Tibetan
ཉ་བར་བསྒྱུར་བས་གསལ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་སྤྱི་བ་ལང་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་བ་ལང་ངོ་ཞེས་གསལ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན། གྲངས་ཀྱང་གཉིས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རེ་རེ་ལ་ཡང་གཉིས་གཉིས་སོ་ཞེས་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་ཡང་ལག་ཅན་ཡང་ཡན་ལག་རྣམས་སུ་ལས་ཡན་ལག་སོ་སོ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་ནོ་སྙམ་པ་དང་བྱ་བ་ཡང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚོས་པ་ཚོས་པ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་འདི་ནི་སྤྱི་ཁོ་ནའི་ཡིན་གྱི། གྲངས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མ་འབྲེལ་ཏེ། དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུའ་རྟོགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་དུ་མ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་མ་ངེས་པར་ བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གཅིག་དུ་མ་དང་འབྲེལ་པ་འདིར་རང་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཉེ་བར་སྡུད་ན་གྲངས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྡུད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྲེལ་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་དེ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་གཞན་ལ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། སྤྱི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ནུས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། འོ་ན་འདི་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །སྔོན་པོ་གཅིག་ལ་སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ནུས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་གཞན་དག་ལ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། མ་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ན་ནུས་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཤད་པ་ནི་དེ་ལྟར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་འཆོལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། གཅིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཉི་ག་ལ་གཉིས་གཉིས་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་རྫས་ཀྱང་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་ཡན་ལག་རེ་རེ་ལ་ཡན་ལག་ཏུ་འཛིན་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །བརྗོད་པ་གཉིས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ན། གལ་ཏེ་རེ་རེ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་འགའ་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གནས་ན་ཇི་ལྟར་རེ་རེ་ལ་དེ་ལྟར་མི་རྟོགས་འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་གཉིས་རེ་རི་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ནི་མི་གནས་པ་དེ་ལྟར་ནི་ཡང་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། ཆ་མེད་པ་ནི་དུ་མ་ལ་གནས་པ་ན། རེ་རེ་ལ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཆ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དེ་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་བསྒྲུབས་པ་ན། །གང་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྤྱི་ཐ་དད་པ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་བློའི་སྣང་བ་སྤྱིའི་ངོ་བོར་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། གཞན་དག་དེ་ལྟ་ འོ་ན་ཞེས་སྨྲའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྱི་མེད་ཀྱང༌། བློའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སྤྱི་ཁས་བླངས་པས། བློའི་སྣང་བ་ཁོ་ན་སྤྱི་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་བློའི་བསམ་པས་སྤྱིར་བསྟན་པ་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འདྲེས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཐ་མི་དད་པ་འདི་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་མི་རིགས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་མེད་པ་ཉིད་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། འདི་དག་གི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་དོན་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་དེ་དག་རྣམས་མཚུངས་པ་མེད་པར་ནི་དེ་དག་གི་སྤྱིར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བློའི་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིའི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དོན་གཞན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ཐ་དད་པ་ནི་དོན་གཞན་ཏེ་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེར་འདི་ཇི་ལྟར་འབྲང་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་གིས་འདི་དེའི་སྤྱིར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་དེ་དང་འདྲེ་བར་འགྱུར། འདི་ཉིད་བཤད་པ་ནི། ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ་འདི་དག་ནི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་དད་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་གང་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་དུ་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་སྤྱིའི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་པ་དེ་བསྟན་པས་རྩོད་པར་བྱེད་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐབས་ཀྱི་བློའི་སྣང་བ་ལའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་དོན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ་ཞེ་ན། འདི་སྐད་བརྗོད་པ
Chinese
通过区分并不能把握清晰。如果共相牛自身就是牛的自性，因此它能把握清晰，称之为牛。那么，数二自身就是二的自性，因此对于每一个个体，也应该产生“二、二”的觉悟。同样，有肢者在各个肢体中，对于各个肢体，也应该产生“是有肢者”的想法。行为也应该对于树木等产生“颜色、颜色”的想法。然而，如果认为产生觉悟的能力仅仅是共相的，而数等则不具备，那是不相关的。因为在那样考察时，会看到那样的觉悟，因为与一和多相关联，所以会产生那样的觉悟。那也不是那样确定的。 如果在这里，一和多的关联能够近似地包含依赖于自身的知识，那么数等也应该能够包含。如果关联也仅仅是达到那个程度，因此依赖于它的知识不能在其他境上获得，那么共相也会同样如此。像这样，如果能力也具有那样一种与对境相关的知识，那么，因为这是对境的法性，所以数等也会同样如此。因为对于一个蓝色事物，产生“是蓝色”的认识，会依赖于那个能力，所以对于其他会产生认识的事物，也不会不产生认识。然而，如果这既不是与对境相关联，也不是不真实的，那么能力也会同样如此。对此的解释是“如果是那样，那么……”这样说的。那样，本体就会混乱。如果仅仅在二上才会有二的显现，而在一个上则不会，那么怎么会对两者都产生“二、二”的觉悟呢？因此，怎么会是知识与无差别之境本身呢？同样，事物也不是在各个肢体中，对于各个肢体，产生执取为肢体的因，就像共相一样。当言说安住于二自身时，如果不是安住于每一个个体，那么就不会安住于任何一个。然而，如果安住，那么怎么不会对每一个个体都那样觉悟呢？像这样，如果二不是完全安住于每一个个体，但又是安住的，因此才会那样觉悟。
English
Distinguishing does not lead to clear apprehension. If the universal 'cow' is itself the nature of 'cow,' and therefore it clearly apprehends and is called 'cow,' then, since the number 'two' is itself the nature of 'two,' for each individual, there should also arise the understanding of 'two, two.' Similarly, for a being with limbs, in each of the limbs, for each individual limb, there should arise the thought, 'This is a being with limbs.' And actions should also produce the thought 'color, color' for trees and so on. However, if one thinks that the ability to generate understanding belongs only to the universal, and not to numbers and so on, that is irrelevant. Because upon such examination, such understanding is seen, and because of the connection with one and many, such understanding arises. But that is not so certain. If here, the connection of one and many could closely include the knowledge that depends on itself, then numbers and so on should also be able to include it. If the connection only reaches that extent, and therefore the knowledge dependent on it cannot be obtained in other situations, then the universal would also be the same. Like this, if the ability also has such a knowledge associated with an object, then, because this is the nature of the object, numbers and so on would also be the same. Because the knowledge 'It is blue' arises for a single blue thing, it will depend on that ability, so it is not that it will not arise for other things that will produce knowledge. However, if this is neither associated with an object nor unreal, then the ability will also be the same. The explanation for this is, 'If it is like that, then...' That is what is said. In that way, the essence would be confused. If only two manifest as two, and not one, then how can there be an understanding of 'two, two' for both? Therefore, how can knowledge be the very object of non-difference? Similarly, things are not the cause of grasping as limbs in each of the limbs, for each individual limb, just like the universal. When speech abides in two itself, if it does not abide in each individual, then it will not abide in any. However, if it abides, then how is it that one does not understand it that way for each individual? Like this, if two does not completely abide in each individual, but it does abide, therefore one will understand it that way.
Chinese
哦！无分之物若安住于众多，则于一一不能完全圆满，必将成为有分之物。因此，如是则非胜义谛。如是成立之后，以“以何自性”等，由遮遣总别异体之门，依于宣说心识之显现为总的自性，为遣除“彼非胜义谛”，其他则说“如是耶”。如所说之理，虽无外境之总，然由心之思念力而承认总，故唯心识之显现成为总。如是，由心之思念而显示总时，于自性显现为无异体，乃是虚妄安立而宣说为混合，故此无异体即是总。彼亦是实有，故说彼非胜义谛是不应理的。彼如何有耶？答曰：以是了知之自性故。若问：为遣除彼，无者亦是立宗，故彼非是。答曰：若复了知之显现是无异体，如是，由此等之故，任何转变，彼亦非成为义相同。以彼等无有相同，故彼等亦非成为彼等之总。彼亦非是有，如是，心识之显现与了知非是异体。显示外境之事物自性唯是从彼异体，是为“义异”。义异即是义不同，乃是观待了知之自性。如是成为彼者，此如何随逐，以何此成为彼之总，如何与彼混合？此即是说“于了知之自性”。此为了知，而此等是事物，如是宣说异体。现在，于“以何自性”等之论典中，以显示了知之显现如何宣说为总之自性而作诤论，即是“若彼之自性”等。以于事物本身执著之故，彼是指彼时之心识显现。所谓“如是”，若问：乃是了知之自性，以对境诸事物之故，由错乱而施设名言耶？则如是说
English
O! If a partless thing abides in many, it will not be completely fulfilled in each one, and it will necessarily become a thing with parts. Therefore, as such, it is not the ultimate truth. After it has been established like that, by "By what own nature," etc., through the door of refuting the difference between the general and the particular, relying on the explanation of the appearance of the mind as the nature of the general, in order to refute "That is not the ultimate truth," others say, "Is it like that?" According to the way it has been explained, although there is no general of external objects, by the power of the mind's thought, the general is accepted, so only the appearance of the mind becomes the general. Like this, when the general is shown by the mind's thought, it is falsely imputed that it appears as non-different from oneself, and it is explained as being mixed, so this non-difference itself is the general. That is also existent, so it is not reasonable to say that it is not the ultimate truth. How is it existent? Answer: Because it is the nature of knowing. If you ask: In order to refute that, the non-existent is also a thesis, so that is not it. Answer: If again the appearance of knowing is non-different, like that, because of these, whatever change, that will not become the same in meaning. Because those do not have the same, so those also do not become the general of those. That is also not existent, like this, the appearance of the mind and knowing are not different. Showing that the nature of the object of external objects is only different from that, is called "other object." Other object is different object, it is the nature of depending on knowing. Having become like that, how will this follow, by what will this become the general of that, how will it mix with that? This is what is said, "In the nature of knowing." This is knowing, and these are objects, like that, it is explaining difference. Now, in the treatise of "By what own nature," etc., by showing how the appearance of knowing is explained as the nature of the general, the dispute is made, that is, "If that's own nature," etc. Because of clinging to the object itself, that refers to the appearance of the mind at that time. The so-called "like that," if you ask: Is it the nature of knowing, because of the objects, is it applying terms by confusion? Then it is said like that.