Tibetan
སེམས་པ་ལ། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འཛིན་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བཟུང་བའི་སྔོན་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། སྔོ་སོགས་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཐ་མི་དད་པར་མི་རིགས་ཏེ། སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཐ་དད་སྣང་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སོ་སོར་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་སྦྱར་བའི་ཐ་མི་དད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རྒྱུ་ལས་དང་རང་བཞིན་ལས་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དྲི་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རླུང་སྒྲ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང༌། སྒྲའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་སྒྲ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བར་མཚམས་གཅད་དོ། །རླུང་གི་རྔུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ཕྲ་མོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ངག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པ་ཙམ་ལས་ནི་འགའི་ཡང་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བུམ་པའི་དཔེ་ལས་འདི་ཡང་རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དཔེ་འདི་ལས་རིགས་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འབྲས་བུ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པའི་རིགས་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ཁྱེད་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅིག་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །མིག་ མངོན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོའི་མངོན་པར་མི་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། མངོན་པར་གསལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ལ་སྣང་བཞིན་པ་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཆོས་ལྷག་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གོམས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་
Chinese
关于心，显现为变异也是自性。与识不异，因此不是与乐等一起执持，然而思虑由于与所执持的蓝色相异，因此称为蓝色等自性。乐等与蓝色等也不应不异，因为显现各异，因此显示为显现各异者。显示了以各自显现各异的宗义结合的不异是不合理的，与乐等自性之主体的自性相同，这从何而来？同样，仅仅是乐等，这又从何而来？从因和自性方面也显示了对蓝色等提问。风变成声音本身，以及声音的微尘变成声音本身，也以此来限定。风的微尘的细微声音是什么，它就变成那个，这是一种说法。说那不是成立的，意思是仅仅是愿望，什么也不会成立。从瓶子的例子来看，如果这也是同类因，那么对于瓶子等，从这个例子中证明是异类因，这显示了是相违的。有多少果，因为不是共同的同类因。或者，在那之后，你说对于能立也返回来成立，这意思是或者一切本身。眼 现是自性之体性的不明显现，说是变异的体性，这称为明显显现。与外面的妇女等在一起的乐等在心中显现，以串习的差别来区分，而不是外面，因为与它不异，也就是没有差别，那么对于乐等也不会变成有差别，显示了仅仅是那样，那称为它的差别，也就是更增上的差别。说那不仅仅是，意思不是外道。在串习的差别中
English
Regarding the mind, appearing as transformation is also its nature. It is not that it holds together with happiness, etc., because it is not different from consciousness. However, considering that it is different from the blue that is held, it is called the nature of blue, etc. Happiness, etc., and blue, etc., should also not be considered non-different, because their appearances are different. Therefore, it is shown as having different appearances. It is shown that non-difference combined with the tenets of individually appearing differently is unreasonable. It is the very nature of the essence of happiness, etc., so from where does that come? Similarly, where does this, which is only happiness, etc., come from? It is also shown that questions are asked about blue, etc., from the perspective of cause and nature. The wind becoming sound itself, and the fine particles of sound becoming sound itself, are also limited in this way. Whatever subtle sound there is in the fine particles of wind, it becomes that; this is a single statement. To say that it is not established means that nothing is established by mere wish. From the example of the vase, if this is also a cause of the same kind, then for the vase, etc., proving from this example that it is a cause of a different kind shows that it is contradictory. How many fruits are there, because it is not a common cause of the same kind. Or, after that, you say that it also turns back to establish the proof, which means or everything itself. Eye Manifestation is the non-manifest appearance of the nature of self, saying that it is the nature of transformation, this is called manifest appearance. The happiness, etc., that appears in the mind together with external women, etc., is distinguished by the difference of habituation, not the outside, because it is not different from it, that is, there is no difference, then for happiness, etc., it will also not become different, showing that it is just like that, that is called its difference, that is, a more superior difference. To say that it is not only that means it is not an outsider. In the difference of habituation
Tibetan
བྱས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱུའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ལས་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ།། བློ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་བློ་ཡང་བདེ་སོགས་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་ལ་འགལ་བ་ཉིད་མེད་པའམ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཁྱད་པར་གྱིའོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཕྱི་རོལ་ཉིད་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། ད་ནི་ཕྱི་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའོ། །འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་གཙོ་བོའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ངེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཡིན་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་མེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ ༄༅། བློ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཛིན་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གལ་ཏེ་རིགས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། བློ་ནི་འཛིན་བྱེད་མ་ཡིན་ཞིང་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཁོ་ན་འཛིན་བྱེད་ཉིད་དང་རང་གི་རྣམ་པའི་འཛིན་བྱེད་ཉིད་ནི་གཟུང་བྱ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་དེར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཡང་འཛིན་བྱེད་ཉིད་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཡང་གཟུང་བྱ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གསལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བློ་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདེ་བ་དག་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དག་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་གཞན་ལ་ཡང་སྟེ། བདག་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིས་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་དངོས་སུ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མིན་པའམ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་ནི་བཟློག་པ་དང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཡང་དངོས་སུ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་ནའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཉིད་ནའོ། །གཞན་ལའང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པར་བརྗོད་པའོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་ཡང་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡིན་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡོད་ནའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་དེ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་དེ་ལས་གཞན་ལ་ཡང་དེ་བདག་ལའོ། །བདག་ལ་ཡང་འགྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་གཟུང་བ་ཡང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོས་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་རང་བཞིན་མྱོང་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིག་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བློ་ལ་གནས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སེམས་པ་ཅན་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་དུ་མ་ཡང་གཅིག་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་རང་བཞིན་མིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མྱོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་པའོ། །རིག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བློའི་གཞུང་ལུགས་ནི་ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། མངོན་སུམ་དྲན་པའི་
Chinese
所作的安乐等是从串习中产生的，而不是外境，这是在显示因的差别。从境的差别显示这些的自性各不相同，就是“如果是外境”等。与识一起的安乐等，虽然确实是确定为无有差别，但是，安乐等的体性的自性也是安乐等的体性，这不是在成立已成立的，因为有情者的体性没有成立的缘故，如果这样想。显示不是外境的体性，就是“如果识也是乐等”，这是说，同时执持没有相违，或者对外境的差别而有差别。安乐等即使不是有情，外境也不是仅仅是所缘的对境，如果这样说，现在就是“彼外境”。“再三”的意思是持续进入。没有关系是因为如果安乐等没有成立，就不能成立转变成主物之相。所谓“确定是彼”，就是确定是完全转变的主物。即使成立了彼完全转变，也不能证悟它的体性，即使能证悟它的体性，因为见到是其他的缘故，显示这一点就是“是火完全转变的自性”。安乐等的
English
The happiness and so on that are made arise from habituation, not from external objects, which shows the distinction of causes. From the distinction of objects, it is shown that the nature of these is different, which is "If it is external." Although it is true that happiness and so on together with consciousness are definitely regarded as non-different, but the nature of the essence of happiness and so on is also the essence of happiness and so on, which is not to establish what has already been established, because the essence of sentient beings has not been established, if you think so. Showing that it is not the nature of external objects is "If consciousness is also happiness, etc." That is to say, there is no contradiction in holding them simultaneously, or there is a difference in the distinction of external objects. Even if happiness and so on are not sentient beings, external objects are not only the object of focus, if you say so, now it is "that external." "Again and again" means continuous entry. There is no connection because if happiness and so on are not established, then the transformation into the form of the main thing cannot be established. "Definitely being that" means definitely being the completely transformed main thing. Even if that complete transformation is established, one cannot realize its essence, even if one can realize its essence, because it is seen as something else, showing this is "is the nature of fire completely transformed." Happiness and so on
Chinese
如果观察，对于其他也是，对于自己，能取和所取，正是因为存在，才成为果和因，这样进行连接是为了什么等等。这表明，成为相违可以直接从那里反过来表示，而对于不是因和果的区分，则相违和成为相违也是直接的。如果存在吗，是指在果和因本身。对于其他也是，是指对于自己。那是说成为果和因。那是指或者因和果等。或者说是因和果吗，这是相违，因为能取等等本身不存在，所以才说果等等本身不存在。如果存在吗，是指能取本身，即果等等本身。那是果等等本身。事物从那以外对于其他也是，那是对于自己。对于自己也成为，这是成为相违。因此，是指安住于智慧本身 是为了智慧。就像蓝色等等一样，快乐等等所取也是智慧的自性，因为不是那样的体性，所以不能认知，这是所要表示的。凡其自性未曾体验。这是所说的。识本身也属于其中，因为没有见到外境，所以成为理性的自性，而蓝色等等虽然属于识，但是外境，因为能够起到外境的作用，这是所要表示的。外境本身因为没有量。快乐等等不是与外境的体性相符的识，这是所要表示的，即快乐等等的行相是。安住于智慧的快乐等等和有心者所认知的是非常接近的众多，难道不是像一个一样显现吗，这样想的是。以体验，是指接近的。与识相异的智慧的宗派不是随顺量，因此薄伽梵法称说，现量忆念的
English
If observed, it also applies to others, and for oneself, the grasper and the grasped, precisely because they exist, become the fruit and the cause. Why is such a connection made, and so on? This indicates that becoming contradictory can be directly reversed from there, and for the distinction of not being cause and fruit, contradiction and becoming contradictory are also direct. If it exists, it refers to the fruit and cause themselves. As for also to others, it refers to oneself. That is to say, becoming fruit and cause. That refers to either cause and fruit, etc. Or is it cause and fruit? This is contradictory, because the grasper, etc., does not exist itself, so it is said that the fruit, etc., does not exist itself. If it exists, it refers to the grasper itself, that is, the fruit, etc., itself. That is the fruit, etc., itself. Things from that other than for others also, that is for oneself. For oneself also becoming, this is becoming contradictory. Therefore, it refers to abiding in wisdom itself It is for the sake of wisdom. Just like blue, etc., happiness, etc., the grasped is also the nature of wisdom, because it is not of that nature, so it cannot be cognized, this is what is to be shown. Whatever its nature has not been experienced. This is what is said. Consciousness itself also belongs to it, because no external object is seen, so it becomes the nature of reason, but blue, etc., although belonging to consciousness, are external objects, because they can play the role of external objects, this is what is to be shown. External objects themselves because there is no measure. Happiness, etc., are not consciousness that conforms to the nature of external objects, this is what is to be shown, that is, the aspect of happiness, etc., is. The happiness, etc., that abides in wisdom and what is cognized by sentient beings are very close and numerous, aren't they appearing as one, this is what is thought. By experience, it refers to being close. The tenets of wisdom that are different from consciousness do not follow the measure, therefore, the Blessed One Dharmakirti said, of direct perception and recollection