Tibetan
ལས་ལོག་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི་འདི་ལ་ནི་མེད་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིའམ་དམིགས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ ཉིད་དག་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་བ་ལང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དག་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་འབྲས་སོགས་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་མེད་ན་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་མེད་པ་དག་ལ་རྟོགས་པའི་དོན་དང་མི་ནུས་པ་དག་གིས་འབྲེལ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ད་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲེལ་པ་ཉིད་ནི་དེའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པས་སྦྱར་བ་ནི་དེ་མེད་ན། འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་རང་ཉིད་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་དེ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་མེད་པ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་པ་ཅན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འབྲེལ་པ་གཉིས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུའི་རུང་བ་ཉིད་ནི་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོད་པ་ལས་ཡོད་པ་མ་གཏོགས་པ་དེ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ན་བུམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཅི་ལས་ཤེ་ན་མ་མཐོང་བ་ལས་ཏེ་མི་མཁས་པ་ལ་དུ་བ་དང་མེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་ངོ་བོའི་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་མ་མཐོང་བར་ནི་རྒྱུ་མ་དམིགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་མེད་དོ་ཞེས་བསྒྲུབས་པ་སྟེ་གྲུབ་པའོ། །རང་བཞིན་ནང་འདུས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པར་ནི་དཔེར་མ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲེལ་པ་ནི་གསལ་ལོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་མེད་པ་དག་གོ །དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་ཁོ་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གམ། ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ན་མི་དམིགས་པ་དང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དག་ལ་རྟོགས་པས་གྲུབ་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་མེད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། ལན་དུ་མི་དམིགས་པའམ་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཚད་མ
Chinese
是与作业相反而成立等等的体性，但对于此，或者无与不观察，或者观察与另一者的果等等，对于彼等同样不是他异的。因为具有隐蔽处等等，此乃如“这是牛”之语之义。显现与不显现自身，是存在与不存在的体性，显示果等等是名言之境，名为“果等声”。“于他无义”者，是果自身的体性。若彼不存在，则对于不存在与存在不存在者，以能领悟之义与不能者连结，说为“若今存在则生起”等等，即是说“若关系存在”。关系自身，是以彼之体性的自性等等连结，若彼不存在，则由于不决定具有关系者的体性，难道不是自性不决定吗？若如是说，即是说“若彼关系存在”。若彼存在，则以名为“存在”者，显示不存在自身唯一是具有关系者，即是说“以安住于二关系之故”。对于果，原因的堪能性自身，是显示若彼存在则唯一是存在的，即是说“若果”。显示除了存在之外，彼二者不是，即是说“随行与”。此处，若问“此处无瓶”之果从何而来？答曰：从不现见而来。对于不善巧者，如烟与火一般，对于果与因的体性的认识，若未见其他理由，则由于未观察到原因，而成立果不存在，即是成立。名为“自性内摄之故”者，是属于现见与不观察之范畴的缘故。于他异处则未举例。关系是明显的。“无事物者”者，是未观察到事物者。仅仅是观察与不观察，是存在与不存在吗？若不是他异的果等等的体性，则对于不观察与不存在的名言，以领悟而成立，不接近于仅仅是不观察，若问：由于无关系，无相如何以现量成立？答曰：不观察或者存在，观察也是存在的，对于此是量。
English
It is the nature of establishing through reversed actions, etc., but for this, either non-observation and non-perception, or the result of observation and the other, etc., are not different in the same way. Because it possesses concealment, etc., this is like saying, "This is a cow." The meaning is that the seen and unseen themselves, the nature of existence and non-existence, showing that the result, etc., is the object of terms, is called "sound of result, etc." "Meaningless to others" is the nature of the result itself. If that does not exist, then for the non-existent and the existent non-existent, connecting with the meaning of understanding and the incapable, saying "if it exists now, it arises," etc., is saying "if the relationship exists." The relationship itself is connected by the nature of its essence, etc., if that does not exist, then because the nature of the one with the relationship is not determined, is not the self undetermined? If it is said like that, it is saying "if that relationship exists." If that exists, then by what is called "existence," showing that non-existence itself is uniquely the one with the relationship, that is, saying "because it abides in two relationships." For the result, the potentiality of the cause itself is showing that if that exists, it is only existence, that is, saying "if result." Showing that apart from existence, those two are not, that is, saying "following and." Here, if asked, "From what does the result of saying 'there is no pot here' come?" The answer is: from not seeing. For the unskilled, like smoke and fire, for the knowledge of the nature of result and cause, if other reasons are not seen, then because the cause is not observed, it is established that the result does not exist, that is, it is established. What is called "because it is included in the nature" is because it belongs to the category of manifest and unobserved. No example is given in the other place. The relationship is clear. "Those without things" are those who have not observed things. Are observation and non-observation alone existence and non-existence? If it is not the nature of different results, etc., then for the terms of non-observation and non-existence, established by understanding, not approaching mere non-observation, if asked: because there is no relationship, how is the sign established by direct perception? The answer is: non-observation or existence, observation is also existence, for this is a valid means of cognition.
Tibetan
་བསྟན་པ་ནི། གཅིག་དམིགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས། །ཞེས་བྱ་བའོ། ། དངོས་པོའི་ནི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དམིགས་པ་ཡིན་ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཤེས་པས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དམིགས་པ་གཞན་ཁོ་ན་དམིགས་པའི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་མེད་པའམ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་འཇལ་བྱེད་དང་གཞལ་བྱ་མེད་པ་དག་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ་དེ་དག་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རྟོགས་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་པ་དང་གཅིག་དམིགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་འགྱུར་ན་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་མི་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའོ། །སྟོང་བའི་བདག་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་བརྟན་པ་མེད་པས་དགོས་པའི་ཕྱིར་བོང་བུའི་རྭ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དངོས་པོ་མ་འཆོལ་བར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་དང་ལྡོག་པ་མེད་པ་དག་གིས་དོན་མེད་པ་དང་ནུས་པ་དག་གིས་མི་རིགས་པར་བསྟན་པ་མི། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པ་མེད་པ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་དྲན་པ་ལ་མངོན་དུ་འཇུག་པ་ན་མི་དམིགས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བློ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་འདི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོས་འདི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་དབེན་པ་འདི་ལ་དེའི་མེད་པ་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ས་ཕྱོགས་དེའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་དམིགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་འདྲེས་པ་གཅིག་པོ་དམིགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ན་མེད་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ། །མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ལས། །ཞེས་བྱ་བས་མེད
Chinese
所诠释的是，从专注于一境的体验中产生。这是它的意思。 事物的所缘是存在的，因为是一，因为唯一，所以随之而来。如果有所缘，那就不存在，并非如此。因为以自性空性的智慧，是属于自己的，而不是属于其他的，这样阐释了。只有其他的所缘才是所缘的不存在，因为那是名言的对境，而不是其他的。认为“这个不存在”或“不可见”，难道没有显现出能衡量和所衡量的不存在吗？难道它们不是真实存在的吗？对于这样的想法，称为“有证悟者”。并非如实见到事物的不存在，因为证悟是依赖于它的，因为是量，并且专注于一境的体验，如果改变，就像存在一样，不可能是它的对境，因为那本身就是所缘，这是个比喻。空性的自性就是事物的不存在。量，指的是现量。稍微，指的是因为事物没有稳固性，所以需要，就像驴子的角一样。如果不存在存在，那么诸事物就会不混杂地成立，这是必要的，对于这种说法，称为“事物不混杂”。以事物本身的遮遣和不遮遣，以无意义和有能力，阐释了不合理性。对此，如果说事物，那么，除了事物的分类之外，没有不证悟的。当这个显现于忆念时，因为不可见，所以称为“智慧”。因为那个不存在于这个之中，所以以它的自性，这个不是所缘，这是它的意思。它的不存在并非如此。因此，阐释了与不存在相关的行相不是支分，如果说那个会损害它。通过那个远离，阐释了这个属于它的不存在，称为“那个地方”。“不可见本身”与“可见”相连。如果说，如果非混杂的唯一所缘的体验本身，没有不存在，那会怎样呢？称为“特殊的体验”，特殊性就是唯一。从特殊的体验本身中，没有。
English
The teaching is: it arises from the experience of focusing on one object. That is what it means. The object of a thing exists, because it is one, because it is unique, therefore it follows. If there is an object, then it does not exist, it is not so. Because with the wisdom of emptiness of self-nature, it belongs to oneself, and not to others, thus it is explained. Only the other object is the non-existence of the object, because that is the object of expression, and not the other. Thinking, "This does not exist" or "is not visible," does not the absence of the measurer and the measured appear? Are they not truly existent? To such a thought, it is called "having realization." It is not seeing the non-existence of things as they are, because realization depends on it, because it is valid cognition, and because of the experience of focusing on one object, if it changes, like existence, it cannot be its object, because that itself is the object, this is a metaphor. The nature of emptiness is the non-existence of things. Valid cognition refers to direct perception. Slightly, it means that because things have no stability, it is necessary, like the horns of a donkey. If non-existence exists, then all things will be established without being mixed, this is necessary, to this statement, it is called "things are not mixed." With the negation and non-negation of things themselves, with meaninglessness and ability, it explains the unreasonableness. To this, if it is said that things, then, apart from the classification of things, there is no non-realization. When this appears in memory, because it is invisible, it is called "wisdom." Because that does not exist in this, therefore by its nature, this is not an object, that is its meaning. Its non-existence is not so. Therefore, it is explained that the aspect of engagement related to non-existence is not a limb, if it is said that that will harm it. Through that separation, it is explained that this belongs to its non-existence, called "that place." "Invisibility itself" is connected to "visibility." If it is said, if the experience of the non-mixed, unique object itself, does not have non-existence, what would happen? It is called "special experience," the specialty is uniqueness. From the special experience itself, there is no.