Tibetan
། སློབ་དཔོན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་སོ། །གང་གིས་ ན་དེར་སྣང་བའི་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དེ། ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་བ་དེ་ཉིད་དེ། སྒྲས་བློ་ལ་འཇོག་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་དེ་ནི་མི་འཇོག་གི་གཞན་ནི་འཇོག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དེ་མི་འཇོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར་དབང་པོས་མི་སོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འདིར་བརྗོད་པས་འཇོག་པར་འགྱུར་ན་ནི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བར་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྒྲས་དེའི་ངོ་བོ་འཇོག་པ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བློ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲས་ཀྱང་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ན། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ལྟོས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རིག་པ་བྱེད་ན་ཡང་དོན་རིག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་རིག་པར་བྱེད་པས། སྒྲ་དོན་རིག་པ་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །དཔེར་ན་རྫ་མཁན་བུམ་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའམ། སོ་བག་བསྐྱེད་པ་ན། བུམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་དུ། དམིགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་བྱེད་པ་གང་གི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དམིགས་པའི་བྱེད་པ་དེས་འདིས་བུམ་པ་བྱས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ལ། ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི། གཞན་བྱས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། རྫ་མཁན་ཡིན་ཞེས་ཏེ་དེ་ལ་འ་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྫ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་འམ། སྒྲ་དོན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པར་གྱུར་ཀྱང་དོན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དི་དོན་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་དམིགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེས་ན་འདི་དོན་ རྟོགས་པ་དང་སྒྲ་དོན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དབང་པོ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པས་དོན་རིག་པ་ན་དོན་རྟོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་དོན་གསལ་བར་གྱུར་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དོན་རིག་པ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་ལ་དོན་གསལ་བ་ནི་རྩོད་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དོན་རིག་པ་ཡིན་ན་ནི་འདིར་ཡང་དོན་གསལ་བར་འགྱུར་བས་སྒྲ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་དབང་པོ་ལས་འདས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དབང་པོ་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གསལ་བཞིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་དབང་པོ་ལས་མ་འདས་པའམ། མངོན་སུམ་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། དབང་པོ་འབྲེལ་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདིའི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལས་མ་འདས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རིག་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་གསལ་བ་དང༌། མངོན་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིག་པ་ཞུགས་ཀྱང་ཡུལ་གསལ་བར་འགྱུར་བའམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ན། འོ་ན་རིག་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་ཀྱང་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་གསལ་བར་འགྱུར་བའམ། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་གཞན་གང་ཞིག་ཡིན། དེས་ན་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་དོན་གསལ་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དང༌། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དབང་པོ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་དེ་བློ་ལ་མི་འཇོག་ན། འོ་ན་གང་འཇོག་ཅེ་ན། འདི་དེ་ལྟ་བུ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྔ་མས་ནི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་འཇོག་པ་བཀག་ལ། འདིས་ནི་རང་བཞིན་གཞན་འཇོག་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྨྲ་བ་བོ་འདི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཤེས་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ཏེ། རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གཏོད་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་འདིའི་གཟུགས་བརྙན་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་མེད་པར་དེ་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་དོན་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོས་མི་སོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་པའམ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ནི་དེ་རིག་པར་གྱུར་པར་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་དོན་དང་མི་མཐུན་པར་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་དོན་འདིས་ན། རྣམ་
Chinese
老师说，这就是自性。因为什么呢？因为能生起在那里显现的智慧，所以那本身就成了要表达的自性。也就是从一切中脱离的自性。声音并不是把（自性）安立在心中。如果说“那本身不是安立”，那么就是说“那不安立，其他的安立”吗？对此，暂且说“那不安立”，那是因为如果那样，就会变成因为是粗糙的形体，所以不是根识所取，这样就成了过失。如果事物本身的自性就是在此表达而安立，那么就会像根识的现量一样清晰。声音安立它的自性，就是生起具有意义形象的智慧，因为那智慧本身的究竟意义仅仅是它的形象。声音也能使意义清晰，就是要生起具有意义形象的识，这要根据常住的宗派来解释。这不是显现执着的对境。即使产生无形象的意义对境的智慧，也因为如实了知意义智慧的自性是如何形成的，所以以那样的自性来认知意义的自性。声音就仅仅成为意义的智慧。例如，陶匠显现地成就瓶子，或者制造泥团时，以瓶子本身的自性是如何形成的，来作那样的专注，凭借那直接专注的行为，就说“这个人做了瓶子”。如果因为如何形成而变成其他的，那就成了做其他的，而不是陶匠。对于那里的变化，并不是一切都变成陶器。同样，如果承认分别念能理解意义，或者声音是理解意义的原因，那么就应该考察理解意义的自性。如果像那样专注意义的理解，那么这就是意义的理解和声音理解意义的原因。因为具有根的作用，所以在认知意义时，意义的理解就是专注。对于意义显现的自性
English
The teacher said, "This is the very nature." Why? Because it gives rise to the wisdom that appears there, so that itself becomes the nature to be expressed. That is, the nature that is separated from everything. Sound does not establish (the nature) in the mind. If it is said, "That itself is not established," then is it saying, "That is not established, but others are established"? In response to this, let's say for now, "That is not established," because if it were, it would become a fault because it is a coarse form and therefore not apprehended by the root consciousness. If the very nature of the object is established by expressing it here, then it will become as clear as the direct perception of the senses. Sound establishes its nature by generating wisdom with the aspect of meaning, because the ultimate meaning of that wisdom itself is only its aspect. Even if sound makes the meaning clear, it is said that the consciousness with the aspect of meaning should be generated, which is explained in relation to the established tenets of permanence. This is not the object of manifest clinging. Even if one engages in cognition with an object of meaning without aspects, one cognizes the nature of the meaning in such a way that the very nature of the meaning-cognition is realized as it is. Sound becomes solely the wisdom of meaning. For example, when a potter manifestly accomplishes a pot or creates a lump of clay, he focuses on how the very nature of the pot is formed. By the act of focusing immediately on that, it is said, "This person made the pot." If it becomes other than how it is formed, then it becomes making something else, not the potter. Not everything that changes there becomes pottery. Similarly, even if it is admitted that conceptual thought understands meaning, or that sound is the cause of understanding meaning, then the nature of understanding meaning should be examined. If the focus is on how meaning is understood, then this is the understanding of meaning and the cause of sound understanding meaning. Because it has the function of the senses, the understanding of meaning is the focus when cognizing meaning. Regarding the nature in which the meaning becomes clear
Chinese
因为这本身就是意义的知识，对于现量来说，意义的显现是无可争辩的。因此，如果分别念也是意义的知识，那么在这里意义也会显现，那么声音和比量的对境如何能超出感官？如果有人说，因为它是非感官产生的知识。那么，正在显现的事物不是超出感官的，就是被认为是现量的，而不仅仅是感官的联系。然而，这（分别念）之所以变成这样，是因为与感官的联系，所以才说它没有超出感官。因此，被知识作为对境的事物本身是显现的，并且会变成现量。因此，如果分别念的知识进入，对境也不会显现或变成现量。那么，被知识作为对境，但不会改变的是什么会显现，或者还有什么会变成现量？因此，如果它本身是意义的对境，因为意义的显现没有错乱，所以所有以意义为对境的认识都是现量，声音等等也会变得与感官相同。如果那个自性不放在心中，那么放什么呢？回答说：说“这个是那样的”。前者遮止了安立意义的自性，而这则解释了安立其他的自性。说话者心想，应该知道当下适合的自性是什么，想要把它作为认识的对境，但最终只是创造了分别念的影像。感官的知识所认识的意义，就是这影像变成的样子。它与自身的相貌相似，就像镜中的影像一样。如果没有那样的相貌，就不会有那样的知识。分别念不是像意义改变那样去认识，因为那样会变成不被感官所欺骗的过失。因此，这（分别念）是改变为其他的知识的自性。像它本来的样子去认识，或者具有变成那样的相貌，因为确定是那样去认识，所以说分别念的显现的影像与意义不一致。因此，因为这个意义，分别
English
Because this itself is the knowledge of meaning, and for direct perception, the manifestation of meaning is indisputable. Therefore, if conceptual thought is also the knowledge of meaning, then here too, meaning will manifest, so how can the objects of sound and inference transcend the senses? If someone says, it is because it is knowledge not born from the senses. Then, the object that is manifesting is either not beyond the senses, or it is said to be direct perception, but not merely a connection of the senses. However, the very fact that this (conceptual thought) has become like this is because of its connection with the senses, so it is said not to be beyond the senses. Therefore, the object that is taken as an object by knowledge itself is manifest and will become direct perception. Therefore, if the knowledge of conceptual thought enters, the object will not become manifest or become direct perception. Then, what is it that, although taken as an object by knowledge, does not change, that will become manifest, or what else will become direct perception? Therefore, if it itself is the object of meaning, because there is no confusion in the manifestation of meaning, all cognitions that take meaning as their object are direct perception, and sound and so on will also become the same as the senses. If that essence is not placed in the mind, then what is placed? It is said, "This is like that." The former prohibits the establishment of the essence of meaning, while this explains the establishment of another essence. The speaker thinks, "I should know what the essence that is appropriate at the moment is," and wants to make it the object of cognition, but in the end, it only creates an image of conceptual thought. The meaning that is cognized by the knowledge of the senses is just like the way this image has become. It is similar to its own appearance, like an image in a mirror. Because without such an appearance, there would be no such knowledge. Conceptual thought does not cognize in the way that meaning changes, because that would lead to the fault of not being deceived by the senses. Therefore, this (conceptual thought) is the very nature of knowledge that changes into something else. Cognizing it as it is, or possessing an appearance that has become like that, because it is certain that it is cognized in that way, it is said that the image of the appearance of conceptual thought is inconsistent with meaning. Therefore, because of this meaning, the