Tibetan
ནའོ། །སྦྱོར་བའི་དུས་ན་ནི་དེ་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྔོན་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ནི་མྱོང་བར་འཁྲུལ་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟ་བུའི་དོན་ཐོབ་པ་ནི་འདོད་རྒྱལ་བའི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་ནས་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་ཡོད་པར་ཡང་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ཉིད་འདོད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་མྱོང་བ་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྩ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཉེ་བ་ཙམ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རབ་རིབ་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་དང༌། བཟློག་པ་དག་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་བརྟག་པས་ཇི་ལྟ་བུའི་ རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་འདི་མི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་བརྟག་པར་མི་ནུས་ཏེ་སྲིད་པ་དང༌། ཐར་པ་དག་པ་དག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་དེ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཅན་ལས་གཞན་དུ་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་འདུ་བྱེད་བསྐྱེད་པས་ཤེས་པ་པོ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ན་རང་འདོད་ཙམ་གྱིས་དེ་སད་པས་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གང་དག་སྐྱེ་བ་དེ་དག་དེ་ལྟ་བུའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་གཞི་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་པའི་རུང་བ་ཙམ་ལས་སྐྱེས་པའི་གསལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྔ་ཕྱི་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མི་ནུས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ནའོ། །འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ཉིད་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་མི་ཤེས་པ་ལས་མེད་པས་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཤེས་པ་ལ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངེས་པ་མེད་པས་དྲན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ངེས་པ་ཉིད་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི
Chinese
否。結合之時，雖已成為彼，然已成過去，故非成立。記憶乃因錯認所經驗者，故使隨後推斷得以進行。如隨後推斷般獲得意義，乃是隨己意而不欺誑者。若謂：非也，因有時非有故。答：若彼義未成立為非有，則有時非有亦非支分。若謂：汝自亦欲，因於遍行成立等中，曾作有時非有之經驗為非支分故。答：此中言說非以分別為經驗之根本，若僅由彼時之近因生起，則成非分別，如由翳障與根等所生之邪知，及顛倒者。是故，若以觀察分別之自性，則將了知何以無因，此即彼不成立之因。此處因無隨行與還滅，故云何不變異，是不能觀察，如於有與解脫等清淨中，觀視及由彼無有之因，不能異於其他而觀察者。如是，由經驗生起造作，識者以識知而成立為事物時，僅由自欲而醒覺彼，故彼類之覺悟，既已成自在，則凡所生之識，皆以彼類造作之基，而執取先後，乃成與分別俱者。僅由彼時之堪能性所生之明相，無論有境或無境皆可，然因不能區分先後，故唯是不分別。若謂：某些錯亂之因，能生起彼類之覺悟。答：非也，因無由不知，故唯依於知而了知。若謂：於不知中如何了知無有？答：因一切分別皆不壞滅，且因無有決定，故成憶念之過失。若有如是之經驗，則彼乃由決定而決定。此外，如種子等之……
English
No. Although it has become that at the time of combination, it is not established because it has become past. Memory is what causes subsequent inference to proceed by mistaking what has been experienced. Obtaining meaning like subsequent inference is infallible according to one's own will. If it is said: It is not so, because it sometimes does not exist. Answer: If that meaning is not established as non-existent, then sometimes non-existent is also not a part. If it is said: You yourself also want it, because in establishing pervasiveness, etc., you have made the experience of sometimes non-existent as a non-part. Answer: Here, speech is not rooted in experiencing discrimination, because if it arises only from the proximate cause of that time, then it would be a fallacy of not being discrimination itself, like the false knowledge produced by cataracts and faculties, etc., and the inverted ones. Therefore, if one examines the nature of discrimination, one will understand why there is no cause, which is the very reason why it is not established. Here, since there is no following and reversing, it is not possible to examine why it does not change in this way, just as in existence and liberation, etc., it is not possible to examine other than by looking at purity and the cause of its absence. In this way, when the experiencer creates formations through experience, and the knower establishes it as an object by knowing, then awakening it merely by one's own desire, since such realization has become independent, then whatever consciousnesses arise, they will grasp the former and the latter by virtue of being the basis of such formations, which will become established as being with discrimination. The clarity that arises merely from the potentiality of that time, whether there is an object or not, is acceptable, but because it cannot distinguish between before and after, it is only non-discrimination. If it is said: Some causes of confusion produce such realization. Answer: It is not so, because there is no absence from not knowing, therefore it is understood as relying solely on knowing. If it is said: How is it understood as absent in not knowing? Answer: Because all discriminations do not perish, and because there is no certainty, it would be a fallacy of becoming memory. If there is such an experience, then it is determined by determination itself. Furthermore, like seeds, etc...
Tibetan
་དོན་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བའི་ནུས་པ་སྣ་ཚོགས་སྲིད་པ་ནི་རྒྱུ་སོ་སོར་ངེས་པས་བསྐྱེད་པས་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་འཐད་པ་ཡིན་ལ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པས་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡང་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་ན་དེ་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་བུམ་པ་དང་ཆུ་དང་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རིགས་མི་མཐུན་བར་སྣང་བ་གོ་ནུས་པའི་གཞི་རྩ་གང་ལས་དེ་ལྟ་བ་གྱུར་བུམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་མེ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པ་དེ་ཡོད་ཀྱང་བུམ་པ་རྟོགས་པ་མེད་ན། དེ་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབད་རྩོལ་གྱིས་བྱས་ པའི་ནུས་པས་དཔལ་ལ་བརྟེན་པས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཉིད་བརྩལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པར་གྱུར་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དེས་ན་ཡུལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་མཐོང་བ་འདི་ནི་སྔོན་པོའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མི་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པའི་དངོས་པོར་རྟོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་འདུ་བྱེད་བར་ཆད་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེས་ན་དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་ནི་འདུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དང་དེ་འཛིན་པ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་བཟོད་པ་བཞིན་དུ་དོན་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་དང་མི་འགག་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ནུས་པ་མེད་ན་ཞེས་བཀོད་དེ། །ས་བོན་སོགས་ནི་མྱུག་སོགས་ལ། །ནུས་མཐོང་གལ་ཏེ་དེ་ཀུན་རྫོག། འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་མཐོང་བར་བསྟན་པ་ལ། མཐོང་བ་དེ་ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་མེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཕྱི
Chinese
事物的果实，如稻谷等，之所以存在各种差别的能力，是因为由各自确定的因所产生，所以具有这样的体性是合理的。同样，蓝色和黄色等由感官产生的各种心识，如果存在外境，就仅仅是它所造成的。有分别和无分别，以及瓶子、水、墙壁等，由于自性不同，能够理解显现的虚空的基础是什么，从而产生瓶子的分别念的觉悟自性，对于有事物和无事物等因来说，不是火。即使有觉悟，如果没有瓶子的觉悟，那它就不是它的因，因为那样就成了过失。通过努力所产生的力量依赖于光辉，所以那样变化也是不合理的，因为必须努力去寻找具有那样能力之因。因此，就像事物是多种多样的，体验也是多种多样的，所以为了产生具有多种体验习气的分别念。展开就足够了。因此，具有使境显现的能力，自己清晰地看到，这个“是蓝色”等分别念，由于时间的差别不明显，不执着于作为记忆对象而觉悟，而是体验的不间断的行为了知，因此，事物如何体验就是那样，而那样就是行。因此，因和果的事物以及执持它们是合理的。对于此，主张空性的人们，就像忍耐一样，事物不是不生不灭的，因为仅仅是识是生灭的自性。正因为如此，才写道“如果一切都没有能力”。“种子等对于苗等，如果见到能力，如果想要那都是世俗谛”，通过这样显示了依赖于外境而那样见到。见到被安立为具有世俗谛的事物之境，因为没有世俗谛是不合理的，所以认为在世俗谛的体性中也有因和果的事物，所以想知道如何会那样变化，
English
The reason why the fruits of things, such as rice, etc., have various differentiating abilities is that they are produced by their respective definite causes, so it is reasonable to have such a nature. Similarly, the various minds arising from the senses, such as blue and yellow, if there is an external object, it is only caused by it. The basis for understanding the appearance of space, which is different in nature, such as with and without discrimination, and with bottles, water, walls, etc., is what causes the nature of awareness that generates the discrimination of bottles. For causes such as things and non-things, it is not fire. Even if there is awareness, if there is no awareness of the bottle, then it is not its cause, because that would be a fault. The power generated by effort depends on splendor, so it is unreasonable to change in that way, because one must strive to find the cause with such power. Therefore, just as things are diverse, so are experiences, so in order to generate discrimination with diverse experiential imprints. It is enough to elaborate. Therefore, having the ability to make the object clear, seeing clearly by oneself, this discrimination of "it is blue," etc., because the difference in time is not clear, does not cling to being aware of the object of memory, but the uninterrupted action of experience is aware, therefore, how things are experienced is like that, and that is action. Therefore, the things of cause and effect and holding them are reasonable. For this, those who advocate emptiness, like patience, things are not unborn and unceasing, because only consciousness is the nature of birth and cessation. For the same reason, it is written, "If everything has no power." "Seeds, etc., for sprouts, etc., if you see the ability, if you want that, it is all conventional truth," by showing that it is seen that way depending on the external object. Seeing is established as having the object of conventional truth, because it is unreasonable without conventional truth, so it is thought that there are also things of cause and effect in the nature of conventional truth, so I want to know how it will change like that,