Tibetan
་ཚེ་མེད་བསམ་རིག་ན་མི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ། འོ་ན་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རུང་བ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ལ་ལའོ། །ནུས་པ་ ཡང་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རྟོགས་ཀྱི། གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བློ་ཡང་ཡིན་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཉིས་གཉིས་པ་ལ་གཅིག་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་བློའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུ་མཐོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་སོ། །མིག་གམ་ནུས་པ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སྟེ་གཟུང་བྱ་བ་རྣམ་རྟོག་མེད་པའོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་མངོན་སུམ་ནི་རང་གི་རྣམ་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེ་ན་སྤྱིས་ཞེན་པར་བྱེད་ལ། མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་བྱ་ངེས་པ་བས་ནི་མི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་གཞན་གྱི་སྤྱི་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྱིས་འཛིན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །དེ་འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པོ་གཞལ་བྱ་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྤྱིའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་པའི་དབྱེ་བ་ཁོ་ན་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་ཡིན་པས་གཅིག་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་ནས་ད་ལྟར་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྤྱིའི་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་གཞལ་བྱ་གསུམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གསུམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསལ་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ནི་གཞལ་བྱ་ངེས་ན་ཁ་དོག་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། སྤྱིའི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནའི་ཡིན་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྤྱིའི་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བློ་སྟེ་གཉིས་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློ་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ་སྤྱིའི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་ཆ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ལ་ནི་རྟགས་ཡོད་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྱིའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི། ཁྱད་པར་མཐོང་བ་རྟགས་དད་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ ཞེ་ན། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་
Chinese
说如果无命思辨如同人一样特别，那么什么是“之时”呢？“容许性”是指诸因的能量。能量也是，如果它存在，就以其存在本身，通过自性之理证悟，而不是通过其他，这被指出，这就是“自性之理”。“既是心识也是生起”是指，在二二之上，显示如同一个一样的体性，这就是“生起与心识”。“见到果”是指随行。眼睛或能量也是自性，因为是事物，难道不是只能通过现量来证悟吗？这就是说，对于自性，即所取，是无分别的。有分别的现量，如果问对于自相是否有意义，则以共相执著，现量所证悟的确定性，使其不清晰，然而，虽然执著，但并未显示其他体性的共相，这被指出，这就是“无分别”。指出以共相执持是唯有比量，这就是“对于它”，即对于眼睛等。“因此，像这样，唯有自性是所量，因为自性和共相是认识的对境”。因为唯有认识的差别是量之差别，所以一个即是量，这样阐明之后，现在，为了阐明因为存在自性和共相体性相同的第三所量，所以会变成第三量，而作了近设，这就是“如果所量确定，则颜色是”。自性是唯有现量的对境，而共相是唯有比量的对境，因为已经承诺自性的颜色无常性是共相。那是心识，即二者的自性的心识是现量，因为是共相的显现。也不是比量，因为显现差别之分，而且也因为无有相，这被指出，这就是说。见到差别虽然有相，但不是比量，因为不是共相的对境。这被指出，即“见到差别有相”。为什么不是共相对境呢？如果问，与它一起
English
It is said that if lifeless speculation is as special as a person, then what is "time"? "Permissibility" refers to the energy of all causes. Energy is also, if it exists, it is realized by its very existence, through the reason of self-nature, and not through others, this is pointed out, this is "the reason of self-nature." "It is both mind and arising" means that on the two twos, the nature of being like one is shown, this is "arising and mind." "Seeing the fruit" means following. The eye or energy is also its own characteristic, because it is a thing, isn't it only possible to realize it through direct perception? This is to say that for one's own characteristic, that is, what is to be grasped, is non-conceptual. If someone asks whether the conceptual direct perception has meaning for its own form, then it is clung to by the general, and the certainty of what is realized by direct perception makes it unclear, however, although it clings, it does not show the general of other natures, this is pointed out, this is "non-conceptual." It is pointed out that clinging to the general is only inference, this is "for it," that is, for the eyes and so on. "Therefore, in this way, only one's own characteristic is what is to be measured, because one's own characteristic and the general are the objects of knowledge." Because only the difference of knowledge is the difference of measure, so one is the measure, after explaining this, now, in order to explain that because there is a third measurable object with the same nature of self-characteristic and general, it will become the third measure, a close setting is made, this is "if the measurable is certain, then the color is." One's own characteristic is only the object of direct perception, and the general is only the object of inference, because it has been promised that the impermanence of the color of one's own characteristic is the general. That is mind, that is, the mind of the nature of both is direct perception, because it is the appearance of the general. It is also not inference, because the difference of distinction appears, and also because there is no sign, this is pointed out, that is to say. Although there is a sign in seeing the difference, it is not inference, because it is not the object of the general. This is pointed out, that is, "seeing the difference has a sign." Why is it not the object of the general? If asked, together with it
Tibetan
རྟགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རྟགས་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་གཞན་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་འདིའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཚད་མ་གཞན་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། མང་པོ་ཉིད་དམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་དང་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ཡང་གཅིག་ལའམ་ཁྱད་པར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དགག་པ་དང་སྦྱར་བས་གནས་སྐབས་ཀྱི་མང་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་དགག་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྨྲ་བ་ནི་དཔེར་ན་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞལ་བྱ་ལའོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་ཉིད་དང་གསུམ་ཉིད་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཚད་མས་ཁྱད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་པ་གསུམ་པ་འཇུག་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའམ་གྱི་སྒྲ་ནི་འཇུག་པའམ་ཞེས་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྟོག་པས་མང་པོ་ཉིད་ཁོ་ནར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་གཅིག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏི་མང་པོ་ཉིད་དངོས་སུ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲང་བའི་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ནུས་དང་ནུས་མིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དྲང་བའི་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་ཟློས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བདེན་མོད་ཀྱི་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་དོག་ཀྱང་མི་རྟག་པ་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་ཡུལ་སྤྱི་ཁོ་ནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། སྐྱོན་འདིར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་ཀྱང་སྤྱི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དད་སྦྱོར་བ་ལ་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའམ། འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དངོས་མེད་ངོ་བོ་མིན་ནི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པའམ་ཁ་དོག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ འདིས་དེ་ཉིད་དེ་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིའོ། །དེ་བཞིན་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ། །གྲུབ་ཕྱིར་ནི་ངེས་པའོ། །རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་ནི་ངེས་པར་མཐོང་བས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ན་མདོན་དུ་བྱེད་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གཞན་
Chinese
为了不执著于相属关系，所以显示说：是“相和”。另一种量是特殊显现，是现量，因为不是从根识所生。不是比量，因为不是共相境，由此暗示成立另一种量，说：是“多数性吗”。现量和特殊显现也是在一个上还是在特殊上，与将要阐述的破斥相结合，驳斥了暂时的多数性的分别，因为是由一性所区分的缘故。说这个，例如“特殊显现的”是所量。这样，一性和三性不会显现，说：不是一也不是非一的意思。因为特殊显现的量执著于特殊。第三个解释进入，是“仅仅一性吗”，或者“的”字是进入吗，因为以理由的分别，仅仅成立多数性，所以不是成立一性，因为直接遮止多数性的缘故。因此，是正直的意义。所谓“能与非能性”是正直的意义。虽然显现为各异，但为了显示对于执著而认为是同一性，不是重复，说：虽然是真实的，但这也是因为仅仅是理性的缘故，所以不是重复。为了显示颜色也如无常一样，是从分别的境，仅仅是共相，说：这个过失不会太过，因为如无常性一样，是分别的境的缘故，所以颜色也仅仅是共相的意思。如果颜色等的共相与无常性等结合，那么对于差别如何执著呢，或者进入呢，对此说：非实有自性不是与实有事物相异的共相，如声是无常或者颜色等。以此，那是事物本身。同样是不现见的缘故。成立的缘故是决定的。极力成立的缘故是因为决定见而作的缘故。否则，在显现时，难道不是显现的境未成立吗，这样想：其他
English
To show that one does not hold on to the relationship of signs, it is said: It is "sign and". Another valid cognition is the appearance of particularity, which is direct perception because it is not born from the sense faculty. It is not inference because it is not a common object, which implies that another valid cognition is established, saying: Is it "plurality itself"? Direct perception and the appearance of particularity are also on one or on the particular, combined with the refutation that will be explained, refuting the temporary notion of plurality, because it is distinguished by oneness. Saying this, for example, "the appearance of particularity" is the object to be measured. Thus, oneness and threeness will not be clear, saying: It means that it is neither one nor non-one. Because the valid cognition of the appearance of particularity holds on to the particular. The third explanation enters, is it "only oneness", or is the word "of" entering, because with the distinction of reasons, only plurality is established, so it is not establishing oneness, because it directly prevents plurality. Therefore, it is the straight meaning. The so-called "ability and non-ability" is the straight meaning. Although it appears to be different, in order to show that it is not a repetition to think that it is the same due to clinging, saying: Although it is true, this is also because it is only reason, so it is not a repetition. In order to show that color is also like impermanence, it is from the object of distinction, only the commonness, saying: This fault will not be too much, because like impermanence, it is the object of distinction, so the color is also only the meaning of commonness. If the commonness of color etc. is combined with impermanence etc., then how to cling to the differences, or enter, to this saying: Non-existent nature is not a commonness different from existent things, such as sound is impermanent or color etc. With this, that is the thing itself. Similarly, it is because it is not directly seen. The reason for establishment is certainty. The reason for striving to establish is because it is done by definite seeing. Otherwise, when appearing, is it not that the object of appearance is not established, thinking: Other