Tibetan
མ་ཡིན་པ་ཞེས་མ་རིག་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་བ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱི་རོལ་ལ་དོན་གཞན་བཀག་པ་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་པས་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་རིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་རིག་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་རིག་པ་བཞིན་དགག་པའི་དོན་ཡང་རིག་པ་མེད་དོ། །སྔོན་པོ་རིག་པ་ནི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ནི་སྤྱིའོ་སྙམ་པར་རྟོགས་པ་མེད་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སྔོན་པོ་རིག་པ་ནི་སྔོན་པོ་མ་ ཡིན་པ་རིག་པ་ཡིན་པས་དེར་ནི་སྒྲ་ཙམ་མ་གྲུབ་པར་ཟད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་རིག་པ་ལ་ནི་ལྡོག་པ་འགའ་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཉིད་རྟོགས་པས་གནོད་པར་སྨྲ་བ་དག་བྱེད་བྲག་པ་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་པ་དང་འདྲ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཙམ་དཔུང་གཉེན་དུ་གྱུར་པ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་སྤངས། རྟོགས་པ་ཉིད་ངོ་བ་ཤེས་པར་བརྗོད་པ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ནི་དེ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཕྱིར་ལྡང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསལ་ནི་གསལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་སྡུད་པའོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མཐོང་བའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་སྟེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པར་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ངོ་བོ་གང་ཡིན་བ་དག་ནི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་ངོ་བོ་དེ་དག་ཀྱང་སྒྲ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མཐོང་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་རིག་པར་བྱ་བ་གཞན་མེད་དོ། །དེས་ན་རིག་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་ཉིད་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ཁོ་ན་བཞིན་འཇུག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐ་དད་པ་གཅིག་མཐར་ཐུག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པར་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པས་ངེས་པར་མི་བྱེད་དེ། དེས་ན་དངོས་པོར་ན་འཁྲུལ་པ་ཉིད་བསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་མཐོང་བས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མངོན་སུམ་ཞུགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས་འཇུག་པའི་སྐབས་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །དེས་ནི་དེ་ལྟར་གཅིག་ཞུགས་པ་ལ་འཇུག་པ་གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་གཞུང་བཙུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་གང་ཞུགས་པ་ལ་ཚ
Chinese
所谓“非”，对于无明的对境来说，外境非有，识亦非有。因此，外境虽然存在遮遣其他意义的情况，但识并非如此，因为现量也成了识。然而，识正是从将外境作为对境而产生的。这如同识一样，外境非有，遮遣的意义也并不存在。蓝色识并非非蓝色的识。虽然没有认为“总即是总”的觉悟，但由于存在随行之相的识，所以蓝色识就是非蓝色的识，因此在那里仅仅是声音没有成立而已。同样，对于蓝色识来说，也没有任何相违的觉悟。因此，那些认为仅仅觉悟到遣除他者的对境就会造成损害的人，是如何舍弃那些如同造石者等所观察的，仅仅是比量作为助伴的人呢？我们已经驳斥了认为觉悟本身就是认识自性的说法。像这样，以没有退转之相的方式，如何才能很好地遣除呢？唯有清晰而已。因此，所谓的“因此”是总结如前所说的意义。声音等所有见到事物的功德，即见到无常等所有法。那些事物的自性是什么，就是通过认识它们的智慧来认识的。声音和蓝色等事物的自性，也是声音和蓝色等事物本身的自性。而且，因为已经见到了，所以这里没有其他需要认识的。因此，分别念不会为了识的意义而产生，因为仅仅是识本身就是需要认识的，所以就像仅仅是见到一样而产生。虽然已经见到，但由于可能将不同的事物最终误认为自性不同，因此不能确定。因此，在事物中，应该遣除的是错乱本身，而不是认识自性，因为已经认识了。因此，所谓的“因为未见而需要执取”，是总结了现量进入的所依而进入的场合的结尾。因此，对于已经进入一个的情况，其他进入是什么，就是将遣除他者的对境作为宗义而建立的。现在，对于已经进入什么，
English
The so-called "non-", for the object of ignorance, the external is non-existent, and consciousness is also non-existent. Therefore, although the external exists in the case of negating other meanings, consciousness is not like that, because direct perception also becomes consciousness. However, consciousness arises precisely from taking the external as an object. This is like consciousness, the external is non-existent, and the meaning of negation also does not exist. Blue consciousness is not non-blue consciousness. Although there is no realization that "general is general", because there is consciousness in the form of following, blue consciousness is non-blue consciousness, so there only the sound is not established. Similarly, for blue consciousness, there is no contradictory realization. Therefore, how do those who think that merely realizing the object of eliminating others will cause harm, abandon those who are like stone makers and others, who only have inference as an assistant? We have refuted the claim that realization itself is knowing the nature. Like this, how can it be well eliminated in a way that there is no turning back? Only clarity. Therefore, the so-called "therefore" is to summarize the meaning as previously stated. All the qualities of seeing things such as sound, that is, seeing all the dharmas such as impermanence. What is the nature of those things is known by the wisdom that knows them. The nature of things such as sound and blue is also the nature of sound and blue themselves. Moreover, because it has already been seen, there is nothing else to be known here. Therefore, conceptual thought does not arise for the meaning of consciousness, because merely consciousness itself is what needs to be known, so it arises just like merely seeing. Although it has already been seen, because it is possible to ultimately mistake different things as having different natures, it cannot be determined. Therefore, in things, what should be eliminated is the confusion itself, not knowing the nature, because it has already been known. Therefore, the so-called "because it needs to be grasped by the unseen" is to summarize the end of the occasion of entering based on the support of direct perception. Therefore, for the case where one has already entered, what is the other entry is to establish the object of eliminating others as the thesis. Now, for what has already entered,
Tibetan
ད་མ་གཞན་འཇུག་པར་འགྱུར་པ་དེ་ཡང་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ་ཞེས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཀྱང་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ལ་དུ་བ་ལས་མེ་རྟོགས་པ་ན་མེ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཀྱི། རྩྭ་ལས་བྱུང་བ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ ན་འདི་ལ་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་ན་སྔ་མ་ཐ་དད་པའི་དོན་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་མེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ངེས་པར་འགྱུར་བས་རྩྭ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀུན་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གང་ལ་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་བ་དེ་བཤད་པ་ནི་དངོས་པོ་འཛིན་ནའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་དངོས་པོ་འཛིན་ན་ཆོས་གཅིག་ངེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་དུ་བས་མེ་རྟོགས་པ་ན། མེ་མྱོང་བ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ཚེ་མེ་ཇི་ལྟ་བར་གྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་མྱོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་བས་དེ་དག་ཀྱང་འདིར་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་གང་གི་རང་བཞིན་ཙམ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་མྱོང་བ་ན་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེའི་རྣམ་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་མེའི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་ན་མ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །གྱ་གྱུ་དང་ཁོང་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ནི་དབྱིབས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དུ་མར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོད་པ་དང་མཆོད་པའི་ངོས་གཉིས་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དང་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་རྟོགས་པ་འདི་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་མེ་ཉིད་འབར་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། མེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་རྟག་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་མེ་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི་མེ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མེ་ཉིད་དུ་རིག་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་པས་འགལ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་འགལ་བ་མེད། འདི་ལྟར་རྣམ་གྲངས་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང༌། མེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་རིག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་མེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་མེ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་སུམ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཉིད
Chinese
現在，如果說其他量會介入，那也是為了證明它是排除他者的對象。因此，才說「從比量也」。在此，從煙認識火時，只認識到火的自性，而不是從草而生和無常等法。因此，在此，當其他量介入時，會理解到與前者不同的意義。因為從比量確定火的特徵之法時，會確定從草而生等一切法。在哪個方面會產生這個過失呢？所說的是，如果執著事物。如果比量執著事物，確定一個法就會確定一切法。這是這樣說的，如果從煙認識火，如果體驗到火，那就會像體驗到火是如何存在的那樣體驗到它。而且，那也是無常等的本質，因此，那些也會在此被體驗到。凡是某物的自性，就不能說體驗到它時沒有體驗到，例如自性本身一樣。無常等也是火的相狀的自性，因此，如何能說體驗到火的相狀時沒有體驗到呢？彎曲和空虛等是形狀，而且，那是變成眾多微塵的緣故，就像切割和供養的兩個面一樣，會變成執著和不執著。對於僅僅是那個自性的東西，就沒有這種認識。就像火本身就是燃燒一樣。火本身不是無常的自性，然而，因為火會毀滅，所以無常是它的特點，而不是僅僅是火的自性。因此，如果認識到是火而不是無常，有什麼矛盾呢？如何沒有矛盾呢？這樣，雖然以依賴於名相的方式沒有自性，但是，因為凡是火都會毀滅，所以火與無常分離是不能成為認識的對象的。如果是那樣，那麼，凡是火就是無常的緣故，從比量認識火時，也會因為認識火而認識到無常，就像現量一樣嗎？不能那樣，無常本身。
English
Now, if it is said that other valid cognitions intervene, that is also to prove that it is the object of excluding others. Therefore, it is said "even from inference." Here, when recognizing fire from smoke, one only recognizes the self-nature of fire, not the qualities such as arising from grass and impermanence. Therefore, here, when other valid cognitions intervene, it is understood as a meaning different from the former. Because when the characteristic of fire is determined from inference, all qualities such as arising from grass are determined. In which aspect does this fault arise? It is said that if one grasps the entity. If inference grasps the entity, determining one quality will determine all qualities. This is said in this way: if one recognizes fire from smoke, if one experiences fire, then one will experience it in the same way as one experiences how fire exists. Moreover, that is also the nature of impermanence, etc., therefore, those will also be experienced here. Whatever is merely the self-nature of something, it is not possible to say that one has not experienced it when experiencing it, just like the self-nature itself. Impermanence, etc., are also the self-nature of the mere aspect of fire, therefore, how can it be said that one has not experienced it when experiencing the aspect of fire? Curvature and emptiness, etc., are shapes, and moreover, that is because it has become many minute particles, just like the two sides of cutting and offering, it will become grasping and not grasping. For that which is merely that self-nature, there is no such cognition. Just as fire itself is burning. Fire itself is not the nature of impermanence, however, because fire will perish, impermanence is its characteristic, not merely the self-nature of fire. Therefore, if one recognizes it as fire and not as impermanence, what contradiction is there? How is there no contradiction? In this way, although there is no self-nature by way of relying on nomenclature, because whatever is fire will perish, the separation of fire from impermanence cannot become an object of cognition. If that is the case, then, because whatever is fire is impermanent, when recognizing fire from inference, one will also recognize impermanence because of recognizing fire, just like direct perception? It is not possible in that way, impermanence itself.