Tibetan
་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་ པས་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་ཐ་དད་པ་ལས་ནི་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་དེ་ལོགས་ཤིང་ཉིད་དུ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་ལ་ནི་ཆོས་ཐ་དད་པར་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མྱོང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་དངོས་པོ་རིག་པའི་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་སེལ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱུང་བའི་མེ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་འདིར་གསལ་བ་ཡིན་གྱི། རྩྭ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ལ་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་པའི་བྱེད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་མངོན་སུམ་ཡང་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རམ། དེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན་འཛིན་པས་ཞུགས་པས་ན་ཚད་མ་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མེད་དེ་མངོན་སུམ་དངོས་པོ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་ལ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ན་ཚད་མ་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་ནི་དངོས་པོ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་འཇུག་ཀྱང་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་རྩྭ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བར་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །རྩྭ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་སྤངས་ནས་དོན་མཐའ་དག་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཅན་འགའ་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ལ་ཚད་མ་གཞན་མི་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །འདིས་ནི་ཀྱང་གི་དོན་བརྗོད་དོ། །དངོས་པོ་འཛིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཅན་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་ནས། དོན་སྔར་མ་རྟོགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བར་ཉེ་བར་དགོད་པ་མཚུངས་པར་བསྟན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྒྲོ་བཏགས་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ས་བོན་བཏབ་པའོ། །ཆོས་གཅིག་ངེས་པར་འགྱུར་བས་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མདོར་བསྟན་པའི་དོན་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཞེས
Chinese
是无常之自性，以分别念而了知之故。分别念乃是依赖于各别之法，因此是分离且独自了知之自性。如是，于现量而言，由于各别之法不明显，因此彼等如实体验事物，而非分别念。因此，于比量而言，并非具有了知事物之作用，因为将成为如前所说之过失。若说于遣除事物者，则无此过失，是名为遣除。此乃是仅明了由增益之门所生之非火之增益，而非由草所生等。因此，于何者有其他量得以介入之机会者，则彼者无有异于作差别之作用。若如比量般，现量亦不成为具有遣除他者之境耶？于彼者亦以执持法之有法而涉入，故有其他量之机会之故。彼非有，现量虽是体验事物之自性，然若由分别念之门而趋向差别，则有其他量之机会之故。现量乃以事物显现之自性而成立为执持事物者。是故，现量虽有其他量介入，然非是差别之境，如比量体验由草等所生般。因为是舍弃仅由草所生，而体验一切义之自性之故。释曰：是名为某者，谓于以现量见某有法时，唯是其他量不得介入而已。此乃是说“也”之义。若说“执持事物”，谓于何时以比量也。此乃是于有法上显示现量之差别后，说是先前未曾了知之义，因为是显示与现量相同之近似安立为相同之故。又或为了成立有增益，而播下种子。若说“以一法决定”，谓于彼时也。为了使总说之义成为正文之形相，因为理由与彼无有差别之故。
English
It is the very nature of impermanence, because it is understood through conceptualization. Conceptualization relies on distinct dharmas, therefore it is the nature of knowing separately and independently. Likewise, in direct perception, because distinct dharmas are not clear, therefore they experience things as they are, not conceptualization. Therefore, in inference, there is no function of knowing things, because it would become the fault as previously stated. If it is said that in eliminating things, there is no such fault, it is called elimination. This only clarifies the imputation of non-fire arising from the door of superimposition, not arising from grass, etc. Therefore, whoever has the opportunity for another valid cognition to intervene, then that person has no other function than making distinctions. If, like inference, direct perception does not become an object of eliminating others, then in that case, it also involves grasping the subject of the dharma, so there is an opportunity for another valid cognition. That is not the case, although direct perception is the nature of experiencing things, if it turns to difference through the door of conceptualization, then there is an opportunity for another valid cognition. Direct perception is established as grasping things by the very nature of the appearance of things. Therefore, although other valid cognitions intervene in direct perception, it is not an object of difference, like experiencing arising from grass, etc., in inference. Because it is the nature of abandoning only arising from grass and experiencing all meanings. Commentary: It is called someone, meaning that when someone sees a subject of dharma with direct perception, it is only that other valid cognitions cannot intervene. This is saying the meaning of "also." If it is said "grasping things," it means when also with inference. This is showing the difference of direct perception on the subject of dharma, and then saying the meaning that was not previously understood, because it is showing that the approximate establishment similar to direct perception is the same. Or, in order to establish that there is superimposition, the seed is sown. If it is said "decided by one dharma," it means at that time. In order to make the meaning of the summary the form of the text, because the reason is no different from that.
Tibetan
་བྱ་བའོ། །དེ་ངེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པའོ། །ཚད་མ་གཞན་མི་འཇུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་སུ་བབས་པའི་རྣམ་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གཞན་སེལ་བ་ལ་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མ་འདྲེས་པ་དག་ཀྱང་རྟོག་པའི་མཐུས་དངོས་པོ་གཞན་དང་འདྲེས་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་གཞན་སེལ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་དང་འདྲེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེར་འཐད་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ཞེས་བསམས་ནས་གཞན་དག་རྩོད་པར་བྱེད་པ་ནི། མ་རྟོགས་པ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གློ་བུར་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བབ་ཅོལ་དུ་འམ། ཡང་ན་ཁྱབ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་འབྲེལ་པ་གོམས་པ་ནི་དུ་བ་མཐོང་མ་ཐག་ཁོ་ནར་རྟོགས་ཀྱི་མེ་མ་ཡིན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་དེ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་རྟོགས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡོད་པས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཏེ། ཆོས་ཅན་དང་དབྱེ་བ་མེད་པས་ཆོས་ཅན་བཟུང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཞན་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཚུལ་འདིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་བཤད་པ་ནི། འོན་ཏེ་ཐ་དད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཅན་ལས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དང་མ་འབྲེལ་པ་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཆོས་ཅན་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐ་དད་པས་རྟོགས་ན་དེ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ མ་ཡིན་ན་དེ་དེའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འབྲེལ་པ་ཡང་མེ་དང་ས་ཕྱོགས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་གཉིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཆོས་ཅན་མེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བཟུང་བ་ན་མ་བཟུང་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིར་མེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཀྱང་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། མེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་རྟོགས་ན་མེ་མི་རྟོགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་མི་རྟོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མེ་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ
Chinese
叫做「是」。「彼决定」的意思是，那本身就是建立宗义。「不容许其他量」的意思是，与当下的形态相关联。「遣除他法没有这种过失」的意思是，在何时。「事物自性未混杂者，也以分别念之力，使与他物混杂的事物得以遣除，本身即是具有遣除他法之境者」。于一切时，以随念其他混杂的推论为先而行事是不可能的，因此思索着如何才能在那里具有合理的意义，而与他人争论，就叫做「未证悟决定」。叫做「从突发」的意思是，偶然地，或者没有理由地随顺周遍，习惯于关联，并非一见到烟就立即认为不是火而妄加臆测。为了遣除它，所以说「于此」。这样说，证悟之境也是未证悟，这是由于存在妄加臆测的缘故。所要成立的法也是证悟之境，因为与有法无差别，所以是已取有法之故。如果说，在果的因明中，所要成立的是其他，因此不是以这种方式作为境，那么对此也有解释，即「如果不同」。如果承认从有法中证悟之境是不同的，那么与所要成立的有法不相关联，就会变成对那个有法没有证悟。这是这样说的：如果又在果的因明中，从有法中所要成立的法因不同而证悟，那么那个非证悟，即使那样，它也必定与所要成立的有法相关联，如果不是那样，它就不会成为那个有法本身，因此不是那样证悟的。关联也是火和处所，能依和所依二者，因和果的实物本身。如果那样，当有法被认为是火的因时，不被认为是可能的。如果在此，即使成为证悟之境，也只是未证悟，而不是火，那么，确实如此。如果证悟了它，就不可能不证悟火。因此，对它的未证悟的臆测进行证悟，也就是对火也进行证悟
English
It is called "is." "That is certain" means that it itself establishes the tenet. "Other valid cognitions are not allowed" means that it is related to the present form. "There is no fault in eliminating others" means at what time. "Those whose nature of things is not mixed, also by the power of discrimination, make things mixed with other things be eliminated, and are themselves those who have the object of eliminating others." At all times, it is impossible to act with the inference of other mixtures as a prerequisite, so thinking about how it can have a reasonable meaning there, and arguing with others, is called "non-realization determination." Called "from sudden" means, accidentally, or without reason following the pervasiveness, being accustomed to association, it is not that as soon as one sees smoke, one immediately thinks it is not fire and speculates wildly. In order to eliminate it, it is said "to this." Saying this, the object of realization is also non-realization, which is done because of the existence of wild speculation. The dharma to be established is also the object of realization, because it is no different from the subject, so it is because the subject has been taken. If it is said that in the hetu of the result, what is to be established is other, so it is not in this way as an object, then there is also an explanation for this, that is, "if different." If it is admitted that the object of realization is different from the subject, then not being related to the subject to be established will become no realization for that subject. This is said: If again in the hetu of the result, the dharma to be established from the subject is realized because it is different, then that non-realization, even so, it must be related to the subject to be established, if it is not so, it will not become that subject itself, so it is not realized in that way. The association is also fire and place, the two of the dependent and the depended, the very substance of cause and effect. If so, when the subject is considered to be the cause of fire, it is not possible not to be considered. If here, even if it becomes the object of realization, it is only non-realization, not fire, then, that is indeed so. If it is realized, it is impossible not to realize fire. Therefore, realizing the speculation of its non-realization is also realizing fire