Tibetan
ས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་དང་དེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཐ་དད་ན། ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མ་འཁྲུལ་པར་གཞན་ལ་གཞན་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད། འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་འཐད་དེ། འདི་ནི་རྡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དབྱུག་པ་གཅིག་དུ་མ་དང་འབྲེལ་པས་ཀྱང་དེ་དང་ལྡན་པའི་དབྱུག་པ་ཅན་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་དབྱུག་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དེ་དང་ལྡན་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ནས་དེ་དག་འདྲེས་པ་ཡིན་གྱི། དབྱུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐ་དད་པ་རྣམས་དངོས་པོ་གཅིག་དང་ལྡན་ པས་ནི་འདྲེ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་སྤྱི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་བ་ལང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་གཉི་ག་སྣང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་གྱི་ཐ་མི་དད་པར་རོ་གཅིག་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བ་ལང་དང་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆ་ཐ་མི་དད་ན་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། བ་ལང་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདིར་ཐ་དད་པ་སྣང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཐ་མི་དད་པའི་རྟོགས་པ་ནི་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བ་ལང་ཞེས་རྟོགས་པ་ནི་འདིའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆ་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིད་ལ་དེ་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདིར་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པར་རོ་གཅིག་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་མི་དད་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་སྟེ། དེའི་ཚེ་འདིས་ཐ་དད་པ་སྤངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་ཀྱང་སྒྲས་མ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་ན་འཇུག་པ་དང་མི་འཇུག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ལས་ཐ་དད་པ་གཞན་ཡིན་ན་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་མྱོང་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱི། ཐ་མི་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་འདིར་འགའ་ཞིག་བླང་བ་དང་གཞན་ནི་དོར་བར་འགྱུར། ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་འགའ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བ་ལང་གི་དཀར་པོ་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ལས་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་གནས
Chinese
如果说是土地改变，那不是的。如果总的和具有它的那些是不同的，那么认识为不不同的无错乱性就不成立的缘故。如果说在那里加上增益而认识的缘故，认识为不不同，那么怎样在不错乱的情况下，对其他加上其他的增益呢？如果是错乱本身，那么那样是合理的，就像说“这是微尘”一样。即使一根木棍与众多相连，那么具有它的木棍者，怎么不会相连呢？那是因为具有一根木棍的缘故，加上增益的具有它的，仅仅成为自己的自性，那些才混合，木棍不是。因此，不同的那些，具有一个事物，混合是不可能的。因为那个的缘故，不同和不不同的自性不是总的，因为说“这是牛”的时候，不同和不不同两个显现，会成为过失，因为不会成为不不同而味道相同。如果牛和“这个”的部分不不同，那么也不会成为共同的基础，就像说“牛，牛”一样。因此，那个本身是不同的知识吗？如果说这是不同和不不同的分别，那么在这里，以不同显现为先导的，不不同的认识是没有的，然而认识为“牛”的时候，对于“这个”的部分不认识而成为认识，心中那个也仅仅是不不同的。因此，在这里认识为不同，什么也没有，然而仅仅是不不同而味道相同。因此，怎样不同和不不同显现为不同呢？那个时候，这个不是舍弃了不同。如果说有，但是没有用语言说，那不是的。如果没有不同，那么进入和不进入是不行的缘故。如果不同于不不同，那么会有进入和退出的体验，因为什么是不不同，那个本身是不同的缘故，那么怎样在这里，拿取一些，而舍弃其他的呢？不同或者不不同所说的法，什么也没有可以认识的，然而认识为牛的白色自性本身是不不同的，那个本身不是不同自性的缘故，它的处所。
English
If it is said that the ground changes, that is not the case. If the general and those who possess it are different, then the non-erroneous nature of recognizing as non-different will not be established. If it is said that because of understanding by adding an increment there, it is understood as non-different, then how can one add another increment to another without being mistaken? If it is the mistake itself, then that is reasonable, just like saying "This is dust." Even if one stick is connected to many, how can the stick-holder who possesses it not be connected? That is because it possesses one stick, and the incremented possessor of it becomes its own nature, and only those are mixed, not the stick. Therefore, it is not possible for different things to be mixed by possessing one thing. For that very reason, the nature of different and non-different is not general, because when saying "This is a cow," both different and non-different appear, it will become a fault, because it will not become non-different and have the same taste. If the parts of "cow" and "this" are not different, then they will not become a common basis, just like saying "cow, cow." Therefore, is that itself different knowledge? If it is said that this is a distinction between different and non-different, then here, there is no non-different understanding that is preceded by the appearance of different, but when understanding "cow," the part of "this" that is not understood becomes understood, and that in the mind is also only non-different. Therefore, there is nothing here that is understood as different, but only non-different with the same taste. Therefore, how do different and non-different appear as different? At that time, this is not abandoning the different. If it is said that it exists but is not expressed in words, that is not the case. If there is no difference, then entering and not entering are not possible. If the different is other than the non-different, then there will be an experience of entering and exiting, because what is non-different is itself different, so how can one take some and abandon others here? There is nothing to be understood about the dharma called different or non-different, but what is understood as non-different in the white nature of the cow itself is not the nature of different, so its place.
Tibetan
་སྐབས་སུ་རྟོགས་ཞེས་དྲུག་པའམ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འདི་བ་ལང་ངོ་ཞེས་འདིའི་བ་ལང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདྲེན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །རྟོགས་པས་སྟོང་ཡང་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་ཁས་བླང་བར་ཡང་ཅི་འགྱུར། དེས་ན་རྟོགས་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མ་འཁྲུལ་པར་མི་འཐད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འཐད་དོ། །དེ་བཤད་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཁྲུལ་པ་ནི་གསལ་བའི་ཆ་ལ་ནི་མི་འཐད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཞེན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བའི་ཆ་ཡང་ འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་བ་ལང་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བ་ལང་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་དེ་ལྟར་ལོག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་དེ་དག་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་དེ་དག་གི་དོན་བྱ་བ་དེ་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པས་བ་ལང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སད་པ་ན་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དེས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་རྣམས་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་དོན་འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཞེས་སྨོས་སོ། །གཏན་ཚིགས་དེས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་རིགས་མཐུན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ནི་གསལ་བ་དག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞུང་བཙུགས་ནས། རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གཞན་དུ་མཚོན་པའི་འཁྲུལ་པས་དེའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་ཉི་ཚེའི་སྤྱིའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་ཡང་དག་པ་དང༌། ལོག་པའི་ཤེས་པ་གཉི་ག་ཡང་སྤྱིའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཉིད་བསལ་བའི་ཕྱིར། སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཆུ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་སྨིག་རྒྱུ་དག་ལ་ཆུའི་རྟོགས་པ་འ
Chinese
之时，领悟即变为第六或有法之一方。称“此乃牛”，却无法领悟到此处的牛之自性。即使领悟空无，又怎会承认异体与非异体之方？因此，此领悟若加以分析，则不应是不谬误的，若是谬误则应理。对此的阐述即是“由谬误之故”。谬误在清晰之分上是不应理的，然而仅在执着上才是。清晰之分也并非谬误，此外，因其即是牛之自性，故仅如是领悟。因未成立领悟无异体之故。因领悟名为牛之故。如是确立其为颠倒之后，诸事物仅由事物之法性所生。为塑造此论典而阐述道：若无理由之故。即是说。彼等事物本身即是谬误之理由，然并非一切皆是，如是阐述道，彼等之义即是行彼事，譬如由花斑等领悟牛之相状一般。意义并非习气之因，然而是识本身，如是阐述道，即是“由体验之门”。由分别识本身即是分别之习气，且彼等亦于体验事物而觉醒时，于彼时生起定解。因此，由体验之门，诸义乃是因。分别之习气亦是分别之因，为阐述此义而说“具谬误之果”。结论是，诸事物即是因。因此，如是安立宗派，认为同类者之共同识之因仅是清晰者，而非共同者。对于异类者，亦以将自性描绘为他者的谬误，而成为属于彼类之少量共同因者，为驳斥他人之承许，以及为遣除正确与颠倒二者之识皆是共同理由之故，故说“海市蜃楼等亦”。对于与水异类之海市蜃楼等，生起水之领悟。
English
At that time, realization transforms into the sixth or one aspect of the existent. Saying "This is a cow," one cannot realize the very nature of the cow in this place. Even if one realizes emptiness, how can one assert the aspect of difference and non-difference? Therefore, this realization, if analyzed, should not be non-erroneous; if it is erroneous, it is reasonable. The explanation for this is "due to the power of error." Error is not appropriate in terms of clarity, but only in terms of attachment. The aspect of clarity is also not erroneous, because it is the very nature of the cow, and therefore it is realized only as such. Because the realization of non-difference is not established. Because it is realized as being called a cow. Having thus established it as being inverted, things are produced only by the very nature of things. To shape this treatise, it is explained: If there is no reason. That is to say. Those things themselves are the reason for error, but not all of them are, as it is explained, the meaning of those is doing that thing, just as one perceives the appearance of a cow from speckled things and so on. The meaning is not the cause of habit, but it is consciousness itself, as it is explained, that is, "through the door of experience." From the very consciousness of discrimination comes the habit of discrimination, and when those are awakened by experiencing things, they generate certainty at that time. Therefore, through the door of experience, things are the cause. The habit of discrimination is also the cause of discrimination, and to explain this meaning, it is said "having the result of error." The conclusion is that things are the cause. Therefore, having thus established the tenet, it is held that the cause of the common knowledge of similar things is only the clear ones, and not the common ones. For dissimilar things, also, with the error of portraying the nature as other, it becomes a minor common cause belonging to that category. In order to refute the acceptance of others, and to eliminate the fact that both correct and inverted knowledge are common reasons, it is said "mirages and so on also." For mirages and so on, which are dissimilar to water, the realization of water arises.