Tibetan
པ་ཉིད་ནི་དེ་ཉེ་བར་གནས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་གི་དབྱེ་བ་ལས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ལྟོས་པས་བྱས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ སྟེ། ཉེ་བར་དམིགས་པས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དོན་བྱེད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འདིས་ནི་དེའི་བྱ་བ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བརྗོད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་བྱ་བ་བཅས་པར་ཡང་དོན་དམ་དང་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་དམིགས་པས་འདི་བཤད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཕེན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་མི་དམིགས་པའི་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པས་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་མ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ཡང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དམིགས་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནའོ། །བློའི་མི་དམིགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་གོ་བར་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཡིན་ན། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ་གང་གི་ཕྱིར་གང་ཁོ་ན་ལ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མ་བྱས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི། ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བློ་མ་དམིགས་པས་མེད་པ་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་བརྗོད་དོ། །དངོས་པོ་དང་དམིགས་པ་དག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན། མི་དམིགས་པ་དང་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་མི་འགལ་བས་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་འདྲེ་བ་དམིགས་པ་ན་དེ་ལས་གཞན་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་དང༌། མེད་པ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་གཞན་དམིགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ལན་བཏབ་ཟིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་ནི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །གཞན་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལས་གཞན་བ་དམིགས་པ་མེད་པར་ངེས་པ་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་པ་མི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་ར
Chinese
因此，即使它靠近，也显示了它来自它本身的区分，即所谓的“依赖而做”，也就是靠近目标。究竟来说，它是显而易见的，因为它旨在从中实现目标，因此，这表明了它的作用。对于推论来说，情况并非如此。同样，对于具有显现作用的事物来说，也显示了究竟和唯一，即所谓的“存在”，即在什么时候，当以目标来解释它时，就是所谓的“以其自身”。如果以目标来说，那么它就会引出所谓的“存在”等等。在什么时候，它是非目标的“不存在”，并且从那反过来，目标本身就是“存在”，而不是其他，这表明了所谓的“兔角”等等，即非目标。就像没有目标的事物如何是非目标一样，同样，目标也被显示为非目标，即所谓的“事物不存在”。所谓的“那也是”，即非目标，就像目标一样，也可以被他人理解。因为没有心的非目标不会改变，所以如果通过意义来接近理解，就会变得没有尽头，并且因为没有仅仅接近它，所以它本身就会变得不存在。这表明了所谓的“因为没有尽头”，即如果心不是非目标，那就是所谓的没有尽头。如果事物和目标是相同的，那么非目标和事物如何不矛盾，就像事物存在一样，目标也会改变。这表明了所谓的“如果是那样”，即当一个知识混合在一起时，如果目标存在，那么就可以确定与它不同的非目标，因为它是不混合的。因此，所谓的“没有尽头”和“理解不存在”的错误也没有，这就是所谓的“然而，目标本身”。所谓的“这已经被回答了”，即通过所谓的“事物不存在，因此不是理解”。将其他目标本身确定为属于与它不同的非目标，这也被称为非量， 因为非量者的确定不是量。理解的其他本质就是与它不同的非理解的本质。
English
Therefore, even though it is close, it is shown that it comes from the distinction within itself, which is called "dependent doing," that is, close to the object. Ultimately, it is manifest, because it aims to achieve the goal from it, therefore, this indicates its function. For inference, it is not so. Likewise, for things with manifest function, it is also shown to be ultimate and unique, which is called "existence," that is, at what time, when it is explained by the object, it is called "by its own." If it is said by the object, then it leads to the so-called "existence" and so on. At what time, it is the non-objective "non-existence," and from that conversely, the object itself is "existence," and not other, this shows the so-called "rabbit horn" and so on, which are non-objective. Just as how a thing without an object is non-objective, similarly, the object is also shown to be non-objective, which is called "thing does not exist." The so-called "that also," that is, non-objective, just like the object, can also be understood by others. Because the non-objective of the mind does not change, so if it is close to understanding through meaning, it will become endless, and because it is not merely close to it, it itself will become non-existent. This shows the so-called "because there is no end," that is, if the mind is not non-objective, that is called no end. If things and objects are the same, then how can non-objective and things not contradict, just as things exist, the object will also change. This shows the so-called "if it is so," that is, when a knowledge is mixed together, if the object exists, then it can be determined that the non-object different from it, because it is not mixed. Therefore, the errors of the so-called "no end" and "understanding non-existence" are also not there, this is the so-called "however, the object itself." The so-called "this has been answered," that is, through the so-called "thing does not exist, therefore it is not understanding." Determining the other object itself as belonging to the non-object different from it, this is also called non-valid cognition, because the determination of the non-valid cognizer is not valid cognition. The other essence of understanding is the essence of non-understanding different from it.
Tibetan
ང་རིག་པ་ཡིན་པས། ཐུག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གཞན་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །རང་རིག་པ་གཞན་ལས་དབེན་པ་དེ་ལས་མི་དམིགས་པ་གཞན་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཅིག་རིག་པ་ཁོ་ན་གཞན་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་དུ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པ་དམིགས་པ་དག་ཁོ་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གོ །དེ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སོ་སོར་ངེས་པའི་ངོ་བོ་གཞལ་བྱ་སྔ་མ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་དེའི་དམིགས་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འགའ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་ལ་མི་སྣང་བར་ཅི་ལས་ཤེས་ཤེ་ན་གལ་ཏེ་འགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་སམ་གཞན་གྱིས་མ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་མ་རྟོགས་བཞིན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་མི་རིགས་པར་ཟེར་བ་ནི། དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྣང་བ་དམིགས་པའོ། །ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པའི་དུས་སུའོ། །སྔར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པའི་དུས་སུའོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་ནའོ། །ཕྱིས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པའི་དུས་སུའོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་སུ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་མི་སྣང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་སུ་ཡང་ངོ༌། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་བྱ་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་དུ་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཡོད་པ
Chinese
因为我是觉知，所以认为不是没有穷尽，这被称为“他所缘”。为了说明自觉与他者的区别，不缘于此，不会变成无他缘的自性，这被称为“即使如此，它也不存在”。仅仅一个觉知不是使他者觉知，而是不缘于他者，但不是不存在。如果是这样，那么仅仅缘于此才是事物，因此除了它之外，仅仅是所缘的存在和不存在。为了说明这一点，被称为“如果是这样，那么”。单独确定的自性不是先前的可衡量之物吗？因为对此，它的所缘是其他的。如果认为所缘是如何存在的，这被称为“如果单独确定本身”。“对于某些”是指，对于推论来说，也会变成那样。因为所缘的自性不是接近于可推论之物。如果问从现量中不显现如何知道，那么说了“如果对于某些”，因为对于不是所缘的境，推论不是量，因为没有关联。“对于某些”是指自己或他人没有缘的自性，对于推论来说，仍然没有领悟，因为是那样，所以说不应该不是所缘，这被称为“那时”。“不是那样”中的“也”是指对于不是所缘的。“因为没有所缘”是指，即使自己的自性没有所缘，也说是显现的所缘。“之后”是指获得的时候。“之前”是指推论开始的时候。“存在本身如何”是指推论的时候。“之后本身”是指获得的时候。“领悟为所缘本身”是指因为被量领悟。“在推论的时候，那样领悟会变成不显现本身”，说的是“所缘本身”。“在其他的时候也”是指在推论的时候也。“在其他地方”是指不是所缘。“在其他地方领悟”是指通过正在领悟的本身。“将要产生的存在
English
Because I am awareness, the thought that it is not without end is called "the other-object." To show that self-awareness is distinct from others, not focusing on this, it will not become the nature of non-other-object, this is called "even so, it does not exist." Merely one awareness does not make others aware, but it does not focus on others, but it is not non-existent. If this is the case, then merely focusing on this is the thing, therefore, apart from it, only the objects of focus exist and do not exist. To illustrate this, it is called "if so, then." Is the separately determined nature not the previous measurable thing? Because for this, its object of focus is other. If one thinks how the object of focus exists, it is called "if the separate determination itself." "For some" means that for inference, it will also become like that. Because the nature of the object of focus is not close to the inferable thing. If one asks how one knows that it does not appear from direct perception, then it is said "if for some," because for the object that is not the object of focus, inference is not valid, because there is no connection. "For some" refers to the nature that is not focused on by oneself or others, for inference, it is still not understood, because it is like that, so it is said that it should not be non-object of focus, this is called "at that time." "Not like that," the "also" refers to that which is not the object of focus. "Because there is no object of focus" means that even if one's own nature has no object of focus, it is said to be the object of focus of appearance. "After" refers to the time of obtaining. "Before" refers to the time when inference begins. "How is existence itself" refers to the time of inference. "After itself" refers to the time of obtaining. "Understanding as the object of focus itself" means because it is understood by validity. "At the time of inference, understanding in that way will become non-appearance itself," it is said "the object of focus itself." "At other times also" refers to also at the time of inference. "Elsewhere" refers to not being the object of focus. "Understanding elsewhere" refers to through the understanding itself. "The existence that will arise