Tibetan
་པའི་བག་ཆགས་ཏེ་དེའི་མཐུ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་སྤྱིར་ཞེན་པར་ག་ལ་འགྱུར། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གང་གིས་རིག་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་འཇུག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྒྱུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་དུ་རྟོགས། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་ལ་ཆོས་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པས་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཆུ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁོ་ན་ལ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དཔེར་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་བསླད་པ་རྣམས་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ནང་གི་རབ་རིབ་ལ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་དག་མི་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནང་གི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ཅི་འགལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མེད་དེ་བདེན་པའི་དམིགས་པ་བཀག་པ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔར་གྱི་ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཤེས་པ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་སྐྱེ་བ་སྲིད་ན། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་འདི་ཉིད་དུ་འགྱུར་མོད། ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེས་པས་ཅི་བྱ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྤོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་བཀག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་མ་རིག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཞིག་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ ཡིན་པ་དེས་ན་བསླད་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་མ་རིག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་མོ་དང་རགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་ཟད་པས་དམིགས་པ་མེད་པས་ན་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཡང་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་
Chinese
是习气，因为是从它的力量中产生的。如果没有它，就不会变成分别念，因为是无分别念的智慧，因此怎么会执著于一般呢？如果依赖于分别念的习气，就会如实地变成分别念。如果有人认为，从明觉中产生分别念，即使没有对境，也是因为分别念之前的识，从无始以来就作为因产生，那么这在哪里理解呢？虽然一切识都仅仅依赖于对境，然而，因为相似等原因，会产生错乱，就像对水的认识一样。为了消除这种疑惑，才说了“仅仅对外境”。例如，声音等被扰乱的事物，即使没有依赖于对境的差别，也像在内部的模糊中产生一样，如果这些无明的自性仅仅从内部的差别中产生，那有什么矛盾呢？难道不是没有能成立的吗？怎么会没有呢？因为在遮止了真实的对境时，分别念仅仅随着之前的识而产生就成立了。即使没有对境，分别识也能随着之前的识而产生，那么，眼等识也会变成这样。为了说明从境、根和作意中产生有什么用，才说了“因为是从无明中产生的”。这不是要舍弃它。遮止分别念的对境，因为认为分别念的习气是因，所以认为分别念的习气本身就是无明。因此，如果根识是从分别念的习气中产生的，那么，如果它仅仅变成分别念，因为没有分别念，所以这些不是从无明中产生的，因此是扰乱。分别念本身就是无明，这是指对分别念的习气本身说分别念。那么，根的分别识也因为微细和粗大的分别念无尽，没有对境，所以会依赖于习气吗？为了消除这种疑惑，才说了“或者”。如果
English
It is a habit, because it arises from its power. If it were not for that, it would not become conceptual thought, because it is the wisdom of non-conceptualization, so how could it be attached to the general? If it relies on the habit of conceptual thought, it will become conceptual thought as it is. If someone thinks that conceptual thought arises from awareness, even without an object, it is because the consciousness before conceptual thought has been produced as a cause from beginningless time, then where is this understood? Although all consciousnesses rely solely on objects, however, due to similarities and other reasons, confusion arises, just like the knowledge of water. To eliminate this doubt, it is said, "Only to external objects." For example, things that are disturbed, such as sounds, even if there is no difference relying on objects, just as they arise in the internal blur, if these natures of ignorance arise only from internal differences, what contradiction is there? Isn't it that there is nothing to establish? How could there not be? Because when the true object is blocked, the arising of conceptual thought merely following the previous consciousness is established. Even without an object, if conceptual consciousness can arise following the previous consciousness, then eye consciousness and so on will also become like this. To explain what is the use of arising from object, faculty, and attention, it is said, "Because it arises from ignorance." This is not to abandon it. Blocking the object of conceptual thoughts, because the habit of conceptual thought is considered the cause, the habit of conceptual thought itself is considered ignorance. Therefore, if root consciousness arises from the habit of conceptual thought, then if it only becomes conceptual thought, because there is no conceptual thought, these are not produced from ignorance, therefore it is a disturbance. Conceptual thought itself is ignorance, which refers to calling the habit of conceptual thought itself conceptual thought. Then, will the conceptual consciousnesses of the senses also rely on habits because the subtle and coarse conceptual thoughts are endless and there is no object? To eliminate this doubt, it is said, "Or." If
Tibetan
ཏེ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྣམས་མ་བསླད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ལ་ཐལ་བ་འདི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཁས་བླངས་ན་ནི་འདི་ཐལ་བ་མ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། གཉིས་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་སུ་ན་ནི་འདི་ཤེས་པ་ཙམ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་སྔོན་པོ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ༌། །སྔོན་པོ་དང་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་སོགས་པ་དག་སྲིད་པ་ཡིན་ན་ནི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་འདི་དག་སྔོན་པོ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བས་གཉིས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཡང་དེ་ལ་དོན་དམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་ནི་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་བསླད་པ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་ཚད་མའི་ནང་དུ་བགྲང་བར་བྱེད་ཅེ་ན། ཐམས་ཅད་བསླད་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསླད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མ་དང་དེར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེས་ན་འདི་དག་ཚད་མའི་ནང་དུ་བགྲང་བར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བསླད་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་དང་དེར་སྣང་བ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། བཤད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་ཏེ་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལོག་པའི་མཐར་ཐུག་པར་དོན་བྱ་བར་རུང་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་བྱ་བ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བསླང་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཇི་སྲིད་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལས་མ་འདས་པ་དེ་སྲིད་དུ་རུང་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་མེའི་དོན་བྱ་བ་བཙོ་བ་དང༌། སྲེག་པ་དང༌། ཟས་ཟོས་པས་སྐྱེད་པ་བྲུ་བས་གདུངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་ན་བཀྲེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ལས་གཞན་ནི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཚད་མ་ཡིན་པ་ན། གང་དུ་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམ་པ་འདི་ལྟར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་དེ་ལས་གཞན་ནི་བཟློག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་སུམ་དང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་དོན་དུ་འདི་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཞེས་སྨོས་སོ། །ལོག་པས་བྱས་པ་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡི
Chinese
如果诸根的识不是错乱的自性，那么在这种情况下，如果承认对它们来说这个推论会成为过失，那么这个推论就不是过失，因此没有过失。解释没有过失的理由是，名为“无二”的缘故。实际上，这仅仅是识，但由于错觉的力量，它显现为认知蓝色的自性。如果存在蓝色和非蓝色等事物，那么这些事物仅仅是事物，因此它们会变成认知蓝色的自性，因此不是无二，因为蓝色的相也是它们的真实存在。如果没有，那么就是无二的自性。如果眼睛等识是错乱的自性，那么如何将它们列入量中呢？因此说，即使一切都是错乱的自性。如果一切识仅仅是错乱的，即使如此，也仅仅存在量和显现的安立。因此，这些识可以被合理地列入量中。如何对错乱的自性安立量和显现呢？解释说，只要存在作为二取显现之因的习气，直到其止息的究竟，对于能够实现目标的事物，由于不欺骗显现的意愿，因为目标存在。例如，即使一切识都是错乱的，只要没有超出二取的习气，那么对于能够实现目标的事物，例如火的目标是烹饪、燃烧，以及通过饮食产生的满足感，通过饮水而平息的痛苦，这些都是存在的。因此，这种识是量。例如，当火等识持续产生时，就会产生消除饥饿痛苦的自性的识。除了量之外，因为是量，所以具有这种特征的识是量。在任何地方，如果火等识的相续没有像这样普遍存在，那么与此相反的就不是量。因此，这是世俗现量和非现量的共同特征。又为了什么目的而安立这个呢？因此说，即使是错乱的。错乱所造作的事物，在某些情况下也会变成支分。
English
If the consciousnesses of the senses are not of the nature of being uncorrupted, then in that case, if it is admitted that this inference would become a fault for them, then this inference is not a fault, therefore there is no fault. The reason for explaining that there is no fault is because it is called 'non-duality.' In reality, this is merely consciousness, but due to the power of illusion, it appears as the nature of knowing blue. If there exist things such as blue and non-blue, then these things are merely things, therefore they would become the nature of knowing blue, therefore it is not non-duality, because the aspect of blue is also their true existence. If that does not exist, then it is the very nature of non-duality. If the consciousnesses of the eyes, etc., are indeed corrupted, then how are they counted among valid cognitions? Therefore, it is said, even though everything is indeed corrupted. If all consciousnesses are only corrupted, even so, there is only the establishment of valid cognition and appearance. Therefore, these are reasonable to be counted among valid cognitions. How are valid cognition and appearance established in what is corrupted? It is explained that as long as it remains, the habit, which is the cause of the appearance of duality, until the ultimate cessation of its reversal, because it is not deceiving for the desire to manifestly achieve what is fit to be done, because the object to be done exists. For example, even if all consciousnesses are corrupted, as long as one has not gone beyond the habit of duality, so long as the desire to manifestly achieve what is fit to be done, the object of fire, such as cooking, burning, and the satisfaction produced by eating food, and the alleviation of suffering by drinking, exists. Therefore, this kind of consciousness is valid cognition. For example, when the consciousness of fire, etc., continuously arises, there arises the consciousness of the nature of eliminating the suffering of hunger. Other than valid cognition, because it is valid cognition, a consciousness with such characteristics is valid cognition. Wherever the continuum of the consciousnesses of fire, etc., does not universally operate in this way, then the opposite of that is not valid cognition. Therefore, this is the common characteristic of worldly perception and non-perception. Again, for what purpose is this established? Therefore, it is said, even though it is corrupted. What is done by corruption also becomes a limb in some cases.