Tibetan
ད་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཅན་རྟོགས་པ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་གཙོ་བོ་དག །ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གཟུང་བ་ཡིན་གྱི། ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་འཛིན་པར་འགྱུར་གྱི། ཡན་ལག་གཞན་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་དག་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་ཅིག་ཅར་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་དག་རིམ་གྱིས་འཛིན་པ་ལ་རང་དབང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་ལྡན་པའང་མིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུང་བའི་ཡུལ་ཙམ་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ཡང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་འཛིན་པར་མི་ནུས་ཀྱི། ཆ་ཙམ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བརྗོད་པར་འདོད་པ་གཞན་དབང་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཕྱེ་མ་ལེབ་ཁྲ་ལ་སོགས་གཟུགས། །དུ་མའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང༌། དེ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ལ་རེག་པ་ཡིན་གྱི། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་པའོ། །ཅི་ལས་ཤེ་ན་ཁྱད་པར་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དངོས་སུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གྲུ་བཞི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ལྐོག་ཤལ་ལ་ སོགས་པ་དང་ཉེ་བར་ལྡན་པའི་རྫས་ནི་བ་ལང་གི་ཤེས་པ་ཡུལ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བ་ལང་ཤེས་པ་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཉེ་བར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་བ་ལང་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མ་རྙེད་པའི་རྫས་ཙམ་ནི་དོར་བྱ་མ་ཡིན་ཞིང་བླང་བྱ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རང་གི་དངོས་པོ་གཞན་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡིན་ན། བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་བ་ལང་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ།
Chinese
现在这是对作为所区分事物的有支分之认识。心想，因为对所区分事物的认识没有其他不合理之处。这叫做“如果主要功德等”。这样一来，就是抓住了作为区分之事的支分，而不是另一部分。因此，仅仅是那些的所区分事物才会被执持，因为没有遍及其他支分，所以显示了认识与不认识是各别的，这叫做“一时支分”。因为次第执持功德和有功德者是自主的，所以显示了既不是功德也不是有功德者，这叫做“也不具有功德等”。仅仅是所取之境不是差别，也是所区分之事。然而，仅仅以它来执持也是由分别念所致，分别念也不能执持一切自性，而是显示了仅仅对一部分进行 श्रेष्ठ 执持，这叫做“因为想要述说受他支配”。将它与“那就是由它执持”相连。例如花蝴蝶等形色。“众多也”等也是，以与非它的自性相接触事物，但不是以一切自性来执持，这是它的意思。说“不是胜义谛”是指是假立的。如果问为什么，回答说“就是差别”，意思是说，因为不是由想要述说所决定的，所以不是一切实有。显示了例如说“不是四方形”的差别等不是决定的，这叫做“多种性就是不决定性”。与隐蔽处等相近的物质是牛的意识的对境，而不是其他的。已经显示了“不见牛识”等。不是相近的物质，难道不是以自己的体性存在吗？显示了与它不相近，没有找到牛和马等差别的物质仅仅是既不应舍弃也不应取受，这叫做“从自己的事物其他”。如果以自己的体性进行区分，那么显示了牛等本身不会成为区分，这叫做“牛自己”。
English
Now, this is the understanding of the object to be distinguished as having limbs. The thought arises because there is no other unreasonableness in the understanding of the object to be distinguished. This is called "If the main qualities, etc." In this way, it is the grasping of the limb of the object to be distinguished, not the other part. Therefore, only those distinguished objects will be grasped, because they do not pervade other limbs, so it is shown that understanding and not understanding are separate, this is called "simultaneous limbs." Because successively grasping qualities and those with qualities is autonomous, it is shown that it is neither a quality nor one with qualities, this is called "also not possessing qualities, etc." Merely the object to be grasped is not a difference, and it is also the object to be distinguished. However, grasping it only by itself is also due to conceptual thought, and conceptual thought cannot grasp all of its own nature, but it shows that only a part is grasped as श्रेष्ठ, this is called "because wanting to speak is subject to others." Connect it with "that is grasped by it." For example, the colors of butterflies, etc. "Also many" etc. is also, touching things with the nature of being different from it, but not grasping with all of its own nature, this is its meaning. Saying "not the ultimate truth" means it is imputed. If asked why, answer "it is the difference," meaning that because it is not determined by wanting to speak, it is not all truly existent. It is shown that the difference of saying "not a square," etc., is not determined, this is called "manifoldness is indeed indeterminacy." The substance close to hidden places, etc., is the object of the consciousness of a cow, not others. It has already been shown "not seeing cow consciousness," etc. Is not the substance that is not close also existent by its own nature? It is shown that not being close to it, the substance that has not found the difference between cows and horses, etc., is merely neither to be abandoned nor accepted, this is called "from one's own things, others." If distinguishing is done by one's own nature, then it is shown that the cow itself, etc., will not become a distinction, this is called "the cow itself."
Tibetan
།ཁྱད་པར་ཉིད་དམ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ཉིད་དངོས་སུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། རིམ་གྱིས་འཛིན་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཙམ་གང་གི་ཡིན་པ་ལ་མཚོན་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་ནི། གཟུང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་གང་གི་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་རེ་ཞིག་ཅིག་རྐྱང་པ་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་གཞན་ལས་ཐ་དད་དམ་ཐ་མི་དད་ཅེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་དོ། །དུ་མའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཡིད་ནི་གཅིག་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པས་གཞན་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་རྫོགས་འཛིན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ལན་དཀའ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་སྒྲ་སོགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུ་མ་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་ལ་ནི་འདི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་རྫོགས་པ་འཛིན་པ་ནི་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་རྙེད་པ་འཛིན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུའི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་ཡན་ལག་རྫོགས་པ་འཛིན་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་བཀོད་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ཅན་གྱིའོ། །འཛིན་པར་མི་རུང་བ་ནི་བཀོད་པ་ཅན་ཏེ། ཡན་ལག་ཅན་རྣམས་རིག་པར་མི་རུང་བའོ། །འགྲེལ་པར་ནི་དགོད་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བཀོད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ན། གྲངས་ཅན་གྱི་ཅིག་ཅར་དུ་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཙམ་ལྔའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི། དེ་ལ་སྒྲའི་ ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ལྷག་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགྱོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་དང༌། བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དུ་མའི་ཆོས་ཅན་འཛིན་པ་ཡང་ཅིག་ཅར་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་དུ་མིག་ཕྱེ་བ་ཁོ་ནས་ཡོད་པ་དང་བུམ་པ་དང༌། རྫས་དང་མི་རྟག་པ་དང་བྱས་པ་དང་ཟླུམ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ་དབང་པོའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རྫས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་དབང་པོའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི། གཞན་ལས་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཐ་དད་པ་ནི་དེ་ཐ་དད་པ་སྟེ། འཛིན་པ་དེས་བརྟགས་པའི་ཐ་དད་པ་ཅན་ཏེ།
Chinese
即使已经实际成为特殊本身或成为特殊之事物本身，但在次第执持时，为了表明是何者的特殊，也仅仅会变成成为特殊之事物而已，对此进行阐述，即是“功德等特殊，是为了执持”之意。阐述此意，即是会变得不知是何者的。对于具有支分的事物的一方面，难道不是暂时执持一个单独的支分吗？那么，对于此支分，就没有与他者相异或不异的分别。对于众多的方面，由于心专注于一个事物，而没有专注于其他事物，因此认为难以回答“不是圆满执持支分”等推论，对此，即是“声音等”之意。对于同时执持众多事物，这并非过失。圆满执持支分，是因为能够以与他处不相符的心来执持获得它，因此对于具有支分的事物的一方面，也安立了像这样具有能力的心，是因为从圆满执持支分之外，没有其他相符之处，即是“具有支分之”意。不能执持的是具有安立，即是具有支分的事物是不能认识的。在解释中，如果执持的是作为应安立之自性的安立，那么阐述了数论师不会同时执持，即是“五个那么多”之意。对此进行区分，即是“在那声音的完全转变”。剩余的回答即是“快速地”等等。如同同时执持一个极微尘一样，执持具有无常和所作性等法之众多的有法，难道不也是仅仅同时吗？同样，仅仅睁开眼睛，就能看到存在、瓶子、物质、无常、所作和圆形等自性，如同不是共同的一样，并且随顺根识并非现量，因为会太过分，对此进行思考，即是说，物质等知识随顺根识，是因为执持与他者不同的事物差别是先决条件，因此阐述了是在他处成立的，即是“从所有有法中遣除”之意。它的差别即是那个差别，即是具有由执持所辨别的差别。
English
Even if it has actually become the specific itself or the thing to be specified itself, when grasping sequentially, in order to indicate what the specificity belongs to, it will only become the thing to be specified. This is explained as: "Qualities and other specificities are for the sake of grasping." Explaining this means that it will become unknown to whom it belongs. Regarding the aspect of something with parts, isn't it temporarily grasping a single part? Then, for this part, there is no distinction of being different or not different from others. Regarding the many aspects, since the mind focuses on one thing and does not focus on other things, it is thought that it is difficult to answer inferences such as "not fully grasping the parts." Regarding this, it means "sound, etc." Regarding grasping many things simultaneously, this is not a fault. Fully grasping the parts is because it is possible to grasp obtaining it with a mind that does not fit elsewhere. Therefore, for the aspect of something with parts, it also establishes a mind with such ability, because there is no other fit than fully grasping the parts. This is the meaning of "having parts." What cannot be grasped is having establishment, that is, things with parts are unknowable. In the explanation, if what is grasped is the establishment of the nature of what should be established, then it is explained that the Samkhyas will not grasp simultaneously, which means "so many as five." Distinguishing this, it means "in that complete transformation of sound." The remaining answer is "quickly," etc. Just as grasping a single atom simultaneously, isn't grasping many things with qualities such as impermanence and being made also only simultaneous? Similarly, just by opening the eyes, one can see the nature of existence, a pot, substance, impermanence, being made, and roundness. Just as it is not common, and following the senses is not direct perception, because it would be too extreme. Thinking about this, it is said that knowledge of substance, etc., follows the senses because grasping the difference of things different from others is a prerequisite. Therefore, it is explained that it is established elsewhere, which means "excluding from all things with qualities." Its difference is that difference, that is, having the difference distinguished by grasping.