Tibetan
་ཟད་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་གོ་བྱེད་དང་གོ་བྱེད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་རང་བཞིན་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུ་ཡང་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་གང་མེད་མི་འབྱུང་བའམ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའོ། །རང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ངོ༌། །གང་གི་ཚེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་དང༌། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་འདིའི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གོ་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་རྣམ་དབྱེར་མེད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གོ་བྱེད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཤིང་ཉིད་ཤིང་ཤ་པའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ ཆོས་དེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཤིང་གི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་གང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ནི་གཉི་ག་དབྱེ་བ་མེད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤིང་ཤ་བ་གང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་བསྒྲུབ་བྱེད་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའམ་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་བདག་ཉིད་གོ་བྱེད་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་མཚུངས་པ་ཡིན་གྱི་དབྱེར་མེད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་མཚན་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབྱེར་མེད་པའི་ངེས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང་གོ་བྱེད་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེའི་བདག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དབྱེར་མེད་པའམ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མཚུངས་པར་བརྗོད་པ་ཅན་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དག་གི་ཁྱད་པར་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལས་ནི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་འདི་བཤད་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ནི་གོ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དག་གོ །དེའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་གོ་བྱེད་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ནང་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་འདི་དག་ངེས་པ་ལ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་སྟེ་སྒྲུབ་བྱེད་བདག་ཉིད་གང་གིས་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་བདག་ཉིད་གང་གིས་ཡིན་པའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དང་བྲལ་བ་ཡང་གོ་བྱེད་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་བསྟན་པ་ནི། །ལྡན་པ་ཅན་སོགས་གང་དག་ལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ནི་ཤིང་ཤ་བ་ཤིང་གི་བདག་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དུ་བ་ནི་མེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ་འདི་སྨིན་དྲུག་ཤར་བ་སྣར་མ་འཆར་བ་ལ་སོགས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་ལས་ལྡོག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ལ། དེ་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་བྱེད་ཉིད་མེད་པར་རོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ནུས་པའི་ཤེས་པས་སོ། །ལྡོག་པ་ལ་འཁྲུལ་བ་ཅན་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ཤིང་ཤ་པ་གང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེས་འགའ་བ་སྟེ། ཤིང་ཤ་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཤིང་དང་གཞན་ལ་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དེ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བྱེད་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་ཡོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ཡང་དུ་བ་ལ་ངེས་པ་ཅན་དང་རྣམ་པ་གཞན་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་གཏན་དུ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ངེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་ངོ་བོས་གོ་བྱེད་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བསྐྱེད་བྱའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ན་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དེའི་བདག་ཉིད་དང༌། །ཅིག་ཤོས་ལ་སོགས་པ་ལས་དེ་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ན་ངེས་པ་ཅན་གྱི་གོ་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །གང་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའམ་རྒྱུ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱའི་འམ་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ནི་ངེས་པ་ཅན་ནོ། །གང་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཡང་ངེས་པར་བྱེད་པ་
Chinese
能够完全理解，而其他所显示的能知和非能知，就叫做“以何种自性”。就像区分果实一样，显示了没有某种东西就不会产生，这就是它的含义。所谓“哪个我”是所要证明的。所谓“自”是能立的法之自性。所谓“彼与”是所要证明的与。当能立的自性成为所要证明的，并且能立也因为是此的缘故而变成能知时，对于这种想法，就叫做“无差别者”。所要证明的，如无常等，以及所作等，仅仅是能知，而不是树本身，也不是娑罗树，因为它们是确定和不确定的对境的自性，所以不是那个本身。所谓“哪个”，要与能立的法“那个”连在一起。所谓“树的自性”是指哪个树的自性。如果像这样，所谓“现量”是指对两者无差别地执著，这就是它的含义。哪个娑罗树的自性是那样的。同样，为了显示能立和另一者的差别，即彼或彼与非彼的自性，不是的，因为不是无差别本身。它的自性与能知和另一者相同，但无差别不是那样，所以那是它的相，对于这种想法，就是所谓“如果它的”。虽然无差别的确定不是它的自性，但为了显示仅仅是能知，就说是“它的自”。所谓“无差别或确定”，也是为了明确指出同义词的自性以及从它产生的事物的差别，因为从其他方面来说是不确定的，所以显示了“这已经说过了”。“它的”是能知的理由。“那些”是指它的自性以及从它产生的事物。“以它的差别而具有差别者”显示了仅仅是能知，就是所谓“它的内部”。因为其他是不确定的，所以为了显示这些不确定本身不存在于确定之中，就说是“它的自性是”。那个，即
English
It is able to fully understand, and the other knowable and unknowable things that are shown are called "by what nature." Just like distinguishing fruits, it shows that something will not arise without something, and that is its meaning. The so-called "which self" is what needs to be proven. The so-called "self" is the nature of the dharma of the establisher. The so-called "that and" is what needs to be proven with. When the nature of the establisher becomes what needs to be proven, and the establisher also becomes knowable because it is this, for this kind of thought, it is called "undifferentiated." What needs to be proven, such as impermanence, etc., and what is done, etc., are only knowable, not the tree itself, nor the sal tree, because they are the nature of definite and indefinite objects, so they are not that itself. The so-called "which" should be connected with the dharma of the establisher "that." The so-called "nature of the tree" refers to the nature of which tree. If it is like this, the so-called "direct perception" refers to grasping the two without distinction, and that is its meaning. The nature of which sal tree is like that. Similarly, in order to show the difference between the establisher and the other, that is, the nature of that or that and not that, it is not, because it is not undifferentiated itself. Its nature is the same as the knowable and the other, but undifferentiated is not like that, so that is its mark, for this kind of thought, it is the so-called "if its." Although the certainty of undifferentiated is not its nature, in order to show that it is only knowable, it is said to be "its self." The so-called "undifferentiated or certain" is also to clearly point out the difference between the nature of synonyms and the things that arise from it, because it is uncertain from other aspects, so it shows that "this has already been said." "Its" is the reason for the knowable. "Those" refer to its nature and the things that arise from it. "The one with difference by its difference" shows that it is only knowable, which is the so-called "its interior." Because the other is uncertain, in order to show that these uncertainties themselves do not exist in certainty, it is said that "its nature is." That is,
Chinese
能立自性由谁而有，彼即是彼之自性，彼所成立之自性由谁而有。彼之自性与彼所生及分离，亦见为能知，此乃于此所说。具足者等为何等。是说彼之自性，见木香为木之自性，不应诘难如何是耶。烟由火生，然此非为昴星出现、角宿不现等，故于遣除，是疑虑于退还。彼所说者，谓彼等或有错谬故。此外无有转变，是谓能知亦无有。是故者，谓由不能之识。如云于退还具错谬者是果之体性，如是，此亦唯是果，是所说者，谓是如是耶。周遍者，是谓决定者，具有关联之境。木香为何者之自性，彼之不定者，是谓有时者。木香所有之木，与他所有者亦有，然唯住于彼者乃为能知，非为他所有者。火亦于烟为决定者，且亦有他种相，故是缘之主要与非主要所缘境，然非恒常为缘。不定者，是谓以决定之体性为能知，非由他者，谓若执持彼所生之差别，则是显现欲求者，是故如是说。能知之因，彼之自性，及一异等，若于彼不转为不定性，则是决定性能知之因。何者非随彼而行者，是谓无有决定者之随行。又或彼者，是谓周遍者或缘。彼之者，是谓所周遍或果，因是决定者。何者非随彼而行者，是谓无有随行者。是故不定性即非决定性，是此之义。虽不如是，然是随彼而行，然是决定者。
English
That which has the nature of being established by whom, that is its nature, and by whom is the nature of that which is to be established? Seeing that its nature and that which arises from it and is separate are also knowable, this is what is taught here. Those with qualities, etc., are what? It is said that its nature, seeing wood fragrance as the nature of wood, should not be questioned as to how it is. Smoke arises from fire, but this is not like the appearance of Pleiades, the non-appearance of Rohini, etc., so in the elimination, there is doubt about returning. What is said is that those may be mistaken. There is no change other than this, which means that there is no knowable itself. Therefore, it is by the unknowing consciousness. As it is said that what is mistaken in returning is the nature of the result, so also, this is only the result, which is what is said, is it so? The pervasive is the determinant, which has a related object. The uncertainty of what the nature of wood fragrance is, is sometimes. The wood that has wood fragrance, and what others have, also has it, but only what dwells in it is knowable, not what others have. Fire is also definite in smoke and has other aspects, so it is the main and non-main object of the cause, but it is not always the cause. The uncertain is knowable by the nature of certainty, not by others, because if one holds the difference of what is produced by it, then it is what is desired to be manifested, so it is said. The reason for knowing, its nature, and one different, etc., if it does not turn into uncertainty, then it is the reason for the certainty of knowing. What does not follow it is the absence of a definite follower. Or that, is the pervasive or the cause. That is the pervasive or the result, the reason is the definite. What does not follow it is what has no follower. Therefore, uncertainty is not certainty, which is the meaning. Even if it is not so, it follows it, but it is the determinant.