Tibetan
་ཡང་སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་རྫས་སྣང་བ་ནི་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསལ་ཞེ་ན་དེ་ལ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ལ་འཇུག་པ་ལ་གཞན་གྱི་དབང་དུ་འགྱུར་གྱི། ལྡོག་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྤྱི་ཉིད་འདི་ཡུལ་ཡིན་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་དེར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་མི་འགྲུབ་སྟེ་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱང་སྤྱི་དེ་ཙམ་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་གཞན་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་ཀྱང་མི་འཐད་དོ། །སྩོགས་པའི་སྒྲས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པ་གཞན་དག་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ལོག་པ་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གཉིས་གས་ཞེས་སྨོས་སོ། །ལྡོག་པ་དང་ལོག་པའི་སྒྲ་གཉི་གས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་ལས་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །གཞན་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་ལྡོག་པའི་ཁྱད་ཅན་གྱི་དོན་ཡིན་ན། གང་ཞིག་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ལྡོག་པ་དེ་ཅི་ཞིག །དེ་ལ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་མེད་ཀྱི། གང་ཞིག་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད། །འོན་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་གནས་པའི་དོན་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་ཡང་དེ་ལྟ་ བུར་གྱུར་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཡང་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རིག་པའི་བྱེད་པ་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། འདི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་འདིར་དགག་པའི་དོན་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་འདི་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་འདྲེ་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་བར་སྒྲོ་འདོགས་པ། ཟློག་པར་བྱེད་པ
Chinese
而且，具有共性的事物显现是不存在的。然而，仅仅是在那里进行虚构而已。如何遣除呢？因此才说了“于彼”。依靠其他事物而进入其他事物，就会受其他事物的支配。对于相违来说，并不存在差别。如此，如果共性本身是境，因为没有指示自己的体性，那么那时在那里进行虚构而进入自己的体性，就不能成立了，因为即使虚构也仅仅是共性本身是境，因此成了它的他者支配，所以不会成为其他的境。因此，虚构的意义也不合理。等等的“等”字，应当理解为导师所说的其他内容。如果相违不是其他事物，那又如何呢？因此说了“二者”。相违和违逆的语词二者，仅仅是表达自己的体性的自己的自性而已。现在，具有所成立之境的方面有什么差别呢？仅仅是具有遣除他者的境而已。所谓的遣除他者，这又是什么呢？如果是有着相违特性的意义，那么，成为特性的相违又是什么呢？对于它来说，没有其他事物，成为特性的，什么也没有。然而，仅仅是安住于自己的自性的意义而已。那样的话，具有成立之境者，也应当以它作为境，其他的什么也不是。因此，现量也是成为那样的境而已。以它的境性成为遣除之境的话，那么它也会成为遣除之境。因此，识的行相承认为事物的境，也不会超出成立之境。此处说道：认为“这不是蓝色”的识，如实地是对于蓝色等等的识进行辨别的境。如此，在此，否定的意义成了支分，因此，如是了知的自性本身就是被排除的。因此，这个识是通过虚构的非蓝色和混杂违逆的方式来了知自性的，因此说是具有辨别的境。同样，对于蓝色等等的识，在蓝色等等上虚构非蓝色，进行违逆。
English
Moreover, the appearance of things with commonality does not exist. However, it is merely fabricated there. How to dispel it? Therefore, it is said, "In that." Relying on other things to enter other things will be dominated by other things. For contradiction, there is no difference. Thus, if the commonality itself is the object, because there is no indication of its own nature, then at that time, fabricating there and entering its own nature will not be established, because even if fabricated, it is only the commonality itself that is the object, so it becomes dominated by its other, so it will not become another object. Therefore, the meaning of fabrication is also unreasonable. The word "etc." should be understood as other content spoken by the teacher. If contradiction is not another thing, then what is it? Therefore, it is said, "Both." The words of contradiction and opposition both express only their own nature of their own essence. Now, what is the difference from the aspect of having an object to be established? It is only the aspect of having an object of eliminating others. What is meant by eliminating others? If it is the meaning of having the characteristic of contradiction, then what is the contradiction that becomes the characteristic? For it, there is no other thing, and there is nothing that becomes the characteristic. However, it is only the meaning of abiding in one's own nature. In that case, the one with the object of establishment should also take it as the object, and nothing else. Therefore, direct perception is also just such an object. If its object nature becomes the object of elimination, then it will also become the object of elimination. Therefore, the function of consciousness is acknowledged as the object of things, and it does not go beyond the object of establishment. Here it is said: The consciousness that thinks "This is not blue" is, in reality, the object of distinguishing the consciousness of blue and so on. Thus, here, the meaning of negation becomes a branch, therefore, the nature of such understanding itself is what is excluded. Therefore, this consciousness knows the self-nature through the way of fabricating non-blue and mixing opposition, so it is said to have a distinguishing object. Similarly, for the consciousness of blue and so on, fabricating non-blue on blue and so on, and opposing it.
Tibetan
་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་སུ་ན་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་རྟོགས་པ་པོའི་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དག་ཀྱང་གཞན་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་དོན་དེ་ཡང་སེལ་བར་འགྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཉིད་བུམ་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ལོག་པ་ཡིན་ན་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་དབང་གིས་འདྲེས་པར་གྱུར་པས་དེའི་དུས་ན་སྔོན་པོ་མེད་པའི་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་གཞན་ལས་ལོག་པ་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བརྗོད་ཀྱི། མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ངོ་བོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི། ཇི་ལྟར་མེད་པ་དགག་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བློ་ངན་དག་འདོད་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་སེལ་བ་ཡིན་ན། འོ་ན་སློབ་དཔོན་ ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་གཞན་སེལ་བ་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྨྲས་པ་ད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལོག་པ་གཅིག་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་གི་སྒྲ་སྦྱོར་བས་ན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གཉིས་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཅིག་གཉིས་པ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་སྤྱི་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་སེལ་བ་ནི་ལོག་པའི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། ལོག་པ་ཡང་ལོག་པ་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཡང་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞན་སེལ་བའི་སྤྱི་ཡིན་ན། གང་གིས་སྤྱི་བསལ་ནས་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བརྟག །འདི་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོར་མི་འཐད་དོ། །སྒྲའི་དོན་ཁྱད་པར་བརྗོད་བྱ་དང༌། རྗོད་བྱེད་དུ་ནི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་སྤང་པའི་ཕྱིར་དེའི་བློ་ལ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་བློ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ཅེ་ན། དེའི་བློ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་འབྲེལ་ཏེ་དེའི་བློ་ལ་དེ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ
Chinese
实际上，认识到成为事物对象的那些认知，也依赖于认识者的执着而进行区分，因此被认为是具有排除对象的认知。因此，该事物也会被排除，就像方位本身不存在瓶子一样。即使与自身的本性相异，也会因执着的支配而混淆，因此在那时会错误地认为不存在蓝色。因此，这种与他者相异的事物成为对象，因此分别念被称为具有相异对象的，但不是现量，因为它是通过仅安住于自身本性的事物的自性来认识的。因此，具有自性对象的分别念本身，并不是像恶劣的智者所认为的那样，是具有排除他者的对象。因为具有自性对象的区分念的区分对象本身是合理的。如果自性本身是通过排除他者的方式来认识的排除，那么导师法称论师所承诺的排除他者者作为共相的特征将变得不合理。这就是所说的“现在”。由于一个相异的事物不跟随另一个，因此通过使用“一”这个词，相对于此，第二个就是他者。因此，由于一个事物与第二个事物不相随，那么如何说与他者相异是共相呢？如果排除他者是相异的事物的自性，那么相异的事物也不会跟随其他的相异事物。由于不相随也不是共相的自性，因此如何是排除他者的共相呢？应该考察通过排除什么共相来宣说这个。这与特殊事物的自性不相符。如果有人反驳说，因为通过诸如“声音的意义是特殊的所说和能说不是所希望的”等来驳斥，为了避免这种情况，所以说了“在他的心中”。因为在他者相异的心中，会显现出共相的自性。什么是“某物”呢？与被称为“在他的心中”的“某物”相关联，因为在那个人心中，那个事物会那样显现。
English
In reality, those cognitions that realize becoming the object of things also rely on the clinging of the cognizer to make distinctions, and are therefore said to be cognitions that have the object of exclusion. Therefore, that thing will also be excluded, just as the direction itself is without a pot. Even if it is different from its own nature, it will be confused by the power of clinging, so at that time it will be mistakenly thought that there is no blue. Therefore, this thing that is different from others becomes the object, so the conceptual thought is called having a different object, but it is not manifest, because it is recognized by the very nature of the thing that abides only in its own nature. Therefore, the conceptual thought of the object of self-nature itself is not, as the evil-minded ones think, having the object of excluding others. Because the object of distinction of the distinguishing thought of the object of self-nature itself is reasonable. If the self-nature itself is the exclusion that is recognized through the way of excluding others, then the teacher Dharmakirti's promise of the excluder of others as the characteristic of the universal will become unreasonable. That is what is said, "Now." Since one different thing does not follow another, by using the word "one," relative to that, the second is the other. Therefore, since one thing does not follow the second, how can it be said that being different from others is a universal? If excluding others is the self-nature of the different thing, then the different thing will also not follow other different things. Since not following is also not the self-nature of the universal, then how is it the universal of excluding others? It should be examined by excluding what universal this should be declared. This does not correspond to the nature of the particular. If someone objects that because it is refuted by things such as "the meaning of sound is the special spoken and the speaker is not what is desired," in order to avoid this, it is said "in his mind." Because in the mind that is different from others, the self-nature of the universal will appear. What is "something"? It is related to what is called "in his mind," because in that person's mind, that thing will appear that way.