Tibetan
་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པའི་ཤེས་པས་ཡུལ་ལ་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་སུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དམིགས་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་མཐོང་བའི་ངོ་བོས་སམ་ཞེས་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་ཟེར་བ་ནི། ལྟོས་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་འདྲེས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཚད་མ་གཅིག་གིས་གཉི་གའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྤྱི་ནི་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པས་བསྟན་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གོ །ཐོབ་བྱ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉི་ག་ཡང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་དེ་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། གང་གི་ཕྱིར་དཀར་པོ་ནི་སེར་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་ཞེན་མིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཁྲུལ་པས་ནི་དཀར་པོ་ཡང་སེར་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཡང་དཀར་པོ་ཉིད་སེར་པོ་ཞེས་ཅི་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཁོ་ནས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཡུལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མ་དཔྱད་པ་ཁོ་ནའོ། །རྟོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་ཚད་མ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རང་གི་རྣམ་པ་མཐོང་བ་ཐོབ་བྱ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ལ། ཐོབ་བྱ་ནི་མངོན་པར་ འདོད་པའི་བསམ་བས་འཛིན་པ་སྟེ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཐོབ་པར་བྱེད་ཅིང་མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། བསམ་པ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་བསམ་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ན། གཞན་ནི་གཞན་གྱི་རྣམ་པས་རྟོགས་བའམ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གི་རྣམ་པ་མཐོང་ནས་སེམས་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བསམ་པ་ཐོབ་ན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྣང་ངོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་རྟོགས་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། ཕྱོགས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་བཞིན་མངོན་ཞེ་ན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསམ་པ་ནི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་བསམ་པ་ཐོབ་པ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་ན་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གཞན་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རིགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ལན་ནི་འདི་ནི་འཆད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སེམས་པ་པོ་ནི་སྣང་བའི་དབྱེ་བ་ལས་ཤེས་པའི་སྣང་བ་དང་ཕྱི་རོལ་དག་གི་དབྱེ་བ་མཐོང་ནས་དེ་ངག་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ནི་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱི་རོལ་ལས་གཞན་པ་རང་གི་རྣམ་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བསམ་པ་དེ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཐ་སྙད་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་བསམ་པ་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི་ཅིག་ཤོས་ལ་ནི་བསམས་པ་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་འོངས་པའི་ཐོབ་བྱ་ལ་རེག་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ནུས་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་གསལ་བར་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་རུང་ཅན་གྱིས་མི་ཤེས་པའི་སྟེ། མི་གསལ་ བའི་རྣམ་པ། རང་གིས་ཤེས་ཕྱིར་དེ་ཤེས་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ཉེ་བར་གནས་པ་དང་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་བརྟག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་བརྟག་བྱ་བའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལའོ། །རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུན་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་ལའོ། །དེ་འདི་མངོན་སུམ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རྒྱུན་དང་དེའི་རིགས་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འགལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐད་ཅིག་གང་གཟུང་བ་དེའི་རྒྱུན་ལ་མངོན་སུམ་ལས་བྱུང་བ
Chinese
名为“彼”者，乃是获得之识所缘之境。于随念之时，非为将生之对境。对境彼者，名为“以他之体性”，乃是以先前所见之体性，或以如是之体性。虽自之体性是胜义谛，然随念之境非胜义谛者，名为“由待他故”。如是，随念所增益之体性非实物，故以二者体性皆无之故，显示实物之体性相混者，名为“以一量成为二者之自性”，总相乃是待他之故，非实物。又或者，自之体性亦非胜义谛，谓识所显现、近似表示之蓝色等是真实之义。名为“唯量”者，乃是现量与随念。名为“所获为何”者，乃是二者皆是。若以他之体性而证悟彼，如何能成？以何之故，白色非以黄色而证悟耶？如是思惟者，以“不如实显现非为实执故”。谓由错乱，白色亦证悟为黄色之义。虽是错乱，然如何知白色即是黄色耶？谓唯由如是显现之执着。是故，谓无有之境即是错乱者，唯是不观察耳。以“证悟之后”此语，于错乱之后随说，而成立非量等。若又见自之相，而增益为所获之自体性，所获乃是以显现之意乐而执持，谓如实获得如是之意乐，且不欺诳者，乃是量，如现量一般，如是显示者，名为“于意乐”。若如何意乐是获得耶？显示他以他之相而证悟，或错乱本身是如何者，名为“以他之相亦证悟”，谓见自之相后，于心上见增益于外境，故无有相违。若获得意乐，则唯显现所应获得者，何故？
English
That which is called "that" is the object of the knowledge that obtains it. It is not the object to be in the time of subsequent thought. That which is to be aimed at, called "by the nature of another," is by the nature of what was seen before, or by the nature of such a form. Although one's own characteristic is the ultimate truth, it is said that the object of subsequent thought is not the ultimate truth, which is called "because of dependence." Thus, the nature imputed by subsequent thought is not a real thing, so because the nature of both is non-existent, showing that the nature of the real thing is mixed is called "by one measure becoming the nature of both," because the general is dependent, it is not a real thing. Or, one's own characteristic is not the ultimate truth, because the blue and so on, which are shown by knowledge and closely represent, are true. That which is called "only measure" is direct perception and subsequent thought. That which is called "what is obtained" is both. If it is understood by the nature of another, how can it be? Why is white not understood by yellow? Thinking like this, "because it does not appear as it is, it is not a real attachment." It means that by confusion, white is also understood as yellow. Although it is confusion, how is it known that white is yellow? It is said that it is only by such an attachment that appears. Therefore, to say that the non-existent object is confusion is only without observation. By the words "after realization," after speaking about confusion, it is established as non-measurement and so on. If one sees one's own form and imputes it as the nature of what is to be obtained, what is to be obtained is held by the intention of manifestation, that is, to obtain such intention as it is, and not to deceive is measurement, like direct perception, as shown by "in intention." If how is intention obtained? Showing that another understands by the form of another, or what is confusion itself, is called "understanding also by the form of another," because after seeing one's own form, seeing the imputation on the mind to the external object, there is no contradiction. If intention is obtained, then only what should be obtained appears, why?
Chinese
所谓“未证”，即指“于此方”。因为如果说是如实显现，则并非如此。诸如此类，是为了遮止执著实物的分别念。这是它的意义。思考不是证悟吗？如何获得的思考是不欺骗的呢？如果这样，如何对不如实的意义产生执著呢？如果这样想，从“其他”到“非理”之间。回答是，这是讲说者们所说的唯一的证悟。也就是说，思考者在显现的差别中，看到知识的显现和外境的差别，并执著于它们在语言上是同一的，这就是对不如实的意义产生执著，这是它的意义。相对于此，因为看到外境之外的自己的相，所以才说“如何思考，那就是证悟的自性”。相对于使用名称的人，所显示的思考是不欺骗的，并非如此。也就是说，相对于认识者来说，是错误的，但对于另一方来说，思考是不欺骗的，这是它的意义。“二者”是指因为比量是分别念，所以是触及未来所要获得之物的，但不是现量，因为是执持自己的能力，这是它的意义。“以比量而明了”。这是它的意思。不能被适合的境所知，即不明显的形态。自己知道，所以那是知。以这样的理路，与“自己的自性安住于近处”相连。安住于近处和不安住于近处，存在于何者之上呢？“以自己的自性”是指没有异体的分别念。“将要产生的分别”是指成为先前和后来的事物之流的所观察之物。“彼”是指现量。“流”是指将要产生的流，即其他的刹那。为了显示这不属于从现量中将要产生的分别念的流及其种类，所以说“相违”。所取之刹那的流是从现量中产生的。
English
That which is called "unrealized" means "in this direction." Because if it is said to be manifest as it is, it is not so. Such things are to prevent the conceptualization of grasping at things. This is its meaning. Is thinking not realization? How is it that the thinking that is obtained is not deceptive? If so, how can there be attachment to the meaning that is not as it is? If you think like this, from "other" to "unreasonable." The answer is that this is the only realization that is said by the speakers. That is, the thinker sees the difference between the appearance of knowledge and the difference between the external objects in the difference of appearance, and clings to the fact that they are the same in language, which is the attachment to the meaning that is not as it is, which is its meaning. In relation to this, because one sees one's own appearance other than the external objects, it is said that "how to think, that is the nature of realization." In relation to the person who uses the name, the thinking that is shown is not deceptive, it is not so. That is, in relation to the knower, it is wrong, but for the other party, thinking is not deceptive, which is its meaning. "The two" means that because inference is conceptualization, it touches the things to be obtained in the future, but it is not direct perception, because it holds its own power, which is its meaning. "Clearly by inference." This is its meaning. The form that cannot be known by the suitable object, that is, the unclear form. One knows oneself, so that is knowledge. With such reasoning, it is connected to "one's own nature dwells nearby." Which is it that dwells nearby and does not dwell nearby? "By one's own nature" means that there is no conceptualization of heterogeneity. "The distinction that will arise" refers to the object of observation of the stream of things that have become earlier and later. "That" refers to direct perception. "Stream" refers to the stream that will arise, that is, other moments. In order to show that this does not belong to the stream and its kind of conceptualization that will arise from direct perception, it is said to be "contradictory." The stream of the moment that is taken arises from direct perception.