Tibetan
།གང་གིས་གཞན་གྱི་བློ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་པས་གཟུགས་བཞིན་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་ཅི་སྟེ་རང་གི་བློ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་བྱ་ཉིད་ཡིན་ན་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟོགས་བྱ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་བྱའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པ་ལའོ། །འཛིན་བྱེད་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་གཟུགས་འཛིན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་གཟུང་བྱ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དོན་རིག་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན་འདས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དཔེ་དག་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །རྟག་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བློ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་བློས་ཅི་ཞིག་བྱ། དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ནི་བློ་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། སེམས་པ་ཅན་ནི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་པོས་ནི་དཔེ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྟགས་མེད་པ་ཉིད་ལ། རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་ནི། །ཤེས་པ་འདས་པ་ལ་དཔེ་ནི་མེད་དེ་ཞེས་ བྱ་བའོ། །རིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་ལ་སྟེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་རང་དང་གཞན་དག་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །སྔ་མའི་བློ་དེ་ད་ལྟར་བློ་གང་གིས་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་སྔ་མ་ཡང་ལ་བློ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བློ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པ་ཁས་ལེན་ན་དེའི་འཛིན་པ་བཙལ་དོགས་སོ། །གཞན་དུ་ན་སྔ་མ་འཛིན་པ་མི་སྲོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ཡང་ཞེས་ཐུག་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལས་གཞན་པའི་བློ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུར་གྱུར་པ་དེའི་སྔ་མའི་བློ་དེ་འཛིན་པར་འདོད་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དོན་བཤད་པ་ནི། བློའི་བློས་དེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྣང་བ་ཅན་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བར་མཚམས་མེད་པའི་གཟུགས་ཀྱི་བློ་ནི་གཟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བློའི་བློས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྡར་བྱ་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་གོ །སྦྱོར་བར་མི་རུང་བའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་བསྟན་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བརྟགས་པ་ལ་ནི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་ཅི་སྟེ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྡའི་དུས་སུ་འབྱུང་བའི་བ་ལང་ངི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཉིད་ནི་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ནི་བ་ལང་གི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་འདི་ལྟར་མ་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ནི་ངེས་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་པ་བཙལ་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་མེད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དང་དོན་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དང་ཡུལ་མཚུངས་པའོ། །དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་གཅིག་པོ་དེ་ལ་རག་ལས་པའང་འདི་ལ། ཤེས་པ་ཡིན་པ་ངེས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པ་པའི་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། དོན་གཅིག་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ངོ༌། །རིག་པར་བྱ་བ་ནི་རིག་པའི་ཡུལ་ལོ། །འོ་ན་ དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་ཉིད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཙམ་སྣང་བའི་དུས་སུའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའིའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །དེའི་ནི་སྤྱིའིའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་མཐོང་བའི་སྤྱིའི་ངོ་བོ་སྟེ། གཅིག་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མིག་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། རང་རིག་པ་བཞིན་དུ་དོན་གྱི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་དེ་བཞིན་བརྡར་བྱར་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་རྟོག་མེད་འགའ་ཞིག་ཀྱང༌། །ཡོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང་མཚུངས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟློས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དང་མཚུངས་རྒྱུ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་དག་ནི་མ་ངེས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཡུལ་ཉི
Chinese
凡是以其完全断除他者的心识，就变得相同。然而，由于是现量，像色法一样执持，认为是被他者所执持，那么，自己的心识又是什么呢？名为“自己的心识”。所谓“彼性”，如果识是他者所了知的对境，就仅仅与比量所了知的对境相同，因为所了知的体性与了知没有差别。所谓“显现的自性”，是指自证。当执持者生起时，心想正在进行执持色法之作用的识，难道不是所执持吗？名为“义识已逝”。像那样的，就是在执持的时候，仅仅是已逝，是这个意思。所谓“已逝”，就是不是现量的对境。所谓“远离譬喻”，就是不是比量的对境。所谓“常则非有”，就是如果没有，就没有比量，因为识就是心识，如果是从根等的作用中产生的，那么内在自性的转变之自性的心识有什么用呢？根等的作用不是心识，因为不是有心者。有心者就是心识的缘故。解释者说，远离譬喻和无有相，说是因，即“对于已逝的识，没有譬喻”。所谓“觉性”，是指自证，区分是自己和他者的比量。先前的那个心识，现在是由哪个心识所是的那个心识，也是它的先前，也是心识的那个心识，不会成为所执持，因为不是自证的对境，所显示的就是“色等”。如果承认那个心识被其他心识所执持，就会担心寻找那个执持者。否则，先前的心识就不会存在，同样地，也显示了那个心识的无有穷尽，即“从那之外的心识”。成为因的那个先前的识，不会想要执持，因为有间隔的缘故。解释这个意义是：“心识的心识，是哪个紧接着显现的？”没有间隔的色法的心识，不会成为所执持。
English
Whatever completely cuts off the minds of others becomes the same. However, since it is manifest, it holds like form, thinking that it is held by others, then what is one's own mind? It is called "one's own mind." The so-called "thatness" is only the same as the object of inference if consciousness is the object to be known by others, because there is no difference between the nature of the object to be known and the knowing. The so-called "nature of manifestation" refers to self-awareness. When the holder arises, thinking that the consciousness that is performing the function of holding form is not the object to be held? It is called "the object-consciousness has passed." Like that, it is only past at the time of holding, that is the meaning. The so-called "past" is precisely not the object of direct perception. The so-called "devoid of examples" is precisely not the object of inference. The so-called "permanent is not existent" means that if there is no, there is no inference, because consciousness is mind, and if it arises from the function of the senses, etc., then what is the use of the mind of the nature of the transformation of the inner self? The function of the senses, etc., is not mind, because it is not sentient. Because the sentient is mind. The commentator says that being devoid of examples and without signs is said to be the cause, that is, "there is no example for the past consciousness." The so-called "awareness" refers to self-awareness, and the distinction is the inference of oneself and others. That previous mind, which mind is it now, that mind is also its previous, and that mind is also a mind, it will not become the object to be held, because it is not the object of self-awareness, what is shown is "form, etc." If it is admitted that that mind is held by another mind, there will be concern about searching for that holder. Otherwise, the previous mind will not exist, and similarly, it also shows the endlessness of that mind, that is, "the mind other than that." That previous consciousness that has become the cause will not want to hold, because there is an interval. Explaining this meaning is: "The mind of the mind, which is the one that appears immediately?" The mind of form without interval will not become the object to be held.
Chinese
诶，以智慧的智慧，因为刹那刹那之间有间隔而显示，就是“如果是那样”。“不能表达”的意思，就是对于无分别的本身，是作为论证的词语。显示不能结合的近似的比喻，就是“以自己的自性”。即使最终不是真实的，但如果思考考察，就会改变，心中这样想就是“如果这个”。在表达的时候出现的牛叫声所表达的本身，是并非近似的结合。显示不是现量，就是“这是牛叫声所表达的，因为是像那个一样确定的”。像这样不确定的对境的分别，不是执持确定，并且显示必须寻找执持那个的无分别的智慧，就是“如果没有无分别”。“和那个意义相同”的意思，就是声音和对境相同。“执持那个的智慧和一起的那个依赖于这个，是智慧是必须确定把握的”。以任何理由也显示了通达者的共同基础，就是“因为做同一件事”。“所有智慧”的意思，也是从声音产生的。“应该理解”是理解的对境。那么，“那个”是总的。“那个本身”是总的本身。“那个时候”是仅仅显现差别的时候。“那个”是总的。“以那个本身”是以差别。“那个”是总的。“那个仅仅本身”是差别本身。“如果在那”是以前见过的总的自性，和“不显现为一”结合。“因为没有原因”是没有原因，没有眼睛等等，像自证一样，对境的智慧是无分别，并且像那样不能表达。“如果也有一些无分别”，就像通达差别一样，因为不是和声音相同的对境，所以显示瑜伽士的意等智慧是无分别，就是“是”。因此，意思是“不是重复”。“和那个相似的原因具有”是具有确定的对境。“分别和无分别”是不确定和另一个的对境本身。
English
E, it is shown that there is an interval between each moment with the wisdom of wisdom, which means "if it is like that." The meaning of "cannot be expressed" is that for the absence of conceptualization itself, it is a word of reasoning. Showing the approximation of what cannot be combined is "by its own nature." Even if it is not ultimately true, but if you think about it, it will change, thinking like this is "if this." The expression of the sound of a cow that appears at the time of expression is a combination that is not approximate. Showing that it is not manifest is "This is what the sound of a cow expresses, because it is certain like that." A conceptualization of an object that is not certain like this is not holding certainty, and it is shown that one must seek the wisdom without conceptualization that holds that, which is "if there is no non-conceptualization." The meaning of "same as that" is that the sound and the object are the same. "The wisdom that holds that and the one that is together depends on this, and it is the wisdom that must be determined and grasped." For any reason, it also shows the common basis of the understander, which is "because it does the same thing." The meaning of "all wisdom" is also produced from sound. "Should be understood" is the object of understanding. Then, "that" is the general. "That itself" is the general itself. "That time" is the time when only differences appear. "That" is the general. "By that itself" is by difference. "That" is the general. "That only itself" is the difference itself. "If there" is the nature of the general that was seen before, and it is combined with "does not appear as one." "Because there is no cause" is that there is no cause, no eyes, etc., like self-awareness, the wisdom of the object is non-conceptual, and like that it cannot be expressed. "If there are also some non-conceptualizations," just like understanding the difference, because it is not an object that is the same as the sound, it is shown that the wisdom of the yogi's mind, etc., is non-conceptual, which is "is." Therefore, the meaning is "it is not a repetition." "Having a cause similar to that" is having a definite object. "Conceptualization and non-conceptualization" are the object itself of uncertainty and the other.