Tibetan
་གཞན་གྱི་ནུས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཡོད་པའི་སྔར་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་དེ་ཡོད་པར་རྟགས་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་མེད་པར་ཡང་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཕྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་ མི་དམིགས་པ་ལས་སྔར་མེད་པར་རྟོགས་པ་རྒྱུ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་རྟོགས་པས་ན་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་ཀྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་དེར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་མི་དམིགས་པ་ལས་མེ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་དམིགས་ན་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་དམིགས་པ་ལས་གང་དག་དམིགས་པ་དམིགས་པ་དེ་ནི་དག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཚད་མས་དཔག་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པས་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་སོ། །མེད་པ་ནི་གཞན་དམིགས་ན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཇི་སྲིད་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་མ་བརྗོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་བཀོད་ཅེ་ན། །མདོར་ཚད་མ་བརྗོད་པས་སྟོང་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་ཚད་མ་འཕེན་པར་བྱེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གཞན་བསྟན་པའི་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ན། ཇི་ལྟར་ཚད་མས་གཞལ་བྱ་འཕེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞལ་བྱས་ཀྱང་ཚད་མ་འཕེན་ཏོ། །འགྲོ་བ་མཐའ་དག་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་སྔར་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདིར་སྔར་ཡོད་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཀྱང་སྔར་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་འདོད་རྒྱལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་འགའ་ཞིག་དང་ལྡན་པ་དང་གཞན་དང་བྲལ་བ་འདོད་རྒྱལ་བར་
Chinese
因为依赖于他者的能力，如果它存在，那么存在本身也是果。因此，如果认识到具有原因的先前不存在，并以此作为它存在的标志，那么那时就会认识到它是它的果。即使没有它，也能通过自性不显现来认识到，因为后来存在。如果是相违显现等情况，那么那时也是因为不存在。因此，从自性不显现中认识到先前不存在，通过认识到具有原因则存在，因此，如是宣说，通过量可以完全认识到所认识的原因和结果的事物，这被称为“成为它的特征”。“它的”是指所缘，即成为那个特征的任何事物。这是“成为所缘的特征”的同义词。像那样成为，从不显现中，如果显现了火等任何事物，那么任何显现都是它的果。成为显现的特征，从不显现中，任何显现的显现，那个显现就是清净的果。这里，果的法被显示为量所衡量的自性，而不是它自己的体性。成为显现的特征，通过不显现来认识到并非存在本身。不存在是因为如果显现了其他，那么因为显现而存在。果的体性也是那个，如是已经显示完毕。只要没有阐述这种样子的自性，就无法成立这种样子的量。那么，为什么安置这个呢？简而言之，为了显示通过陈述量，空性的果会引发法的量。像这样，在将他者安立为所显示的果时，就像量引发所量一样，所量也引发量。一切行者都依赖于它，因为先前存在，所以无论什么变得没有差别，在这里，仅仅是先前存在本身就不是原因。然而，通过认识到先前不存在本身，先前未出现的任何事物，如果存在，那么任何存在都从它产生，而它也是它的原因。这也不是随心所欲的，因为已成立的事物与某些事物相关联，与另一些事物分离是随心所欲的。
English
Because it depends on the power of others, if it exists, then existence itself is also a result. Therefore, if one recognizes the prior non-existence of something with a cause, and takes that as a sign of its existence, then at that time, it will be recognized as its result. Even without it, it can be recognized through the non-manifestation of its own nature, because it exists later. If there are contradictory manifestations, etc., then at that time also, it is because it does not exist. Therefore, recognizing prior non-existence from the non-manifestation of its own nature, and recognizing existence through having a cause, it is said that through valid cognition, one can fully recognize the objects of cause and effect that are cognized. This is called "becoming its characteristic." "Its" refers to the object of cognition, that is, whatever becomes that characteristic. This is a synonym for "becoming the characteristic of the object of cognition." Becoming like that, from non-manifestation, if fire or anything else manifests, then whatever manifests is its result. Becoming the characteristic of manifestation, from non-manifestation, whatever manifestation manifests, that manifestation is the pure result. Here, the dharma of the result is shown as the nature to be measured by valid cognition, but not as its own essence. Becoming the characteristic of manifestation, through non-manifestation, it is recognized as not being existence itself. Non-existence is because if something else manifests, then it exists because of the manifestation. The essence of the result is also that, as has already been shown. As long as the nature of this kind is not explained, it is not possible to establish valid cognition of this kind. So, why is this placed here? In short, to show that by stating valid cognition, the result of emptiness will induce the valid cognition of dharma. In this way, when establishing others as the shown result, just as valid cognition induces the object to be measured, so too does the object to be measured induce valid cognition. All beings rely on it, because it previously existed, so whatever becomes without difference, here, merely the previous existence itself is not the cause. However, through recognizing the prior non-existence itself, whatever has not previously arisen, if it exists, then whatever existence arises from it, and that is also its cause. This is not arbitrary either, because an established object being associated with some things and separated from others is arbitrary.
Tibetan
འགྱུར་གྱི། མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི་རང་ཉིད་འདོད་རྒྱལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། དེ་ལྟན་ཡང་ཡོད་བ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་འདིའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་སྔར་མེད་པ་དང་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདི་ཉིད་གཅིག་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་འདོད་རྒྱལ་བའི་དན་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་བལྟར་རུང་བ་མི་སྣང་བ་ལས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་མཐོང་བ་ན་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་མེ་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཡོད་ཀྱང་ཡུལ་དེ་ན་ཡོད་པའི་དུ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གང་ལས་མཆོད་པར་དུ་བ་འབྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཡོད་པའི་འགྲོ་བ་སྔོན་ནམ་ཕྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ལ་དུས་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་བརྒལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལྷ་རྣམས་དགའ་བས་སྐབས་མ་ཤེས་སོ། །འདི་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་སྔ་མ་དང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་དུས་གསུམ་དང་འབྲེལ་པ་སྔ་མ་རང་གི་ངང་གིས་འགགས་ཏེ་ཕྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མི་འཇིག་པའི་དང་ཅན་ཉིད་ལས་ཡིན། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་བསྟན་པས་ན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། །མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་དེ་ཡང་རྒྱུ་མད་པའམ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བཞིན་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་གཞན་དང་ལྡན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འདི་ནི་རྒྱུན་གཞན་རྩོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུན་གྱིས་ནི་གཅིག་པོ་འགའ་ཡང་རྩོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིག་ཅར་མེད་པའི་ཕྱིར། གཅིག་གིས་བརྩམ་བར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་རང་གི་རྒྱུན་གྱི་སྐད་ཅིག་གང་དང་གང་ཉེ་བར་འཇིག་པ་དེ་ལས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་འཇིམ་བ་དང་འཁོར་ལོ་དང་དབྱུ་གུ་དང་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན
Chinese
转变。如果说不存在的自性是自己随意产生，那是不可能的。如果说是其他事物所成立的， 那么，存在被看到，那本身就成了它的成立方式。这是以前没有的，如果它存在，那么存在就是确定的。因此，这一个就是产生者，另一个是被产生者，所以这有什么随意性呢？如果所有能被看到的事物都从不可见的事物中产生，那么因为可见，就没有区别了。不是的，即使火以外的事物最初就存在，但因为没有看到那个地方存在的烟。不是的，因为从产生烟的瞬间开始，存在的事物之前或之后都不存在。因为对于刹那的行蕴来说，没有在其他时间存在的争论。诸神高兴得不知所措。对于此，事物各自的相续的后继之果，如第二刹那等，是以前的刹那和被产生者与产生者的事物，是由刹那本身所成立的。不是从后继和返回中产生的。瓶子等与三时相关联，是之前的自己自然停止，之后没有产生，还是从不灭的自性中产生的？对此，因为已经显示了成立刹那的量，所以因为之后之后产生，后继是成立的。不是因为不灭，而是因为之后产生，那也是没有原因的，或者对于正在后继的事物，不与不迷惑的原因之外的原因相符，因此，这样的事物是以前产生的事物所接近的。这种分别，是在其他相续的作者那里才有的。如果相续什么也不单独创作，因为不是同时存在的。也不是由一个来创作，因为不是次第的多个。是的，陶师等的相续，从各自相续的哪个刹那接近毁灭，从那产生瓶子等，同样地显现 成立，因此泥土、轮子、棍子和陶师等的相续。
English
Transformation. If it is said that non-existence itself arises arbitrarily, that is impossible. If it is established by other things, then the very seeing of existence becomes the means of its establishment. This is something that did not exist before, and if it exists, then existence is certain. Therefore, this one is the producer, and the other is the produced, so what arbitrariness is there in this? If all things that can be seen arise from the invisible, then because of being visible, there is no difference. No, even if things other than fire existed from the beginning, it is because the smoke that exists in that place is not seen. No, because from the moment when smoke arises, the things that exist before or after do not exist. Because for momentary formations, there is no argument about existing at other times. The gods were so happy that they did not know the occasion. For this, the successive results of the continuity of things themselves, such as the second moment, etc., are established by the moment itself, with the previous moment and the things to be produced and the things that produce. It is not produced from succession and reversal. Are pots and so on related to the three times, the former stopping naturally by itself and the latter not being produced, or are they from the nature of non-destruction? To this, because the measure for establishing the momentariness has been shown, succession is established because the latter is produced after the latter. It is not because of non-destruction, but because the latter is produced, that is also without cause, or for things that are succeeding, it does not conform to causes other than the cause of non-confusion, therefore, such things are approached by things that were produced before. This distinction exists where there are authors of other continuities. If the continuum does not create anything alone, because it is not simultaneous. Nor is it to be created by one, because it is not a gradual multiplicity. Yes, the continuum of potters and so on, from which moment of their own continuum is close to destruction, from that arise pots and so on, similarly appearing established, therefore the continuum of clay, wheel, stick and potter and so on.