Tibetan
བུའི་བདག་ཉིད་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་འདིའི་མི་འཁྲུལ་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཞན་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་རྒྱུ་ལ་མི་འཁྲུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་མོད། མི་འཁྲུལ་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་མ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་གཞན་གང་གིས་འགྲུབ། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་མ་རྟོགས་པར་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་འཐད་ལ། ཚད་མ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཚད་མ་ཡང་དེར་ཅི་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལས་གཞན་མེད་དེ། དེས་ན་མཐོང་བའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་རྒྱན་གྱི་བདག་ཉིད་གང་གིས་རྟོགས་པའི་ཐབས་བཀག་པས་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་མི་འཁྲུལ་ཏོ་ཞེས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་ན་ངུ་བ་མེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། འདི་དགག་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དེ་རྟོགས་ན་དེའི་རང་བཞིན་ལས་མི་འཁྲུལ་བར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དགོངས་པས་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །མེ་ཡི་འབྲས་བུ་དུ་བ་སྟེ། །འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར་ཏེ། མེའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ན་གང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེའི་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེ་ལ་ལྟོས་ནས་དུ་བ་ལ་ཡོད་དོ། །དེས་ན་དུ་བ་མེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་མེད་པར་དེ་ལྟར་གཞག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཁོ་ནས་འབྲེལ་བ་སྟོན་པའི་ཚད་མ་དོན་གྱིས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་ཆོས་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་མེད་པའི་དོན་ལ་དེ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིམ་གོང་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ངི་ལྟར་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ལ་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་ངོ་བོ་དང་བྱེད་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་དང་མ་འབྲེལ་པ་ནི་འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཡང་དངོས་པོ་བྱེད་པ་གཞན་དང་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ནས་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དག་ལ་བྱ་བ་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་གྱི། རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་མེད་པར་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའམ་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ཡིན་པས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་འབྲས་བུ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དམ། ཡང་ན་ནི་བྱེད་པ་པོའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་ཉིད་ལས་དེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བྱེད་པས་མ་རེག་པའི་ལུས་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། བྱེད་པ་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལས་སྐྱེས་པར་བརྗོད་པ་རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྟེ་རེག་ན་རེག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་འབྲེལ་པའོ། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནས་མཐའ་དག་པ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཉེ་བར་བརྟག་པ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་རྒྱུ་ འབྲས་བུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ཡིད་བསླུས་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ལྷུང་ཚབས་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པ་ཡང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་རྒྱུ་དང་འྤྲིལ་པ་ཡིན་ཏེ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་སྔ་མས་ཐུག་པ་མེད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཆོས་ནི་སྔོན་མེད་པ་ཕྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ལ་མེད་དོ། གཏན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པར་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་ཕྱིས་ཡོད་པ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་འདིས་རྒྱུ་མེད་པར་ནི་མི་འཐད་པ་དེས་ན་དངོས་པོ་ནུས་པ་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་འདོད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ནུས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྔར་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནུས་པ་ཡང་དོན་གྱིས་གོ་བ་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོ
Chinese
此果之自性不误，唯由能执彼之现量与不可得而证知。若言果不误因，然此不误乃随行与违逆之境。不见与未见，以何未证之量而成立？若未证知果不误因，则不应如是安立，无量亦无证知。量于彼处如何显示之外更无他法，故无可见之境与有境。又以何者遮止庄严之自性所证之方便，云何能为他者显示果不误因耶？若谓不见等非随行与违逆之所依，则不成办烟不误火耶？为遮此故，师谓若证知彼，则由彼之自性而证知不误，非依赖于量，如是思惟，故显示以量所证之自性之果，即如是显示。火之果为烟，以随逐果之法故，以随逐火之果之体性故。何之果之法随逐？若观此，则唯证知何者之果，彼之果之法乃随逐。果之自性为何，则依于火而于烟有之。故烟为火之果。如是之体性，以无量则不能如是安立故，唯以安立彼之自性而显示关系之量乃是义说。果之法为何耶？谓非为果之自性而作，以于无体性之义则不容故。若谓为陶土团等之体性，然彼如何为体性，及如何为作用之境，如是则非果，若如何为果，如是则非体性与作用之境。故非为果而作。与作用不相联者，则果
English
The non-mistakenness of this nature of the effect is realized only through the direct perception and non-apprehension that grasp it as such. If it is said that the effect does not mistake the cause, then this non-mistakenness is the object of concomitance and contraposition. By what other means of valid cognition that does not realize the seen and unseen is it established? If the non-mistakenness of the effect with respect to the cause is not realized, then it is not proper to establish it as such, and without valid cognition, there is no realization. There is no other way to show valid cognition there except how it is shown. Therefore, there is no object or subject of perception. Furthermore, by what means is it shown to others that the effect does not mistake the cause, since the means of realizing the nature of ornamentation is blocked? If it is said that the seen and unseen are not the basis of concomitance and contraposition, then how is it established that smoke does not mistake fire? To refute this, the teacher said that if one realizes it, then one should realize non-mistakenness from its own nature, not relying on valid cognition. Thinking thus, he shows the very effect of the nature realized by valid cognition, and shows it as follows: The effect of fire is smoke, because it follows the dharma of the effect, because it follows the very nature of the effect of fire. Which dharma of the effect does it follow? If one looks at this, then one realizes only that the dharma of the effect of whatever is the effect follows. Whatever is the nature of the effect, it exists in smoke in relation to fire. Therefore, smoke is the effect of fire. Because such a nature cannot be established without valid cognition, the valid cognition that shows the relationship is implicitly stated only by establishing the nature of that. What is the dharma of the effect? It is not acting as the nature of the effect, because that is not possible for something without essence. If it is said to be the nature of a lump of clay, etc., then how is that a nature, and how is it an object of action? As such, it is not an effect, and as it is an effect, it is not a nature or an object of action. Therefore, it does not act as an effect. That which is not connected with action is an effect.
Chinese
也不會變成存在的對象，即使不是作者，也不會與其他事物產生關聯。因此，會變成說果是作者，所以在果和因上事業才能成就。因不是果。如果沒有關聯，則沒有任何對象和有對象者。因為那是因和果的事物或相遇的集合，僅僅與之相關，作者們才是作者，果也是作者嗎？或者，因為不是作者的對象，所以因不是果的作者。如果說因為從作者本身產生，所以作者對它進行作用。如果是不被作者觸及的有身者，如果存在作者，則必然會產生，因此說從它產生，會變成說如果存在因，則會產生。如果觸及，觸及是怎樣的關聯呢？因為作者也是那樣，所以果不是作者是不可能的。因此，只是行為本身，而不是果。因此，如果仔細觀察完全理解的支分，追隨行為和作者等，被因能產生果的聲音所迷惑，是因為沒有完全了解事物的法性，會變成嚴重的墮落。作用也不是果，而是與因相關，因為是無常的緣故。如果不是作用的對象，也不是果，因此前面說的是沒有窮盡。因此，果的法性是先前沒有，後來具有自身本性的產生。那在恆常成立的自性中是不存在的。因為是永遠存在的緣故。在恆常不存在中也是不存在的。因為在事物不存在中是一味的緣故。因此，因為沒有自性，所以說先前沒有的，後來存在的，是從那裡產生的。以將要講述的方式，這不符合沒有因，因此應當認為事物是從具有能力的事物產生的本性。因此，因為存在具有能力的自性的事物，所以也是先前沒有的果，因此是因和果的事物。因此，能力也不是通過意義上的理解等來理解的。
English
It will not become an object of existence, and even if it is not the author, it will not be related to other things. Therefore, it will become saying that the result is the author, so that actions can be accomplished on the result and the cause. The cause is not the result. If there is no connection, then there is no object and no object-holder. Because it is a collection of things or encounters of cause and effect, just related to it, the authors are the authors, is the result also the author? Or, because it is not the object of the author, the cause is not the author of the result. If it is said that because it arises from the author himself, the author acts on it. If it is a embodied being that is not touched by the author, if there is an author, it will inevitably arise, so saying that it arises from it will become saying that if there is a cause, it will arise. If it touches, what kind of connection is the touch? Because the author is also like that, it is impossible for the result not to be the author. Therefore, it is only the action itself, not the result. Therefore, if you carefully observe the parts of complete understanding, follow the actions and authors, etc., and be deceived by the sound of the cause being able to produce the result, it is because you have not fully understood the nature of things, and it will become a serious fall. Action is also not the result, but is related to the cause, because it is impermanent. If it is not the object of action, it is also not the result, so what was said earlier is endless. Therefore, the nature of the result is that which did not exist before, but later has its own nature. That does not exist in the nature that is constantly established. Because it is eternally existent. It is also non-existent in constant non-existence. Because it is of one taste in the non-existence of things. Therefore, because there is no self-nature, it is said that what did not exist before, but later exists, arises from there. In the manner that will be explained, this does not conform to having no cause, therefore it should be considered that things are the nature of arising from things with ability. Therefore, because there is a thing with the nature of ability, it is also a result that did not exist before, therefore it is a thing of cause and effect. Therefore, ability is also not to be understood through understanding in meaning, etc.