Tibetan
་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བ་ལང་ཞེས་ཁྱད་པར་གཅིག་རྟོགས་པ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་འཇུག་གོ །གང་གིས་དེ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་པ་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ནི་རྟོགས་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་ཉེས་པ་གཞན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་བདག་ཉིད་ལ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན། འབྲེལ་པ་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་འབའ་ཞིག་རྟོགས་པ་ ན་ཡང་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། གཅིག་ཤེས་ན་ནི་གཉི་ག་གཟུང༌། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱང་འདི་ནི་དེ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་སུན་འབྱིན་པ་གཞན་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དག་གིས་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་པོ་མི་འཇུག་པས་སྒྲ་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་སྒྲའི་དོན་ཡིན་གྱི་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་ན་ཇི་ལྟར་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་བཤད་པ། བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་བའི་སྒྲ་དུམ་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་དགག་པ་ནི་མེད་ཅེས་དགག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་གདགས་པ་བུམ་པ་ཡོད་དོ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་མེད་པའི་རྟེན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་ལ་ཡོད་པའོ། །བསྒྲུབས་པའམ་བཀག་པའི་དོན་བྱ་བ་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་དོན་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཇི་ལྟ་བུའི་དོན་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ཞོས་ཤིག་འབྲས་བུས་མཆོད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ། བ་ལང་ཉིད་བཞོ་བའམ། འབྲས་བུའི་རིགས་ཉིད་མཆོད་པར་བྱར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྔོ་བཏགས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོས་དུམ་བུར་གཏུབས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་དོན་འབྲེལ་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། མེས་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་སྲིད་པའི་དོན་ལ་སྒྲ་འཇུག་པས་ན། ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཡུ
Chinese
从门径上说，凡是说能够通达一切差别的，就不会改变。因此，当认识到“牛”这一差别时，为了认识到无常等其他差别，才会有无常等词语的运用。如果说，凭借它所认识的门径能够通达一切，那么具有差别的就不是认识，那么就会陷入其他的过失，这是所说的。那时也是这样。如果按照显示那些与自身相关的道理来说，因为依赖于两种关联，即使仅仅认识到差别，也会具有差别，因为已经显示了“了解一个，就能掌握两个”。如果这样说，虽然是真实的，但这已经是之前显示过的，因此这是另外安排的反驳。因为词语没有表达那些具有差别的，所以认识者不会介入，因此词语的组合会变得没有意义。如果说，认识差别是词语的意义，而不是介入，那么怎么会没有意义呢？所说的是，例如“肯定”和“否定”等等。“肯定”就像是说“存在着能肯定的词语部分”，而“否定”就是说“不存在”而进行否定。对它们进行命名，例如“瓶子存在吗？不存在吗？”，凡是认识到这样意义的命名，都是没有意义的所依，理由是什么呢？因为被肯定或被否定的意义是能进行肯定的，所以肯定和否定都具有能实现意义的理由。这是这样说的，就像什么样的意义成为对境，词语所要表达的和能表达的事物所认识到的，那才是这里所要表达的，例如“挤牛奶吧，用果实供养吧”等等。差别无法实现意义，因为无法挤牛奶本身，或者供养果实的种类本身，因为没有完成烧烤、缝纫等事物最终被分割的结果。词语的意义也可能没有关联，就像“避开火”一样。因此，因为词语运用在可能介入的意义上，所以一切都是具有差别的境
English
From the perspective of the gateway, whatever is said to be able to comprehend all distinctions will not change. Therefore, when the distinction of "cow" is recognized, in order to recognize other distinctions such as impermanence, words such as impermanence are used. If it is said that by means of the gateway through which it is recognized, everything can be comprehended, then that which possesses distinctions is not recognition, then other faults will be incurred, this is what is said. It is also like that at that time. If according to the way of showing that those are related to oneself, because it relies on two connections, even if only a distinction is recognized, it will possess distinctions, because it has been shown that "understanding one, one can grasp two." If it is said like this, although it is true, but this has already been shown before, therefore this is another arrangement of refutation. Because the words do not express those that possess distinctions, the recognizer will not intervene, therefore the combination of words will become meaningless. If it is said that recognizing distinctions is the meaning of words, but not intervention, then how can it be meaningless? What is said is, for example, "affirmation" and "negation" and so on. "Affirmation" is like saying "there exists a part of the word that can affirm," while "negation" is saying "does not exist" and negating. Naming them, such as "Does the bottle exist? Does it not exist?" All naming that recognizes such meaning is a meaningless basis, what is the reason? Because the meaning that is affirmed or negated is able to affirm, therefore affirmation and negation both have the reason to realize the meaning. This is said like this, just like what kind of meaning becomes the object, what the word is to express and what the thing that can express is recognized, that is what is to be expressed here, such as "milk the cow, offer with fruit" and so on. Distinctions cannot realize the meaning, because it is impossible to milk the cow itself, or to offer the kind of fruit itself, because the final result of roasting, sewing, etc. being divided has not been completed. The meaning of words may also be unrelated, like "avoid the fire." Therefore, because words are used in the meaning that can intervene, everything is a realm with distinctions.
Tibetan
ལ་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ། །དེ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལ་འཇུག་ན་ནི་དེ་དགོས་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཤད་པ་ནི་ནུས་པ་མི་བརྗོད་པས་སྒྲ་སྦྱོར་བ་དག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་དགོས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཁྱད་པར་ཉིད་ཚེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རང་གིས་ཉེ་བར་ བསྒྲུབ་པས་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ། །འཕྲོད་པ་འདུ་བས་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ཁྱད་པར་དེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ན་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་འབའ་ཞིག་རྟོགས་ན་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མེད་པས་ན་ཁྱད་པར་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཤད་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་དག་ཞུགས་ན་ནིའོ། །གང་གི་ཚེ་ཁྱད་པར་ལས་མ་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་ཞུགས་ན་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་ཞེ་ན། བཤད་པ། རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་གཙོ་བོ་འགའ་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་དེའི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱད་པར་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོས་ངེས་པར་མི་རྟོགས་པར་ཁྱད་པར་དག་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་དེས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཅད་ཀྱང་སོ་སོར་རང་གི་ངོ་བོར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་དབྱུག་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་དབྱུག་པ་ཅན་བཞིན་ནོ། །བ་ལང་ངོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ན་ནི་དབྱུག་པའི་རང་བཞིན་ལས་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་བ་ལང་ཉིད་དང་ལྡན་བ་འགའ་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོས་མི་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་ལ་གནས་པའི་སྒྲ་དང་རྟོགས་པ་དག་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་རྟོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་ནི་གཙོ་བོ་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་ལ་དང་འགའ་ཞེས་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཚུལ་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། སྒྲ་དག་གིས་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་འཇུག་
Chinese
即于彼差别者而证悟。若其转变为异体而趣入，则彼不成为有必要者。彼之宣说者，以不能言说能力，则声音结合者有何作为？彼虽非有必要然非证悟，因此差别本身非具时之境。如是则亦将变为非差别。以自之亲近 成办而令他证悟者，唯是差别，否则瓶等亦将互相成为差别。以和合聚集而如是转变，则彼与彼差别相合者等无有差别，因此唯无差别者转变为差别与具差别之事物。若唯证悟差别，则以无有差别之法故，非为差别本身。彼之宣说者，谓为于某某者，即若于彼之外之某某事物，声音与知识等趣入者乃尔。于何时，声音与知识趣入于由差别所未证悟之事物，则将转变。若趣入于彼之相异者，如何与彼等亲近结合耶？宣说：以自之体性转变为相异之主，某者成为支分之故。观待彼主之支分而称说为差别。具差别者乃是，以自之体性必不能证悟，而应由差别等自身显示者，应由彼说者等所承诺。若不如是，则有法虽由法而分别，然亦将各自证悟为自之体性，如杖所分别之持杖者一般。证悟为牛也之时，如由杖之自性所生之士夫一般，亦无有证悟与彼之自性相异之牛本身者。因此，此之以自之体性不能证悟，故以差别之自性本身显现为与自性相合者。因此，安住于差别之声音与证悟等，以于彼之体性本身证悟与差别相合者，故以趣入于与差别相合者之故，此等乃转变为彼主之支分。仅因此故，于某某与某者，显示为不能确定证悟具差别者之体性。若具差别者非声音之境，则此道理不成立，如是宣说者乃是，声音等称说为彼也。若其趣入于彼
English
It is realized as being in that difference itself. If it enters into becoming something else, then it will not become something necessary. Its explanation is that since the ability is not spoken of, what do the sound combiners do? Even if it is not necessary, it is not realized, so the difference itself is not the object of time. Even so, it will become non-different. Only by closely accomplishing oneself does one cause others to realize, that is the difference. Otherwise, pots and so on will also become differences to each other. If it changes in this way by combining agreements, then those who possess that difference will have no difference, so only the non-difference will become the difference and the object of difference. If only the difference is realized, then since there is no quality of difference, it is not the difference itself. Its explanation is that it is called 'to someone', that is, if sound and knowledge enter into some other object than that. When sound and knowledge enter into an object that is not realized from the difference, it will change. If it enters into something different from that, how do you closely combine them? Explanation: Because some of the main things that have become different in their own nature have become branches. It is called difference in relation to being a branch of that main thing. The one with the difference is: It must not be realized by its own nature, but must be shown by the differences themselves, which must be promised by those who speak of it. If it is not like that, then even if the subject is separated by the predicate, it will be realized as its own nature separately, like the one with the stick separated by the stick. When it is realized that it is a cow, like a man born from the nature of the stick, there is no realization of anything that has the nature of the cow itself, which is different from its nature. Therefore, since it cannot be realized by its own nature, it appears to be in accordance with the nature of the difference itself. Therefore, the sound and realization that dwell in the difference become branches of that main thing because they enter into the one with the difference from realizing the one with the difference in its own nature. For that very reason, it is shown in someone and someone as a nature that cannot be definitely realized with the difference. If the one with the difference is not the object of sound, then this method does not exist, as it is said, the sounds are called that. If it enters into that