Tibetan
ད་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་བཞིན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཅན་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་མི་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་དུས་སུའོ། །མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་དྲན་པས་ཕན་བཏགས་པའི་དབང་པོ་ཡིན་ལ་གཞན་ལ་ནི་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཀྱང་རྟོག་པ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་བསྟན་པ་ནི། གཅིག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཁྱད་པར་ནི་རྣམ་པར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱང་རུང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལས་མིན་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ལས་སོ། །གཞན་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་སྔ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྔ་མ་ཁོ་ན་སྟེ། གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ཤེས་ལས་སོ། །ཐ་དད་བློ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ནི། རྣམ་པ་གཞན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་བར་རྟོག་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཁོ་ན་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དང་མཚུངས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལས་ཤེ་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་དང་མཚུངས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པ་ཅི་ལས་ཤེ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། སྒྲ་རྣམས་ཡུལ་ནི་གང་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །བརྡ་ནི་ཡུལ་དུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཡང་བྱེད་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན། དོན་ཇི་སྙེད་པའི་མིང་གི་སྒྲ་རྣམས་སོ་ཞེས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་དེས་འདི་ཞེས་ནི་འབྲེལ་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བརྡས་སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མདུན་ན་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་ཚོགས་ དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཁོ་ན་ལས་མངོན་སུམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ནི་དབྱེ་བས་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དོན་བྱེད་པ་ཐ་དད་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱི
Chinese
是也。如根一样产生，无有认为彼是产生者之想，若谓不认为彼是产生者耶？曰：亦是无分别也。彼时者，谓离分别之时也。以体性各异者，谓以显现为决定与不决定之故也。以有集合者，谓于生起分别，以忆念助益之根是，于余者则唯是也。今以比量显示由境各异之体性，亦是无分别之现量者：以见为一之差别是也。此谓现量之境差别，是显示非分别之所许也。亦显示分别之所许亦非是所许者：彼非从各异也。他非是不各异也。他唯是待于前，故唯是前者。他者，是从识也。解释无异念者：谓以无有他相显现之故也。分别非唯于差别之境，以是与声相应之境故，是显示者：于诸差别也。何耶？以无随行故也。何以故是与声相应之境之分别耶？是显示者：以于分别之境，见有声合故。声等境即是彼也。记号岂非随逐境时耶？故彼如何亦能于彼所表示之差别等起作用耶？如是思念，谓凡有多少义之名句等，彼以此者，是于关系也。谓以记号能诠说声与义之差别等，及了知是所诠说也。彼此者，亦是于一切现前者之共同也。根之聚
English
It is so. Like the senses, it produces without the thought that it is the producer. If it is said that it does not think that it is the producer, it is also non-conceptual. The time of 'that time' is the time of being free from conceptualization. 'By the difference in characteristics' means that it appears as definite and indefinite. 'Because there is a collection' means that the sense that is aided by memory in generating conceptualization is, while for others it is only. Now, by inference, the direct perception that is also non-conceptual from the characteristics of different objects is shown: 'The difference of seeing as one' is. This means that the difference in the object of direct perception is shown to be not permissible for conceptualization. It also shows that what is permissible for conceptualization is not permissible: that is not from the different. The other is not the non-different. The other is only dependent on the former, so it is only the former. The other is from consciousness. Explaining 'no different thought': it is because there is no appearance of other aspects. Conceptualization is not only in the object of difference, but because it is an object corresponding to sound, it is shown: in the differences. Why? Because there is no following. Why is it a conceptualization of an object corresponding to sound? It is shown: because in the object of conceptualization, it is seen that there is a combination of sound. The object of sound etc. is that. Isn't the sign following the time of the object? Therefore, how can it also function in the differences indicated by it? Thinking like this, 'those name sentences etc. that have as many meanings as there are', 'that by this' is in relation. It means that the sign can express the differences between sound and meaning, and that it is known as what is expressed. 'That this' is also common to all present things. The collection of senses
Tibetan
ར་ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དུ་མ་ལ་ཐག་རིང་པོ་ན་འགའ་ཞིག་སྣང་བ་ཉེ་བ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་དངོས་པོའི་ཡུལ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད། གང་དག་ཐག་རིང་པོ་ན་སྣང་བ་དེ་དག་ཁོ་ན་ཉེ་བ་ཉིད་ལ་ནི་གཞན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐག་རིང་བ་དང་ཉེ་བ་དག་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསལ་བར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའིའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲའི་ངོ་བོ་འདི་ཡིན་ནོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་དྲན་པའི་བློ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་མངོན་སུམ་པའི་དངོས་པོ་ལ་མིང་གི་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་འདིའི་འདིའོ་ཞེས་བློའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་བརྡའི་ཡུལ་དག་གི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མིག་ལ་ཞེས་བྱའོ། །ཕན་གང་གས་བྱ་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་བྱ་སྟེ་ལས་སོ། །ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་དེ་བྱེད་པ་པོའམ་བྱེད་པའོ། །བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱང་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི། ངེས་ན་རེས་འགའ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བློའི་ངོ་བོ་དང་བློའི་སྣང་བའི་རིག་བྱེད་དག་ནི་ངག་གི་རིག་བྱེད་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་ཡང་དེ་དག་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་བརྗོད་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་སམ། རྗོད་བྱེད་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ཉིད་བརྗོད་བྱ་དང་ཅིག་ཤོས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། བརྡ་བྱས་པའི་སྒྲ་ལས་དེའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་མེད་པས་བརྡ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དབང་པོའི་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། འབྲེལ་པ་མ་བྱས་པ་སྟེ་མ་བརྗོད་པའོ། །གང་ལ་བརྡ་ཡིན་པ་དེའི་བརྗོད་པའི་རིམ་གྱིས་དབང་པོའི་ བྱ་བ་ཡོད་ཀྱང་སྒྲ་ལས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་ན་དབང་པོའི་བྱ་བ་མེད་ཀྱང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགྲེལ་པར་བཤད་པ་ནི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དང་མཚུངས་པའི་ཡུལ་ཉིད་རྟོག་པ་ཡིན་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་འོ་ན་ཇི་ལྟར་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བ་ལང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་མིན་ནོ། །སྤྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོར་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་
Chinese
说“处在遥远地方”等等是不合理的。对于许多事物，有些事物在远处显现，但近处也同样存在，怎么能说它不在事物的范围中显现呢？那些只在远处显现的事物，在近处就变成了其他事物。因为远处和近处不是同一个地方，所以说“清晰显现”等等是说得很好的。这里的“这”是指具有隐蔽性等等。“这”是指“牛”这个声音的本质。即使是隐蔽的事物，也存在于记忆的智慧中，所以才这样命名。当对显而易见的事物使用名称时，也正是因为将“这个、这个”作为智慧的对象，才表明了显而易见的符号对象的显现是不同的，这就是“对于眼睛”的意思。关于“施加利益的施加者”的本质，被施加利益的是所说之物，即宾语。施加利益的是能说之物，即作者或施事者。为了表明存在被产生者和产生者，所以说“如果确定，有时”。智慧的本质和智慧的显现的知识是语言的知识。如果这些事物在显现的领域中，不是以所说之物本身，或者能说之物本身作为行为者而显现，即使是那样，也会认为那就是所说之物和另一物。因为从被标记的声音中没有显现出它的本质，所以表明标记不是它的对象，这就是“对于没有感官活动”的意思。当认为从声音中理解了自己的特征时，就是没有建立联系，即没有说出。对于作为标记的事物，通过其表达的顺序，即使有感官的活动，也不是从声音中理解的。如果自己理解，即使没有感官的活动也会改变，这就是它的意思。解释中说的是清楚的。当认为与声音相同的对象就是认识时，这与经验相矛盾，所以会想“那么，怎么样呢？”，因此说“这个”等等，“牛”不是应该接受的对象。“抛弃”是应该抛弃的对象。对于执着没有差别。
English
It is unreasonable to say "existing in a distant place," and so on. For many things, some appear at a distance, but the same exists nearby, so how can it be said that it does not appear in the realm of things? Those things that appear only at a distance become something else when near. Because far and near are not the same place, it is well said that "clearly appearing," and so on. The "this" here refers to having concealment, and so on. "This" refers to the essence of the sound "cow." Even hidden things exist in the wisdom of memory, so they are named in this way. When a name is used for an obvious thing, it is precisely because "this, this" is made the object of wisdom that it is shown that the appearances of obvious symbolic objects are different, which is the meaning of "for the eyes." Regarding the essence of "the benefactor who bestows benefit," the thing to be benefited is the object to be spoken, that is, the object. The one who bestows benefit is the speaker, that is, the agent or the doer. To show that there is a producer and a product, it is said, "If certain, sometimes." The knowledge of the essence of wisdom and the appearance of wisdom is the knowledge of language. If these things do not appear as actors in the field of appearance, either by the spoken thing itself or by the speaking thing itself, even so, it will be thought that it is the spoken thing and another thing. Because its essence does not appear from the marked sound, it is shown that the mark is not its object, which is the meaning of "for the absence of sensory activity." When it is thought that one's own characteristics are understood from the sound, it is not establishing a connection, that is, not speaking. For the thing that is a mark, even if there is sensory activity through the order of its expression, it is not understood from the sound. If one understands oneself, it will change even without sensory activity, which is its meaning. What is said in the commentary is clear. When it is thought that the object that is the same as the sound is cognition, this contradicts experience, so one might think, "Then, how is it?" Therefore, it is said that "this," etc., "cow" is not an object to be accepted. "Rejection" is an object to be rejected. There is no difference in attachment.