Tibetan
ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྩོད་པ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་དད་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་ཁོ་ནས་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་འཁྲུལ་པའི་དོན་ནི་མི་སླུ་བའི་དོན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་དུ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་འཁྲུལ་ པ་ཉིད་ནི་འདོད་པ་ལ་མི་སླུ་བ་ཅན་ཉིད་དུ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཚད་མའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་པོའི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་ཡང་གཉི་ག་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། འཁྲུལ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་སླུ་བ་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་སླུ་བའི་དོན་ཅན་གྱི་མ་འཁྲུལ་པ་སྨོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གང་སྨྲས་པ། དེ་ཡང་བསྡུས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་དག་གི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལ་ཤེས་པའི་སྣང་བ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཅན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་སུམ་ལའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལའོ། །ཡུལ་གང་ལ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་མི་དད་པར་རློམ་པའི་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་གྱི་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཚད་མ་གཞན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རློམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ནོར་བུར་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ངེས་པ་འདྲེན་པའི་བྱ་བ་ཅན་རང་གི་ཡུལ་ལས་འདས་ནས་དེའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དོན་དམ་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་ཡུལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་པོ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་འདུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རེ་རེ་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནི་གཉི་ག་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་མ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་འདོད་པའོ། །ཡང་ན་རྗེས་དཔག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤཱཀྱ་བློའིའོ། །འོད་ལ་ནོར་བུའི་ཤེས་པ་ནི། གཞན་སྣང་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་སྣང་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ནོར་བུ་སྣང་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྣང་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡུལ་གཞན་ལ་
Chinese
是为了亲自陈述的缘故。如果那样，就是自己一方的辩论，只有迷惑和不迷惑才是对它们的区分，而不是其他的意思。因为不迷惑的意义就是不欺骗的意义。显示了在认识和另一者本身中没有差别，是因为显现各异的缘故。不迷惑本身显示了在欲求上不欺骗者本身，二者也没有差别，这就是“一切量识”的意思。显示了仅仅是觉悟者相的迷惑，二者也没有迷惑，这就是“迷惑是”的意思。因为是正确的认识先行的缘故，在不欺骗者的正确的认识的状况中，说了具有不欺骗意义的不迷惑有什么用呢？所说的也是，那也不是具有总摄性质的总摄的“的”的过失。否则，如果与觉悟分离，那么在那上面，什么是认识的显现呢？就会变成从无有认识的状况中颠倒讲述的意思。所谓“在其他”是指青色等现量。所谓“那是”是指青色等的认识。在哪个境上见到，那个境就是随后的比量，因此是自认为是境无有差别的现量，而不是在宝珠的光上具有宝珠的认识。说“如同境一样，由于境的差别而自认为是其他量”是指在认识宝珠上。显示了对于一切现量来说，具有引导决定的作用，从自己的境超出而变成它的境，这就是“在究竟上是”的意思。显示了一切进入的境的指示者，现量和比量也是仅仅聚合，而不是一个个，这就是“那是二者量本身”的意思。所谓“那本身不是现量”是自己的意愿。或者所谓“仅仅是比量”是释迦慧的意愿。在光上具有宝珠的认识，显示了不是仅仅与其他的显现无有差别的显现，这就是“宝珠显现的”的意思。对于显现没有差别，怎么会在其他的境上呢？
English
It is for the sake of stating it personally. If that is the case, it is an argument on one's own side, that only delusion and non-delusion are the distinction between them, and not otherwise. Because the meaning of non-delusion is the meaning of non-deception itself. It is shown that there is no difference between cognition and the other itself, because the appearances are different. Non-delusion itself shows that there is no difference in wanting to be non-deceptive itself, and this is the meaning of "all valid cognitions." It is shown that even the delusion of merely being in the form of a knower, there is no delusion in either, and this is the meaning of "delusion is." Because it is the preceding of correct knowledge, in the state of correct knowledge of the non-deceptive, what is the use of mentioning non-delusion with the meaning of non-deception? What is said is also, that is not the fault of the "of" of the collection of the nature of the collection. Otherwise, if it is separated from realization, then what is the appearance of knowledge on that? It will become the meaning of explaining it upside down from the state of non-cognition. "In the other" refers to the direct perception of blue, etc. "That is" refers to the knowledge of blue, etc. The object that is seen in any object is the subsequent inference, therefore it is the direct perception that assumes that the objects are not different, but not the knowledge of jewels in the light of jewels. Saying "like the object, it is assumed to be another valid cognition due to the difference of the object" refers to the knowledge of jewels. It is shown that for all direct perceptions, it has the function of leading to certainty, exceeding its own object and becoming its object, and this is the meaning of "in reality is." It is shown that the indicator of all entering objects, direct perception and inference are also only aggregates, not one by one, and this is the meaning of "that is both valid cognition itself." "That itself is not direct perception" is one's own intention. Or "only inference" is the intention of Shakya Blo. The knowledge of jewels in the light shows that it is not merely an appearance that is no different from other appearances, and this is the meaning of "appearance of jewels." How can there be other objects when there is no difference in appearance?
Tibetan
ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ལ་ལ་ལར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་ ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །སྤྱིའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པར་བྱས་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་པོའི་བསམ་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། མངོན་སུམ་རྣམ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གང་ལ་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་བློ་ནི་དོན་གྱིས་ནུས་པས་དོན་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་གཞན་མདུན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ལ་དོན་ཡང་བདག་ཉིད་འཛིན་པའི་དོན་དུ་བློ་ལ་བདག་ཉིད་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་དབང་ཅན་ནི་བར་དུ་མཆོད་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་པའོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་གང་ལ་བློའམ་མ་དོན་ནི་ངོ་བོ་གཞན་ཉེ་བར་བྱེད་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལས་གཞན་དངོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་བློའི་བྱ་བའམ། ངོ་བོ་གཞན་མདུན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གཉི་ག་གཞན་ལ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་ལ་མངོན་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དེ་ལྟར་ནི་དབང་པོའི་བྱ་བ་མེད་པས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱང་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྣད་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཤེས་པ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་སྟེ། དངོས་པོ་མཐོང་བ་ནི་དངོས་པོ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་མཐོང་བར་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཟེར་བ་ནི། རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་བཤད་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱེད་སྔ་མ་བཤད་པ་ནི། །དངོས་པོ་ལ་རེག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྱི་སྣང་ཞིང་ཁྱད་པར་མི་སྣང་བ་ཡིན་ན་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་ གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་སྤྱི་འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་དོན་
Chinese
如果认为那个地方就是那样，其他地方会是怎样呢？那就是所谓的“在某些地方”，实际上与错误本身没有区别。所谓的“普遍的推测”是指区分开来的事物。如果认为，正如认识事物真实性的人通过思考来推测那样，由于执着于自身显现为外在的形象而产生错误，因此不应该执着于显现的形象，那么，这就是所谓的“对于事物的功能”。没有执着的智慧，是凭借事物的功能来把握事物的显现，而不是将其他事物置于面前。并且，为了说明事物也是为了把握自身的目的，而使智慧被其他事物所阻隔，这就是所谓的“就是这样”。“自主的”是指具有阻隔的。“那个本身”是指显现的。为了说明，对于应该认识的事物，智慧或非事物是将其他事物置于近处，是隐蔽的，这就是所谓的“从那之外的事物”。为了说明，与仅仅由那个形象产生的事物不同的智慧的作用，或者不是将其他事物置于面前，这就是所谓的“具有那个形象”。为了说明，那两者都存在于其他事物之中，这就是所谓的“对于显而易见的事物”。由于没有感官的作用，所以获得隐蔽的事物，佛教徒们是不认可的，这就是说，由于没有感官的作用，所以不认可隐蔽本身。如果说，因为见到事物的本质和隐蔽的对境本身也是矛盾的，这就是所谓的“因此”。如果隐蔽的事物是某种知识的对象，而这种知识不是显现的，那么，见到事物就不是见到事物。如果说，即使见到事物，也不会变成具有隐蔽对境的性质，这就是所谓的“认识”。解释这个本身，就是所谓的“如果认识”。解释前半部分，就是所谓的“不是接触事物”。回答是，如果具有普遍的对境。如果普遍显现而特殊不显现，就认为是对境是隐蔽的，这就是所谓的“或者仅仅是普遍”。这里的“也”是指回答。那个如何成为对境本身呢，就是意义。
English
If one thinks that the place is just like that, what would it be like in other places? That is what is called "in some places," and in reality, there is no difference from the error itself. The so-called "universal inference" refers to things that have been distinguished. If one thinks that, just as those who know the truth of things infer through thinking, because of clinging to one's own appearance as external, errors arise, therefore one should not cling to the appearance of manifestation, then this is what is called "for the function of things." Wisdom without clinging is the manifestation that grasps things by the function of things, rather than placing other things in front. And, in order to explain that things are also for the purpose of grasping oneself, and that wisdom is obstructed by other things, this is what is called "just like that." "Autonomous" means having obstruction. "That itself" refers to the manifest. In order to explain that, for the things that should be known, wisdom or non-things place other things nearby, and are hidden, this is what is called "things other than that." In order to explain that the function of wisdom is different from things that arise only from that image, or that it is not placing other things in front, this is what is called "having that image." In order to explain that both of those exist in other things, this is what is called "for the obvious things." Because there is no function of the senses, obtaining hidden things is not recognized by Buddhists, which is to say that because there is no function of the senses, the hidden itself is not recognized. If it is said that because seeing the essence of things and the hidden object itself are also contradictory, this is what is called "therefore." If the hidden thing is the object of some knowledge, and this knowledge is not manifest, then seeing things is not seeing things. If it is said that even if one sees things, it will not become the nature of having a hidden object, this is what is called "knowing." Explaining this itself is what is called "if one knows." Explaining the first half is what is called "not touching things." The answer is, if it has a universal object. If the universal appears and the particular does not appear, it is thought that the object is hidden, this is what is called "or only the universal." The "also" here refers to the answer. How does that become the object itself, that is the meaning.