Tibetan
ཚོགས་པ་གཞན་ལ་སྐྱེ་བ་ན་གནག་ཞིག་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཉིས་ཏེ་གསལ་བ་ཐ་དད་པ་དང༌། སྐལ་བ་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་ཐ་དད་པའོ། །དེ་ལ་གང་གི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ན་གནག་གི་རྒྱུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མཚུངས་པའམ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ། གསལ་བ་ཐ་དད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདྲི་ནི་འདི་ཉིད་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་མི་མཐུན་པ་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གྲུབ་པ་ཉིད་ནི་མ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྒྱུའི་མཐུ་ལས་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་ན་རྒྱུ་གཞན་ལས་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས། ཚད་མས་དེ་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་དོན་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་ནུས་པའི་ཚད་མ་ནི་མེད་དེ་ཇི་སྲིད་རིག་པ་ཙམ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིག་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་རིག་པ་དང་འདྲ་བའི་ངེས་པ་ཡང་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལ་ལར་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་ཐ་དད་པར་རིག་ཀྱང་གཞན་དུ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཚད་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོ་ནར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འགལ་བར་གནས་པ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འདིར་བརྗོད་པ། འདི་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ཐབས་ཡིན་གྱི། འདི་ཚད་མའི་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་དག་ལ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བྱེད་པ་འཇུག་གི །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ཐབས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གང་བྱས་པ་དེ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཀྱང་རང་ཉིད་གསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེ་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་འདི་ནི་གང་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་དེ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བླང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཤེས་པ་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པར་རང་ཉིད་གསལ་བར་ནི་མི་འཐད་དོ། །ཚད་མ་མེད་པར་དངོས་པོའི་གནས་པ་གྲུབ་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདིར་ངེས་པར་གཟུང་བར་གྱིས་ཤིག །དུས་དེར་གྲུབ་པ་དང༌། དུས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་དག་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་སམ་མ་རྟོགས། གལ་ཏེ་མ་རྟོགས་ན་ནི་
Chinese
在其他聚合中产生时，一个事物从另一个事物中产生，其因是不同的，这就是它们的原因是不同的。不同有两种形式：显现不同，以及份额相等和不相等不同。其中，在作为某物的因时，没有作为事物之因的，无论是相似的推理还是不相似的推理，都是卓越的，一定是显现不同。询问：这正是当下所适用的。种类不同，是从种类不同中产生的，这将要解释。因此，已成立的本身不会变成未成立的，因此，已成立和未成立是不同的。如果某事物从因的力量中获得自性，那么从其他因中转变的任何事物，也仅仅是不同的。它们是不同的，这件事如何理解？如果说是由量来理解的，那么，能够确定一切事物的量是不存在的，因为仅仅是识的安立，并且，非识之物也无法理解与识相似的确定性，因此，对于非一切智者来说，没有一切识。因此，在某些情况下，已成立和未成立被认为是不同的，但在其他情况下，情况并非如此。因此，如果说量如实地理解，就不会将存在矛盾的法认为是不同的，那么，这里要说的是：这是事物的存在方式，而不是量的作用。对于存在和区分的理解，现量和比量的作用才会介入。事物是这样的，凡是这样说的，就是事物的存在方式，例如，凡是造作的都是无常的。如果事物的存在方式本身并不明显，而使之明显的就是量，那么，这就变成了必须如实地接受所观察到的。事物是这样的，即使没有将知识作为对境，自己显现也是不合理的。如果没有量，事物的存在是无法成立的。在这里务必记住：在那个时候成立，以及在其他时候成立，是由同一个认识来认识，还是不认识？如果不认识，那么，
English
When arising in other aggregates, a thing arises from another thing, its cause is different, that is why their causes are different. Difference has two forms: manifestation difference, and equal and unequal share difference. Among them, when acting as the cause of something, that which does not act as the cause of the thing, whether it is similar reasoning or dissimilar reasoning, is excellent, it must be manifestation difference. Question: This is exactly what applies to the present. Different kinds arise from different kinds, this will be explained. Therefore, what is established itself will not become unestablished, therefore, what is established and unestablished are different. If something obtains its own nature from the power of the cause, then anything that transforms from other causes is also merely different. They are different, how is this understood? If it is said that it is understood by valid cognition, then, the valid cognition that can ascertain all things does not exist, because it is merely the establishment of consciousness, and also, non-consciousness cannot understand the certainty similar to consciousness, therefore, for non-omniscient beings, there is no all-consciousness. Therefore, in some cases, what is established and unestablished are considered different, but in other cases, this is not the case. Therefore, if it is said that valid cognition understands as it is, it will not consider the contradictory dharmas as different, then, what is to be said here is: this is the way things exist, not the function of valid cognition. For the understanding of existence and distinction, the function of direct perception and inference will intervene. Things are like this, whatever is said like this is the way things exist, for example, whatever is created is impermanent. If the way things exist is not clear itself, and what makes it clear is valid cognition, then, it becomes that what is observed must be accepted as it is. Things are like this, even without taking knowledge as an object, it is unreasonable for oneself to appear. Without valid cognition, the existence of things cannot be established. Here, be sure to remember: is what is established at that time, and what is established at other times, recognized by the same cognition, or not recognized? If not recognized, then,
Tibetan
ཚད་མ་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་དེར་ལྟག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཡང་རྟོགས་པར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་རྟོགས་པ་དེ་ལ་གནས་པ་འདི་ངེས་པར་བརྟག་ནུས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་འདོད་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ན་ཡུལ་འདི་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ཞེས་དེས་རྟོགས་པ་ངེས་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་དང་འདྲེར་རུང་བ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་འདིའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་གི་ངོ་བོར་མ་ གྱུར་པའི་ཆོས་དག་ཏུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་བས་ཀྱང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་གང་དུ་འདི་ངེས་པར་བརྟག་པ་དེ་གལ་ཏེ་འདིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེ་རིག་པས་རིག་པ་ཉིད་པས་འདི་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ། བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་དེའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་ཆར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆོས་ཙམ་ལ་བརྟེན་པས་ཀྱང་ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གཞན་གང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེ། དེ་རྟོགས་པ་ན་མ་རྟོགས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་དེ་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པ་ན། ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་དེས་མ་རྟོགས་ཀྱང་རྟོགས་པ་གཞན་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱ་བར་ནུས་སོ། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ཆ་མེད་པར་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་སྔོན་པོ་མྱོང་བ་ན། དེ་ཇི་ལྟར་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཕྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཡང་སྤྱིས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣང་བའི་སྔོན་པོ་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་འདི་རང་གི་ངོ་བོའམ་ངོ་བོ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་སོང་བར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པས་བདག་ཉིད་དེ་ལ་སྤྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་དའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་སྣང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་མི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ནི་མི་སྣང་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལས
Chinese
那么，这会成为没有量（ प्रमाण ）本身的荒谬结论。如果说，各种分别念本身不是以事物为对象的，因此根本不了解事物，那是不对的，因为它们执着于表象，并且依赖于这样的经验，即使它们不是究竟的了解，也会被证明是了解。然而，如果它们是了解，那么这种存在于了解中的状态必然是可以检验的。由于分别念仅仅依赖于意愿而产生，因此只要意愿跟随，就必须检验这种了解，即“这个对象是这样的”。正因为如此，才说与言语相混合的状态本身就是分别念。因此，正如我们确定“这是它的表达方式”一样，我们也同样确定那些不是自身本质的法。如果这个被确定的“我”是它的本质，那么由于知识本身就是知识，还需要其他的确定来做什么呢？如果它不是它的本质，那么它就仅仅是假设，如果在辨别它的本质时不是这样，那又如何呢？仅仅因为执着于过度的言语，即使分别念仅仅依赖于法，当某个法是另一个法的本质时，即使不了解它，当这种自性之法存在于了解中时，这种了解也能够成为其他了解的对象，即使它自己不了解。正如直接体验到蓝色，将无分的事物作为对象时，由于它存在于受体验者控制的了解中，因此必然是可检验的自性，那么，由于分别念具有外境，即使普遍的自性不是确定的，即使显现的蓝色以一种自性显现，并且不显现为跟随自己的本质或其他本质，因此它不是普遍的自性，因此在这种自性中存在着普遍的空性，就像确定区分它的自性一样。因此，即使不能区分显现为其他法之自性的法的形态，即使它不显现，也是从辨别中产生的。
English
Then, this would become the absurd conclusion of having no valid cognition (pramana) itself. If it is said that the various conceptualizations themselves are not object-oriented towards things, therefore they do not understand things at all, that is not correct, because they cling to appearances, and because they rely on such experience, even if they are not ultimate understanding, they will be proven to be understanding. However, if they are understanding, then this state of being in understanding can definitely be examined. Since conceptualizations arise merely dependent on intention, as long as intention follows, it is necessary to examine this understanding, that "this object is like this." Precisely because of this, it is said that the state of being mixed with speech itself is conceptualization. Therefore, just as we determine "this is its expression," we also determine those dharmas that are not our own essence. If this determined "I" is its essence, then since knowledge itself is knowledge, what need is there for other determinations? If it is not its essence, then it is merely an assumption, and if it is not so when distinguishing its essence, then how is it? Merely because of clinging to excessive speech, even if conceptualization merely relies on dharma, when a certain dharma is the essence of another dharma, even if it is not understood, when such a nature of dharma exists in understanding, this understanding can become the object of other understanding, even if it does not understand itself. Just as directly experiencing blue, taking indivisible things as objects, since it exists in the understanding controlled by the experiencer, therefore it is necessarily the nature to be examined, then, since conceptualizations have external objects, even if the universal nature is not definite, even if the appearing blue appears as one nature, and does not appear as following its own essence or other essence, therefore it is not the universal nature, therefore in this nature there exists the emptiness of universality, just like determining the distinction of its nature. Therefore, even if the form of the dharma that appears as the nature of other dharmas cannot be distinguished, even if it does not appear, it arises from discrimination.