Tibetan
ད་ཀྱི་སྔོན་པོ་ཙམ་རྟོགས་པས་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་འདི་འཇུག་པ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གོ་སྐབས་དང་ལྡན་པར་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འབྲེལ་བའི་མཐོང་བ་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཙམ་སྤངས་པར་གྲུབ་པ་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐ་མི་དད་པ་ལྡོག་པའི་ཚད་མས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་དོན་གྱི་དབང་གི་དོན་སྣང་བས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོ་ནར་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་རྟོགས་པ་པོའི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། འདིས་དོན་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ནི་གཞན་སེལ་བའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་སྔོན་པོ་དང་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་དེས་ན་དོན་གྱི་ངོ་བོའི་ཆོས་མཐའ་དག་གིས་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་པའི་རྟོགས་པས་ཆོས་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྐད་ཅིག་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་པས་ན་ཚད་མ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཅི་བྱ། སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པར་གྲུབ་པ་ན་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཆོས་ཙམ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་དེ་མ་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྟོགས་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་བསླད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡུལ་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དངུལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་རྟོགས་པའི་
Chinese
如今仅仅了知蓝色，当趣入之时，此趣入唯有堪能为其他量所容。因此，如果成立了舍弃与体验相关的非蓝色之见，那么非刹那等，以及不异反体的量，就不是无待他性。识有两种，一种是依于义之力的义显现，唯如实趣入于义；另一种是了知者的他力，因此不观待于义。如果不是义之境，就不如实了知义，那么这不会成为依于义的言说。因此，此乃具有遣余之义，由于是事物之境，故无有任何过失。如果是这样，那么如果分别念是错乱，以事物自性蓝色和刹那等之自性而了知为各异，那么虽然以义之体性的所有法为自体，但由于显现为一体，故随顺体验的了知而了知为一法之自体。因此，由于体验不会使刹那等了知为其他相，故以其理由，由于未生起刹那之分别念，因此观待于其他量，以遣余之境有何用？即使没有增益，但由于无有理由而成立不了知，故成立其他量趣入之故。因此，唯以成立之体性，了知将唯依于法。如果说由于错乱故未了知，则非也，因为是观待于执著而承诺之故。如果不是这样，那么以决断之门也无法成立了知，如果这样则不能成立，如果依于事物，就不会被事物所具有的刹那等之自体所欺骗之故。由于依于彼之境的体验，如果依于彼，也如非异体般，将颠倒自性，如白银等之分别念。对于非蓝色，也了知刹那性之
English
Now, merely realizing blueness, when entering, this entry is only suitable to be accommodated by other valid cognitions. Therefore, if it is established that the view of non-blueness related to experience is abandoned, then non-momentariness, etc., and the measure of non-difference and reversal, are not independent. There are two kinds of minds: one is the manifestation of meaning by the power of meaning, which enters into meaning as it is; the other is the power of others of the knower, so it does not depend on meaning. If it is not the object of meaning, and does not know the meaning as it is, then this will not become a term based on meaning. Therefore, this has the meaning of exclusion, and because it is the object of things, there is no fault. If this is the case, then if the conceptual thought is confused, and it is known to be different by the nature of the thing, blueness and momentariness, etc., then although all the dharmas of the nature of the meaning are the self, because it appears as one, it is known as the self of one dharma by following the experience. Therefore, since experience does not make momentariness, etc., known as other aspects, for that reason, since the conceptual thought of momentariness has not arisen, what is the use of the object of exclusion because it depends on other valid cognitions? Even if there is no addition, it is established that there is no knowledge because there is no reason, so it is established that other valid cognitions enter. Therefore, only by the nature of establishment, knowledge will only depend on dharma. If it is said that it is not known because of confusion, it is not so, because it is promised in dependence on attachment. If it is not so, then knowledge cannot be established by the gate of determination, and if so, it cannot be established, because if it depends on things, it will not be deceived by the self of momentariness, etc., which is possessed by things. Because it depends on the experience of that object, if it depends on it, it will also reverse the nature as if it were not different, like the conceptual thought of silver, etc. For non-blue, also knowing the momentariness of
Tibetan
ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་སྔོན་པོ་དང་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཉིད་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡང་གཞན་སེལ་བ་མ་ཡིན་པར་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཐ་དད་པ་བསླད་པ་བཞིན་མི་འགྲུབ་པར་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཙམ་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བཟློག་པར་བྱ་བ་མང་པོ་དག་ལས་སྒྲའོ་ཞེས་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་འཛིན་པས་གཅིག་བཟློག་སྟེ། མི་རྟག་པའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་སེལ་བ་ན་ཐ་དད་པ་ལ་བསླད་པ་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་ལ་བསླད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲོ་འདོགས་སྲིད་པ་དང་ཚད་མ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུ་མཚན་ངེས་པ་ཉིད་ལས་མ་རྟོགས་པར་གྲུབ་པ་ན་འདི་མི་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདིར་མ་མཐོང་བ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདི་བཀོད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་བསལ་བ་ན་སྒྲོ་འདོགས་ཡོད་ན། དེ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་དག་གིས་བརྟག་པ་སྲིད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྲིད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་དངོས་པོ་གང་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་ཡོན་ཏན་གཞན་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ལས་སེར་པོ་གཞན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པ་ལ་ནི་མི་འཇིག་པ་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་ལས་ནི་དངོས་པོ་རང་ གི་ངོ་བོས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྟོགས་པ་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་མང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དོན་རྣམས་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དང་ཐ་མི་དད་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དག་ཀྱང་མང་པོ་ཁོ་ནའོ། །ཇི་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་གཞན་ལ་གཞན་སྦྱོར། གཞན་གྱི་ངོ་བོས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་རྟོགས་པས་དེ་གཞན་གྱི་
Chinese
如果说是因为对差别产生错觉，那不是的，因为对于蓝色和非蓝色等，即使在同一个刹那产生错觉，也不是排除他者，而是依赖于事物本身。因此，就像混淆差别一样，不会成功地阐述。因此，对于仅仅是差别的、具有作用的分别，有很多需要遣除的，其中“是声音”作为它的对治，执著于事物的自性而遣除一个。同样，“是无常”这样在排除他者时，虽然对差别没有混淆，但会对自性产生混淆。这一点在下面也会讲到。因此，对于以了知事物自性为体性的有境的识，在成立时，也依赖于对差别之义的了知，才可能产生增益，并且依赖于其他的量也是合理的。因此，如果不是从确定的理由本身来了解而成立，那么这个不被说出的东西，为了证明这里没有看到的东西而安置，这不是的。然而，如果以成立的体性遣除了解，那么如果存在增益，通过遣除它本身，就可以说量可以进行观察，因为以如上所说的方式显示了可能性。任何从某个事物中差别开来的事物，那与它具有不同的功德。即使是就确定的自性之事物而言，与那不是它的自性也是有差别的。因此，从蓝色的自性之事物来说，黄色是不同的。同样，对于刹那间坏灭来说，不坏灭是不同的，从确定产生结果来说，没有结果是不同的。由于存在错觉的理由，事物本身 以其自性如何存在，就会颠倒地了解。因此，由于意义的体性是一个，所以对它的了解也只会是一个自性。对这个颠倒地增益是很多的，因为不是它的自性的事物有很多。因此，对于它的颠倒和排除不相异，具有果的量也是很多的。如果以自己的体性空于他者的自性，将他者与他者相合，因为以他者的体性来了解，那不是的，因为不了解它，它就是他者的
English
If it is said that there is delusion about difference, that is not the case, because even if there is delusion about blue and non-blue, etc., in the same instant, it is not excluding others, but relying on the thing itself. Therefore, just like confusing differences, it will not succeed in explaining. Therefore, for the conceptualization that is merely different and has function, there are many things to be eliminated, among which "is sound" as its antidote, grasping the nature of the thing and eliminating one. Similarly, when excluding others in this way, "is impermanent," although there is no confusion about difference, there will be confusion about nature. This will also be discussed below. Therefore, for the object-possessing consciousness whose nature is to understand the nature of things, when it is established, it is also reasonable to rely on the understanding of the meaning of difference to generate superimposition, and to rely on other valid cognitions. Therefore, if it is not understood and established from the definite reason itself, then this unspoken thing, in order to prove what is not seen here, is not what is placed here. However, if understanding is eliminated by the nature of establishment, then if there is superimposition, by eliminating it itself, it can be said that valid cognitions can be examined, because the possibility is shown in the manner described above. Whatever is different from something, that has different qualities from it. Even in terms of the thing of definite nature, it is also different from that which is not its nature. Therefore, from the thing of blue nature, yellow is different. Similarly, for momentary destruction, non-destruction is different, and from definitely producing results, no results are different. Because there is a reason for delusion, the thing itself however it exists in its own nature, it will be understood in a reversed way. Therefore, since the nature of the meaning is one, the understanding of it will only be one nature. There are many superimpositions on this in a reversed way, because there are many things that are not its nature. Therefore, for its reversal and exclusion of non-difference, the valid cognitions with results are also many. If one's own nature is empty of the nature of others, and others are combined with others, because it is understood by the nature of others, that is not the case, because not understanding it, it is the other's.