Chinese
以力的作用，当遣除各种分别念是能成立的对境时，对方会怀疑在这里也像现量一样执著，因此迎接这种怀疑就是“如果”等。如同在你的宗派中，现量执持了成为一切法自性的义，但由于错乱而显现，因此依赖于其他量，同样，分别念也执持了能利益一切的自性的事物，由于错乱的缘故，一切自性不确定，为了进入其他，没有什么过失。像这样，当通过一个差别之门而执持了有差别者时，如果又为了执持能利益一切差别者而获得执持一切差别，即使是那样，由于利益其他差别或者对其他差别有错乱，因此不确定地不执持，所以依赖于其他量。因此，通过了知那个其他差别，当进入它时，由于遣除对它的错乱而使之理解。因此，通过那个差别和那个差别的门来理解义的量，仅仅是遣除其他那些具有那般对境的错乱，并不是了知其他量的对境。如果这样想，就是解释。 如果即使是那样等，就是回答。一个分别念所执持的，也是以错乱而进入遣除其他的意义的知识，那就是成立为是能断除的对境。像这样，遣除那个错乱，是通过与它所增益的意义无差别地遣除之门来理解意义，而且对于此，诸如“这不是蓝色”等的知识的排除的对境的事物也仅此而已。差别是，我们不希望以了知的体性作为对境的，那是什么。你那样希望，就会说事物对境本身也是通过排除之门而成立的，如同自己的论典认为“这不是不是蓝色”一样。当它遣除错乱时，理解意义就变成了排除的对境，对于哪个对境以错乱而显现时，那个
English
By the power of , when refuting that all discriminations are objects to be established, the opponents may suspect that they are also apprehended here as in direct perception, so welcoming this suspicion is "if" etc. Just as in your school, direct perception apprehends the meaning that is the nature of all dharmas, but because of delusion it appears, so it relies on other valid cognitions. Similarly, discrimination also apprehends the entity of the nature that benefits all, but because of the power of delusion, all natures are uncertain, and there is no fault in entering into others. Like this, when a qualified object is apprehended through the door of one distinction, then, if all distinctions are apprehended in order to apprehend what benefits all distinctions, even so, because there is benefit to other distinctions or delusion about other distinctions, it is not definitely apprehended, so it relies on other valid cognitions. Therefore, by understanding that other distinction, when entering into it, it is made understandable by refuting the delusion about it. Therefore, the valid cognition that understands the meaning through that distinction and that door of distinction, merely refutes the delusion of others who have such an object, and it does not understand the object of other valid cognitions. If you think like this, it is an explanation. If even so, etc., is the answer. What is apprehended by one discrimination, and is also the knowledge that enters into the meaning of refuting others through delusion, that is established as being the object of cutting off. Like this, refuting that delusion is to understand the meaning through the door of refuting it without difference from the meaning it imputes, and for this, the object of exclusion of knowledge such as "this is not blue" etc. is also only this. The difference is that we do not want what is the nature of understanding to be the object. If you wish that way, it will be said that the object itself is also established through the door of exclusion, just as one's own treatise thinks "this is not not blue." When it refutes delusion, understanding the meaning becomes the object of exclusion, and for which object it appears with delusion, that
Tibetan
འཇུག་པ་དེ་གོ་ཇི་ལྟར་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལས་གཞན་པའམ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྔར་ཞུགས་པ་སེལ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་ཡོད་ན་འདི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །མཐོང་བ་འགའ་ལ་ཤེས་པ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་བཟློག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པའམ། དེ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྲུབ་ཅེས་འབྲེལ་ཏོ། །སྒྲོ་འདོགས་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ནི། སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གིས་སྟོན་པ་ནི་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་གཞན་གྱིས་ བརྗོད་པའི་ལན་གྱིས་ཚུལ་ཁས་བླངས་ནས་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་ཐལ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདི་ལ་མངོན་སུམ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ངོ་བོ་གང་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་དོན་ལ་འཇུག་པ་ན་དོན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འཁྲུལ་པས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བའི་ཚུལ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་མ་བཏགས་པ་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱོང་བ་མྱོང་བཞིན་པར་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ཇི་ཞིག་ལྟར་ངེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བརྗོད་དོ། །ངེས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་སོ་སོའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མེད་པར་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད། འདི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མྱོང་བ་ནས་དངོས་པོ་ལ་སྣང་བ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རང་གི
Chinese
如果问，进入是如何成为遣除他者的境的？回答说，文中已提到“从它以外的”。如同它是决断的境一样，从它以外的也成立。如果问：如何成立？回答说，文中已提到“无有增益”。即使先前进入的不是遣除者，但如果有增益，则仅凭此不存在就成为遣除的境。对于某些所见，称为知识等等，如前所述。注释说，所谓“遣除错乱”，是指通过此说明它是成立决断的境。所谓“从它以外的，或与它相似”，意为其他也与它相似，从而与成立为遣除他者的境相联系。所谓“对于无有增益的境”，是指“无有增益”。对于无有增益的境，进入本身通过随行和违逆来指示，即指“对于何者”等等。所谓“因此”，是总结。因此，这样通过他人 所说的回答，承认了方式，并陈述了成为遣除他者的境的过失。为了显示它不可能与现量相同，所以说了“其他又是何种体性”。以分别通过差别的门进入事物时，通过事物自身的一切来了知。因为它是错乱的，所以没有那样确定地把握，因此，这种与现量相似的方式对于分别是不可能的。分别以利益一切差别的境的方式，执持事物自身的一切，这是不可能的，因为分别的境没有分别是不可能的。体验正在体验的事物，以何种方式确定，称为分别。不是确定的自性的分别是不可能的。因此，在没有确定各个差别的自性和利益它的方式的情况下，如何说分别执持了具有利益一切差别的差别的境？例如，从瓶子等体验中，事物显现为刹那性等等的自性，自己的
English
If asked, how does entry become the object of excluding others? The answer is, it has been mentioned in the text, "other than it." Just as it is the object of determination, so too does that other than it become established. If asked, how is it established? The answer is, it has been mentioned in the text, "without superimposition." Even if what was previously entered is not the eliminator, if there is superimposition, then merely by its absence, it becomes the object of elimination. For some perceptions, called knowledge, etc., as previously stated. The commentary says, the so-called "eliminating confusion" means that through this, it is explained that it is established as the object of determination. The so-called "other than it, or similar to it" means that others are also similar to it, thereby relating to being established as the object of excluding others. The so-called "for the object without superimposition" refers to "without superimposition." For the object without superimposition, entry itself is indicated by following and opposing, which refers to "for whom" etc. The so-called "therefore" is a summary. Therefore, in this way, through the answer spoken by others, acknowledging the manner, the fault of becoming the object of excluding others is stated. In order to show that it is impossible to be the same as direct perception, it is said, "what other nature is it then?" When entering into things through the door of distinctions by discrimination, it is understood by all of the thing itself. Because it is confused, it is not grasped so definitely, therefore, this way of being similar to direct perception is impossible for discrimination. It is impossible for discrimination to grasp all of the thing itself in a way that benefits all the objects of distinction, because it is impossible for the object of discrimination to be without distinction. Experiencing the thing being experienced, in what way is it determined, is called discrimination. Discrimination that is not of the nature of certainty is impossible. Therefore, without determining the nature of each distinction and the way of benefiting it, how can it be said that discrimination grasps the object of distinction that has the distinction of benefiting all distinctions? For example, from the experience of a pot etc., the thing appears as the nature of momentariness etc., one's own
Tibetan
་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རིག་པ་ན། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་པ་དིས་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལོགས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་རྟོགས་པ་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་དེའི་ཡུལ་དུ་བརྗོད་པ་ན་མ་ངེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མ་རྟོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར། ངེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འགྲེལ་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ངེས་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་འདི་ལྟ་ བུའོ་ཞེས་ངེས་པར་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཤད་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མ་ངེས་ན་ན་དེས་ན་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མ་ངེས་ཀྱང་བཟུང་བ་ཡིན་ན། རྣམ་པ་གཞན་ཡང་ཅི་སྟེ་མ་བཟུང༌། དེས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མ་ངེས་པ་ཡང་ཡུལ་ཡིན་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་ཡང་དོན་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཡང་བཟུང་བར་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རྣམ་པ་གཞན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་བཟུང་བའི་དངོས་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་ན་གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མཐའ་དག་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བཟུང་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ཡང་འཁྲུལ་པས་ངེས་པར་མི་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་བཟུང་བ་ནི། འདི་ལྟར་ན་བཟུང་བར་འགྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ནའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ངེས་པ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་མ་ངེས་པར་ནི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དང་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་དོན་མེད་པ་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོས་དོན་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རེ་ཞིག་བརྩད་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་འདིར་ཡང་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དོན་དུ་བཟུང་ན་ཁྱད་པར་
Chinese
虽然成为了自性，但在瓶子等分别念中，如果有了智慧，因为不是刹那，所以应当另外寻求以刹那来证悟。因此，当证悟时，如何成为分别念呢？如果那样说，当在那样的境中说时，不确定就不是分别念的境。那么，没有被分别念所证悟的，又如何成为分别念的境呢？“以确定者们”等是注释。分别念证悟自己的意义，唯有这个，即在那里，分别念在那里，什么是确定的。因为分别念仅仅是确定的自性。因此，凡是不确定的，就不是分别念，没有确定“这个是这样的”，就说那不是分别念。解释那个就是“如果那个”。如果不是其他的相，同样是不确定的，那么同样其他的也是不确定的。或者，即使不确定也被执持，为什么其他的相不被执持呢？因此，会太过分，即使不确定也是境，那么一个分别念的境也会成为一切事物。因为对方已经承认不确定的也被执持。这个“唯有这个”是为了遣除其他的相，在以确定执持的特殊事物的方式执持时，如果执持为抛弃一切差别的自性，即使那样，也说因为迷惑而不能确定抓住，那是不合理的。如果分别念执持了利益一切的自性，这样就会被执持，如果确定为利益一切。因为分别念是仅仅以确定为境的。如果不确定一切差别，就没有执持为利益一切差别。声音和量另行介入是没有意义的，这才是合理的。如果以现量成立的体性执持事物，暂时没有辩论。因此，在这里，如果执持为利益一切不同差别的方面，差别
English
Although it has become the self-nature, in the conceptualizations of vases and so on, if there is wisdom, because it is not momentary, one should seek separately to realize with momentariness. Therefore, when realizing, how does it become conceptualization? If it is said that way, when speaking in that kind of object, uncertainty is not the object of conceptualization. Then, how can what is not realized by conceptualization become the object of conceptualization? "With the certain ones" and so on are commentaries. The realization of one's own meaning by conceptualizations is only this, that is, there, where the conceptualization is, what is certain. Because conceptualization is merely the nature of certainty. Therefore, whatever is uncertain is not conceptualization, and not having determined "this is like this," it is said that it is not conceptualization. The explanation of that is "if that." If it is not another aspect, it is similarly uncertain, then similarly the other is also uncertain. Or, even if uncertain, it is grasped, why is the other aspect not grasped? Therefore, it would be too extreme, even if uncertain is an object, then the object of one conceptualization would become all things. Because the opponent has already admitted that even the uncertain is grasped. This "only this" is to eliminate other aspects, when holding in the way of holding a special thing that is certainly held, if holding as the nature of abandoning all differences, even so, it is said that because of delusion, it cannot be certainly grasped, that is unreasonable. If conceptualization holds the nature of benefiting all, then it will be held in this way, if it is determined to benefit all. Because conceptualization is merely an object of certainty. If all differences are uncertain, there is no holding as benefiting all differences. Sound and valid cognition intervening separately are meaningless, this is reasonable. If holding things with the nature of being established by direct perception, there is no debate for the time being. Therefore, here, if holding as benefiting all different aspects, difference