Tibetan
་དེ་ལྟར་ནི་འོག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཕྱིས་འགྲུབ་པ་སྤངས་སྟེ། མི་རྟག་པ་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་མི་རྟག་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་དུས་ནི་ཕྱི་ནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཕྱིས་འདི་ངེས་པའི་དུས་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་ཚེ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་གིས་དངོས་པོའི་དུས་ན་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པས་ན་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ། གང་གི་ཚེ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོར་གྲུབ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཙམ་ཉིད་དུས་ཐ་དད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱིས་ངེས་པའི་དུས་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། མི་དམིགས་པས་མི་གནས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་གཡོ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་བུམ་པར་མ་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་འདི་མི་གནས་པར་རྟོགས་པ་སྐྱེའོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་འདིར་མི་དམིགས་པའི་རྩ་བ་ལས་མི་།གནས་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ཀྱི། སྔོན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལྟར་དངོས་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་མ་གྱུར་ཅེ་ན། བཤད་པ། སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་དངོས་པོ་འདིའི་རང་བཞིན་ཏེ། རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དེ་ནི་མཐོང་བཞིན་དུ་ཡང་ཡོད་པ་དམིགས་པས་མི་རྟོགས་སོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གསལ་བས་སྟོང་པའི་མངོན་སུམ་ཡང་ངེས་པར་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལྟར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། དེས་དབེན་པར་རྟོགས་པས་དེ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མིག་བགྲད་ནས་ལྟ་བ་ན་དེ་ལ་ཡང་བུམ་པའི་རྒྱུན་དམིགས་པ་པར་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འདི་འབྱུང་ཞིང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཁོ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཇིགས་པ་ཉིད་ལྷུར་གྱུར་པས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དེ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ནི་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་ཀྱི་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་དམིགས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དངོས་པོ་དེས་དབེན་པའི་དངོས་པོ་གཞན་དམིགས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་དབེན་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མས་དབེན་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་རྟོགས་ནས་མ་རྟོགས་པ་ལས་ཡང་རྟོགས་པ་ན་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། སྐྱེས་པ་ཙམ་ཉིད་ན་མི་ མངོན་པར་འགྱུར་བའི་གློག་འགྱུ་བའི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུན་བར་མཚམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་བར་ཆོད་ན་ནི་དེའི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྒྱུ་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེས་ན། དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་བར་མ་ཆོད་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་འདི་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་མེད་པ་དེས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བར་མ་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་དག་གིས་དབེན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཡོད་པ་བར་དང་བཅས་པར་དམིགས་པར་གྱུར་ན་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །བར་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་གཞན་བར་མ་ཆོད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་སོ། །ཡོད་པར་བར་མ་ཆད་པའི་ཕྱིར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་དངོས་པོ་དེ་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་གནས་ལ་དོགས་པས་བསླུས་པའོ། །རྟག་པར་རྟོགས་པ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོགས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་སྐད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་རྟག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་དམིགས་པ་མེད་པ
Chinese
那就像下面将要阐述的那样。因此，舍弃了后来才成立的无常性。即使无常是事物本身，但认识到无常性的时间是在之后，为了说明这一点而这样说：后来是确定这个的时间，因此，那时才被安立为常性。因为在事物存在时没有认识到，所以没有成立，因此被安立为其他。在认识到的时候，并不是在那时才产生，为了遮破各自成立，所以才说仅仅是认识在时间上是不同的。再者，为什么后来才是确定的时间呢？解释说：因为通过不观察到而认识到不住留。当这个在迷惑的时刻没有观察到瓶子时，那时就产生了认识到这个不住留。如果无常性不是事物自身的自性，那么，在这里依赖于从不观察到的根本而认识到不住留，就像蓝色等法一样，仅仅通过认识到事物自身的自性，在这里怎么没有成为确定呢？ 解释说：刹那存在的法性，是这个事物的自性，因为仅仅从自己的因产生，所以它存在于刹那存在的法性中，这被称为自性的理由。即使看到，也因为观察不到而无法认识。这是这样说的：如果与果等没有差别的无常性，其自性是清晰的，并且空无具有特殊差别的清晰显现的现量，也不是必须要做区分的，那么，就像果本身随之而行和返回一样，不思择性是认识的理由，具有特殊自性的观察的相，其自性是不观察到，因为通过远离它而认识到，所以认识到它不存在。因此，如果持续不断地睁大眼睛看，那么对于它，也会变成具有影像的瓶子的延续被观察到，那么那时这个就会出现并消失，因此会认识到无常性。因此，即使因为自性本身就是无常性，但因为恐惧变得强烈，所以才会那样。
English
That will be explained below. Therefore, abandoning the impermanence that is established later. Even if impermanence is the thing itself, the time of realizing impermanence is later, and it is said to show this: later is the time to determine this, therefore, at that time it is established as permanence. Because it was not recognized when the thing existed, it was not established, so it was established as other. When it is recognized, it is not born at that time, and in order to refute the establishment of each, it is said that only recognition is different in time. Furthermore, why is it the time of determination later? It is explained: because by not observing, one realizes that it does not stay. When this is not observed as a vase in a state of confusion, then the realization that this does not stay arises. If impermanence is not the self-nature of the thing itself, then here it depends on the root of not observing to realize that it does not stay, just like the Dharma such as blue, how can it not be determined here only by realizing the self-nature of the thing? It is explained that the nature of the momentary existence is the self-nature of this thing, because it is produced only from its own cause, so it exists in the nature of the momentary existence, which is called the reason of self-nature. Even if it is seen, it cannot be recognized because it cannot be observed. This is said: if the impermanence that is no different from the fruit, etc., is clear in its own nature, and the manifestation of the direct perception that is empty of the clear manifestation of special differences is not necessarily to be distinguished, then, just as the fruit itself follows and returns, the unthinking nature is the reason for recognition, the characteristic of observation with special self-nature, its self-nature is not observing, because it is recognized by being separated from it, so it is recognized that it does not exist. Therefore, if you keep your eyes wide open and look continuously, then for it, the continuation of the vase with the image will be observed, then at that time this will appear and disappear, so it will be recognized as impermanence. Therefore, even if the self-nature itself is impermanence, it will be so because the fear becomes strong.
Chinese
通达的理由就是唯有缘取它的不存在。对于这个来说，只有缘取存在，而不是不存在。如果说缘取不存在，就不是缘取事物的不存在，因为与其自性相离，所以不是缘取的所依。然而，只是缘取了与该事物相离的其他事物。这在刹那中也是存在的，因为对于它来说，与前一刹那相离的在第二刹那中存在。也不能说刹那没有通达与前一刹那相离，因为应当说的是不通达的理由。如果说，在通达蓝色之后，又从不通达中再次通达，那么那时就只会通达刹那，就像仅仅产生时就变得不明显的闪电的前一刹那一样。不是这样的，因为相续没有间隔。如果事物刹那间断，那么依赖于它的相续而产生的其他事物就会产生，因为会成为无因。然而，因是具有能力的，因此，事物才会产生。而且，因为因的事物存在且没有间隔地产生。那也仅仅是两个刹那而已，而对于这个来说，没有事物不存在的第三个刹那，因此因和果没有间隔。因此，如果事物与其他刹那相离，即使是那样，如果缘取了有间隔的存在，那么就仅仅是通达了刹那的坏灭。如果没有间隔，那么就只是一个没有变化的自性。因为不能确定其他事物是无间隔地存在，所以不通达。因为对于存在没有间隔，所以不仅仅是不通达刹那，而且还会颠倒地通达，这表明是被认为事物恒常如此存在的怀疑所欺骗了。虽然通达常恒是确定的自性，但因为没有量，所以才说是怀疑。这是这样说的：因为唯有存在的事物恒常被缘取，所以这个唯有是存在的，这样颠倒了，并且没有缘取到确定为刹那的理由。
English
The reason for understanding is only apprehending its non-existence. For this, there is only the apprehension of existence, not non-existence. If it is said that apprehending non-existence is not apprehending the non-existence of a thing, because it is separate from its own nature, so it is not the basis of apprehension. However, it is only apprehending another thing that is separate from that thing. This also exists in a moment, because for it, what is separate from the previous moment exists in the second moment. It also cannot be said that the moment does not understand being separate from the previous moment, because the reason for not understanding should be stated. If it is said that after understanding blue, one understands again from not understanding, then at that time one will only understand the moment, just like the previous moment of lightning that becomes invisible as soon as it arises. It is not like that, because the continuity is without interruption. If things are interrupted for a moment, then other things that arise depending on its continuity will arise, because it will become causeless. However, the cause is indeed capable, therefore, things arise. Moreover, because the cause of things exists and arises without interruption. That is only two moments, and for this, there is no third moment of non-existence of things, therefore cause and effect are without interruption. Therefore, if things are separate from other moments, even so, if one apprehends existence with interruption, then one only understands the destruction of the moment. If there is no interruption, then it is only one unchanging nature. Because it is not certain that other things exist without interruption, so one does not understand. Because there is no interruption for existence, not only does one not understand the moment, but one will also understand it perversely, which shows that one is deceived by the doubt that things always exist in that way. Although understanding permanence is a definite nature, it is said to be doubt because there is no valid cognition. This is what is said: Because only existing things are always apprehended, so this is only existing, thus it is perverted, and there is no apprehension of the reason for determining it as a moment.