Tibetan
གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་ན། འོ་ན་རང་བཞིན་ཐ་མི་དད་པས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་རིགས་དབྱེ་ཞེས་ཅི་སྟེ་བརྗོད་ཅེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་ལ། མདོའི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་རིགས་དབྱེ་བ་བརྟགས་པར་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ལས་ངེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཞེས་སྨོས་སོ། །དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲ་བརྡར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཁྲུལ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཐ་དད་པར་ཤེས་ པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་དོན་ཉིད་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་རོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་འདི་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར་དེ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྒྲ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་སྒྲས་བ་ཅད་པས་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་གནས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་ན། རིགས་པ་དངོས་པོའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ནི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མྱོང་བས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གསལ་བ་ན་དོན་ལ་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གསལ་བ་སྐྱེས་ན་རྟོགས་པ་པོ་དེ་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་ངོ་བོར་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འཇལ་བ་པོ་དོན་རིག་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཡིན་གྱི། ངས་དོན་ལ་ནི་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་འགའ་ཞིག་ནི་རྟོགས་པ་པོ་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ཀྱང་རྟོགས་པ་པོ་ལ་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དུང་སེར་པོར་ཤེས་པས་དུང་སེར་པོར་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་དུང་སེར་པོ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུང་ལ་མ་རེག་པར་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། རྟོགས་པ་པོ་ལ་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་ནོན་པ་དང་དེའི་ཐོན་ཀོར་ན་གནས་པ་བྲལ་པ་དང་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དེ་དེར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་སེར་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བར་གྱུར་བའི་རང་བཞིན་མཐའ་དག་སྤངས་ནས་སྣང་བར་བཟོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཡང་གང་ཁོ་ན་སྣ
Chinese
如果因为相异的对立面，以其理由而理解为相异，那么以自性不相异，以其理由也会理解为不相异。因此，如果怀疑怎么说“其因之类差别”呢？经部所说的对立面的因之类差别被考察，是为了显示诸分别念是以对立面为境，必须从这里确定。为了知晓差别，才安立了声音的名称。因此，在显示彼时，以其理由，由于错乱，而了知诸事物具有相异的法。分别念将作为境的意义，与声音结合。因此，如果这是相异的境，那么因此，为了显示它，需要声音。因此，像这样，以声音宣说，就会表达出如此这般的分别念的自性。如果事物有存在的作用，那么理智就会成为事物的境。事物也确定为蓝色等的自性。因此，那是通过明晰的自性的体验而了知的。像这样，在明晰时，对于意义来说，丝毫也没有什么，然而，如果事物如其所是地产生明晰，那么了知者就会显现为具有智慧的体性，因此衡量者对于意义的智慧是接近需要的，而对于意义来说，则不会有任何改变。同样，有些智慧会使了知者颠倒地了知意义。那也使了知者颠倒了意义，就像知道海螺是黄色，从而使海螺变成黄色一样。如果这仅仅是以黄色海螺为境，而不是接触海螺而显现那样，那么怎么说使了知者颠倒意义呢？因为所说之物的自性之境被压制，并且与其产生之处分离，以及并非真实的自性显现为被了知那样，仅仅是随顺于彼，虽然不是彼之自性，却变成了彼之自性，因此显现为黄色的形象。舍弃了所有显现的自性之后，能够忍受显现是不可能的。因此，即使不是那样，无论如何显
English
If, because of the difference in opposition, it is understood as different by its reason, then by the nature of non-difference, it will also be understood as non-different by its reason. Therefore, if one doubts how to say "the class distinction of its cause"? The Sutra's statement that the class distinction of the cause of opposition is examined is to show that all discriminations are objects of opposition, and this must be determined from here. In order to know the difference, the name of sound is established. Therefore, when showing it, by its reason, due to confusion, it is known that all things have different dharmas. Discrimination combines sound with the meaning that has been made into an object. Therefore, if this is a different object, then for that reason, sound is needed to show it. Therefore, in this way, by speaking with sound, the nature of such discrimination will be expressed. If things have the function of existing, then reason will become the object of things. Things are also determined to be the nature of blue and so on. Therefore, that is known through the experience of clear nature. In this way, when it is clear, there is nothing at all for the meaning, however, if the thing arises clearly as it is, then the knower will appear as having the nature of wisdom, therefore the measurer is close to needing the wisdom of meaning, but for the meaning, there will be no change at all. Similarly, some wisdom makes the knower know the meaning upside down. That also makes the knower upside down in meaning, just like knowing a conch shell is yellow, thus making the conch shell yellow. If this is only an object of a yellow conch shell, and it does not appear like that without touching the conch shell, then how can it be said that it makes the knower upside down in meaning? Because the object of the nature of what is said is suppressed, and it is separated from its place of origin, and the unreal nature appears as being known, it merely follows it, although it is not its nature, it becomes its nature, therefore it appears as a yellow image. It is impossible to endure appearance after abandoning all the nature of appearance. Therefore, even if it is not like that, no matter what appears