Tibetan
།དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བཤད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གཉིས་ལ་གནས་པའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་འགོད་པའོ། །དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་དེའི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་གཞན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ལྡོག་པའི་དེ་སྙེད་ཡོད་དོ། །ངོ་བོ་དེ་སྙེད་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་ངོ་བོ་དེ་སྙེད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་ནི་དངོས་པོ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་མེད་པའི་རྒྱུ་ངང་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡོད་པ་གཞན་གྱི་ངོ་བོའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྨོས་པས་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་ཡང་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་དག་ལས་དངོས་པོ་དེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལ་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཞན་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པས་ན་འདི་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་འདི་ལ་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པའི་སྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཇི་སྙེད་མེད་པ་སྒྲ་དག་ཀྱང་དེ་སྙེད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དགོས་པ་ཡོད་ན་ཡིན་གྱི་མེད་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ཉིད་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ནི་དགོས་པ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་བཞིན་ནོ། །ཐ་དད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དེ་བཤད་པ་ནི། དེའི་རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་སྤོང་བའོ། །ཉན་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གསུམ་པའི་དོན་བཤད་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གྲོང་རྟ་མི་ཕྱུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དང་ཞེས་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བཤད་པ་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་བརྔོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅན་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རྟོགས་པའི་ སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཉེ་བར་བླང་ན་སྒྲ་ལ་འཇུག་གོ །སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཐ་དད་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དེ་དང་མཐུན་པར་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ན་ཡུལ་འཆོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ།
Chinese
因此，以“如是”等词语，是为了安置安住在已述二品中的事物。一个事物，以其他事物的体性，空无该体性的体性有多少，则依赖于该其他事物而反体的就有多少。因为有多少体性，它就没有多少，所以对于它来说，也没有多少体性，这是它的意思。解释理由是，对于一个事物，没有的因和果存在于何处，那就是其他事物的体性。提到因和果，也表示了蓝色等自性。因为从那些事物中，该事物是各别的缘故。以一个事物没有的因和果的那个本身，就说是空无其他事物的自性。因为是各别的，所以这个在其他事物中没有，因此其他事物在这个中也没有，那也是反体。所谓反体的数量，就是对于它来说，有多少体性没有，声音等也变成那么多。这些不是因为自性体性的处所各别而各别。所说的“是”是指具有名言意义的。如果需要就有，如果不需要就没有。如果自身变化，则不需要依赖于需要，就像现量一样。如何将各别的究竟之处与名言相结合，那就是解释“它的因”等。所谓“刚刚产生的”，就是舍弃不是它的因的那个。所谓“听到的”，就是完全舍弃不是它的果的那个。解释第三品的意义，就是“因此”。所谓“名”就是声音。所谓“法”就是分别的自性。如同城镇、马、人、牲畜等一样，用“和”来归纳。或者，所说的“法”就是“名”。法的声音只是表示事物而已，比如“诸法无我”等。如果作为理解的 论证来接受，则归于声音。声音和分别念，因为本身是各别的意义，所以是它的支分，因此与它相符，以分别的自性，因为没有错乱的处所，所以所立宗的一个方面不是理由，所说的就是“因此”。
English
Therefore, the words "Thus, etc." are for placing the entities that reside in the two chapters that have been explained. How many entities are empty of the nature of another entity in one entity, that many are the reverse entities in dependence on that other entity. Because there are so many entities, it does not have so many, so for it, there are not so many entities, that is its meaning. The explanation of the reason is that for one entity, where the cause and effect that it does not have exists, that is the nature of the other entity. Mentioning cause and effect also indicates natures such as blue. Because that entity is different from those entities. By the very cause and effect that one entity does not have, it is said to be empty of the nature of the other entity. Because they are different, this is not in the other, so the other is not in this, and that is also the reverse entity. The so-called number of reverse entities is that how many entities it does not have, sounds, etc., also become that many. These are not different because the places of nature and entity are different. The said "is" refers to having the meaning of terms. If there is a need, it is, if there is no need, it is not. If it changes itself, then it does not need to depend on the need, just like direct perception. How to combine the ultimate places of difference with terms, that is the explanation of "its cause," etc. The so-called "newly produced" is to abandon that which is not its cause. The so-called "heard" is to completely abandon that which is not its effect. The explanation of the meaning of the third chapter is "therefore." The so-called "name" is sound. The so-called "dharma" is the nature of discrimination. Just like towns, horses, people, livestock, etc., it is summarized with "and." Or, the said "dharma" is "name." The sound of dharma only indicates entities, such as "all dharmas are without self." If it is accepted as a proof for understanding, it belongs to sound. Sound and conceptualization, because they themselves are different meanings, are its parts, so in accordance with it, with the nature of discrimination, because there is no confused place, so one aspect of the proposition is not a reason, what is said is "therefore."
Tibetan
།དེ་དེ་ལྟར་ཐ་དད་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ། །ད་ནི་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྒྲ་དང་ཞེས་རྒོལ་པ་འགོད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངང་གིས་དངོས་པོ་གཞན་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་འཁྲུལ་པའི་མཐུས་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེལ་བ་ན་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་གཅད་པ་དེ་སྒྲ་དང་རྟགས་དག་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ལྟར་ཤེས། སྒྲུབ་པས་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསལ་ཟིན་པའི་སྒོ་ཉིད་སྤང་སྟེ། རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་སྒྲུབ་པས་དངོས་པོ་རྟོག་པ་ཉིད་དོ། །འདི་སྔོན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཙམ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། འདི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་གཉིས་འགྲུབ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གཅད་པ་ཡུལ་ཅན་ཉིང་དུ་སྨྲས་པས་ན་འདི་སྔོན་པའོ་སྙམ་པ་ཡང་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རིགས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དགོས་པ་འདི་བཟློག་པ་ནི། ཚད་མ་གཞན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལ་སོགས་པའོ། ཚད་མ་ནི་རྟགས་ཡིན་ལ། སྒྲ་ནི་རང་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲ་དང་རྟགས་དག་གིས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ངེ་ལྟར་ཤེས་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་གི་ཕྱིར་རྟགས་ཚད་མ་གཞན་དང་སྒྲ་གཞན་དུ་གྱུར་བས་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ། སྒྲ་དང་རྟགས་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །རྟགས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཅན་ གྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ཚད་མ་གཞན་དུ་གྱུར་པས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྒྲ་འཇུག་པ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྒྲ་གཞན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྒྲ་གཞན་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་གཞུང་འདི་དང་མཐུན་པ་འདི་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཞན་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ། སྒྲ་
Chinese
因此，就像已经成立的那样，它近似地显示了这种不同的意义。现在，为了使论点成形，也要提出“声音”等反驳。即使由于安住于自身本性，事物自然地与他物相异，但由于错觉的力量，它变得与他物的本性没有差别，当消除它时，通过声音和正确的理证来理解它的自身本性的区分是如何知道的？通过论证，事物的自身本性并非仅仅如此，而是舍弃了已经消除的途径，仅仅通过理解自性的论证来理解事物本身。例如，“这是蓝色的”仅仅是理解事物的自性，而“这不是蓝色的”是通过消除蓝色来理解它，因此可以理解这两种行为是不同的。因为您在所有情况下都说区分是具有对境的，所以认为“这是蓝色的”也会被说成是它的对境。因此，如果说这种自性的识并非仅仅是理解自性，而是具有不同的对境，那么这有什么道理呢？为了反驳这个必要，有“其他的量”等，量就是理证，声音就是自己所说的。因此，通过声音和正确的理证来理解区分是如何知道的？这已经说过，这是依靠理证来驳斥的。因此，由于理证变成了其他的量，声音变成了其他的，所以在进入的时候，声音和正确的理证本身就是区分的对境。理证完全依赖于法，因此是通过现量所认识的意义而进入的。因此，这是通过变成其他的量而进入的。同样，当声音依赖于现量所认识的法而进入时，随之而来的推论所进入的声音就是其他的声音，因此其他的声音进入。因此，与“意义的自身本性是一”的论点相符的这个被确立为理由。从推论中也有事物，或者在其他情况下，事物本身是同一个，声音
English
Therefore, just as it has been established, it approximately shows this different meaning. Now, in order to shape the argument, the refutation of "sound" etc. is also presented. Even though things are naturally different from other things because of abiding in their own nature, but due to the power of illusion, it becomes indistinguishable from the nature of other things, how is it known that the distinction of its own nature is understood through sound and correct reasoning when it is eliminated? By proof, the self-nature of things is not only so, but abandoning the path that has been eliminated, it is the understanding of things themselves only through the proof of understanding self-nature. For example, "This is blue" is merely understanding the self-nature of things, and "This is not blue" is understanding it by eliminating blue, so it can be understood that these two actions are different. Because you say that distinction is objective in all cases, it will also be said that thinking "This is blue" is its objective. Therefore, if it is said that the consciousness of this kind of self-nature is not merely understanding self-nature, but has different objectives, then what is the reason for this? In order to refute this necessity, there are "other measures" etc., measure is reasoning, and sound is what one says oneself. Therefore, how is it known that the distinction is understood through sound and correct reasoning? This has been said, this is refuted by relying on reasoning. Therefore, since the reason has become another measure and the sound has become another, when entering, the sound and correct reasoning themselves are the object of distinction. The reason completely depends on the dharma, so it enters through the meaning recognized by perception. Therefore, this enters by becoming another measure. Similarly, when the sound enters depending on the dharma recognized by perception, the sound that enters following the inference is another sound, so another sound enters. Therefore, this, which is in accordance with the argument that "the self-nature of meaning is one," is established as the reason. From inference there are also things, or in other cases, the thing itself is the same, sound