Tibetan
་བའོ། །དབང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །རྩ་བ་དང་འགལ་བའི་བཤད་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་བསྟན་པ་ནི། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདེ་བ་དང་བདེ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དང་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚ་བ་དང་ཞིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའོ། །དབང་པོ་ལས་བྱུང་བར་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཀྱང་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ནི་དབང་པོ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཛིན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་འཛིན་པ་སྟེ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ལ་གོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གོམས་པའོ།། སྣ་ཚོགས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། ཡིད་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །གོམས་པའི་ཡིད་ཀྱི་བསྐྱེད་བྱ་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ན་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་དེའོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམ་པ་ནི་འོན་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཐམ་ཅད་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱི་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དོན་གང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ། དོན་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཏེ་དབང་སྐྱེས་བློ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དཔྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་གསལ་བས་མཚོན་པས་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་ ཡིད་ཀྱི་དང་དུས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཐ་དད་པའི་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒོལ་བ་འདི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བསྟན་པ་ནི་རང་ཤེས་དུས་ཅན་ནི་ཡིད་ཀྱི་དང་དུས་མཚུངས་པའོ། །འབྲས་བུ་ལས་སྔ་རོལ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་འབྱུང་བར་བྱེད་པོ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། མེད་པར་སྔར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུའི་ཡོད་པ་ཉིད་དམ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔ་ན་ཡོད་པ་ལ་ནི་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་འབྲས་བུ་ལས་སམ། རྒྱུ་ལས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་དག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྔར་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་བློ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་དང་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཛིན་པའི་བྱེད་པས་ཁྱབ་པའི་གཟུང་བ་ནི་འཛིན་པའི་དུས་ཉིད་ན་མ་ཡིན་ནམ། དུས་གཞན་ཉིད་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གཞན་ཡང་ཁྱབ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གཏམ་ཙམ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉེ་བ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ལར་ཁྱབ་པ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན་འདི་དེའི་ཚེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བའི་དུས་ན་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་དུས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསྐྱེད་བྱ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་འཇུག་ན། དམིགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ་འཇུག་ན་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཉིད་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གཟུང་བར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྣང་བའི་ངོ་བོར་ཡང་གཟུང་བྱ་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ་འགལ་བ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་འདི་སྣང་བ་ཡང་ ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་མཐའོ། །ཤེས་པ་ཡོད་ན་གང་སྣང་བདེ་ཉིད་སྔར་མི་སྣང་བའི་ངོ་བོ་གཞན་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་ཤེས་པས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པའོ། །དུས་མཉམ་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དུས་མཉམ་ཉིད་དུ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཅན་ཤེས་པ་དག་ཉིད་ཀྱི་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟའོ་ན་ནི་ཞེས་པ་སྟེ། བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་ཡང་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་
Chinese
是也。名为“从根源生起”者，即是从根源所生。为了阐释与根本相违的其他解释会改变的道理，名为“以乐等之语”者，即是说，因为是乐与非乐之因，所以乐与非乐是冷热与香甜等的自性。如果问：如何说是从根源生起的呢？答：名为“虽不分别，然显现”。如此说，是近似地假立为从根源生起。名为“执持异相”者，即是执持各种各样的相，因为习惯于各种各样的相。名为“于彼”者，是为了显示执持各种各样的相之因本身没有差别，即是说，对于根识也是如此。如果是这样，那么如何习惯呢？认为是以各种各样的识本身执着于意的作用本身，因此认为“意本身不是”。如果习惯的意之所生是意的现量本身，那么就像“是此”一样，会变成“是彼”一样，因此认为“然而，是意识”。为了说明所有从根源生起的，因为是意义的差别，所以不是现量，同样也是意的，因此说：自己的意义随行之义，是何者的因，那也是此，意义也是依赖于彼，因此是依赖于彼者，即是与根生智相连。审虑不是分别吗？如果认为如何是现量呢？答：名为“彼是”，即是以显明的相来表示是现量，但不是分别之品类的意思。原因根识不是与意同时，即使是时间不同，也不是与意的境同时作用，因为在意的时是境，因此认为“如果意识也是”。为了说明驳斥者所说的偈颂，即是说，自识有时间性，是与意同时。为了说明以果之前不存在本身是普遍的，遍及于产生者本身是相违的，即是说，先前不存在。
English
It is. The so-called "arising from the senses" means arising from the senses. To explain the reason why other explanations that contradict the root will change, the so-called "by the word happiness, etc." means that because it is the cause of happiness and unhappiness, happiness and unhappiness are the nature of hot and sweet, etc. If you ask: How can it be said to arise from the senses? Answer: It is called "although not discriminating, it appears." Saying so is approximately assuming that it arises from the senses. The so-called "grasping different aspects" means grasping various aspects, because they are accustomed to various aspects. The so-called "in that" is to show that the cause of grasping various aspects itself has no difference, that is, it is also the same for root consciousness. If so, then how to get used to it? It is thought that it is the various kinds of consciousness themselves that are attached to the function of the mind itself, so it is thought that "the mind itself is not." If the product of the habitual mind is the direct perception of the mind itself, then just like "this is it," it will become "that is it," so it is thought that "however, it is consciousness." In order to explain that all those arising from the senses are not direct perception because they are differences in meaning, and are also mental, it is said: The meaning of following one's own meaning, what is the cause of it, that is also this, and the meaning also depends on it, so it is dependent on it, that is, it is connected with root-born wisdom. Is deliberation not discrimination? If you think how is it direct perception? Answer: It is called "it is," that is, it is direct perception because it is indicated by a clear appearance, but it does not mean the category of discrimination. The causal root consciousness is not simultaneous with the mind, and even if the times are different, it does not act simultaneously with the object of the mind, because it is the object at the time of the mind, so it is thought that "if consciousness is also." In order to explain the verses spoken by the opponent, that is, self-consciousness has temporality, which is simultaneous with the mind. In order to explain that the absence of the fruit before itself is universal, and that it is contradictory to pervade the producer itself, it is said that it did not exist before.
Chinese
也。果之存在本身，或以存在遍及，遍及于产生者本身，所显示的是相违，名为“之后也”。对于先前存在者，产生者本身，从果或因遍及，并非相违，因为存在和不存在尚未成立。所显示的是：“诸因全部先前存在。”是也。自心，即非与意同时，而是仅仅与根识同时，是此之义。以执持之作用遍及的所取，不是在执持之时吗？在其他时间是不合理的，因为显现不接近。其他时间也是遍及对象，此说也仅仅是言语，因为彼接近本身是自性接近。对此如何没有普遍性呢？因为此在彼时不存在。在显现之时，仅仅是存在，因为说是显现存在。如此思虑，名为“时间各异”。如果根等所生之体验不进入非自性，即使进入非目标，也仅仅是彼之自性，因为从彼所生，是执持者。显示如是之因本身是所取本身，名为“知为所取”。在显现之自性中，所取本身以与识同时遍及，说是不同，相违是遍及，此为“显现也”。此为何物，是宗派。如果识存在，所显现之乐本身，先前未显现之自性，并非他生，即使如此，也思虑识之能力存在，名为“识亦彼”。如果识存在，是随行。否则不是，是遣返。同时本身是果，因为见到，说是“同时见到”。显示眼等作用各异之识等本身之变化等并非目标，是“若如是”，即了知为我，也是以身体、根、乐等本身为目标，是此之义。非义之自性。
English
Also. The very existence of the fruit, or pervading by existence, pervading the producer itself, what is shown is contradictory, called "later also." For the previously existing, the producer itself, pervading from the fruit or the cause, is not contradictory, because existence and non-existence have not been established. What is shown is: "All causes exist beforehand." That is. Self-mind, that is, not simultaneous with mind, but only simultaneous with root consciousness, is the meaning of this. The object grasped pervaded by the action of grasping, is it not at the time of grasping? It is unreasonable at other times, because appearance is not close. Other times are also objects to be pervaded, this saying is only words, because that closeness itself is self-nature closeness. How is there no universality in this? Because this does not exist at that time. At the time of appearance, it is only existence, because it is said that appearance exists. Thinking like this is called "different times." If the experience produced by the senses and so on does not enter non-self-nature, even if it enters non-object, it is only its own self-nature, because it is born from it, it is the holder. Showing that such a cause itself is the grasped itself is called "knowing as grasped." In the nature of appearance, the grasped itself pervades simultaneously with consciousness, saying it is different, contradiction is pervasive, this is "appearance also." What is this, is a tenet. If consciousness exists, the very joy that appears, the nature of not appearing before, is not born of another, even so, thinking that the power of consciousness exists, is called "consciousness is also that." If consciousness exists, it is following. Otherwise it is not, it is repatriation. Simultaneous itself is the fruit, because it is seen, it is said "seeing simultaneously." Showing that the changes of consciousness and so on with different functions such as eyes are not objects, is "if so," that is, understanding as me, also takes the body, senses, joy, etc. themselves as objects, is the meaning of this. Not the nature of meaning.