Tibetan
་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལས་ལོག་པས་ན་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། འདིའི་གཞན་ལས་ལོག་པར་བྱེད་པའི་ལྡོག་པ་ཡང་གཞན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་དག་རང་གི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་ཡུལ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་དག་ཡུལ་ཐ་དད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པས་འདི་ལོག་པའམ། ལྡོག་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་བཟློག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་འགའ་ཡང་མེད་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་འདི་ལ་རེ་ཞིག་སྒྲ་ནི་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་ཡུལ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །རྟོགས་པས་དམིགས་པའི་ཡུལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ནའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རང་ཉིད་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའམ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་དམ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ལྟ་བུ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་འདི་ཐ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཡང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ལྟར་མངོན་སུམ་ཉིད་གཞན་དུ་དམིགས་པས་ལྡོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ལ་གནས་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་འདི་ནི་ལོག་པའོ། །འདིའི་ལྡོག་པའོ་ཞེས་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གཞན་ དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའམ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སྒྲོ་འདོགས་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོགས་པ་ནི་ལྡོག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཡང་རྟེན་ཐ་དད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེས་སྒོ་འདོགས་པ་དངོས་པོ་དེའི་མཐར་ཐུག་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་བག་ཆགས་ཙམ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བ་འདི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་རྫས་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ས་ཐམས་ཅད་པའི་བརྡར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱིས
Chinese
是语言表达，因为从他者返回，所以称为“返回”，这是对事物自性的领悟。此处的使之从他者返回的“返回”，也是无有他者。因此，如是声音和意识等，仅凭自己的体性就能领悟不同的境，这是用“是”来表达的。如是声音和意识等，即使境不同，也是“也”这个词所表达的。对于像那样的事物，如何领悟的不同境和随之关联也是不存在的。如果成为作者，则此返回，或者使之返回的成为无有，因此成为返回的遮遣，这是什么也没有的。如果问什么也没有，那么，对于这个表达，暂时声音是跟随领悟的，如同分别识一样，因为自己不具有境，如同烟雾一样。为了显示领悟所缘的境，所以善加结合。那也只是分别。分别也并非自己依赖于根，或者随之而来的依赖于它的分别识。从具有作用的根返回的自性，或者无有事物的自性，对于无有显现的，像那样的以理智推断，什么也没有。即使这个术语是跟随不同的，也如同银等术语一样，因为显现本身在其他地方被缘取，所以也不是返回。因此，安住于自己本性之上的意义的自性，唯一的一个，这就是返回。此处的“返回”是，将具有关联的事物妄加安立于其他事物，或者将依赖于自己体性的不真实的法妄加安立，从而进行领悟。此处的名为“返回”的领悟，即使是返回的最终，也因为所依的不同没有成立，并且没有损害，因此以其所安立的事物，领悟为该事物的最终。由于以何种方式领悟的境没有成立，因此将仅仅依赖于习气，这也不是自性产生的，因为不像常和一体等分别。然而，以表示一切地的符号来分别安立的支分本身。
English
It is a linguistic expression, and because it returns from others, it is called "return," which is the realization of the self-nature of things. The "return" here that causes it to return from others is also the absence of others. Therefore, sounds and consciousness, etc., can only realize different realms by their own nature, which is expressed by "is." Sounds and consciousness, etc., even if the realms are different, are also expressed by the word "also." For such things, how the different realms that are realized and the subsequent association are also non-existent. If it becomes the author, then this return, or the one who causes it to return, becomes non-existent, so the negation of becoming a return, there is nothing at all. If you ask what there is nothing, then, for this expression, temporarily sound follows realization, just like the discriminating consciousness, because it does not have a realm itself, just like smoke. In order to show the realm that is the object of realization, it is well combined. That is only discrimination. Discrimination is also not dependent on the root itself, or the discriminating consciousness that follows it. The nature of returning from the root with function, or the nature of the absence of things, for the absence of manifestation, such inference by reason, there is nothing. Even if this term follows the different, it is also like the terms of silver, etc., because the manifestation itself is taken elsewhere, so it is not a return. Therefore, the nature of the meaning that abides on its own nature, the only one, this is the return. The "return" here is to falsely establish related things on other things, or to falsely establish unreal dharmas that depend on one's own nature, thereby realizing. The realization here called "return," even if it is the ultimate of return, is because the difference of the basis is not established, and there is no harm, so with the things it establishes, it realizes as the ultimate of that thing. Since the realm realized in what way is not established, it will only rely on habits, which is also not produced by self-nature, because it is not like the discriminations of permanence and oneness, etc. However, it is the branch itself that is separately established with the symbol representing all the lands.
Tibetan
་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དེ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རམ། མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ན་བརྡ་ཁོ་ནའོ། །དེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡུལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་སྔ་མ་སྔ་མ་མཐོང་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་ཡུལ་གཅིག་པ་རྣམས་ཉིད་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞུང་སྡེབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པ་རྣམས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཀྱི་སྒྲ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ས་ཐམས་ཅད་པའི་རྟོགས་པ་པོ་ལ་བསྟན་པར་བསམས་ནས་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཡང་བྷ་བཏ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དག་འགའ་ཞིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དངོས་པོ་དོན་དམ་པ་རིག་ཀྱང་ཐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཏགས་པས་ཆོད་པས་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པ་འདི་དག་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུར་མངོན་ཏེ། དཔེར་ན་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་གསུང་པ་ན་སྒྲ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དག་གིས་ལོག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་རྟོགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐ་དད་པ་ནི་བརྡ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རང་གི་བདག་ཉིད་ཙམ་ལ་ རྣམ་པར་གནས་པས་ན་དངོས་པོ་ལ་དངོས་པོ་གཞན་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ཕྱོགས་བུམ་པ་མེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་དངོས་པོ་ཉིད་ལྡོག་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་ན་དངོས་པོ་ཉིད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་དུ་ཐ་དད་པ་འདིའི་ས་བོན་ཡིན་ཞེས་མེད་པ་ཙམ་ནི་ས་བོན་དུ་མདུན་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འགྲེལ་པ་ནི་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་མདོ་རྗེས་སུ་བརྗོད་དོ། གཞན་སེལ་པ་ཞེས་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པར་བྱེད་ཅིང་སེལ་བར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ལྡོག་པ་གཞན་ལ་ལོག་པ་ཡང་གཞན་པ་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདི་གཉི་ག་ལ་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་སྐབས་ཀྱི་གཞན་ཉིད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པ་ནི་ལོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ལ་ལོག་པ་ཡང་ལྡོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་གཞན་མ་ཡིན
Chinese
那些解释意义的人，是因为一切事物都只是如此吗？或者因为不了解，所以才这样安立，因为追随作用和能作用等差别，所以仅仅是约定俗成。能成立的方式有两种：依赖于各自安住的处所的语言，这是证悟者们无始以来的习惯，因为见到先前的名称，才进入后来的名称。因此，只有相同处所的人们才使用名称。那些致力于汇集经文、修行的人，对于特别要修行和所要修行的事物，并不依赖于处所语言的声音，因为他们想到要向所有地方的证悟者展示。因为需要依赖于接近的，所以有些声音，如བྷ་བཏ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等，被一些人特别解释。因此，即使认识到胜义谛，也因为没有其他方法，所以通过这样命名来确定，进入事物。当这些人使用名称时，似乎在说带有过失的话语。例如，当陈那论师说“具有遣返的境”时，那些只追随声音的人，会理解为与颠倒不同的遣返的境，但事实并非如此。因此，差别仅仅依赖于约定俗成，而不是事物的境。如果仍然安住在自己的自性上，那么事物中没有其他事物，即使那样，就像显示如何不观察到没有瓶子的方向一样，这里也同样说事物本身是遣返，因为依赖于境本身，所以事物本身就是境。这种相互之间的差别是种子，仅仅是没有，将会在前面作为种子来解释。解释是，对于那个，也，这样重复经文。排除其他，这是显示境。遣返和排除的方式，遣返对于其他，颠倒对于其他，也没有其他。因为不依赖于其他一些，并且因为将这两者都说成是其他本身，所以此时的其他本身就是相互依赖本身。遣返不是与颠倒不同，颠倒也不是与遣返不同，这是定义的词语。如何不是其他呢？
English
Those who explain the meaning, is it because all things are just as they are? Or because they do not understand, so they establish it in this way, because they follow the differences such as action and agent, so it is merely conventional. There are two ways to establish this: relying on the language of the places where they reside separately, this is the habit of the enlightened ones since beginningless time, because they see the previous names, they enter the later names. Therefore, only those in the same place use names. Those who are dedicated to compiling scriptures and practicing, for the things that are especially to be practiced and what is to be practiced, do not rely on the sound of the language of the place, because they think of showing it to the enlightened ones in all places. Because it is necessary to rely on what is close, some sounds, such as bha ba ta (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), are specially explained by some people. Therefore, even if the ultimate truth is recognized, because there is no other way, it is determined by naming it in this way, entering into things. When these people use names, it seems like they are speaking with faults. For example, when Master Dignāga says "having the object of exclusion," those who only follow the sound will understand it as the object of exclusion that is different from reversal, but that is not the case. Therefore, the difference only depends on convention, not on the object of things. If it still abides in its own self-nature, then there is no other thing in things, even so, just as showing how not to observe the direction without a pot, here it is also said that the thing itself is exclusion, because relying on the object itself, so the thing itself is the object. This mutual difference is the seed, merely not being, will be explained as the seed in the front. The explanation is, for that, also, thus repeating the sutra. Excluding others, this is showing the object. The way of exclusion and elimination, exclusion for others, reversal for others, and there is no other. Because it does not depend on some others, and because both of these are said to be other themselves, so the other itself at this time is mutual dependence itself. Exclusion is not different from reversal, and reversal is not different from exclusion, this is the word of definition. How is it not other?