Tibetan
ངོ་བོར་རྟོགས་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྟོགས་ན་ནི་གཉི་ག་ཡང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཚད་མ་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟོས་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་ཡོན་ཏན་གཞན་སྦྱོར་ཡང་ཚད་མ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་ན། ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟར་ཞེས་སྨོས་སོ། །དཔེར་ན་ཉ་ཕྱིས་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དངུལ་གྱི་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་བཞིན་དུ་ཉ་ཕྱིས་རྟོགས་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་དངུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ཡིན་ལ། མ་རྟོགས་པས་དངུལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་དེ་རྡུལ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ཡང་ཉ་ཕྱིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཉ་ཕྱིས་སུ་གྱུར་པའི་དངུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མང་པོ་གཅིག་ཉིད་ངོ་བོ་གཞན་འབྱེད་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་རྟོགས་པས་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བྱེད་པ་ཉམས་པར་བྱས་པ་ན་སྒྲོ་འདོགས་པར་འཐད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མདུན་ན་གནས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ལ་རང་བཞིན་གཞན་སྒྲོ་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་དེ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉ་ཕྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་དངུལ་གྱི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་ནི་རྣམ་པ་འདི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ གི་རྣམ་པ་འགལ་བས་སྣང་བ་ལ་འགལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གནོད་པར་བྱེད་པ་སྐྱེ་བ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་དངོས་སུ་འགལ་བ་ཡིན་ཡང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས་ན་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་ཞེས་དོགས་ན། གཟུགས་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྟོགས་པ་པོའི་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། དངུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཉ་ཕྱིས་ལ་ཡང་ཡོད་པས་ན་ཆོས་མཐུན་པར་བརྗོད་དེ། བ་ལང་དང་བ་མེན་བཞིན་ནོ། །དེ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཀར་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མཐུན་པ་དག་གིས་ཉ་ཕྱིས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་དངུལ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་གཉིས་ལ་ལྟོ་བ་ཡངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནམ། མཐོ་ཡོར་དང་མི་དག་ལ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའི་རྣམ་པ་
Chinese
因为不能证悟本体，所以仅仅是证悟其他。如果证悟了它，那么因为两种都证悟的缘故，就变成了连结差别和具有差别的法，这样一来，证悟本身又怎么会依赖其他的量呢？因此，如果怀疑说连结其他的功德也不依赖其他的量，就说了“如海螺上的银色”。例如，就像因为对海螺产生错觉的缘故，而连结了银色的形象一样。就像差别和具有差别一样，海螺被证悟的自性与银色的形象的连结不是，不证悟也不是不证悟银色的自性。即使那个证悟是微尘般的对境，也因为显现为随顺海螺的自性，所以是对海螺所变的银色的形象的执著。如果刹那性等众多形象，被唯一一个致力于辨别其他本体的证悟作为自性，当具有刹那性等行境的体验的作用消失时，安立是合理的，否则就不是对面前安住的自性中显现的本体安立其他的自性，因为那样会变成恒常存在。在体验海螺时，对银色的形象进行安立是不可能的，因为自己的形象是相违的，所以在显现上没有证悟相违。如果不是这样，那么损害者的产生就不会成立。不是刹那性的形象虽然是直接相违的，但是因为仅仅是证悟法的自性，所以没有相违，仅仅是合理的。因此，如果怀疑说如何将海螺安立为银，就说了“从见到相似的形法”。依赖于证悟者的想法。银的自性是如何的，海螺也是如此，所以说是相似的法，就像牛和母牛一样。因为见到了它。这是这样说的，因为白色等相似的法，海螺的自性是怎样的，银也是如此，就像两个瓶子具有宽大的腹部等形象一样，或者像高个子和人具有向上直立的形象。
English
Because the realization of the essence is not accomplished, it is only the realization of other things. If it is realized, then because both are realized, it becomes the connection of difference and the object with difference. In that case, how can realization itself depend on other valid cognitions? Therefore, if one doubts that even connecting other qualities does not depend on other valid cognitions, it is said, "Like the appearance of silver on a conch shell." For example, just as the appearance of silver is connected due to the reason of illusion on a conch shell. Just like difference and the object with difference, the nature of the conch shell being realized is not connected with the appearance of silver, and not realizing it is also not not realizing the nature of silver. Even if that realization is an object like a mote of dust, it is the very imputation of the appearance of silver that has become a conch shell, because it appears to follow the nature of the conch shell. If many appearances, such as momentariness, are made into the nature by a realization that is solely devoted to distinguishing other entities, then when the function of experiencing objects such as momentariness is diminished, it is reasonable to impute. Otherwise, it is not imputing another nature to the entity that is clear in the nature of being present, because that would entail being permanent. It is not possible to impute the appearance of silver to the experience of a conch shell, because one's own appearance is contradictory, so there is no realization of contradiction in appearance. If it is not like that, then the arising of the harmer will not be established. Although the appearance of non-momentariness is directly contradictory, it is only reasonable because there is no contradiction since it is only realizing the nature of the object. Therefore, if one doubts how a conch shell is imputed as silver, it is said, "From seeing similar forms." Depending on the thought of the cognizer. How is the nature of silver? The conch shell is also like that, so it is said to be a similar phenomenon, just like a bull and a cow. Because it is seen. This is what is said, because of similar phenomena such as whiteness, whatever the nature of the conch shell is, so is silver, just as two vases have appearances such as wide bellies, or tall people and humans have the appearance of standing upright.
Tibetan
ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཙམ་གྱི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་སྐྱེས་པས་དངུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་ཐ་དད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དངུལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །མཐོ་ཡོར་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་མ་བཟུང་བས་སྐྱེས་བུར་སྒྲོ་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་གཟུང་ན་ནི་སྒྲོ་འདོགས་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ནའོ། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་ན་ནི་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་བཟུང་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་ཉིད་བཟུང་བ་ན་མཐོ་ཡོར་དང་སྐྱེས་བུར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཉ་ཕྱིས་ལ་ཡང་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་མ་བཟུང་བར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་དེ་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཅེ་ན། ཆོས་གང་ཞིག་རང་བཞིན་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཚད་མ་དག་གིས་བརྟག་པ་དེ་ནི་དེ་བཟུང་བ་ན་མ་བཟུང་བ་མི་སྲིད་དེ། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཟུང་བ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བཤད་དོ། །ཆ་ཤས་ཀྱིས་འདྲ་བ་མི་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གསལ་བ་ཡང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་བཞིན་དུ་གཞུང་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་ཏེ། དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ཅན་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་གཞན་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ནའོ། །ངོ་བོ་གཞན་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཞན་མདུན་ན་གནས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་ཉེ་བར་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེའི་ནུས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་བླངས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ངེས་པའི་གགས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་རྣམས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ངེས་པའི་གགས་སུ་གྱུར་པའི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ནི་སྣང་བའི་ཆོས་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་པ་དེས་ན་ཆོས་གཞན་ལ་དོགས་པའམ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་འཁྲུལ་པའི་གོ་སྐབས་ཕྱེ་བ་ན། འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུར་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་
Chinese
如是。仅仅随顺于彼之相而生起的现量，因为没有取与银之相相异之相，所以理应执为银。如同没有取高杆的非共同法而执为人一样。如果取相异之相，则不可能有错执。如果没有错乱之因，则仅仅取于二者皆有的自性，就会变成犹豫，譬如仅仅取向上竖立，就会对高杆和人产生犹豫。对于鱼鳔也是，对于存在的同一自性确定地执取，就如同错乱一样。如果没有取相异之相，如何了知呢？因为没有了知。如果如是显现，则会成为已经了知彼，故不应理。那么，如何解释“义的自性唯一”等等呢？任何法，依靠任何自性，被量所衡量，则取彼时，不可能不取彼，因为已经显示了取声等如同取刹那等一样，所以如是说。以部分相似是不可能的，并非如此。彼之显现也是相似本身。解释是“如果”等。如同经部一样与前文相联，即使对于现见一切事物真实性者，也不应施加其他功德。如果自性与他相违，如何将其他相安立于面前安住的自性中呢？故说“以错乱之因”。为了显示彼之能力，所取的差别是“成为如是决定的障碍”。显现之自性本身，是不可能颠倒了知的。因此，错乱之因本身不会成为错乱之因。以成为决定的障碍的错乱之因，是使显现之法达到极致，因此，唯有对其他法产生怀疑或错乱。那些因是什么呢？说是法不相异。因此，如是现量打开了错乱的机会，错乱等之因，自身如何成为因的
English
It is so. The direct perception that arises merely following that aspect, because it does not apprehend the aspect that differentiates it from the aspect of silver, it is reasonable to assume it to be silver. It is like assuming a person because the uncommon characteristic of a high pole is not apprehended. If the differentiating aspect is apprehended, then misapprehension is simply impossible. If there is no cause for confusion, then merely apprehending the nature that is present in both will lead to doubt, just as apprehending only the uprightness leads to doubt about whether it is a high pole or a person. In the case of a fish bladder, too, definitely apprehending the single nature of existence is like confusion. If the differentiating aspect is not apprehended, how is it known? Because it is not known. If it appears as such, then it would follow that it is known, which is unreasonable. Then, how is it explained that "the self-nature of the object is one," and so on? Any phenomenon that is examined by valid cognitions based on any nature, when that is apprehended, it is impossible not to apprehend it, because it has been shown that apprehending sound, etc., is like apprehending momentariness, etc., therefore it is said so. It is not impossible to be similar in parts, it is not like that. Its manifestation is also similarity itself. The explanation is "if," etc. Like the Sutra Pitaka, it is connected to the previous text, even for those who see the suchness of all things, other qualities should not be applied. If the nature is contradictory to another nature, how can that be applied to the nature that is clearly present in front? Therefore, it is said, "by the cause of confusion." In order to show its power, the distinction taken is, "it has become an obstacle to such certainty." The very nature of appearance is not possible to be understood in a reversed way. Therefore, the causes of confusion themselves do not become causes of confusion. The cause of confusion that has become an obstacle to certainty is what makes the appearing phenomenon reach its limit, therefore, it is only possible to have doubt or confusion about other phenomena. What are those causes? It is said that the phenomena are not different. Therefore, since the direct perception has opened the opportunity for confusion in this way, how do the causes of confusion, etc., themselves become causes?