Tibetan
་པ་པོར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ནི། གཟུང་བཞིན་བ་ནི་ཚོགས་པ་གཅིག་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་གཅིག་གིས་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་གཟུགས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་འབྲེལ་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་བྱེད་དང་གཟུང་བྱ་དག་གི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདེ་བ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གཅིག་པུ་དོན་དང་དབང་ལ་སོགས་པའི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་འཛིན་བྱེད་མ་ཡིན་ཞིང་གཟུང་བྱ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་མིན་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་རིག་ཅེས་བྱ་བ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ཕྱི་རོལ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། ནང་གི་ཡོངས་གཅོད་ཆ་འདི་གཞན་ཕྱི་རོལ་ན་ནི་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ། །ཡང་ན་བདེ་བ་ལ་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིའི་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་གནས་པའི་རིག་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་ཤེས་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་ཉིད་རིག་པའི་བྱེད་པ་ལ་བརྡ་ཇི་ལྟ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྔོན་པོའི་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལི་མི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བོན་རིག་པ་དག་གིས་ས་བོན་ཡིན་པར་འགལ་བ་ཡིན་གྱི། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་ལའི་རེས་འགའ་སད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གནད་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དེང་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བག་ཆགས་སད་པའི་ཁྱད་པར་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། བག་ཆགས་ལས་བྱུང་པ་ནི་རྟོགས་པའི་དུས་ཉིད་ན་སྐྱེས་པ་ནི་སྔར་གནས་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ལ། བག་ཆགས་ནི་རྟོགས་པའི་ཡིན་གྱི་མ་རྟོགས་པའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་བག་ཆགས་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཆོལ་བ
Chinese
应加上“如何成为彼者”。 领受快乐等和色等，领受者难道不是因为与一个集合相关联，所以不是被一个领受者所领受吗？对于色和快乐等的领受者的识来说，不是仅仅领受快乐等，因为这在关联上没有差别。在思考领受者和所领受的事物各自的自性是确定的缘故时，因此说了“乐等”，意思是说，显现为快乐和蓝色等的自性的唯一现量是事物和能力等的生起者，不是其他的领受者，也不是所领受的事物。因此，也阐明了其他非能知者如何认知自己的体性。如果蓝色等外境和快乐等非外境如何成为一体呢？这是因为内在的遣除部分存在于其他外境中的道理。或者，对于快乐是快乐的自性之义，痛苦是非快乐的自性等等，这也是安住于自性的认知，并且自性也是认知，如同蓝色等一样。以“自性”一词来表示认知和快乐等自身认知的行为，如同蓝色的分别一样，对于不了解的自性的快乐等一方，以识的自性作为种子，与通达者相违背。对于识的自性的快乐等一方则不是这样，因为有时会醒来。这是对偈颂要点的解释。如果说快乐等，那么现在也说，未证悟的体性的快乐等也是从习气苏醒的差别中产生的，从习气中产生的是在证悟之时产生的，不是证悟先前存在的，习气是证悟的，不是未证悟的，如同习气一样出现的快乐等仅仅是知识。即使是证悟的习气，也会散乱。
English
It should be added, "How does it become that?" As for apprehending pleasure and so on, and form and so on, isn't the apprehender apprehended by a single apprehender because it is related to a single aggregate? For the consciousness that apprehends form, pleasure, and so on, it does not only apprehend pleasure and so on, because there is no difference in relation. When contemplating that the nature of the apprehender and the apprehended are definite, therefore "pleasure, etc." is mentioned, meaning that the single direct perception of the nature that appears as pleasure and blue, etc., is the producer of things, power, etc., and is not another apprehender, nor is it an apprehended object. Therefore, it is also clarified how those other non-knowers know their own nature. If blue, etc., are external and pleasure, etc., are not external, how are they one? This is because the part of internal exclusion exists in other external objects. Or, for pleasure, the meaning of the nature of pleasure, and for suffering, the nature of non-pleasure, etc., this is also the knowledge that abides in the self-nature, and the self-nature is also knowledge, just like blue, etc. By the word "self-nature," the act of knowing oneself, such as knowledge and pleasure, etc., is indicated, just like the discrimination of blue. For the side of pleasure, etc., of an unknown self-nature, it is contradictory to those who understand the nature of consciousness as a seed. For the side of pleasure, etc., of the nature of consciousness, it is not like that, because sometimes it awakens. This is an explanation of the key points of the verse. If it is said that pleasure, etc., then now it is also said that pleasure, etc., of an unawakened nature also arise from the distinction of the awakening of habit, and what arises from habit arises at the time of awakening, it is not the awakening of what existed before, habit is of awakening, not of non-awakening, just like pleasure, etc., that arise according to habit are only knowledge. Even if it is the habit of awakening, it will be scattered.
Tibetan
ར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་རྟོགས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རྟོགས་པ་ལ་སྒོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། བག་ཆགས་སྟོབས་ལས་བྱུང་ན་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཤེས་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བག་ཆགས་དྲན་དང་ངོ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེ་བ་ལ་ཡོགས་པ་ཡང་འཚོལ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་གོམས་པས་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ མ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་ཉིད་བརྒྱ་ལན་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པའི་དུས་མ་གཏོགས་པར་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འཆོལ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། སྣང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་རུང་བ་ཉིད་དོ། །མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་བཞིན་པ་བཞིན་དུའོ། །དཔེ་ཡིན་ན་ནི་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་སྟེ་མངོན་སུམ་ལྟ་བུའོ། །དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་ཅན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་གནས་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སོ། །མངོན་སུམ་དང་དྲན་པ་དག་ཅེས་བྱ་བས་ནི་འཛིན་པ་དང་སྲིད་པའི་གནས་སྐབས་དག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའོ།། དཔེ་ཡིན་ན་ནི་གསལ་པོ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་སྔོན་ཉིད་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དྲན་པས་ངོ་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་སྔ་མ་མ་དྲན་པ་དང་སྲིད་པས་ཀྱང་དེ་འདིའི་ཞེས་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའམ། ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་ལ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལའམ། གཞན་ལ་ཡང་ངོ༌། །དངོས་པོ་དག་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཁོ་ན་ཅི་ལས་ཡིན་ཟེར་བ་ནི་འོན་ཏེ་དངོས་པོ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པས་སོ། །གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་འབྱེད་པའོ། །ལན་ནི་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་ལས་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། དེ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དག་གི་ཡང་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་
Chinese
像寻找所需之物等，即使不领悟也会发生，但快乐等则不然，因为不领悟就没有寻求，这显示了：如果从习气力产生，就是指这个。如果是从知识的习气力产生的知识本身，那么从知识的习气产生的就不是知识的显现，这显示了：习气、记忆和认识。像快乐一样，寻找所需之物等，因为不熟悉不了解的自性，所以认为不会仅仅发生不了解的情况，这就是：如果记忆等也是。意思是说，不是知识的自性，而是通过持续的进入，百倍的知识力会变成知识。除了知识的时候，说它存在，没有丝毫的量，这显示了寻找所需之物等是由其他来领悟的：显现的行境是可行的。像现量一样，就是像领悟一样。如果是比喻，就像现量一样，就像现量一样。意思是说，是比喻的例子，就是快乐等。自己的意思就是像显现一样，从它的位置也是。现量和记忆等的意思是，在执持和存在的阶段没有差别。如果是比喻，意思是在清晰和另一个等没有差别。或者说，先前和就是可能产生的快乐等，对于通过记忆来认识，就是颜色和形状。因为执持隐蔽的事物。意思是说，对于隐蔽的事物，即使先前没有记忆和存在，也会执持这是那个。意思就是，事物本身就是快乐等，或者颜色等，对于现量来说，就是快乐等的对境，或者对于其他也是。询问事物的差别仅仅是什么原因，就是或者事物的。从没有事物，就是因为没有。没有其他，就是用什么来区分。回答说，没有不是从有来区分的。因为它们不相同，所以显示了事物的也不相同。
English
Like going to search for something, it happens even without understanding, but not happiness, etc., because there is no seeking without understanding, which shows: If it arises from the power of habit, that's what it means. If it is knowledge itself arising from the power of the habit of knowledge, then what arises from the habit of knowledge is not the appearance of knowledge, which shows: habit, memory, and recognition. Like happiness, searching for what is needed, etc., because one is not familiar with the nature of not understanding, so one thinks that only not understanding will occur, which is: if memory, etc., also. It means that it is not the nature of knowledge, but through continuous entry, the power of a hundredfold knowledge will become knowledge. Apart from the time of knowledge, there is not the slightest measure to say that it exists, which shows that searching for what is needed, etc., is understood by others: the realm of appearance is feasible. Like direct perception, it is like understanding. If it is a metaphor, it is like direct perception, like direct perception. It means that it is an example of a metaphor, which is happiness, etc. One's own meaning is like appearance, from its position also. The meaning of direct perception and memory, etc., is that there is no difference in the stages of holding and existence. If it is a metaphor, it means that there is no difference between clarity and the other, etc. Or, the previous and that is the happiness, etc., that may arise, for recognizing through memory, it is color and shape. Because it holds hidden things. It means that for hidden things, even if there is no previous memory and existence, it will hold that this is that. The meaning is that the thing itself is happiness, etc., or color, etc., for direct perception, it is the object of happiness, etc., or for others also. Asking what is the only reason for the difference of things, that is, or things. From no thing, that is because there is none. There is no other, that is, what is used to distinguish. The answer is that no is not distinguished from yes. Because they are not the same, it shows that things are not the same either.