Tibetan
ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ན། མི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར་སྣང་བས་སྔ་ན་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ཏེ། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །མཁས་པ་དག་ལ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒྲ་ཐོས་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་ཁོ་ནར་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་བར་ཞེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའམ་དེར་སྣང་བ་རང་གི་མཐུས་དངོས་པོ་འམ། དེ་ལས་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ན་རྣག་གི་མཐུས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལྟར་དེ་རང་དབང་དུ་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་སད་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དངོས་པོ་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་དོན་དམ་པར་ཡང་དེའི་དངོས་པོ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་དོགས་པ་བསུས་ཏེ་སྦྱར་བ་དེ་བཞིན་དུ། དོན་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སྒྲས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེའི་དངོས་པོ་ངེས་པའི་དོན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་འདོགས་པ་གཞན་དུ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་ འདོན་པ་གཉིས་ཀ་ལས་ཡང་གཅིག་པུ་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་ཅིང་ཞེས་དེ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བས་བློ་ལ་སྣང་བར་གྲུབ་པ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་བཀག་ན། བློ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་གྱི་སྒྲ་ཡང་ལོགས་སུ་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་པར་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་བརྗོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདིའི་བ་ལང་ཉིད་ཅེས་བ་ལང་ཉིད་དང་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིས་ནི་འདིའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་བརྗོད་དོ། །དེས་ན
Chinese
业也是生起之因。虽然如此，如果追随如此的事物之法，不了解如同推测般显现，从而领悟前所未有的意义，如同领悟主等一般。对于智者来说，则是正确的推测，如同领悟无常和无我等。因此，仅仅从听到体验之声中体验本身，智者们不应执着于此。然而，如果体验或显现以自身的力量领悟事物或其他，如同脓液的力量产生无法领悟的领悟一样，追随标志也会产生分别念。如此，它也不是自主地领悟。仅仅因为有体验的习气也不会产生分别念，而是从它苏醒而来。如果不是这样，就会陷入恒常生起的过失。所谓“其事物确定的意义”，就像在究竟意义上，对于“其事物确定”这个说法，如何消除疑惑并结合一样，也应与具有意义的词语结合。同样，对于“其事物确定的意义者们”，也应在其他地方理解这种附加。在此，从两个表达中，诸如“唯一”、“众多”等词语作为对境，也就是说，它本身将成为所表达的对境。所谓“凭借显现于心”，如果确立为显现于心，那么“不依赖于外境的真实”就是，如果遮止了外境的如是性，那么就仅仅确立为显现于心。同样，对于意义的词语也应理解为单独关联。对于所说的法和有法的事物，如果不依赖于外境的真实，凭借显现于心的力量作为对境，如果那就是它本身，那么为了表明所说，就提到了“它本身”。此处的“牛本身”，即牛本身以及与之相关的有法的术语，因为那就是它本身，所以它是法和有法的自性，因此它才成为术语，因此它表达了此处的法和有法的自性。因此
English
Action is also a cause of arising. Although it is so, if one follows such a thing's dharma, not understanding as if appearing to infer, thereby realizing unprecedented meaning, just like realizing the chief, etc. For the wise, it is correct inference, like realizing impermanence and selflessness, etc. Therefore, merely from hearing the sound of experience, the wise should not cling to the experience itself. However, if experience or appearance, by its own power, realizes things or others, just as the power of pus produces a realization that cannot be realized, following the sign also produces discrimination. Thus, it is not autonomously realized either. Merely having the habit of experience does not produce discrimination either, but it comes from its awakening. If it were not so, it would lead to the fault of constant arising. The so-called "meaning of its object's determination," just as in the ultimate sense, how to eliminate doubts and combine with the statement "its object is determined," it should also be combined with words that have meaning. Similarly, for "those who have the meaning of its object's determination," this addition should also be understood elsewhere. Here, from both expressions, words such as "one," "many," etc., act as objects, that is, it itself will become the object to be expressed. The so-called "by the power of appearing in the mind," if it is established as appearing in the mind, then "not relying on the reality of the external world" means that if the suchness of the external world is negated, then it is only established as appearing in the mind. Similarly, the words of meaning should also be understood as separately related. For the things of dharma and dharmins that are spoken of, if they do not rely on the reality of the external world, but by the power of appearing in the mind, they are made into objects, if that is itself, then in order to show what is said, "it itself" is mentioned. Here, "the cow itself," that is, the cow itself and the term of the dharmin related to it, because that is itself, it is the nature of dharma and dharmin, therefore it becomes a term, therefore it expresses the nature of dharma and dharmin here. Therefore
Tibetan
་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་འདི་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་གཞན་ཉིད་དོ། །གང་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཤད་པ་ནི། ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་གཉིས་ཕན་ཚུན་དེའི་རང་བཞིན་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གཞན་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་འདི་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་པ་ཉིད་ན་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང༌། ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་དད་པ་རྣམ་གྲངས་ཙམ་གྱིས་བྱས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་ན་ཡང་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ཕན་ཚུན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་བཀར་བའི་གཞིར་གྱུར་ པ་འདི་ཞེས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཅན་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལས་བཀར་བ་བཞིན་པ་ཉིད་ན་དེ་དང་འབྲེལ་པས་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་བ་ལང་ཉིད་ཅེས་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་ཐ་དད་པའི་རྗོད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་བཞིན་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བརྗོད་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་རྗོད་པ་དག་གོ །ཆོས་ཅན་རྗོད་པ་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་གཞན་འཕེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གལ་ཏེ་ཆོས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་དེ་ལྟར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་གང་ལ་ཡིན་ཞེ་ན་བཤད་པ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འདི་ནི་སྒྲའི་དོན་ལ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་ཡང་ཆོས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲའི་དོན་ལ་ནི་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་དག་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཉིད་སྒྲའི་དོན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི
Chinese
法之名相与有法之名相，即是彼，然彼亦非可说为即彼与他者。即彼乃彼之自性，异于彼者乃是他。言说不待于何者，是说为“互相”。凡是法之名相，即是有法之名相，凡是即彼者，彼即是他，如是二者互相，彼之自性唯无有也。他亦如是。若彼即是法，彼即是有法，则此时二者互相为一，则彼等之名相亦将为一，以至于法之名相与有法之名相之差别，仅以名目而作之过失也。虽有差别，然以名相差别之故，法与有法等互相非可说为即彼与他者，则名相亦说为非可说者也。是故说“法是”等。法是成为法之简择之基础，此所示之有法亦非异于有法，彼乃如从彼简择般，以与彼相关联故，显现为异于彼者亦非他。如何了知耶？以不言说差别自性之义故。于此了知“此乃牛”之义，无有任何差别之言说，如是了知者，以非异于彼故。是故如是不应说为他。说不应说为即彼者，即是“亦非即彼”。“彼言说等”是说有法言说等。有法言说是遣除分别，投射他者，是故若言说法，则将如是。说如是不应理者，即是“如是则”。若问此不应说者为何，则说：此不应说者唯是于声音之义，于他处则非也。于事物而言，非异于有法，有法亦非异于法。于声音之义而言，则非他与非他等。法与有法于声音之义如是也。
English
The term of dharma and the term of possessor of dharma, it is that itself, but that also is not to be said as that itself and other. That itself is its own nature, and what is different from that is other. What is not to be said in relation to what is explained as 'mutual'. Whatever is the term of dharma is the term of the possessor of dharma, and whatever is that itself is only other, so these two are mutual, its own nature is only non-existent. The other is also the same. If that itself is the dharma and that itself is the possessor of dharma, then at that time these two are mutually one, then their terms will also become one, so that the difference between the term of dharma and the term of the possessor of dharma is only made by name. Although there is a difference, but because of the difference in terms, dharma and the possessor of dharma etc. are not to be said as that itself and other, then the term is also said as not to be said. Therefore, it is said that 'dharma is' etc. Dharma is the basis for distinguishing dharma, and the possessor of dharma shown here is also not different from the possessor of dharma, it is like distinguishing from that, because it is related to that, it appears as different from that is also not other. How to understand? Because the meaning of the different nature is not spoken. In this understanding of the meaning of 'this is a cow', there is no different statement, so the one who understands is not different from that. Therefore, it should not be said as other. It is said that it should not be said as that itself, that is 'also not that itself'. 'That statement etc.' is to say the statement of the possessor of dharma etc. The statement of the possessor of dharma is to eliminate distinction and project others, so if dharma is spoken, then it will be like that. It is said that it is not reasonable, that is 'if so'. If you ask what this should not be said, then say: This should not be said only in the meaning of sound, not in other places. In terms of things, it is not different from the possessor of dharma, and the possessor of dharma is also not different from dharma. In terms of the meaning of sound, it is not other and not other etc. Dharma and the possessor of dharma are like that in the meaning of sound.