Tibetan
་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཡང་རེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དེ་ཆོས་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཡོད་པ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་ན་ངེས་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྟན་ནས་ངེས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བདག་ཁོ་ན་ལས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ངེས་པ་ཡིན་མོད། འདི་རྟོགས་པ་ནི་རང་འཛིན་པའི་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་རྒྱུའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་གང་གི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་རང་འཛིན་པའི་རྟོགས་པ་ལ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་དུ་བ་མེ་ལ་ངེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ཡོད་ན་མེ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་བཞིན་དུ་མེ་མེད་ན་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ཡོད་ན་དེ་ཡོད་པ་དང༌། དེ་མེད་ན་འདི་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤ་པ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་ཤིང་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ལ་ངེས་པར་ཡང་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་གང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དང་གང་གང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར། གནས་པའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་གཞན་སེལ་བ་ནི་མ་མཐོང་བ་ལས་མིན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལྡོག་པའི་རྟོགས་པ་བསལ་ཏེ། མཐོང་ལས་མིན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྟོགས་པའོ། །འདི་སྐད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་འདིར་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གཏན་ཚིགས་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ན་ནི་དངོས་པོར་གནས་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་དོམ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་རང་གི་རྒྱུའི་དབང་གི་བདག་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་འདིའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་ པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་དོན་བསྟན་པས་ཅི་བྱ་དངོས་པོ་དཔྱོད་པ་ནི་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ནི་འབྲེལ་པའི་ཚད་མ་ཅན་ཁོ་ན་འབྲེལ་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ
Chinese
因为无有之故。自性也是轮番而作，法是其他法的体性，因此，彼有则有，无则无，如此随行和相违成立之故。若决定，则依赖于决定者而决定，因此，从彼之体性和从彼所生之体性唯一中，成为随行和相违。以决定之理由而决定，然而，此证悟依赖于自执之证悟。如何果之自性，具有因之理由，何时以自之体性证悟之时，即是自执之证悟。仅以彼之果而决定烟于火，是现量唯一，因为，彼有则证悟火有，同样，无火则无证悟有。仅以果，此有则彼有，彼无则此相违，那是现量唯一所证悟。同样，夏巴（ཤ་པ་）也仅以彼之体性而决定于树，决定也仅以现量所证悟。因此，何者是何者之果，以及何者是何者之自性，则不超出有和无的随行，为了证悟所住之事物，其他的量是唯一，对于认为有其他的量可以证悟所住之事物而产生的疑惑，以“非由未见”来遣除，是遣除相违之证悟，以“非由见”来遣除，是随行之证悟。如此说道，此处是成为理解之支分的随行和相违之时机。若彼等不是通达理由之支分，则仅仅是显示事物存在而已，毫无意义。彼等即使是成立自己因之自在的体性，然而，应当显示如何证悟彼之量，因为，像这种形态的事物，此是此之理由，若显示不是分别安立之支分之义，有何用？审查事物是应当显示彼，而不是作为随行推断之支分。因此，具有关联理由的无则不生，是具有关联之量唯一，是关联之安立。
English
Because of the absence of it. Nature also acts in turn, since that dharma is the nature of another dharma, therefore, because it exists when that exists, and it does not exist when it does not exist, thus, following and contradicting are established. If it is definite, then it is definite relying on the determiner, therefore, from the nature of that and from the nature arising from that alone, it becomes following and contradicting. It is determined by the reason for determining, however, this realization depends on the realization of self-grasping. How is the nature of the fruit, which has the reason of the cause, when it is realized by its own nature, then it is the realization of self-grasping. Only by its own fruit, the determination of smoke on fire is only direct perception, because, if that exists, then it is realized that fire exists, and similarly, if there is no fire, then there is no realization of existence. Only by the fruit, if this exists, then that exists, and if that does not exist, then this contradicts, that is realized only by direct perception. Similarly, Shapa (ཤ་པ་) is also determined on the tree only by its own nature, and the determination is also realized only by direct perception. Therefore, whatever is the fruit of whatever, and whatever is the nature of whatever, then it does not go beyond the following of existence and non-existence, in order to realize the abiding thing, the other valid cognition is the only one, for the doubt that there is another valid cognition that can realize the abiding thing, it is dispelled by "not from not seeing", which is to dispel the realization of contradiction, and by "not from seeing", which is the realization of following. It is said like this, here is the occasion of following and contradicting which becomes the branch of understanding. If they are not the branches of understanding the reason, then it is only showing the existence of things, which is meaningless. Even if they are established as the nature of the independence of their own cause, however, it should be shown how to realize that valid cognition, because, like this kind of thing, this is the reason for this, what is the use if it shows the meaning that is not the branch of separate establishment? Examining things is what should be shown, not as a branch of subsequent inference. Therefore, the non-arising without the reason of connection is the only valid cognition with connection, which is the establishment of connection.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དུ་བ་དང་མེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ཙམ་གྱིས་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ངེས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མེད་པར་སྐབས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཤ་པ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་འདི་ཅི་ཡོད་ཞེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ན་གང་གི་ཚེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབྱིབས་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ། ཤ་པ་འདི་ནི་ཤིང་གི་རྣག་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྟགས་རྟོགས་པ་བཟུང་བ་དག་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་ནུས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དཔེར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བར་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དབྱིབས་དང༌། དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་སུ་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་དཀར་པོའི་དཀར་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་དེར་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཤིང་ལ་མི་འཁྲུལ་ཏེ་ཤ་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདི་གཉི་ག་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གང་ལས་གསུམ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་པ་དང༌། རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་བཤད་པའི་ཕྱིར་གསུམ་ཉིད་ལ་དེ་ཉེ་བར་བསྡུས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་པ་དང་རྟོགས་པ་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གསུམ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་མོད། གཞན་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། གཞན་དུ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ངི་ལྟར་བཤད་པའི་ངེས་པར་བྱེད་པ་མེད་ན། ཐ་དད་པ་གཞན་དོན་ཐ་དད་པ་གཞན་དག་དང༌། ངེས་པར་ཡོད་པའི་ངེས་པ་གནག་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་ན་ཅི་སྟེ་མེད། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེས་པ་ཡིན། དོན་གཞན་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བས་ནི། དེ་ཡོད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་ སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་མེད་པར་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་འདི་ཐ་དད་པར་གྱུར་པས་དེའི་བདག་ཉིད་མེད་དོ། །གོས་ལ་ཚོན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་མེད་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་པར་ངེས་པ་མེད་པའོ། །འདིར་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མེད་ན་གཞན་དག་དང་ངེས་པར་ཡོད་པའི་ངེས་པ་མེད་པར་བསྟན་པས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་མེད་པ་ཡང་བརྗོད་པར་ནུས་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་
Chinese
是啊。像这样，通过现量来了知有烟和无火，并不能确定无火则不生烟，而是通过果来确定。因为现量不能在所有情况下都了知是这样的，而且没有通过场合来成立无火。同样，当辨析“沙巴”这个概念有什么时，当了知特殊形状的时候，就会了知这个沙巴就像树的脓液一样。就像对于那些把握了所知相的人来说，才能辨析诸法的自性。例如，了知“刹那”是坏灭的自性，了知“能力”是形状，了知“白色”是色法一样。因此，就像因为白色是白色本身，所以不会在那里迷惑一样，沙巴本身也不会迷惑于树木，就像沙巴本身一样，这两个方面都会阐述。因此，因为从三者中存在三种方式，并且存在了知的理由，所以为了阐述将会了知，而将三者归纳为一。对于此，虽然因为存在它存在和了知的理由，所以三者存在三种方式。如果认为，因为还会存在其他，所以不应确定其为三种，则已说了“其他”。如果如所说没有决定，那么，不同的其他事物，以及必然存在的决定是昏暗的，因为不是从中获得自己的体性，所以如果它不存在，怎么会没有呢？因此，就像存在就是存在一样。所谓“具有其他理由的法”，是指仅仅存在和随之 关联是不存在的。因此，因为这变成了不同，所以没有它的自性。所谓“如衣服上的颜色”，是指如果没有它的自性，则不能确定必然存在。这里，所谓“其他”是指从关联的自性中也变成了其他，因此，通过显示如果没有因和果的事物，则没有与其他事物必然存在的决定，虽然对于不同的事物，因为也没有它的自性，所以也能说没有它的自性。即使如此
English
Yes. Like this, through direct perception to know that there is smoke and no fire, it is not certain that smoke will not arise without fire, but it is determined by the result. Because direct perception cannot know that it is like this in all cases, and there is no establishment of no fire through the occasion. Similarly, when analyzing what the concept of "Shaba" is, when the special shape is known, it will be known that this Shaba is like the pus of a tree. Just as for those who grasp the knowable characteristics, they can only analyze the nature of all phenomena. For example, knowing that "moment" is the nature of destruction, knowing that "ability" is shape, and knowing that "white" is form. Therefore, just as because white is white itself, there will be no confusion there, Shaba itself will not be confused with trees, just like Shaba itself, both of these aspects will be explained. Therefore, because there are three ways from the three, and there is a reason for knowing, so in order to explain that it will be known, the three are summarized into one. For this, although there are three ways for the three because there is a reason for its existence and knowledge. If it is thought that because there will be others, it should not be determined as three, then "other" has been said. If there is no decision as said, then different other things, and the decision that must exist is dim, because it is not from it that one's own nature is obtained, so if it does not exist, how can there be no? Therefore, just as existence is existence. The so-called "dharma with other reasons" means that mere existence and subsequent association do not exist. Therefore, because this has become different, it does not have its own nature. The so-called "like the color on clothes" means that if there is no self-nature, it cannot be determined that it necessarily exists. Here, the so-called "other" means that it has also become other from the nature of association, therefore, by showing that if there are no things of cause and effect, there is no decision that must exist with other things, although for different things, because there is no self-nature, it can also be said that there is no self-nature. Even so