Tibetan
ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་བརྟགས་པ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་མའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཐ་དད་པར་འཛིན་པའི་བརྟགས་པའི་ཐ་དད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པའོ། །འདི་ལྟར་མ་ཧེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་བོར་ནས། བ་ལང་གི་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་དེ་བོར་ནས་འདི་རྣམ་ཤེས་སོ་ཞེས་རྟོགས་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་མཚུངས་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། ཉེ་བ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིང་བ་ན་གནས་པ་ཡང་དངོས་པོ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་སྐྲ་ཤད་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཐ་དད་པའི་སྣང་བ་དེ་དག་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་ཙམ་ནི་རིག་པའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་དེ་འཛིན་པ་ལས་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། དོན་འདི་ཉིད་ནི་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོགས་པས་ཆོས་ཅན་དུ་མའི་ངོ་བོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པའི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བརྡའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དུ་མའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། རང་ཉིད་རིག་བྱ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོས་རིག་པར་བྱ་བའོ། །ལྡོག་པར་བརྟགས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། བསྟན་མིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསྟན་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མཚོན་པའོ། །དབང་པོ་ལྔའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེའི་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་བརྟོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཕན་ཚུན་དཔེན་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་མི་ལྡན་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་གཞི་གཅིག་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གཅིག་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཐོང་བ་ལ་བདག་གིས་རེག་གོ་ཞེས་ངེས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་མཐོང་བ་དང༌། རེག་པའི་མངོན་སུམ་ནི་གཟུགས་དང་རེག་པ་དག་གི་གཅིག་ཉིད་དམ། དེའི་གཞི་གཅིག་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ
Chinese
是就近观察的各种各样，而不是其他的观察。凡是多种事物的体性，那就是执着于它的各别的观察的各别性。因此，是依赖于眼等（感官）的。比如，舍弃水牛等的群体，跟随牛群，就是舍弃了那个而了知这是识。如果说，知道了这些的相似的体性，那不是就近了知，因为处于远处的也是那些事物本身，不像梳子那样不是就近了知，而是对那些各别的显现，安立不各别的增益是错乱。这些仅仅是认识的对境，而不是总相等等。凭借什么执持它而成为现量了知者呢？这个意义就是，如果以“无分别”等怀疑，以“有法多种事物的体性是”等，现量执持从一切中返回的事物，随之而行的分别，是对有法和法等进行辨别的，已经显示出跟随名言，就是“多种事物的体性”。如果说，如何了知作为差别的事物和差别的体性之间的区分呢？自己是能知的，以自己的体性是能知的。如果心想，反过来观察也是以那个（自性）而成立，那么，就说“非所诠”，就是以非所诠的自性来表示不是了知的对境。如同五根的对境色等一样，那也不是它的法吗？如果说，那怎么会是没有了知执持它的识呢？就说了“互相依赖”，是了知色和味等互相不具备，而不是一个基础，不是一个的意思。如果心想，见到时，我触碰到了，这种确定是跟随能作的见和触的现量，是色和触等的一个自性吗？或者说，不是以它的一个基础作为对境吗？就说了“如果我见到”。不像分别那样如实地见到，因为太过分了。那么是什么呢？
English
It is the various kinds of close examination, not other examinations. Whatever is the nature of many things, that is the distinctness of the examination that grasps its distinctness. Therefore, it depends on the eye and so on. For example, abandoning the group of buffaloes and following the herd of cows is abandoning that and realizing that this is consciousness. If one says, "I know the similar nature of these," that is not knowing closely, because those things themselves that are in the distance are not close, and like a comb, it is not knowing closely, but superimposing non-distinctness on those distinct appearances is delusion. These alone are the objects of cognition, not universals and so on. By what does one grasp it and become a direct perceiver? This meaning is that if, with doubts such as "non-conceptual," with "the nature of many things as the subject of dharma," etc., direct perception grasps the object that turns away from everything, and the subsequent conceptualization discriminates between the subject of dharma and the dharma, etc., it has been shown that following convention is "the nature of many things." If one says, "How does one understand the distinction between the thing to be distinguished and the nature of the distinction?" oneself is to be known, it is to be known by one's own nature. If one thinks that examining the opposite is also established by that (own nature), then one says "non-indicative," which indicates that it is not an object of cognition by its very nature of being non-indicative. Just like the objects of the five senses, form and so on, is that not also its dharma? If one says, "How can it be that there is no cognition that grasps it?" one mentions "mutually dependent," which is understanding that form and taste, etc., do not mutually possess each other, but are not one basis, meaning not one. If one thinks, "When seeing, I touched it," is this certainty that follows the action of seeing and touching, is it one nature of form and touch, etc.? Or is it not taking its one basis as an object? one says, "If I see." It is not seeing as conceptualization is, because it is too extreme. Then what is it?
Tibetan
་ན། ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བག་ཆགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ཞིང་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གདུགས་དང་རེག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིའི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་མིག་གི་རིགས་པ་ནི་གཟུགས་ཙམ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རེག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ཡིན་པས་རེག་པ་འཇུག་པ་སྟེ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཞེས་བྱ་བའིའོ། །རེག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རེག་པ་སྟེ། རེག་པ་ཡང་ཡིན་པ་ཡུལ་ཡང་དེ་ཡིན་པའོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་རེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང་བར་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པས་གང་གི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་བཞིན་པའི་ཤུགས་ཀྱི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བ་དང་རེག་པའི་ ཤེས་པ་ཕན་ཚུན་ཡུལ་ཐ་དད་པས་ནང་གི་ཡུལ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཐ་དད་པ་ཉམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བ་དང་རེག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་བྱེད་པ་རྟོགས་བར་བྱེད་པ་ནི། མཐོང་བ་མ་ཡིན་གྱིའོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ནི་དབང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་གཅིག་ཉིད་དམ་རྟེན་གྱི་གཅིག་ཉིད་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་དེ་ཉིད་ཙས་བྱ་བའོ། །མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དེ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་དང་རེག་པའི་མངོན་སུམ་ནི་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གང་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཐོང་བ་ལ་སོགས་བས་མ་ཕྱེ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་ཉིད་གསེར་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་ཅན་གཅིག་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་མཐོང་བར་ནུས་པ་ནི་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་གཟུགས་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ནི་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ངོ་ཤེས་པ་ནི་ཚང་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལའོ། །མངོན་སུམ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མངོན་སུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་
Chinese
那，显示“如是之性即是”是说：不是，名为“认识”。其中，显示串习如是生起，并非依赖于见，名为“伞与触”。显示此之见之后的随行是，眼识是仅知色，应如是连结。触也是，进入也是，因此是触入，因为彼无有之故。名为“何者”之。“因为触之故是触，触也是，境也是彼”。何时彼是触，此于其中也清楚地显示，因为何者是联系之势力的何者而转变，见与触的 识，互相境相各异，由内之境自此推测而了知，并且，使各异性衰退之义。如果，见与触，如是之作用而了知，则不是见，那是什么呢？是意的现量，因为意是根，因此，是彼之唯一性或所依之唯一性而如是安立，如是思惟是，然而彼自性所作之。不欺惑之性，即不欺骗之性，不是由现量所了知，因为见与触的现量是具有决定之境之故，如是显示是，何者见。见等未区分之色的色性，如金瓶般，不是具有支分之唯一吗？如是思惟，色等是各异，能见色也是各异，是众多性之义。不能区分之色，是属于一个识之范畴，显示不是外境是，如是，色是自己所应知之。分别念是执着于根之境，并且，显示不如彼之识般了知是，认识不是全部性。此处之“也”是指分别念。因为与现量不符之故，是现量之差别，分别念则不是。
English
That, showing that "suchness itself is" is saying: it is not, it is called "recognition". Among them, showing that habituation arises as it is, not relying on seeing, is called "umbrella and touch". Showing that following after this seeing itself is, eye consciousness is only knowing form, it should be connected like this. Touch is also, entering is also, therefore it is touch-entering, because it does not exist. It is called "of what". "Because of touching, it is touch, touch is also, the object is also that". When that is touch, this is also clearly shown in it, because what is the power of connection of what is transformed, the seeing and touching consciousness, the objects are different from each other, from the inner object itself, it is inferred and known, and, the meaning of weakening the difference. If, seeing and touching, such an action is understood, then it is not seeing, what is it? It is the direct perception of the mind, because the mind is the root, therefore, it is the oneness of it or the oneness of the support that is established as such, thinking like this is, however, that which is done by its own nature. The nature of not deceiving, that is, the nature of not deceiving, is not known by direct perception, because the direct perception of seeing and touching is because it has a definite object, as shown, what is seeing. The color nature of the color that is not distinguished by seeing, etc., like a golden vase, is it not the only one with limbs? Thinking like this, colors, etc. are different, being able to see colors is also different, is the meaning of many natures. The color that cannot be distinguished belongs to the category of one consciousness, showing that it is not an external object is, thus, color is what should be known by oneself. Discrimination is clinging to the object of the root, and, showing that it is not known like the consciousness of not being that is, recognition is not all nature. The "also" here refers to discrimination. Because it does not match the direct perception, it is the difference of direct perception, discrimination is not.