Tibetan
ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ནི་གང་ཡོད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དོན་ལའོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བའོ། །སྐྱེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་ཡིན་གྱི་ལྷན་ཅིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞིག་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གནས་པ་ཉིད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉིད་ནི་རྒོལ་བ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་གིས་བཞིན་ལས་གཟུགས་བརྙན་དང༌། སྔོན་པོ་ལས་སྣང་བའིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྔོན་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་སྣང་བའི་དབྱེ་བ་ལ་ཐ་དད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་མིག་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་མི་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་སྔར་ཁས་བླངས་པས་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་མིག་ལ་སོགས་རྣམས་ལས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྟེ་དོན་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མི་སྲིད་པར་སྔ་རོལ་དུ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དབང་པོའི་རྣམ་ཤེས་ དང་དུས་མཚུངས་པས་དབང་པོའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བསྐྱེད་བྱའི་དོན་གྱི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྐྱེད་པས་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཞན་མི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རྒྱུ་དུ་མ་ཉིད་ཡོད་ན་ཡང་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཁོ་ན་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཁོ་ན་འཛིན་པ་ཉིད་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་གཞན་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་འབྲེལ་པ་ཅན་བྱེད་པའོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ལས་སོ། །རྒྱུ་དེ་ཡང་འབྲས་བུ་དེ་ལ་དེ་ལྟ་བུར་ངོ་བོ་གང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་ཡིན་པ་དེས་འབྲས་བུས་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ཉིད་གཙོ་བོ་འཛིན་བྱེད་ལ་སོགས་པ་མིང་གི་བརྡའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་ཕལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱེད་སྔ་མས་ནི་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་མིང་གི་ཡུལ་དང༌། ཕྱེད་ཕྱི་མས་ནི་གཟུང་བྱའི་མིང་གི་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་དེའི་ནི་རྒྱུ་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་དེ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར
Chinese
解釋「諾」這個詞，就是「乃」這個詞，意思是關於意義。 「什麼」這個詞是顯現。 「生起」這個詞是指後來的，不是同時的，這是它的意思。 為了說明毀滅也不是同時的，所以說「處於存在本身」。 為了說明不是同時的生起和毀滅被視為是各自分離的，所以說「因為其他的」。 如果說「因為境不同」等等的偈頌本身就是反駁，因為境的顯現的不同與相同，就像從臉上的影像和從藍色上的顯現一樣，這是它的意思。 藍色本身是顯現的自性，因為在境的顯現的區別上沒有不同的論證，所以說明了「如從眼」。 藍色等等是顯現的自性，而眼等等是非顯現的自性，因為先前已經承諾，所以證明了理由，所以說「如從眼等」。 如是，即如其義，顯現是不可能的，因為先前已經與眼等結合說「不是」。 因為與根識同時，所以根識的境的生起之事的自性以自性的方式生起，難道不是因為不是生起者就不執持其他的嗎？如果心想如何是執持它呢？即使有多種因，也說了作用，僅僅是生起自性的識才是被執持的，並且僅僅是執持那個虛構的相狀才是主要的，因為不見其他的，這是它的意思。 「果」這個詞是指將要解釋的具有關係者。 「什麼」這個詞是從隨行之作用而來。 也說那個因以什麼樣的體性對那個果來說是那樣的，因此果執持它。 這個本身是主要的，是執持者等等名稱的所指，而不是次要的。 前半部分指示了執持者的名稱所指，後半部分指示了被執持者的名稱所指。 說那個果就是那個因和它的體性，因為與它相關。
English
Explaining the word "No," it is the word "Nai," meaning about meaning. The word "What" is appearance. The word "Arising" refers to later, not simultaneously, that is its meaning. To show that destruction is also not simultaneous, it says, "Being in existence itself." To show that arising and destruction that are not simultaneous are seen as being separate, it says, "Because of others." If it says, "Because the object is different," etc., the verse itself is a refutation, because the difference and sameness of the appearance of the object, like the image from the face and the appearance from the blue, that is its meaning. Blue itself is the nature of appearance, because there is no proof of difference in the distinction of the appearance of the object, so it explains, "As from the eye." Blue and so on are the nature of appearance, and the eye and so on are the nature of non-appearance, because it was previously promised, so the reason is proven, so it says, "As from the eye, etc." Thus, as it is, appearance is impossible, because previously it has been combined with the eye, etc., saying, "It is not." Because it is simultaneous with the sense consciousness, the nature of the arising of the object of the sense consciousness arises in the manner of its own nature, is it not that because it is not the producer, it does not hold others? If the mind thinks, how is it holding it? Even if there are many causes, the action is spoken of, only the consciousness that produces its own form is what is held, and only holding that fabricated aspect is the main thing, because others are not seen, that is its meaning. The word "Fruit" refers to the one with a relationship that will be explained. The word "What" comes from the action of following. It is also said that the cause, with whatever essence it is for that fruit, is held by the fruit. This itself is the main thing, the object of the designation of names such as holder, etc., not the secondary. The first half indicates the object of the name of the holder, and the second half indicates the object of the name of the held. It is said that that fruit is that cause and its essence, because it is related to it.
Tibetan
་འཛིན་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུ་དེས་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ཀུན་དུ་འཁོར་བས་གཟུང་བྱར་ཉེ་བར་བཏགས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་པ་བསྔལ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྡུ་བར་བསྟན་པ་ནི། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟེན་པ་ནི། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་གཞན་ནི་གཞན་ལ་གཞན་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་མི་རྟེན་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བ་བརྡའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་དེས་ཁྱབ་པ་ལ་ཡུལ་གཞན་ཉིད་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་ པ་ཅན་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་བརྡ་བྱེད་པར་ནི་ནུས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་རིག་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །བརྗོད་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་འདྲེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་རང་གི་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་བརྡ་ལ་རུང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་མ་རྟོགས་པ་དེ་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་བདེ་བ་རིག་གོ་ཞེས་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ནི་བདེ་བ་མངོན་སུམ་གྱི་ཕྱིས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་སྔ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དྲན་པས་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་བདེ་བ་རིག་གོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ལའོ། །དེའི་ཚེ་ཉིད་ན་སྐྱེས་པ་ནི་བྱུང་བའོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིའོ། །ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཡང་མི་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཁོ་ན་ལ་ཇི་ལྟར་མ་འབྲེལ་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཡིད་ཀྱིའང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བག་ཆགས་ལས་འོངས་པ་ཡང་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་རང་བདག་ཉིད་ནི་ཡིད་ཁོ་ན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དོན་ལ་ཡང་ནི་ཕྱི་རོལ་རྣམས་ལ་སྟེ་དེ་ལས་སྦྱོར་བས་དོན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ
Chinese
也作爲能持，也說因被果所持。另一些人說，是因爲周遍轉繞而近似于所持，所以才這樣說。以“樂受和苦受”等語句，表明總攝了分別的自性，即是指一切心和心所。就像貪欲和嗔恨等一樣，並非執持爲自性，因爲不明顯，所以才說“提到樂等”。其他的知是將其他與其他相結合，而不是非他。樂等的事物，其現量的自性也不是非他，因爲現量本身不異于它。非他所依，即是執持者不是其他的境。從其他的境本身所生起的，遍及符號的境本身，而境他本身是遍及者，這是相違的，表明遍及于分別者本身是相違的，即是說“不能作爲符號”。自證不是隱蔽的本身。言說是能說，與之相關聯的是混合，與之不具備，即是說，自身境的本性不適合作爲符號，即是能說本身不適合的意思。對此不理解，是因爲沒有知識，即是因爲是理性的本性。我知樂受，這樣執持爲他體，表明樂受是現量之後的分别，即是說“是先前的自性嗎？”。所謂以憶念而知，即是指“我知樂受”這樣的分别。在那時產生的，即是生起。所謂安住于此，即是現量。心的樂受，即使是心的色和聲等相，難道不是不明顯嗎？心想，怎麽會與此無關呢？所以說“心的也是”，即是說，從體驗的習氣而來的，也是從心所生的自性，不是只安住于心本身。對境而言，即是對外境而言，因此通過結合，是對境的分別者。
English
It is also the holder, and it is also said that the cause is held by the effect. Others say that it is shown by being closely attached to what is held by being all-pervasive. The phrase "pleasure and suffering" and so on indicates that the self-nature of discrimination is summarized, which refers to all minds and mental factors. Just like desire and hatred, etc., it is not held as self-nature, because it is not obvious, so it is said that "mentioning pleasure, etc." Other knowledge is to combine others with others, not non-other. The self-nature of the manifest of pleasure and other things is also not non-other, because the manifest itself is not different from it. Non-other dependent means that the holder is not another object. What arises from the other object itself pervades the object of the symbol itself, and the other object itself is the pervader, which is contradictory, indicating that pervading the discriminator itself is contradictory, that is, it means "cannot be a symbol." Self-awareness is not the hidden itself. Speech is the speaker, and what is related to it is mixed, and what is not possessed by it means that the nature of one's own object is not suitable as a symbol, that is, the speaker itself is not suitable. Not understanding this is because there is no knowledge, that is, because it is the nature of reason. I know the feeling of pleasure, holding it as another entity, indicating that the feeling of pleasure is the discrimination after the manifest, that is, saying "Is it the previous self-nature?". The so-called knowing by memory refers to the discrimination of "I know the feeling of pleasure." What is born at that time is arising. The so-called dwelling in this is the manifest. The pleasure of the mind, even if it is the appearance of the mind's form and sound, etc., is it not obvious? The mind thinks, how can it be unrelated to this? So it is said that "the mind's is also", that is, what comes from the habit of experience is also the self-nature born from the mind, not only dwelling in the mind itself. As for the object, it refers to the external objects, so through combination, it is the discriminator of the object.