Tibetan
་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པར་འཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ཡང་མི་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གང་དང་གང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་བྱ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིན་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པ་རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་བརྗོད་བྱ་ཉིད་ནི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་ལས་བཟློག་གང་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་རང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་པའོ། །ཡང་ན་གསལ་བ་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་ནི་ཁྱད་པར་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པའི་ཚིག་ལས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ནི་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ངེས་པའི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བ་རྟེན་པ་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཡིན་པས་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཏུ་ཡང་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་སྤྱི་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འགྲེལ་པར་བཤད་པ་ནི་གསལ་བ་ཁོ་ནའོ། །དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་མིང་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་མི་དམིགས་པ་དག་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་ལ་བརྟེན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྣང་བ་དམིགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་གཉི་གའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་མཚན་ཉི
Chinese
因为没有缘故。显示获得与所有能诠无别之体性，即无有能诠，名为“唯识”。因为是无自性之行境。显示唯识能起作用，而非其他，名为“何者与何者”。彼是无事物，因为是能诠自体与他体之能诠。因为唯识亦不能起作用等，是如所说之总相，而从彼相反，显现为自性之能诠自体，即是不能诠，显示具有如是体性之自相，名为“何为从所说相反”。于自性称为体性不合理，因为总相不遍及自性之故。若思：不遍及自身之显现，则不成体性。名为“如是云何”。又说：不遍及显现之故，总相是遍及差别，因为同类之事物是总相之故。于说无事物者，以无彼之故，总相是分别之作用。彼亦是依赖于事物，因为随有后比量，则有决定之三种理路之故。未成立与相违所生者，是依赖于无事物，因为是从无关联所生之故。以不定故，是依赖于二者，因为于一亦无决定之故，显示名为“彼总相亦三种”。释中说：唯是显现。事物与无事物等，是以成立与安乐各异之显现，即以各异之名。取事物与无事物，是显示于成立能作为成立之因之不可得。因为依赖于二者，显示显现是观待于所缘，名为“二者之取舍差别”。自之体性
English
Because there is no reason. It is shown that the nature of being inseparable from all that can be expressed is obtained, that is, there is no expression, called "only knowledge". Because it is the object of action without self-nature. It is shown that only knowledge can function, but not others, called "what and what". That is nothing, because it is the expression of itself and the other. Because only knowledge cannot function, etc., it is the general characteristic as stated, and from the opposite of that, the expression itself that appears as its own nature, that is, it cannot be expressed, showing that it has such a characteristic, called "what is the opposite of what is said". It is unreasonable to call it nature in itself, because the general characteristic does not extend to itself. If you think: If it does not extend to the manifestation of itself, it will not become a nature. It is called "how is it like this". It is also said: Because it does not extend to the manifestation, the general characteristic extends to the difference, because the things of the same kind are the general characteristic. For those who say that there is nothing, because there is no that, the general characteristic is the function of discrimination. It also depends on things, because there is a definite three-way reasoning in the subsequent comparison. Those who are born from non-establishment and contradiction depend on nothing, because they are born from no connection. Because it is uncertain, it depends on both, because there is no certainty in one, showing that it is called "that general characteristic is also three kinds". It is said in the commentary: Only manifestation. Things and non-things, etc., are the manifestations of establishment and happiness that are different, that is, with different names. Taking things and non-things is to show the unavailability of what can be used as the cause of establishment in establishment. Because it depends on both, it shows that the manifestation depends on the object, called "the difference between the two". Self-nature