Tibetan
་སོགས་ཞི་བ་ཡང་སྨན་རྣམས་ཡོད་ན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་ན། གལ་ཏེ་ཡང་འདི་གསལ་བ་ཡོད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནམ། སྤྱིས་ཡིན་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་སྤྱིའི་འབྲས་བུ་ཉིད་བསལ་ནས་དེ་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་ཁོ་ནར་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ན། ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ལ་ནི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན། དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན་སྨན་རྣམས་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་ལ། རིམས་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་དེ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་དེ། ཞིང་འགའ་ཞིག་ ལས་སླེ་ཏྲེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནུས་པ་གང་ན་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཆད་པའོ། །འོན་ཏེ་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་སྤྱི་ཁྱད་པར་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞིང་ཐ་དད་པས་ཀྱང་སྤྱི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་ན་དེར་གསལ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཐ་མི་དད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པར་ཐལ་བ་ཡིན་ནོ། །སུན་དབྱུང་བ་གཞན་ཡང་བཤད་པ་ནི། བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལྟོས་པ་ན་སྐབས་སུ་བབ་པའི་སྤྱི་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་དེ་བས་ན་ཕན་འདོགས་མེད་ཕྱིར་ཡང་སྤྱི་ནི་རྟག་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་འགྱུར་ཡང་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གསལ་བ་རྣམས་བཞིན་དུ་སྤྱི་ཡོད་ན་ཡང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྤྱི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་འདོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་གལ་ཏེ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞུང་འཛུགས་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིས་འབྲས་བུ་བྱེད་ན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་ཐམས་ཅད་མངོན་བར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཡང་མངོན་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་བཞིན་དུ་གསལ་བ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན། འགའ་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྤྱི་ལ་བཏོན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞིག་བརྗོད་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད། འདི་ལྟར་གསལ་བ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་མི་སྦྱོར
Chinese
如果诸如能平息疾病的药物等存在，因为是有生灭之法，那么，如果这个显现存在，是否会产生？如果笼统地说是，却不能区分随行和相违，那么即使这样，也会通过其他方式排除笼统的结果，而确定只是那个显现的结果。像这样，即使原因没有差别，结果也会变得不同。就像有结果却没有原因一样，随行和相违的跟随也是不存在的。因为总的来说，任何差别都不可能存在。因此，如果是它的结果，那么药物等因田地等的不同而不同，而平息瘟疫等则会变得没有差别。但也有差别，因为有些田地里，例如萝卜等，其效力本身不能迅速发挥作用，而另一些田地则不能。如果说“如果”等等，这是在解释。或者说，田地等不同，总的来说不会变得不同。如果田地不同，总的来说也会变得不同，那么对于不同的显现来说，由于不同的原因，认识也不会变得相同，因为它们是不同的。因此，这会过度地导致自己的本质丧失。另一种反驳是，被称为“教导”。如果说“什么”，那么表明它与当下所说的总性相关。理由是，因为没有帮助，所以总性是常恒的，即使变化也没有帮助。因此，不能像显现那样，即使总性存在，也会产生结果，因为总性本身没有结果是有害的。没有帮助本身，是通过“如果这个”等等来建立论点的。如果总性产生结果，那么因为它不依赖于一起产生，所以会立即实现一切。这也会显现出来。如果像总性一样，显现也不是刹那的，那么因为它对任何事物都没有帮助。如果这样，通过对总性的驳斥，能说出什么特别之处呢？怎么会没有特别之处呢？像这样，显现不是刹那的，所以不会接近结合。
English
If medicines that can pacify diseases, etc., exist, since they are subject to arising and ceasing, then, if this manifestation exists, will it arise? If one says generally that it does, but cannot distinguish between following and contradicting, then even so, one will eliminate the general result through other means and determine that it is only the result of that manifestation. Like this, even if the cause has no difference, the result will become different. Just as there is a result but no cause, the following and contradicting are also non-existent. Because in general, no difference can possibly exist. Therefore, if it is its result, then medicines, etc., will be different due to the differences in fields, etc., while the pacification of plagues, etc., will become without difference. But there are also differences, because in some fields, such as radishes, etc., their efficacy itself cannot act quickly, while in others it cannot. If one says "if," etc., this is explaining. Or one says that fields, etc., are different, but in general, it will not become different. If fields are different, in general, it will also become different, then for different manifestations, due to different reasons, the recognition will also not become the same, because they are different. Therefore, this will excessively lead to the loss of one's own essence. Another refutation is called "teaching." If one says "what," then it shows that it is related to the general nature that is being discussed. The reason is that because there is no help, the general nature is constant, and even if it changes, it is not helpful. Therefore, one cannot say that like manifestations, even if the general nature exists, a result will arise, because the general nature itself having no result is harmful. The lack of help itself is established by "if this," etc. If the general nature produces a result, then because it does not depend on arising together, it will immediately accomplish everything. This will also become manifest. If, like the general nature, the manifestation is also not momentary, then because it is not helpful to anything. If so, by refuting the general nature, what special thing can one say? How can there be no special thing? Like this, the manifestation is not momentary, so it will not closely combine.
Tibetan
་ན་སྐད་ཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་དོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྤྱི་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་གོ །དཔེ་ནི་དེ་ལྟར་སྤྱི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ནས་གསལ་བ་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་དུས་དང་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ཡང་མདུན་ ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར། དཔེར་ན་སྨན་ཁ་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་རྟོགས་དོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གཞུང་འཇུགས་པ་བརྗོད་ནས། གཅིག་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དེ་དག་བྱེད་པ་ན་དེ་མི་བྱེད་པ་ཅན་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཐ་མི་དད་པར་བཤད་པ་ནི། གཅིག་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དེ་ལྟར་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་ན་སྤྱི་ཁས་བླངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོགས་པ་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་གནས་པ་ན། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་ཀྱང་བློ་ལ་ལྟོས་པའི་སྤྱི་ལ་དོན་རྣམ་པར་གནས་པ་འགྲུབ་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་སློང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་ཅི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉི་ག་ལྟར་ཡང་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་རྩོད་པར་བྱེད་པ་ལ་འདྲི་པ་ན། དེ་ལ་ཅེས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཞན་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གཞན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད། འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་འདི་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཚུངས་སོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་དུ་བས་མེ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་འཇུག་པ་མེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་མེའི
Chinese
那么刹那间就会有所助益。如果总相不是刹那，那么其自性就会消失。例如，正因为总相和别相没有差别，并且没有助益，所以证明了它不是果的差别的因，因为显现是具有差别的，所以为了显示它是随顺于那个差别的。显现被称为时间和地点。从因的差别来成立差别，就会成为果的差别。这也会在刹那间从前面显示出来。因此，就像某些药物等等，理解一个意义，知道意义等等。说了进入论典之后，显示成立理解一个等等，就是像那样。因此，显示说那些不是它的结果的东西，也成立为没有差别而各异，就是说，当做那些的时候，因为与不做那些的东西各异，所以说不各异。因为那些与非因的东西也各异，所以说那些不各异，就是说一个。如果那样考虑，如果安住于总相被承认，并且分别念不是事物之境，并且没有任何总相，那么，为了显示即使分别念不是事物之境，也能成立依赖于心的总相上的意义的如实安住，而发起争论，就是又怎么样。如果询问两种情况有什么过失而进行争论，那就是对于那个会怎么样。因为自相不可能成为分别念的境，所以了知以遣余为相的总相，自相与外境相同。或者，如果不是外境，那么如何起作用？这是这样说的，因为分别念不是事物之境，所以如果不是像这样的自性的总相，就不能了知自相相同，然而事物的自性仅仅是其他的。那么，如何以烟推知火而进入，就能获得以火所要成立的？那个分别念是火的
English
Then, in an instant, it will be helpful. If the general characteristic is not momentary, then its own nature will disappear. For example, precisely because the general and specific characteristics are not different, and there is no benefit, it is proven that it is not the cause of the difference in the result, because the manifestation is with difference, so in order to show that it is in accordance with that difference. Manifestation is called time and place. Establishing difference from the difference of cause will become the difference of result. This will also be shown from the front in an instant. Therefore, like some medicines, etc., understanding one meaning, knowing the meaning, etc. After saying entering the treatise, showing the establishment of understanding one, etc., is like that. Therefore, it shows that those things that are not its result are also established as different without difference, that is, when doing those things, because they are different from those that do not do those things, so it is said that they are not different. Because those are also different from non-causes, it is said that those are not different, that is, one. If you think like that, if you abide in the general characteristic being acknowledged, and the conceptual thought is not the object of things, and there is no general characteristic at all, then, in order to show that even if the conceptual thought is not the object of things, it can establish the true abiding of the meaning on the general characteristic that depends on the mind, and initiate the dispute, that is, what else. If you ask what faults there are in both cases and argue, then what will happen to that. Because the self-characteristic cannot be the object of conceptual thought, it is known that the general characteristic with exclusion of others as its characteristic, the self-characteristic is the same as the external object. Or, if it is not an external object, then how does it function? This is said in this way, because conceptual thoughts are not the object of things, so if it is not a general characteristic of this kind of self-nature, one cannot know that the self-characteristic is the same, however, the self-nature of things is only other. Then, how can one enter by inferring fire from smoke, and obtain what is to be established by fire? That conceptual thought is the fire's