Tibetan
བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དག་བདག་ཉིད་གཅིག་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་སྨྲས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་བར་བྱ་བའོ། །གང་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ་དེ་ཡང་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ཉིད་དེ་དེ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བྱེ་བྲག་མེད་དོ་ཞེ་ན། དོགས་པ་འདི་བསལ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེད་པར་རིག་པ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ས་ཆོས་ཐ་དད་པ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་བྱས་པ་མི་རྟག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པས་དེ་དག་ཐ་དད་པར་རིག་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ ཞེས་མ་རྟོགས་པ་དག་བྱས་པ་གྲུབ་ཀྱང་མི་རྟག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་བྱེ་བྲག་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ཡང་ཕྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་འདོད་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པ་ནི། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཐ་སྙད་ནི་རྟོགས་པ་པོའི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བྱེད་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཁོ་ནས་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་འདིའི་ཆོས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་ལ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་བློ་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དང་ས་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་ཉིད་དང་བྱས་པ་དང་དུ་བ་དག་གམ། མི་རྟག་པ་དང་མེའི་ཆོས་ཉིད་བློས་བྱས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་འདི་འདིའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འབྲེལ་པ་ཉིད་བཏགས་པ་ཡིན་ལ་ཐ་མི་དད་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མི་འགྲུབ་བའི་ཕྱིར། དེ་བློ་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་འདིའི་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཐ་དད
Chinese
之故。能成之自性是已成，所成则与之相反。因此，能成与所成二者，不应是同一自性。说此之意是，如果它是它的自性，则是能作。其之意是应理解的。凡是具有它的自性者，就称之为它，这也是能理解的。如果它的事物本身就是它，那么所成与能成就没有差别了，如果这样问。为了消除这个疑惑，才说“不是”，是为了考察已作和无常等法的差别。认识是辨别认识的作用，因为那个理由。辨别是认识地法各异之故，这是它的定义。如果已作是无常的自性，既然如此，辨别认识到它们各异，因此，已作的自性，这样不认识者，即使已作成立，但无常不合理，因此，成立与不成立，能立与所立的差别是随顺的。这将在后面解释。在此并非是意欲，因为论师也如此承诺。说“也如是”之意。推论和推论的术语是认识者依赖于它的作用，即以推论来推论所应推论的，所有这些都是仅由心识中的法与有法之差别而来的。这个有法的法是这个，以这样的自性方式进行推论，而这完全是存在于心识中的。声音和处所的有法性，以及已作和烟，或者无常和火的法性，都只是心识所作的。法与有法的事物是此此的，这是从认识关系而来的。与此相异的事物，其关系是假立的，对于不异的事物，如果没有差别，则法与有法的事物无法成立。因此，说“存在于心识中”是为了通过辨别认识来认识，为了说明这一点，所以要知道，这个知识论的对象是不同的法。
English
Therefore. The nature of what accomplishes is what is accomplished, and what is to be accomplished is the opposite of that. Therefore, it is not reasonable for the accomplisher and the accomplishable to be of the same nature. The meaning of saying this is that if it is its nature, then it is the agent. The term "its" is to be understood. Whatever possesses its nature is called "it," and this is also to be understood. If its very entity is it, then there is no difference between what is to be accomplished and what accomplishes, if you ask. In order to dispel this doubt, it is said "not," it is for the sake of investigating all the differences of phenomena such as what is made and impermanence. Cognition is the function of discriminating cognition, because of that reason. Discrimination is because of knowing that earth and phenomena are different, that is its definition. If what is made is the nature of impermanence, since that is the case, since discrimination cognizes them as different, therefore, those who do not cognize the nature of what is made in this way, even if what is made is established, impermanence is not reasonable, therefore, the difference between what is established and what is not established, between what establishes and what is to be established, is consistent. This will be explained later. Here it is not intention, because the teacher also promised in that way. The meaning of saying "also like that." Inference and the terminology of inference are the function of the cognizer relying on it, that is, inferring what is to be inferred by inference, all of these are only from the difference between phenomena and subjects in the mind. The phenomenon of this subject is this, inference proceeds in such a way of nature, and that is entirely in the mind. The subjectness of sound and place, and what is made and smoke, or the nature of impermanence and fire, are all only made by the mind. The entities of phenomena and subjects are of this and this, this is from the cognition of relationship. For those different from that, the relationship is imputed, and for those that are not different, if there is no difference, then the entities of phenomena and subjects cannot be established. Therefore, saying "existing in the mind" is for the sake of knowing through discriminating cognition, in order to explain this, so know that the object of this epistemology is different phenomena.
Tibetan
་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱས་པ་མི་རྟག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་ལས་བཟློག་པ་རྟོགས་ན། འོ་ན་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པས་ཟླ་བ་གཉིས་བཞིན་དུ་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་འདི་བསུ་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཐ་དད་པ་བློའི་རྣམ་པས་བྱས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློས་མི་བདེན་པར་རྟོག་པ་ཡིན་གྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཀྱང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་བཏགས་པ་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་པ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདིའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱས་པ་ཉིད་དང་ མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། བློའི་བྱེ་བྲག་ཅེས་སྨོས་སོ། །འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་གྱི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་རྟོགས་ན་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དོན་དེ་ལ་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་དངོས་པོ་ལ་རྟེན་པ་མེད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཙམ་གྱི་གཞན་དབང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་གཞན་གྱི་དབང་མ་ཡིན་པས་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ནི་མི་སྲིད་པ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐ་དད་པ་ལྟར་དེ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གནོད་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། བྱས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཀྱང་བཏགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཀྱིས་རྣམ
Chinese
上领会理解的。如果所作是无常的自性，然而从中领会理解了相反的，那么因为与它相异的缘故，像那样的不是真实的自性，如同二月一样，它不是能成立的，为了迎接这个疑惑，所以说了在法与有法本身中。在法与有法本身中，以心的形态作了差别，以分别的心的不真实地领会理解，也不是无常性等等的体性的意义，因为那是在外境的缘故。假立的形态不是像自在等一样在事物上存在的。像那样的所作是与无常相异的，然而事物以如何的常性一样，所作本身也不是在事物上不存在的。如果以如是所说的道理，与此外境的所作本身不是不相符的吗？那又如何它也不会变成事物不存在呢？说了心的差别。这是要说，如果分别是义的其他自在的缘故，变成了义的对境，在那时领会理解了颠倒的自性的意义，因为事物的对境本身会坏灭的缘故，由它所领会理解的事物不会变成事物，因为在一切形态中遮止了义的对境本身的缘故。在什么时候因为变成了自自在的缘故，这些不是义的对境，在那时就没有过失。义的对境的知识，在那件事物上领会理解不是它的自性，就必定会显现不是真实性的自性。凡是不依靠事物获得自己的体性，那是仅仅靠近取舍的其他自在的缘故，不是义的其他自在，因为变成了自自在，所以领会理解不可能，凡是领会理解的，那是因为分别的靠近取舍的力量的缘故，如同法相异一样，那仅仅是不存在的，而且没有损害的领会理解，凡是领会理解的，那是因为事物的靠近取舍的业的缘故，分别的那些不是依靠事物的本身，所作的自性的意义也不是假立的。如果不是在事物上存在的法以各种。
English
is understood. If what is made is of the nature of impermanence, but from it one understands the opposite, then because it is different from it, it is not of such a true nature, like the two moons, it is not able to establish it. To meet this doubt, it is said that it is in the Dharma and the Dharmic itself. In the Dharma and the Dharmic itself, the difference is made by the form of the mind. The mind of discrimination understands it as untrue, but it is not the meaning of the characteristics of impermanence, etc., because it is in the external object. The imputed form is not present in things, like the self-existent, etc. Such a made thing is different from impermanence, but just as things are permanent, the made thing itself is not non-existent in things. If, according to the manner of speaking, is it not inconsistent with the made thing itself outside of this? How can it not become non-existent? It is said that there is a difference in mind. This is to say that if discrimination is the other's freedom of meaning, it becomes the object of meaning. At that time, if the meaning of the reversed nature is understood, the object of things themselves will be destroyed. Therefore, what is understood by it will not become things, because in all forms the object of meaning itself is blocked. When these are not the objects of meaning because they have become self-existent, there is no fault. The knowledge of the object of meaning, understanding that it is not its nature in that thing, will surely appear as the nature of non-truth. Whatever does not rely on things to obtain its own nature, it is only because of the other's freedom of approaching and abandoning, it is not the other's freedom of meaning, because it has become self-existent, so it is impossible to understand. Whatever is understood is because of the power of approaching and abandoning of discrimination, just as the Dharma is different, it is only non-existent, and the understanding without harm, whatever is understood, is because of the karma of approaching and abandoning of things, the discriminations are not based on things themselves, the meaning of the nature of what is made is not imputed. If the Dharma that does not exist in things is in various.