Tibetan
འི་ཆོས་སོ། །འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཡང་གསལ་ན་ནི་འ་དོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་པས་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འདིའི་ཡུལ་གསལ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་མངོན་པར་རློབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་དང་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་པ་མི་འདྲ་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གསལ་བའི་ཆ་བཟློག་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་མངོན་པར་རློམ་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འགའ་ཞིག་གསལ་བ་མེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཉིད་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་མངོན་བར་རློམ་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་དངུལ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དངུལ་ཉིད་ཡུལ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འདིའི་ཡུལ་ནི་དོན་ཉིད་ མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་དེར་མངོན་པར་རློམ་པ་དག་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། དེ་གསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེ་གསལ་བ་མེད་པར་ཡང་དེའི་རིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་བསླད་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཡུལ་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་དགའ་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཡུལ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་རང་གི་བདག་ཉིད་སྣང་བཞིན་བ་ན་ཡང་དོན་དུ་ངེས་པ་ཡིན་གྱི། བདག་ཉིད་སྣང་བ་ནི་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་བ་ན་ཟླ་བ་སྣང་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་ཟླ་བ་གཉིས་བཞིན་དུ་དོན་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། མ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བཟུང་བའི་རྣམ་པ་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་པ་གཞན་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ལ། རང་གིས་རིག་པ་ཡང་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་རིག་ལ་ཡང་རྟོགས་མི་འདོད། །གཞན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་པ་གཞན་ཁས་མ་བླངས་པར་རྟོགས་པ་ཡང་འདིར་གང་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར། བརྟགས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་འདིར་ལན་ཅི་ཡོད
Chinese
是这样的法。像这样，如果对于越发执着的那样事物的显现也很清晰，那么就像贪爱等一样，由知识的自性所区分。例如，就像胜论派所承认的那样。同样，就像此处的境显现那样，也同样会显现。当与现量所见的自性不同，并且没有知识不同的不共自性显现时，如果遮止境显现的部分，那么剩下的就只有显现而已。而且，因为有些不容许不显现，所以作为知识自性的蓝色显现就是进入。因此，由于自己的显现不是外境，却显现为外境，所以说是颠倒。因此，就像对于银等颠倒之境的自性进行分析，银本身是境一样，此颠倒的境也不是真实的事物。这仅仅是对它的显现而已，它不是显现，而且没有显现也不是它的知识。例如，就像在梦等错乱中，想要显现的境所缘，就是那样的喜悦本身，而不是与境相关的颠倒。同样，在此处，即使显现为自己的体性，也是确定为意义，但体性显现不是颠倒，就像显现两个月亮时显现月亮一样。就像在那里，既不是像两个月亮一样的意义知识，也不是不错误的，因为特别执着颠倒而说是错误，但不是知识颠倒。如果所取的相是自知的境，而不是分别的境那样。也不承认其他的知识，自己所知的知识也不是认识的境，因为自己知道也不想认识，因为要对其他进行分别。就像所说的那样。如果不承认其他的知识，那么在这里认识又会是什么呢？导师们已经说明，考察之后也没有后续，因此这里有什么回答呢？
English
Such is the Dharma. In this way, if the appearance of the object to which one is increasingly attached is also clear, then it is distinguished by the nature of knowledge, just like attachment, etc. For example, as acknowledged by the Vaisheshika school. Similarly, just as the object here appears, so too will it appear. When it is different from the nature of what is seen by direct perception, and there is no appearance of the uncommon nature of different knowledge, if the aspect of the object's appearance is blocked, then only the appearance remains. Moreover, since some do not allow non-appearance, the appearance of blue, which is the nature of knowledge itself, is what enters. Therefore, since one's own appearance is not an external object, yet it appears as an external object, it is said to be inverted. Therefore, just as analyzing the nature of the object of inversion, such as silver, silver itself is the object, so too the object of this inversion is not a real thing. It is merely an appearance of it, it is not an appearance, and without appearance, it is not its knowledge. For example, just as in the delusions of dreams, etc., the object of focus that one wants to appear is that very joy itself, and not an inversion related to the object. Similarly, here, even if it appears as one's own nature, it is determined as meaning, but the appearance of nature is not inverted, just as when two moons appear, the moon appears. Just as there, it is neither the knowledge of meaning like two moons, nor is it non-erroneous, because it is said to be erroneous due to particularly clinging to inversion, but it is not knowledge inversion. If the aspect taken is the object of self-awareness, and not the object of conceptualization. One does not acknowledge other knowledge, and the knowledge that one knows oneself is not the object of cognition, because one knows oneself and does not want to know, because one must discriminate against others. Just as it is said. If one does not acknowledge other knowledge, then what would recognition be here? The teachers have explained that there is no follow-up after investigation, so what answer is there here?