Tibetan
་པར་བྱའི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་དག་ནི་དེ་དང་བྲལ་བ་ལ་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དག་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཁྱད་པར་རོ། །དངོས་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲེལ་པར་རོ། །མ་ཡིན་པར་དགག་པར་བཤད་པས་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །སྣང་དུ་རུང་བདག་ཁོ་ནའི་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་དག་ལ་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྒྱུའམ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་འམ་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ལ་དམིགས་རུང་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྣང་དུ་རུང་བའི་ངོ་བོ་ནི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་དང་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡུལ་དམིགས་པ་ནི་སྣང་བའི་གསལ་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། མེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལོག་པ་དག་གིས་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་བྱ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྡོག་པ་མེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་དམིགས་པ་ཉིད་ལས་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པ་བཞིན་དུ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་ཡང་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་གྱི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རུང་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་དེ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཡོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྐྱེན་གཞན་ཚང་བ་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པས་སོ། །དེ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ཉིད་མ་དམིགས་ནའོ། །དེས་ན་མི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་གནས་པ་དམིགས་པ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་དམིགས་བཞིན་པ་ནི།
Chinese
被称为是能作的遣返。果和自性与它分离，也是因和遍作，这是差别。于实事也是，因为以非有而了知，因此，此者是为此之故，这是在注释中。因为说以非有而遮破，从而宣说差别，因此于此也无过失。仅仅是显现可容的自性之果和所遍，没有因和自性，难道不是没有吗？于二者都有，立宗是现见，对于那称为因或自性，有什么差别？心想那也不是它的因或自性。于此，能现见者们则说。显现可容的体性仅仅是现见，而能作差别的非现见则不是。若有根和显现等，则境的现见不是显现的明分之外，因为已显示无有他性。没有不是非现见之外，这是所说。随行和相违的现见是与所现见相异，他们说是识性。因为是错乱之故，这是随念。同样，没有遣返就是没有随行，他们说是对于过去和未来也是。所现见本身难道不是从非现见而来吗？又想那不是自性非现见，为了显示差别，说是没有所现见。如同现见，它的自性的没有也是现量，但不是遍作非现见，因为是有容之境的缘故。为了显示于随念等的场合，有能现见不是那，说是那些的有是，圆满了其他缘，自性的差别是成为现见的所知之义。因此，是现见。若没有从那返回，就是现见本身不现见。因此，为了不迷乱，是在作者处安住时现见。因此，无疑地正在现见。
English
It is called the reversal of what can be done. Fruits and nature are separate from it, and are also causes and pervasive agents, which is the difference. Also in reality, because it is understood by non-existence, therefore, this is for this reason, which is in the commentary. Because it is said to negate with non-existence, thereby proclaiming the difference, therefore there is no fault in this either. Isn't it the case that the fruits and pervasives of the self-nature that can only appear do not exist because they lack cause and self-nature? If both exist, and the established is perception, what is the difference between what is called cause or self-nature? Thinking that it is not its cause or self-nature either. To that, those who can perceive say. The nature of what can appear is only perception, but what differentiates it is not non-perception. If there are faculties and appearances, etc., then the perception of the object is not other than the clarity of the appearance, because it has been shown to be non-different. Non-existence is nothing other than non-perception, that is what is said. Perception by following and reversing is different from what is perceived, they say it is the nature of consciousness. Because of delusion, this is inference. Similarly, no reversal is no following, they say it is also for the past and the future. Isn't what is to be perceived itself from non-perception? Also thinking that it is not self-nature non-perception, in order to show the difference, it is said that there is nothing to be perceived. Like perception, its absence of self-nature is also manifest, but it is not pervasive non-perception, because it is an object of capacity. In order to show that in the case of inference etc., the existence of what can be perceived is not that, it is said that the existence of those is, the difference of self-nature that fulfills other conditions is the meaning of becoming the knowable of perception. Therefore, it is perception. If there is no reversal from that, it is that perception itself is not perceived. Therefore, in order not to be confused, it is perception when abiding in the agent. Therefore, undoubtedly, it is being perceived.
Tibetan
དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐ་དད་པར་ངུས་མཚུངས་པ་ཞེས་ བྱ་བ་སྟེ། རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ན་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་གྲང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་དམིགས་བྱ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་ཡིན། དེ་དག་མེད་པ་དག་ལ་ཡང་དབྱེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགག་པར་བྱ་བ་རྣམས་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འོན་ཏེ་མེད་པ་དག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པ་བཞིན་དུ་འདིའི་ཡང་མེད་པ་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དེའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་ཤེས་བྱའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔ་མས་དེའི་བདག་ཉིད་དང་གཞན་གྱིས་མི་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་དོན་གྱིས་མི་དམིགས་པ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་འགྲེལ་པར་ཏེ་གཅིག་ནི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁོ་བོ་མི་ཤེས་ཤེས་བྱའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡུལ་མེད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་དང་ཤེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྒྲ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཡང་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་དམིགས་བྱ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་ཡོད་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ༌། །སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ནི། ཤེས་དང་བརྗོད་པ་དག་གི་ཡུལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའོ། །དེ་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པ་དག་ལའོ། །ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པའིའོ། །མེ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པར་ངེས་པ་མེད་པ་ནའོ། །ཕྱོགས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་ལའོ། །དེ་མེད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པ་མེད་པ་ནའོ། །བཟློག་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པ་ཡོད་པ་ནའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པའི་སྒྲལ་སྲེག་པ་མེད་པ་དང༌། སྲེག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་གཞན་སྲེག་པའོ། །དེ་ཡོད་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྟེ། ངེས་པར་གཟུང་པ་མེད་པ་ཡིན་གྱི་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན
Chinese
所示仅仅是所缘的道理是，名为“于异体作相似想”，意思是说，如果不是随行者，那么物质的自性就不是寒冷。成为所缘的认识对象，仅仅是所缘本身，而不是根等，这是它们的差别。如果认为对于没有这些的也将会进行区分，那么说“无事物等”，意思是说因为没有事物。如果说，所要否定的事物本身就是一体，那么就不是他体，那么就说“然而无等”。如果像所缘一样，此处的无也仅仅是现量，那么自性不缘又有什么用呢？对此说“因此不识为了识”。意思是说，就像前者以它的自性和他者不缘一样，因为没有领悟现量本身，所以需要不缘。注释中说，一个是自性不缘。说“我等不识为了识”，就是说不显现是不缘。说“因为无境”，它的结果是缘境和认识，同样，分别念、声音和怀疑也在它们的所缘中，同样，在相互的所缘对象中，显现是不缘，因为所缘和存在没有差别，所以它的声音和认识就是结果。所谓缘彼，是指显现彼之自性，是现量本身的理由。证明显现不缘本身，说“识与言说之境”。所谓在那里怀疑，就是对存在怀疑。所谓在彼等之中，就是指在认识和言说之中。所谓境，就是指存在。所谓如果有火，就是指不能确定燃烧的时候。所谓其他方面，就是指存在燃烧的时候。所谓如果没有它，就是指没有燃烧的时候。所谓存在相反，就是指存在燃烧的时候。所谓彼，就是指燃烧的词，没有燃烧，以及对于不是燃烧的也有其他方面燃烧。如果它存在，就会产生怀疑，因为没有确定地把握，但是对于不存在的则不会，因为是确定的，这样进行了阐述。
English
The reason for showing that it is only the object of focus is: it is called 'thinking similarly about different entities,' which means that if it is not a follower, then the nature of matter is not cold. What becomes the object of focus is the object of focus itself, not the senses, etc., and this is their difference. If one thinks that there will also be distinctions for those who do not have these, then it is said 'non-entities, etc.,' which means because there are no entities. If it is said that the objects to be negated are themselves one entity, then they are not other entities, then it is said 'however, non-entities, etc.' If, like the object of focus, the non-existence here is also only directly perceived, then what is the use of non-perception of self-nature? To this it is said 'therefore, not knowing, for the sake of knowing.' It means that just as the former does not perceive its own nature and others, so because the direct perception itself has not been realized, non-perception is necessary. The commentary says that one is non-perception of self-nature. Saying 'we do not know, for the sake of knowing,' means that non-manifestation is non-perception. Saying 'because there is no object,' its result is focusing on the object and knowing. Similarly, conceptual thought, sound, and doubt are also in their objects of focus. Similarly, in the mutual objects of focus, manifestation is non-perception, because the object of focus and existence are not different, so its sound and knowledge are the results. The so-called focusing on that is to show the reason for the manifestation of that self-nature, which is the direct perception itself. Proving that manifestation itself is non-perception, it says 'the object of knowledge and speech.' The so-called doubting there is doubting existence. The so-called among those is referring to knowledge and speech. The so-called object is referring to existence. The so-called if there is fire is referring to when it is not certain to burn. The so-called other aspect is referring to when there is burning. The so-called if there is no it is referring to when there is no burning. The so-called there is the opposite is referring to when there is burning. The so-called that is referring to the word burning, no burning, and also for what is not burning, there is another aspect of burning. If it exists, doubt will arise, because there is no definite grasping, but for what does not exist, it will not, because it is definite, thus it was explained.