Tibetan
།དེ་བཞིན་ནི་ཁྲ་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཤེས་པ་གཞན་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་ནི་ངེས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཞན་ལས་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོའི་དོན་གྱིས་སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་གཞན་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་རྣམས་བྲལ་བ་སྟེ། ལྡོག་པའམ་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་དེའི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་མ་ཡིན་པ་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་དངོས་གཅིག་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། བདེ་སོགས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །རང་བཞིན་གཉི་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་མཐོང་བར་ངེས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ངེས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོག་པ་དུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མ་མཐོང་བ་དང་དེས་བྱས་པའི་ངེས་པ་ཡང་ངོ༌། །དེ་བསྟན་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱེད་པ་པོའི་ཕྱོགས་ལ་རྟོགས་པ་ཡང་བསྟན་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ལས་སོ། །སྤྱིའི་དོན་ནི་དགོས་པའོ། །དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པའོ། ། སྤྱིའི་དངོས་པོ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ན་འཛིན་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་པོའི་བག་ཆགས་ཁས་བླང་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གང་གི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེན་ཏེ། གཅིག་སྣང་ཅིག་ཤོས་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདུ་བ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འདུ་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདུ་བས་འདྲེས་པའི་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། མ་ཡིན་ཏེ་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པར་གྱུར་པར་མི་ནུས་པ་ནི་གཉི་གའིའོ། །གཅིག་པོ་ངེས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་སྟེ། རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཙམ་ནི་ལན
Chinese
同样，花色等事物的知识与其他事物在特征上不一致，这些事物之间并非彼此特征不一致。如此确定的理由是，确定就是这样确定的。因为从与他物特征不一致的自性之义中产生的事物，就是这样确定的缘故。与此果非相关的其他特征不一致的事物是分离的，是遣除或遣除者的自性，并且随之而行的是它的显现，因为非他物就不是共相，即非显现的缘故。对此的阐述是，并非存在单一的事物，因为显现的事物并非随之而行。所谓依赖于义，是指通过修习的差别。“乐等非义之自性”的理证。所谓“彼亦”，是指痛苦本身。所谓“二者自性”，是指具有乐和苦的自性。如果不能见到二者自性的意义，就一定会执著，说“不是能确定者”，这就是所谓的“确定者”。所谓“多种分别”，是指未见到具有乐和苦自性的事物，以及由此产生的确定。对此的阐述是，所谓的“乐等”。对于作者一方的理解也进行了阐述，即所谓的“对于理解是成立者”。所谓“随之而行之性”，是指从执著为无有差别的胜妙随行之性中。共相的意义是必要。成办它的是确定。 如果承认共相的事物，就必须承认执著于确定者的习气，对此的阐述是所谓的“何之因”。确实，一个显现，另一个仅仅是理解。所谓的“由聚合而显现为无有差别”，是指所谓的“由聚合”。对此的阐述是，由聚合混合并非如此，因为不可见。不是，相遇聚合也是如此。不能理解的是二者。凡是单一确定等事物的果，就是它们的自性，即仅仅是存在理解，这些仅仅是回答。
English
Similarly, the knowledge of variegated things and so on, which are different in characteristics from other things, are not mutually different in characteristics. The reasons for such certainty are that certainty is what makes it so certain. Because that which arises from the meaning of a nature that is different in characteristics from others is what makes it so certain. Other characteristics that are not its result are separate, being the nature of repelling or repellers, and following it is its manifestation, because what is not other is not a generality, that is, not manifest. The explanation of this is that there is no single thing, because the manifest thing does not follow. What is called relying on meaning is through the distinction of meditation. By the reasoning of "pleasure, etc., are not the nature of meaning." What is called "that itself" is suffering itself. What is called "both natures" is that which possesses the nature of pleasure and suffering. If one does not see the meaning of the nature of both, one will certainly grasp, saying, "It is not the determiner," which is called "determiner." What is called "many discriminations" is not seeing the thing that possesses the nature of pleasure and suffering, and also the certainty produced by it. The explanation of this is what is called "pleasure, etc." The understanding on the side of the agent is also explained, that is, what is called "for understanding to be established." What is called "the nature of following" is from the nature of following that grasps as the supreme of non-difference. The meaning of generality is necessity. What accomplishes it is certainty. If one acknowledges the thing of generality, one must acknowledge the habit of the one who grasps as certain, which is explained by what is called "what is the cause." Indeed, one appearance, the other is only understanding. What is called "appearing as non-different from aggregation" is what is called "by aggregation." The explanation of this is that mixing by aggregation is not so, because it is invisible. No, meeting aggregation is also so. What cannot be understood is both. Whatever is the result of single certainty, etc., is their nature, that is, there is only understanding, these are only answers.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྤྱིའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། སྤྱིའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གསལ་བྱ་རེ་རེ་ལ་ངེས་པ་ཅན་ནི་བ་ལང་ཉིད་བཞིན་དུ་སྤྱི་ཡིན་གྱི་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་རེ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་བ་ལང་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པ་མི་འཕྲིགས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་དེས་ཁྱད་པར་མ་ངེས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་རྣམས་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་དམིགས་པའོ། །རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པས་སོ། །ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལ་བ་ལང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྣང་བའི་ཤེས་པས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མངོན་སུམ་གྱིས་སོ། །དངོས་པོའི་རྣམ་པ་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒོལ་བ་ཡིན་གྱི་ཚུ་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་ནུས་པའམ་དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡང་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བ་བཞིན་དུ་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་གཟུང་བར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་ནུས་པ་རྣམ་གཅོད་ལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱི་ རོལ་དུ་ལྟག་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ལའོ། །ལྷག་པར་ཞེན་པས་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ལ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ནི་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་ཅིང་རང་གི་དོན་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཡུལ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཅན་ནི་ཕྱི་རོལ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མེད་པས་སོ། །རྟོགས་པའི་བྱ་བར་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱི་རོལ་མི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། བློའི་ངོ་བོ་ནི་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཡང་ཞེན་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་དང་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་བརྗོད་བྱ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུང་བ་བློ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཙམ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ད
Chinese
是也。说“其果即是总的”是指，总的，名为总。对于每一个所诠释的事物具有确定性，如同牛本身一样是总的，但其果并非如此，因为每一个事物都不具备。所说“并非如此”是指，名为牛本身。所说“由于不混杂差别”是指，执著于此并不确定差别，因为不执著于如同现量般的差别。总的不是存在，是不现见。所说“如果分析”是指，通过确定性地了知现量之作用。了知花色等事物本身是遣除之自性。因此，所显示的具有彼之相状是，名为“此是牛”。所说“通过显现之识”是指，通过现量。在事物之相状由习气所生之方面，如果彼识是与识等辩论者，而非此方。因此，所说“因此”是指，因为不欺骗事物。其果即是能力，或者不是其果，遣除这些也如同现量般，不是通过分别念不执著吗？分别念之相状，如同现量所取般，虽然不是声音之境，但却执著于彼之所取，所显示的是，“于外境能力而遣除”。对于彼之究竟者们，是指对外境执著颠倒者们。由于特别执著于遣除他者之境，声音是遣除他者，并且是陈述进入自义和遮返之境，所显示的是，名为“外境之究竟”，对外境特别执著者，不是与外境无有差别，因为如同现量般没有显现。对于了知之作用，不是特别执著之境外境不显现吗？心之自性虽然如同现量般显现，但不是执著之境。认为没有外境和识之外的所说之境是，“分别念之所取从心”。在此所显示的并非是，仅仅显现为不同。所说“因为不是彼之相”是指，因为是不同。
English
It is so. Saying "its fruit is the general" means that the general is called general. For each explicandum that has certainty, like the cow itself is the general, but its fruit is not, because each one does not possess it. What is shown as "it is not so" means that it is called the cow itself. What is said as "because of not mixing differences" means that clinging to it does not ascertain the differences, because it does not cling to the differences as if they were directly perceived. The general is not existent, it is non-apprehension. What is said as "if analyzed" means that it is through certain knowledge of the function of direct perception. Knowing that the nature of variegated things, etc., is the nature of negation. Therefore, what is shown as having its aspect is, it is called "this is a cow." What is said as "through the appearing consciousness" means through direct perception. On the side where the aspect of things is produced by habit, if that consciousness is an opponent to consciousness, etc., but not this side. Therefore, what is said as "therefore" means that it is because it does not deceive things. Its fruit is the ability, or not its fruit, is the elimination of these also not apprehended by conceptual thought as if by direct perception? The aspect of conceptual thought, although not the object of sound as if grasped by direct perception, but it clings to its object, what is shown is, "eliminating the external power." For those who are its ultimate, it refers to those who cling to the external world in a reversed manner. Because of particularly clinging to the object of eliminating others, sound is the eliminator of others, and it is the statement of entering into its own meaning and the object of reversing, what is shown is, it is called "the ultimate of the external world," one who particularly clings to the external world is not non-different from the external world, because it does not appear as if by direct perception. For the function of understanding, is it not that the external object that is particularly clung to does not appear? Although the nature of mind appears as if by direct perception, it is not an object of clinging. Thinking that there is no expressible object other than the external world and consciousness is, "the object of conceptual thought is from the mind." What is shown here is not, it is merely appearing as different. What is said as "because it is not its characteristic" means that it is because it is different.