Tibetan
ས་ནི་མི་རྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་སོ་སོར་བར་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མ་རྟོགས་པས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་མི་ངེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཐའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་གྱོ་མོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་བར་མཆོད་པར་བྱུང་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྟེ་དེར་དེས་དབེན་པ་དེ་དག་ཉིད་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མ་རྟོགས་ན་དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ཟློག་པའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བས་བསླུས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གྱོ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་འདྲ་བའི་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ གོ །བུམ་པའི་རྒྱུན་དམིགས་པར་ནི་བུམ་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་འདྲ་བ་ཁོ་ན་དམིགས་སོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་བུམ་པའི་སྐད་ཅིག་ཉིད་དམིགས་པས་རྟག་ཏུ་དེ་ཡོད་པར་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་འདྲ་བ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་མི་དམིགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་དེ་མེད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གྱོ་མོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ཡོད་ཀྱང་བུམ་པ་ལ་གནས་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འགྱུར་མོད། གནས་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡོད་པ་དམིགས་པ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་མི་ངེས་པའི་རྒྱུར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་མེད་པར་མི་དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུར་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཡོད་པ་དམིགས་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་དོགས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དམིགས་པ་ཡོད་ཀྱང་མི་འདྲ་བ་གཞན་བྱུང་ན་མི་གནས་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་རྟོགས་པ་ལ་འདི་གཉི་ག་རྒྱུ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་རྟོགས་པ་ནང་དུ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དམ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་མ་རྟོགས་ཏེ་སླར་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་འཐད་པས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མར་ངེས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་བ་ན་བར་ཆད་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་གསལ་ཡང་འཇིགས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་འདི་གཉིས་ན་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་གནས་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ན་དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་མི་གནས་པར་རྟོགས་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འམ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གནས་པར་རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཡོད་པ་དེ་དམི
Chinese
地是不恒常的。如果每个刹那之间都没有不觉知，因为没有觉知到变异，如果不确定只是刹那，那么瓶子等就不会处于终结的状态。因为看到了陶器等存在于中间供奉的情况。如果因为在那里觉知到那些缺乏它的事物，而没有觉知到变异，那么这样一来，相对于前者，对于后来的刹那刹那们也没有差别了，如果这样说。为了反驳这一点，说是因为出现了其他不同的相似之处而受欺骗。在陶器的状态中，因为觉知到产生了不同的刹那，所以错觉消失。 对于觉知到瓶子的相续来说，只是觉知到相似的第二个瓶子的刹那。因此，在第二个刹那等中，因为觉知到只是瓶子的刹那，所以必须总是存在。因为不觉知到不同显现的自性，没有那个确定只是刹那的因，所以没有觉知。如果即使觉知到陶器等存在，难道不是没有觉知到瓶子存在吗？会改变的。仅仅是觉知到存在的因，并不是为了显示存在被觉知到，然而，这只是为了显示不恒常本身是不确定的因。对于此，不觉知到不存在，对于确定不恒常本身为因，没有错觉。因此，如果觉知到存在，那么怀疑那样存在就是错觉。即使觉知到存在，如果出现其他不同，因为是不存在觉知的因，所以对于觉知到毁灭，这两者都是原因自主的。当觉知向内显现时，因为没有觉知到它的自性或任何转变，所以没有觉知到觉知，再次觉知到变成那样的事物时，那时，因为合理性成立，所以会产生确定只是刹那。同样，当出现其他不同时，即使没有间隔地显现存在本身，也会觉知到只是毁灭。因此，这两者不是互相依赖的。当说觉知到存在时，从那反过来说，就会变成说觉知到不存在，因此说了依赖于它或者。对于觉知到存在来说，存在被觉知到
English
The earth is impermanent. If there is no non-awareness between each moment, because there is no awareness of change, if it is not certain that it is just a moment, then the vase and so on will not be in a state of termination. Because one sees that pottery and so on exist in the middle offering. If because one perceives those things that lack it there, one does not perceive change, then in that case, relative to the former, there is no difference for the later moments. If one says that. In order to refute this, it is said that one is deceived because other different similarities appear. In the state of pottery, the delusion disappears because one perceives that different moments arise. For perceiving the continuum of the vase, one only perceives the similar second moment of the vase. Therefore, in the second moment and so on, because one perceives only the moment of the vase, it must always exist. Because one does not perceive the nature of different appearances, there is no cause that determines that it is just a moment, so there is no awareness. If even if one perceives that pottery and so on exist, is it not that one does not perceive that the vase exists? It will change. Merely the cause of perceiving existence is not to show that existence is perceived, however, this is only to show that impermanence itself is an uncertain cause. For this, not perceiving non-existence, for determining impermanence itself as the cause, there is no delusion. Therefore, if one perceives existence, then doubting that it exists is a delusion. Even if one perceives existence, if other differences appear, because it is the cause of perceiving non-existence, so for perceiving destruction, these two are causally autonomous. When awareness manifests inwardly, because one does not perceive its nature or any transformation, so one does not perceive awareness, when one perceives again that it has become like that, then at that time, because rationality is established, the certainty that it is just a moment arises. Similarly, when other differences appear, even if existence itself appears without interruption, one perceives only destruction. Therefore, these two are not mutually dependent. When one says that one perceives existence, conversely from that, it will become saying that one perceives non-existence, therefore one said depending on it or. For perceiving existence, existence is perceived.
Tibetan
གས་པ་གཞན་འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ་མཐའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ཡོད་ཀྱང་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་དག་ལ་བྱིས་པ་དང་གཞོན་ནུ་ལ་སོགས་པ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ལ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གྱོ་མོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འདྲ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྔ་མ་ལས་གཅིག་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་འདྲ་བ་རྗེས་སུ་ འཇུག་ལ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཇི་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་ངེས་པ་ཉིད་ལས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བར་དང་བཅས་པའི་ཡོད་པ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་བར་མེད་པར་གསལ་བ་ལ་ཡང་མི་འདྲ་བར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མི་ངེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བློ་ཞན་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །བློ་ཞན་པ་ནི་རང་ཉིད་དོན་རྟོགས་པའི་མཐུ་མེད་དོ། །ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་དོན་གྱི་ཕན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་རྣམས་ལ་རང་དབང་དུ་དཔྱོད་པ་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ནི་དོན་གྱི་རྒྱུ་མཐའ་དག་ལ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འབྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་ན་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་དག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཉིད་དུ་མི་རྟོགས། ཡང་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ནི་ངེས་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཡིད་ཉམས་པ་མེད་པར་ཐག་པ་ལ་ཡང་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་བློ་ཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཉམས་བར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། འོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པས་དོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལྟར་རིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་ནི་གང་གི་དེ་མ་ཐག་པ་ཁོ་ནར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དེ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ནི་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་གཞན་མེད་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་མེད་པའི་འཇིག་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དེ
Chinese
依赖于其他产生的破灭。不是原因，因为在最后的状态中，虽然有对存在的观察，但没有证悟。如果对于人来说，有小孩和青少年等不同之处。对于瓶子等，也有瓦片等状态的相似之处，这样的话，也是从前者中，一个原因的相似之处随后进入，而在其他方面则不是。因为所有的相似之处不是像那样证悟的原因。哪种是怎样的原因，那就要从证悟的确定性中来确定。如果因为没有观察到有间隔的存在，以及对于无间隔的显现也没有观察到不同之处，如果刹那本身不确定，那么对于瑜伽士们来说，也会变成没有证悟无常。说是心智迟钝。心智迟钝是没有自己领悟意义的能力。因为依赖于此岸见者的意义的利益才能领悟意义。对于事物自在进行观察的瑜伽士们，在对事物的所有原因，先前和后来出现的刹那们同时证悟时，对于变成此岸见者的对境等同时存在的事物，因为互相证悟为不同，怎么会不证悟为刹那呢？或者，外在的原因是那样显示的。意识的错乱一定不是从外在的原因产生的，就像两个月亮等一样。因此，在意识没有丧失的情况下，对于绳子错认为蛇是不合理的。因此，所谓的心智迟钝是为了显示内在的原因而说的。意思是说，因为轮回本身执著于我和我所，所以被常执的习气所损害。那么，显示外在的原因有什么意义呢？如果经验是那样认识的，那么也会变成没有，因为会变成过失。最后的刹那是指，在那之后立即，事物的自性变得不可观察，这是被看到那些的人所确定的。那时，没有其他不同之物的存在被观察到，因为没有全部接近摄取的毁灭成立了。变成了事物的自性的那
English
It depends on the occurrence of other destructions. It is not a cause, because in the final state, although there is observation of existence, there is no realization. If for people, there are differences such as children and adolescents. For objects such as vases, there are also similarities in states such as tiles, in which case, from the former, the similarity of one cause follows, but not in other aspects. Because all similarities are not the cause of realization in that way. Whatever is the cause, that must be determined from the certainty of realization. If because the existence with intervals is not observed, and for the clear appearance without intervals, there is also no observation of differences, if the moment itself is not certain, then for the yogis, it will also become not realizing impermanence. It is said to be dull-witted. Dull-wittedness is the lack of power to realize the meaning oneself. Because it depends on the benefit of the meaning of those who see the near shore to realize the meaning. Yogis who freely observe things, when they simultaneously realize all the causes of things, the moments that occur before and after, for things that become objects of those who see the near shore, etc., existing at the same time, because they mutually realize them as different, how can they not realize them as moments? Alternatively, the external cause is shown in that way. The delusion of consciousness is certainly not born from external causes, just like two moons, etc. Therefore, when consciousness is not lost, it is unreasonable to mistake a rope for a snake. Therefore, the so-called dull-wittedness is said to show the inner cause. It means that because samsara itself clings to self and what belongs to self, it is damaged by the habitual tendencies of permanence. Then, what is the meaning of showing the external cause? If experience is recognized in that way, then it will also become non-existent, because it will become a fault. The last moment is when, immediately after that, the nature of the object becomes unobservable, which is determined by those who see it. At that time, the existence of no other different thing is observed, because the destruction without all approaching and grasping is established. That which has become the nature of the object