If someone seeks to separately recognize the self-nature of trees or non-trees, then knowing the uncommon self-nature of those is what is to be accomplished through distinction, therefore distinction has been promised, because that is its measure. Therefore, if there is no distinction, there is no knowledge of these two. In order to show that even if there is distinction, it will become incomprehensible because of mutual dependence, that is "that incomprehension is because of that." Like that, if distinction is promised, then after stating the same fault, in order to abandon the aspect of non-distinction, it is explained: Even if distinction is not understood, distinguishing trees from non-trees is distinguishing from that. Distinguishing it from others is also not completely abandoning that itself, where does that exist? Those who apply names from sound will not enter after completely abandoning non-trees. When distinguishing non-trees, it is combined with saying that it is the fruit of understanding. The sound of trees does not prevent those non-trees, therefore those who apply names from that will not enter after completely abandoning it. The reason for this is also explained, because in convention, non-trees are not obvious to those. This is said like this: Apart from distinction, there is no arrangement of sound for the uncommon self-nature of trees that is obvious to non-trees, therefore saying "bring a tree," how can one definitely understand trees after abandoning non-trees? For what is not completely abandoned and arranged, it is unreasonable to completely abandon from that, for example, this itself is like the difference between trees, shapa, etc. Therefore, not distinguishing is unreasonable. Explaining this itself is "the time of convention." Here, the opponent's promise of an argument empty of distinction itself will produce this fault, not from what argument.
Tibetan
་དང་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡང་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལྟར་ན་ནི་བསྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་ཕྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲུབ་པས་ངེས་པའི་ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཤིང་མ་ཡིན་ཞེའམ། འདི་ནི་ཤིང་ངོ་ཞེས་ཤིང་ལ་ཤིང་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་ལ་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ན་འདིར་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ཡང་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར། གལ་ཏེ་མི་སྒྲུབ་གཞན་མི་དགག །ཅེས་འདོན། གནའ་རབས་དག་གིས་རྨོངས་པས་འདོར་རོ། །འདིར་མི་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གཅོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་སེལ་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཉིད་གཞན་གྱིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལ་ནི་གཉིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབའ་ཞིག་གི་དགག་པ་སྒྲུབ་པ་ལས་གཞན་པའི་བྱེད་པ་ཅན་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དེ་འདི་ནི་ཤིང་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤིང་མ་ཡིན་པ་བཀག་ནས་ཤིང་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བཀག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མི་སྒྲུབ་གཞན་མི་དགག །ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པས་ནི། །ཅི་ཅར་གཉིས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་འདི་གཉིས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཉི་ག་སྒྲུབ་པ་བསལ་ནས་རང་གི་བསམ་པས་སྒྲུབ་པ་དག་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། མདུན་གནས་གཅིག་ཅིག་རབ་བསྟན་ནས། །ཞེས་པའོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་བྱས་ཤིང་སྒྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་བྱས་ཏེ། བརྡར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེས་ན། བརྡ་ལ་དེ་དག་མི་སེལ་ན། །ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་མི་གཅོད་པ་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ནི་གང་ཁོ་ན་ལ་བརྡར་བྱས་པ་ནི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དང་རྣམ་པར་མི་གཅོད་པ་གཉིས་ལ་ཡོད་པའི་ཉེས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་གལ་ཏེ་གཞན་བཀག་ མི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་འདོན་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་འདི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་འགོག་པ་ཉིད་དོ། །དགག་པ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་པས་དེ་སྤངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་སྤྱི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལྟར་ན་འགའ་ཞིག་རྣམ་པར་གཅད་པས་ཅུང་ཟད་གཅིག་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ
Chinese
对于也存在区分的情况，则不是这样。按照那样，对于要证明的意义，后来才进行区分。因此，依靠自身的证明来确定树和非树两者，知道这个是非树吗？这个是树吗？因为对于树要区分非树，对于非树也要区分。因此，即使这里存在区分，也不会变成互相依赖的过失，这样说的是“然而”。这里念诵“如果不是证明，则不否定其他”。古代的人们因为愚昧而舍弃了。这里说不合理不是这样，因为说消除区分自性的证明的人们，正是因为其他人舍弃了那样的意愿。对于区分，则是认识到两种，因为有否定和证明。正因为如此，才说唯一的否定，具有与证明不同的作用，是区分。说这个不是非树，否定了非树，证明了树，因为这是区分的自性。因此，因为两个否定会变成否定区分，所以才说“如果不是证明，则不否定其他”。通过区分，对于任何事物都是无二的，因此，这两个就这样被否定了。像这样，在消除两种证明之后，显示以自己的想法来清净证明，就是“善于显示一个在前方”。不做区分，仅仅做证明，是称为指示的词语。因此，通过“如果不在指示中消除那些”，说了对于不区分有什么过失，那是不存在的。因为说了仅仅指示的是，即使在安立名称的时候，也会仅仅认识到那个。因此，区分和不区分两者都存在过失。在什么时候，如果念诵“如果否定其他，则不做证明”，那个时候也是在遮止区分。意思是说，因为否定和证明的自性是区分，所以要舍弃它。正因为如此，按照解释普遍事物的人的说法，通过区分稍微说一点也不是这样。
English
It is not the case that there is also distinction. According to that, distinction is made later for the purpose of proof. Therefore, knowing the two, tree and non-tree, determined by self-reliant proof, is this a non-tree? Is this a tree? Because non-tree is distinguished for tree, and also distinction is made for non-tree. Therefore, even if there is distinction here, it will not become the fault of mutual dependence, so it is said, "However." Here, it is recited, "If it is not proof, it does not negate others." Ancient people abandoned it out of ignorance. It is not the case that it is unreasonable here, because those who say to eliminate the proof of the nature of distinction, it is because others have abandoned such intention. For distinction, two are realized, because there are negation and proof. For that very reason, it is said that the only negation, which has a function other than proof, is distinction. Saying that this is not a non-tree, negating the non-tree, and proving the tree, because this is the nature of distinction. Therefore, because two negations will become negating distinction, it is said, "If it is not proof, it does not negate others." Through distinction, everything is non-dual, therefore, these two are negated in this way. Like this, after eliminating the two proofs, showing the pure proof with one's own thought is, "Skillfully showing one in front." Without making distinction, only making proof, is the word called indication. Therefore, through "If those are not eliminated in the indication," it is said that whatever fault there is in not distinguishing, that does not exist. Because it is said that what is merely indicated is, even at the time of establishing names, only that will be recognized. Therefore, both distinction and non-distinction have faults. At what time, if it is recited, "If it negates others, it does not make proof," at that time it is also preventing distinction. It means that because the nature of negation and proof is distinction, it should be abandoned. For that very reason, according to the explanation of those who speak of universal things, it is not the case that saying a little through distinction.