Tibetan
འི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཉ་ཕྱིས་ལ་སོགས་པ་ལ་དངུལ་དུ་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་དེར་ཡང་ཉ་ཕྱིས་ཉིད་ལ་དངུལ་དུ་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་གཞན་དུ་རིག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །རིག་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་ལས་ལྷག་པ་མེད་པ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ངེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ངེས་གང༌། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ཡུལ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཉ་ཕྱིས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེ་ལྟར་བསྙད་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཉ་ཕྱིས་ཀྱི་ངོ་བོ་མྱོང་ནས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཡུལ་བསམ་པ་ན་ནི་དངུལ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དངུལ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཉ་ཕྱིས་ལ་ནི་རིག་པ་མེད་དོ། །གང་གིས་འདི་དོན་ཉིད་དུ་རིག་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ལ་སྲེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྲེད་ན་ཡང་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ལ་དོན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འདིའི་ཡུལ་གང་ཡིན་ཞེས་ཡུལ་བསམ་པ་ནས། དོན་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་རིག་པ་ཉིད་ཤེས་པ་རིག་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་ཉིད་ཡུལ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མི་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་རིག་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ནི་མེད་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་མཚར་པོའི་སྔ་ཕྱི་བརྟགས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་དོན་དུ་ངེས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་སྣང་བ་སྤང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་དོན་དུ་ལྷག་པར་ངེས་པ་འདི་དོན་རིག་པ་ཡིན་ན། དེས་ན་དེ་ཉིད་དོན་རིག་པར་རྟོགས་པས། འདི་ལ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་དོན་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་པོར་མྱོང་བཞིན་བ་དེ་ཉིད་སྔོན་པོར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །སྔོན་པོ་མྱོང་བ་གཞན་ལ་སྣང་བཞིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དོན་དེ་ཡང་བདག་ཅག་གིས་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གང་ལ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བ་དེ་ཉིད་དོན་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་མེད་ན་ནི་མེད་པ་ཉིད་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་དུ་དམིགས་པའི་སྔོན་པོ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན
Chinese
也不是差别和有差别的自性。那么，如何理解用鱼皮等物当作银子呢？因为在那里也不是认识鱼皮本身为银子，因为不可能将他者认识为他者，因为那不是它的自性。因为没有比成为智慧的法更超胜的，所以是智慧。不如实的事物就不是如实的事物。因此说：‘以确定者，未确定者，如何成为彼等之境？’。对于鱼皮等物是虚构之后才那样称说的，因为以现量体验鱼皮的自性之后才那样分别的缘故。虽然如此，在思维对境时，认识为银子的对境唯有银子，对于鱼皮则没有智慧。谁能将此认识为实义，这并非贪恋自身。即使贪恋，在自知的对境上确定为实义，从思维此境是什么开始，就说是实义，但不是知识，因为没有那样认识的缘故。认识事物本身，什么成为知识的智慧，知识本身不是事物。因此，事物本身是对境，而不是知识，而不希望那样的就是智慧本身。因此不是知识，因为没有智慧的缘故。不是事物，因为没有那样的相状的缘故。因此，说分别的对境是虚无的，只是虚构，这只是对自己宗派奇特之处的前后考察而已。如果那样，就依靠确定此为事物本身，从而舍弃我执显现。对此，如果特别确定为事物本身，这就是事物智慧，那么，因此认识到彼是事物智慧，无论对此有或没有，都是事物显现，例如正在体验蓝色，那本身显现为蓝色一样。体验蓝色正在显现给他人，因为像那样认识到自身相状的缘故，事物也是我们现量认识的缘故，对于谁来说，显现为已经变成那样，那就是事物智慧。如果变成那样的事物不存在，那么不存在本身就会变成智慧，例如梦中所见的蓝色一样。如果不是那样，那么唯有存在。
English
It is also not the nature of difference and the differentiated. Then, how is it understood to take fish skin and the like as silver? Because there, it is not recognizing the fish skin itself as silver, because it is impossible to recognize another as another, because that is not its own nature. Because there is nothing more superior than the Dharma that has become wisdom, therefore it is wisdom. That which is not as it is, is not as it is. Therefore, it is said: 'With the certain, the uncertain, how do they become the object?' For fish skin and the like, it is only after fabrication that they are called that way, because they are distinguished that way after experiencing the nature of fish skin with direct perception. Although this is the case, when thinking about the object, the object recognized as silver is only silver, and there is no wisdom for fish skin. Whoever can recognize this as the true meaning is not attached to himself. Even if attached, it is determined as the true meaning in the object of self-knowledge, from thinking about what this object is, it is said to be the true meaning, but it is not knowledge, because there is no such recognition. Recognizing the thing itself, what becomes the wisdom of knowledge, knowledge itself is not the thing. Therefore, the thing itself is the object, not knowledge, and that which does not desire that is wisdom itself. Therefore, it is not knowledge, because there is no wisdom. It is not a thing, because there is no such aspect. Therefore, saying that the object of distinction is non-existent, only fabricated, is only an examination of the peculiarities of one's own sect. If so, then relying on determining this as the thing itself, thereby abandoning the appearance of self-grasping. If, in particular, it is determined as the thing itself, this is the wisdom of the thing, then, therefore, recognizing that it is the wisdom of the thing, whether there is or is not this, it is the appearance of the thing, just as experiencing blue, that itself appears as blue. Experiencing blue is appearing to others, because it is recognized as its own aspect, and because we directly perceive the thing, for whomever it appears as having become like that, that is the wisdom of the thing. If that which has become like that does not exist, then non-existence itself will become wisdom, like the blue seen in a dream. If it is not like that, then only existence.
Tibetan
འོ། །རྨི་ལམ་དུ་ཡུལ་མེད་ཀྱང་ སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་རིག་པ་ཉིད་སྔོན་པོར་རིག་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་གལ་ཏེ་དོན་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དོན་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་བླ་སྟེ། སྔོན་པོ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལྟར་དེ་དོན་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་སྒྲུབས་ན་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་བཞིན་དོན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་དེ་གང་ཡིན། གལ་ཏེ་འདིར་དོན་རིག་པ་ཡོད་ན། དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྣམ་པ་རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་དོན་མངོན་སུམ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡུལ་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ན་ནི་འདི་དོན་ལས་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ན། དེ་དོན་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཡོད་ན་ཡང་འདི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མནའ་ཆུ་བཏུང་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་འགལ་བས་གལ་ཏེ་དེར་དོན་ཉིད་དོར་ན་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་རིགས་ལ་མ་ཡིན་ན་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ངོ༌། །དེས་ན་འདི་དོན་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། རྟོགས་པ་དེའི་ཡུལ་དོན་དང་མི་འདྲ་བ་སྨྲ་བ་ན་དེ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་དོན་རིག་པ་མི་འདོར་བ་དེས་ན་འདི་དོན་མེད་པ་རིག་པ་བརྗོད་དེ། ཤེས་པ་ལ་ནི་དོན་ཉིད་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མ་བརྟགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་རིག་པ་ཡིན་ན། གསལ་བ་ཁོ་ནར་མི་འདུ་བས་ན་དོན་རིག་པ་གཞན་ལུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགལ་ལོ། །གང་ལས་དོན་རིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དོན་དང་མི་འདྲ་བ་མེད་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟགས་པ་མཐའ་དག་ནི། དོན་དང་འགལ་བ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་གིས་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་འདྲ་བ་མེད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དོན་དང་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་རིག་པ་གཅིག་གམ་མི་གཅིག་ཀྱང་བླ་སྟེ། དེའི་དོན་ཏོ་ཞེས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་ཉིད་ཡིན་ བར་འགྱུར་བས་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་དོན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་རེ་ཞིག་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་དང་མི་འགལ་བས་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་མོད། འཛིན་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་
Chinese
哦！即使在梦中没有处所， 认知不是蓝色的事物本身也不会变成认知为蓝色。因此，如果这确实是事物认知本身，那么无论事物存在与否都无关紧要。就像蓝色和月亮等知识一样，如果它像事物显现的那样变化，那么如果确立了分别念的处所，就像感官的知识一样，由于没有事物的显现，通过体验对事物特别执着而成立的又是什么呢？如果这里存在事物认知，如果存在这样的事物，那么随之而来的推测的分别念的对境的事物就会变成仅仅是现量。如果虚构的无事物本身是对境，那么这与事物没有区别，它就会变成仅仅是事物，而不是虚构。即使有区别，也应该通过发誓来证明这是虚构的，而不是知识。事物和知识本身是相违的，如果在那里抛弃事物本身，那么在知识本身中也不合理，那么也仅仅是虚构。因此，这依赖于事物认知，甚至会产生自我显现，当说那个认识的对境与事物不同时，那就是随顺了它。如果对于虚构不抛弃事物认知，那么这就表达了认知无事物，如果事物本身与知识相违，那么这就是未经考察的说法。像这样，无论什么事物认知，如果那就是虚构认知，由于不包括仅仅是清晰，因此由于没有留下其他的事物认知，这与知识本身并不相违。从什么变成事物认知，对于那个事物，不存在与事物不同的事物。所有的考察都是通过与事物相违的异体和非异体来消除的。如果仅仅存在没有不同的事物，那么事物和虚构两者，认知是一个还是不一个也无关紧要，那个“是它的事物”的认识，就会变成事物本身，因此会变成具有事物的对境。如果认为是对虚构认识为事物本身，那么暂且虚构的自性与知识不相违，因此知识本身就是那样认识的，但是，执着不同也不是成立的理由。
English
Oh! Even if there is no place in a dream, the cognition of something that is not blue itself will not become the cognition as blue. Therefore, if this is indeed the cognition of things themselves, then whether things exist or not does not matter. Just like the knowledge of blue and the moon, etc., if it changes as things appear, then if the place of conceptual thought is established, just like the knowledge of the senses, since there is no appearance of things, what is established by experiencing particular attachment to things? If there is cognition of things here, if there is such a thing, then the object of the subsequent inferential conceptual thought will become merely manifest. If the non-thing itself of fabrication is the object, then this is no different from the thing, it will become merely the thing, not the fabrication. Even if there is a difference, it should be proven by swearing that this is fabrication, not knowledge. Things and knowledge themselves are contradictory, if the thing itself is abandoned there, then it is not reasonable in knowledge itself, then it is merely fabrication. Therefore, this relies on the cognition of things, and even self-appearance will arise, when saying that the object of that cognition is different from the thing, then that is following it. If the cognition of things is not abandoned for fabrication, then this expresses the cognition of non-things, if the thing itself contradicts knowledge, then this is an unexamined statement. Like this, whatever the cognition of things, if that is the fabrication cognition, since it does not include merely clarity, therefore since no other cognition of things is left, this does not contradict knowledge itself. From what becomes the cognition of things, for that thing, there is nothing that is different from the thing. All examinations are eliminated by different and non-different entities that contradict things. If there is only a non-different thing, then whether the cognition is one or not for both the thing and the fabrication does not matter, the cognition of "it is its thing" will become the thing itself, therefore it will become having the object of the thing. If it is thought that fabrication is recognized as the thing itself, then for the time being, the nature of fabrication does not contradict knowledge, therefore knowledge itself is recognized as such, however, different clinging is also not a reason for establishment.