Tibetan
ན་ནོ། །ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་རྐང་ལག་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པས་ན། སྐྱེས་བུ་ལས་ཤིང་ གཞན་ཡིན་ནོ། །ཤིང་ཉིད་ཀྱང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེས་ན། དེ་ལྟར་ཤིང་ཉིད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་དུས་སུ་གྲུབ་པ་དག་དང༌། དུས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ།། བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ལས་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཤིང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་མངོན་སུམ་ལས་ངེས་ན་གཅིག་ཉིད་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གོ་བ་ལས་མངོན་སུམ་ཉིད་ལས་སོ་ཞེ་ན་འོ་ན་གཞན་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཤིང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་མི་ནུས་ཏེ་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་གཞན་དག་ཡོད་ཀྱང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཤིང་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །དེས་ན་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཡང་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ལ་ཡང་ཤིང་ཞེས་རྟོགས་ན་མིང་ཙམ་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན་དེ་ལྟར་ན་རོ་གཅིག་ནི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཅན་དང༌། ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་སུམ་ལ་རྟོགས་སམ། སྲིད་པ་རྣམ་པར་གཞག་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཕུང་པོ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ན་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་གང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་རྟོགས་པ་ན། ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཉིད་ལ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་འགལ་བ་གནས་པ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཚད་མ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདིའི་དེའི་བདག་ཉིད་ལ་ཚད་མས་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འགལ་བ་གནས་པ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་གྲུབ་པ་དང༌། མ་གྲུབ་པ་དག་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་བར་ཚད་མ་འགའ་ཞིག་གི་རྟོགས་པ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ཚད་མའམ་ཚད་མ་ཡིན་པས་རྟོགས་པ་ན་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ འབྱེད་པ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་དོན་བདག་འདི་འདོད་ན་དེ་ལས་བདག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་གསལ་བ་མེད་པར་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞི
Chinese
如是。叶等亦非手足等，故树异于士夫。树亦非叶等所异，如是，以树之自性作分别，如是了知异于士夫，如是，于彼与非彼之时所成者，及异时亦非异。自性一者，一亦非异。若谓具有叶等即是树，此由现量而定，若谓一性即是一相，由了知此而由现量，若谓则成非彼之自性，若谓若如是，则树不成具有叶等。如是不能，虽有其他不具有叶等者，然于具有叶等者，施设名为树。故凡具有叶等者，彼即非如是，不能如是说。亦非遮止其他不具有叶等者。然若于彼亦了知为树，则唯名异，故于事物无有相违。若谓如是，则一味是一自性者，及不相异，异于此则非，如是于现量中了知耶？或安立有，然由定为二蕴故。故无有少许差别。故若了知何者成为何者之自性之法，则由了知唯是不舍弃之自性，故于彼之自性作分别即是了知彼。故于安住相违之法而寻求异体之量者，此于彼之自性以量而了知，非是不待。于安住相违之法而作异体之自体，及未成者与异体相连，则非是应待某种量之了知。然若以彼量或非量而了知，则由已成之自性未成，及异体乃由自之体性作分别而了知。是故若欲此义我，则说于彼我何为。故无有明显则事物之自性
English
Thus it is. Leaves, etc., are not limbs, etc., therefore, a tree is different from a man. The tree itself is not different from leaves, etc., therefore, in this way, by distinguishing the nature of the tree itself, it is understood to be different from a man, just as those that are established at the time of that and not that, and different times are also not different. From the single self, the single is also not different. If it is said that having leaves, etc., is a tree, this is determined by direct perception, if it is said that one nature is the same as one aspect, it is from understanding this that it is from direct perception, if it is said that it will become not the nature of that other, if it is said that if it is so, then the tree will not become having leaves, etc. It is not possible to be like this, although there are others who do not have leaves, etc., the name of tree is given to those who have leaves, etc. Therefore, whoever has leaves, etc., that is not like that, it is not possible to say like that. It is also not to prevent others who do not have leaves, etc. However, if it is also understood as a tree in that, then only the name changes, so there is no contradiction in things. If it is said that if it is so, then one taste is one nature, and not different, different from this is not, is it understood in direct perception like this? Or establish existence, but because it is determined as two aggregates. Therefore, there is no difference at all. Therefore, if one understands the dharma that has become the nature of something, then by understanding only the nature that is not abandoned, therefore, distinguishing its nature is understanding it. Therefore, for those who seek the measure of difference in the dharma that dwells in contradiction, this reliance on the measure to understand its nature is not not waiting. The self that makes the difference in the dharma that dwells in contradiction, and the unestablished are connected with the different self, then it is not that the understanding of some measure should be waited for. However, if it is understood by that measure or non-measure, then the nature of the established is not established, and the difference is understood by distinguishing its own nature. Therefore, if you want this meaning I, then it is said what I will do to it. Therefore, without clarity, the nature of things
Tibetan
ན་རང་ཉིད་མི་འགྲུབ་ལ་གསལ་བ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དོན་གྲུབ་པོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་མི་རིགས་ཏེ་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་ཡང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་འབྲེལ་པ་འཛིན་པའི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོའི་སྔོན་པོ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ལ་གལ་ཏེ་ཚད་མ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའོ་འདི་རྟགས་ཉིད་ལས་རྟགས་ཅན་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ངེས་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ངེས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་གནས་པར་རྟོགས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཚད་མ་ནི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ཡང་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་རྩ་བ་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་ངེས་པ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་མ་གྲུབ་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་གང་དག་གིས་གཅིག་པར་མི་སྲིད་པའི་ཆོས་དང༌། གཅིག་པ་འགལ་བའི་ཆོས་དང་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་དེ་དག་གི་ཐ་དད་པ་ཆོས་འགལ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་སྐྱེས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དང་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་ སྨོས་ཏེ། ཆོས་འགལ་བར་གནས་པ་དང་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དག་ཀྱང་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་རིལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འགལ་བའི་དངོས་པོ་གཞན་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོའི་ཐ་དད་པ་ཡང་ཆོས་འགལ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནུས་ལ། འགལ་བའི་ཆོས་དེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པས་གཉི་ག་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །གང་ཞིག་
Chinese
如果说因为自己不成立，而明了也是量，如同量一样成就意义，那是不合理的，因为量所证的自性，未被证悟也从证悟的自性中证悟。证悟和未证悟不依赖于持有关系的量。以自己的自性而如此变化，不可能不是如此，如同蓝色的蓝色性一样。因此，以自己的自性而如此变化，如果量不是如此变化，那就只会颠倒。如果是那样，这就会变成从相本身证悟有相。区别在于，关系不是由其他量决定的，如果认为如此，那是真实的，如果认识到安住在具有决定的法性上，那就会变成随后的比量。量是依赖于事物的，而事物也是在处所、时间和形态上确定的。以殊胜的智慧所要获得的，对于一些具有事物分别根本的事物来说，无论如何变化，由于那不是成立处所的决定，所以被安立为不是量。因此，说未成立的与未成立的不同，这仅仅是认识事物，如同仅仅认识已成立一样。以任何意义来说，不可能成为一体的法，以及与一体相违的法，和成为一体自性的本体，那些的差别是安住在相违的法性上的。那个意义，即使产生也未产生的无常性，由于与那不是一体，所以事物不会变成无常。同样，也显示了不同的因也是产生不同的。这仅仅是作不同的，因为显示了其他的道理，所以说了如果那些也是。如果安住在相违的法性和不同的因也不是作不同的，那就会变成一个整体。相对于与相违的事物变成一体，也能说那安住并具有的事物的差别也是安住在相违的法性上的。相对于相违的法变成另外一个，也是作不同的，所以显示了两种方式。任何
English
If it is said that because oneself is not established, and clarity is also a valid cognition, just as a valid cognition accomplishes meaning, that is unreasonable, because the self-nature realized by valid cognition, even if not realized, is realized from the self-nature of realization. Realization and non-realization do not depend on a valid cognition that holds a relationship. To change in this way by one's own self-nature, it is impossible for it not to be so, just like the blueness of blue. Therefore, to change in this way by one's own self-nature, if the valid cognition does not change in this way, then it will only be inverted. If that is the case, this will become realizing the characterized from the sign itself. The difference is that the relationship is not determined by other valid cognitions, if it is thought to be so, that is true, if it is recognized as abiding on the nature of having determination, then it will become a subsequent inference. Valid cognition depends on objects, and objects are also determined in place, time, and form. What is to be attained by excellent wisdom, for some things that have the root of object differentiation, no matter how they change, because that is not the establishment of the determination of place, it is established as not being a valid cognition. Therefore, saying that what is not established is different from what is not established, this is merely recognizing objects, just like merely recognizing what is established. In any sense, the dharma that cannot become one, as well as the dharma that contradicts oneness, and the entity that has become the self-nature of oneness, the difference of those is abiding on the nature of contradictory dharmas. That meaning, the impermanence that even if produced is not produced, because it is not one with that, therefore things will not become impermanent. Similarly, it is also shown that different causes also produce different things. This is merely making different, because it shows other reasons, so it is said if those are also. If abiding on contradictory dharmas and different causes are also not making different, then it will become one whole. Relative to becoming one with contradictory things, it can also be said that the difference of the things that abide and possess is also abiding on the nature of contradictory dharmas. Relative to the contradictory dharma becoming another, it is also making different, so it shows both ways. Any