Tibetan
་བཞིན་དུ། ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ནམ་མཁའ་དང་ལྡན་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་རྟེན་ཉེ་བར་སྒྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནམ་མཁའ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་འདི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁར་རྟོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཡང་ནམ་མཁའ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བ་ལང་ཉིད་དང་ལྡན་ཡང་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་ བ་ལང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞད་པ་ནི་དེ་ཡང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཡང་གི་སྒྲ་ནི་སྡུད་པའོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ནམ་མཁའ་བ་ཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའོ། །གལ་ཏེ་ད་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་བར་དུ་གྱུར་པའི་སྤྱི་དང་ལྡན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་བ་ལང་ཉིད་དང་ལྡན་ཡང་བ་ལང་ལ་བ་ལང་ངོ་ཞེས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་ལྡན་ཡང་བ་ལང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ཉིད་གཞན་དང་ལྡན་ཡང་དེ་དག་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན་བརྗོད་པ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཁྱད་པར་ཡང་ནམ་མཁའ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྫས་གཅིག་ཉིད་བ་ལང་ཉིད་ལས་ནི་བ་ལང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཁྲ་བོ་ཉིད་ལས་ནི་ཁྲ་བོ་ཉིད་ཡིན་གྱི། བ་ལང་ཉིད་ཁྲ་བོ་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དྲུག་གི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱང་དངོས་པོ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་གཞན་མེད་པས་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲུག་པོ་དག་ལ་སྤྱི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྤྱི་ལ་ཡང་སྤྱི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱའོ།
Chinese
如同那样，虚空自性不存在也是由于具有成为那般特性的虚空而成立的。然而，因为那是特性本身等等，所以那些也将会变成自性不存在。各种特性的特性本身就是将所依靠近地转变成自己的体性。因此，为了像虚空那样，也要证悟虚空本身也是那样的自性，所以这是自性不存在。然而，如果作为在虚空中证悟之所依的遍布性等等的各种特性不是自性不存在，但是虚空本身是自性不存在的话，那么就会太过分了，即使具有牛性，花色等等也会变成不是牛。对此的驳斥是，说了“那也”，这里的“也”字是 جمع(梵文)。以“那”来说明的是虚空。如果那样，也就不存在证悟了。将会变成不是证悟的对境。如果即使具有不是像现在这样的特性的总相，也是自性不存在的话，那么即使具有牛性，也不会证悟到牛是牛，因为即使具有牛性，也可能会有不是牛的自性。如果特性本身等等确实存在于虚空之中。而且因为那是自性不存在，即使虚空本身具有其他，那些又怎么会不是自性不存在呢？回答说：虚空的自性是自性不存在，它的特性也是虚空本身。遍布性就是遍布性。因此，遍布性本身就不是自性不存在。例如，同一个事物从牛性来说就是牛性，从花色来说就是花色，但牛性不是花色一样。同样，名为事物六聚等等的词语，因为没有事物六聚的体性的其他集合，所以怎么会像事物那样存在呢？那不是总相，因为六者都具有总相，而且总相也没有总相。也不是具有数量，因为那些具有功德，而且那也不是功德。同样，其他的也应该理解。
English
Likewise, the absence of inherent existence of space is also established because it possesses space that has become a special characteristic of such a nature. However, since that is the characteristic itself, etc., those will also become devoid of inherent existence. The characteristic of the various characteristics is precisely the transformation of the dependent basis into its own essence. Therefore, in order to realize that space itself is of such a nature, just like space, this is precisely the absence of inherent existence. However, if the characteristics such as pervasiveness, which have become the basis for realizing space, are not devoid of inherent existence, but space itself is devoid of inherent existence, then it would be too extreme. Even if it possesses the nature of a cow, it would become something other than a cow, such as a speckled one. The refutation of this is stated as "that also," and the word "also" is a جمع (Sanskrit). What is explained by "that" is space. If that is the case, then there is no realization either. It will become not an object of realization. If even possessing a generality that has become a characteristic that is not like this present one, it is devoid of inherent existence, then even if it possesses the nature of a cow, it will not be realized that a cow is a cow, because even if it possesses the nature of a cow, it is possible that it has the nature of not being a cow. If the characteristics themselves, etc., do indeed exist in space. And because that is devoid of inherent existence, even if space itself possesses others, how could those not be devoid of inherent existence? The answer is: the nature of space is devoid of inherent existence, and its characteristic is also space itself. Pervasiveness is pervasiveness. Therefore, pervasiveness itself is not devoid of inherent existence. For example, the same thing is the nature of a cow from the nature of a cow, and it is the nature of a speckled one from the nature of a speckled one, but the nature of a cow is not like the nature of a speckled one. Similarly, how can the words such as the collection of six objects exist as objects, since there is no other collection of the essence of the six objects? That is not a generality, because the six all have a generality, and the generality also does not have a generality. Nor is it possessed of number, because those have qualities, and that is not a quality. Similarly, others should also be understood.
Tibetan
།དེ་བཤད་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ན། གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་འང་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་སེམས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་དོགས་པ་བརྗོད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དྲུངས་ཕྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་ ནས། ད་ནི་གཞན་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ཟིན་པའི་རྒོལ་བ་ཉིད་བཀོད་དོ། །ནམ་མཁའི་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་ཟིན་པའི་ལན་ཉིད་འདེབས་སོ། །འདི་སྐད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་མཁའ་ལས་ཐ་དད་པའི་མཁའ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཁའ་ཞེས་མི་བརྗོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མཁའ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་དོན་གཞན་ལས་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ངེས་པར་བཟུང་བས་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པ་བྱས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་ནས་ཤེས་པར་འདོད་པ་ལ། མཁའ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་དེའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་བཤད་པ་ཐོབ་ནས། གླགས་རྙེད་དེ་རྩོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་ཞེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་འ་དོགས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་འ་གྱུར་བ་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་སྒོ་ཁོ་ནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱང་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྗོད་པར་བྱེད་ན་ཆ་མེད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པ་ཉིད་ཤེས་པས་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་གཞན་སེལ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲ་དང་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འ་གྱུར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པའི་བསམ་པས་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པ་དེའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་མི་སྲིད་དེ་བརྗོད་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ན། རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་དུ་འཐད་པས་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དགག་པའི་ཕྱིར
Chinese
解释如下：“如是”等。因此，既然“一切事物”等先行表达其自性，那么就应阐述以排除他者为对象的量。对此，通过“与他者相异”等，为了消除对于论师心意另有所指的疑虑，通过彻底驳斥而作答。现在，为了区分以排除他者的方式作为对境的分别念的作用，现在就阐述已经驳斥的论敌。以“虚空”等来回应已经阐述的答复。如此说：如果并不存在与虚空相异的“虚空性”，那么就不会说“虚空”，然而，之所以说“虚空性”，是因为确定把握了虚空与其他事物相异的体性，从而排除了其他差别。对于想要了解仅仅是虚空的体性，并排除其他差别的人来说，就说“虚空性”。如此这般，在获得了阐述其体性的机会后，抓住漏洞进行辩驳，即“从一切”。如此说：通过断除疑惑，即使是转变为具有不同对境的事物，也仅仅是通过断除的方式来认知其体性。因此，如果词语也像说“这不是蓝色”一样，通过断除的方式来表达事物，那么就必须通过了解与一切无分事物相异的方式来把握，如同眼睛等。因此，由于仅仅成为所要证成的对象，依赖于排除他者的词语和量，其他进入的方式就会丧失。因此，如果成为事物的对境，就必须表达与一切相异，这是不可能的。正因为如此，以表达理由的想法，通过与一切相异的方式来区分自己的体性。因为与一切相异，所以不可能表达自己的体性，如果表达，就会陷入表达成那样的事物。因此，由于自己的体性适合成为认识的果，所以就不是进行区分了。为了驳斥这一点。
English
The explanation is as follows: "Thus," and so on. Therefore, since "all things," and so on, precede in expressing their own nature, then the valid cognition that has the exclusion of others as its object should be explained. Regarding this, through "different from others," and so on, in order to eliminate the doubt that the teacher's intention refers to something else, the answer is given by thoroughly refuting it. Now, in order to distinguish the function of the conceptual minds that take as their object by way of excluding others, now the opponent who has already been refuted is stated. The answer that has already been explained is applied with "space." It is said thus: If there is no such thing as "the nature of space" that is different from space, then one would not say "space." However, the reason why one says "the nature of space" is that one definitely grasps the nature of space as being different from other things, thereby excluding other distinctions. For those who want to understand only the nature of space and exclude other distinctions, one says "the nature of space." In this way, after obtaining the opportunity to explain its nature, seizing the loophole to argue is "from all." It is said thus: By cutting off doubts, even if it transforms into a thing with a different object, it is only through the way of cutting off that its nature is recognized. Therefore, if words also express things by way of cutting off, just like saying "this is not blue," then one must grasp it by understanding the way it is different from all partless things, just like the eyes and so on. Therefore, since it only becomes the object to be proven, the words and valid cognitions that rely on the exclusion of others, the other ways of entering will be lost. Therefore, if it becomes the object of things, then it must express being different from all, which is impossible. Precisely because of this, with the intention of expressing the reason, one distinguishes one's own nature by way of being different from all. Because it is different from all, it is impossible to express one's own nature; if one expresses it, one would fall into expressing it as being such a thing. Therefore, since one's own nature is suitable for being the fruit of knowledge, it is not the act of distinguishing. In order to refute this.