Tibetan
་བའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱ་བ་ཙམ་དང༌། ལྡོག་པ་དང་འཁྲུལ་པ་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་ངོ་བོ་མེད་པས་བརྗོད་བྱ་མིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིགས་ལྡན་རིགས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་གལ་ཏེ་བརྗོད་པ་འགའ་ཞིག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་བ་ལང་ཉིད་རང་གིས་གསལ་བ་རྣམས་ལས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཡང༌། རྟའི་གསལ་བ་རྣམས་ལས་ལྡོག་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་བྱ་ མ་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཁ་ཅིག་ཏུ་བརྗོད་བྱའི་དབྱེ་བ་མཐོང་བ་རང་གི་གསལ་བ་ལ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་གསལ་བ་ལ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ནི། གསལ་བ་གཞན་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཡིན་ལ། འབའ་ཞིག་ནི་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་གསལ་བདག་ཁོ་ན་དེ་ལྟར་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི། རིགས་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རིགས་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་ན་གསལ་བྱ་དག་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་ཡིན། རིགས་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེ་གསལ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་དག་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་དེ་ལས་ཀྱང་དབྱེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དབྱེ་བས་དམིགས་པ་བ་ཁྲ་མོ་དང༌། རྟ་ངང་པ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བ་དག་ཁོ་ནའི་དབྱེ་བས་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རིགས་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། མིན་པ་ཉིད་ལ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འགྲེལ་པར་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཞེས་ཁྱབ་པ་ལ་བརྟེན་པས། དག་གཅིག་གིས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་བྱ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་བྱེད་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་བ་ཉིད་ཅེས་ཟེར་བ་ནི་ཇི་སྟེ་སྤྱི་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པར་སྣང་བ་མེད་པས་བརྗོད་བྱ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། སྣང་བར་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བསྟན་པ་ནི་ཐ་དད་པར་མི་སྣང་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སོ་སོར་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་ནི་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་གི་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱ་བ་ཙམ་གྱི་གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་འཁྲུལ་བ་ནི། མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་སྤྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་སྒྲ་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྤྱི་མེད་ཅེ་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་སྤྱི་མེད་པ་གསལ་བའི་ངོ་བོར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགལ་བས་ཁྱབ་ པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མེད་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་མེད་པ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡོད་པ་མིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་ནི་བུམ་པའི་སྒྲ་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། མེད་པ་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མའི་ཡུལ་ཉིད་ཐུན་མོང་བའམ། གཞན་ལས་ཉེ་བར་བཏགས་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཉེ་བར་བཏགས་ལས་དེ་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། འདས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་འགལ་བ་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་གྲུབ་པའོ། །ཡོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ན། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་ཞིག་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བའི་བུམ་པ་འདས་པ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ནི། སྣམ་བུ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདས་པའི་བུམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་འདས་པའི་སྣམ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ནི། འདས་པའི་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉེ་བར་བཏགས་བས་ཀྱང་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲ་ནི། མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། འཇུག་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱའོ། །གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བ་དང་ངོ༌། །འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་འཕོ་བ་འཇུག་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟ་བ་ལ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རིགས་སོ། །དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཉིད་དོ། །སྤྱི་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཡ
Chinese
其为“有”者，亦以三颂次第，仅为分别之作用，及由遣除与错乱之自性，以是无事物之自性，故显示非所说性，谓“以无自性故非所说”。所谓“具种非种”者，此谓非所说性，谓莫思于无自性性，不成能立，若谓“设由若干言说”者，谓设若牛性由自之显现等非所说，然由马之显现等遣除，则唯是所说故，非所说不成也。何者于某处见所说之差别，于自之显现不转异也。是故于自之显现非所说者，于他之显现亦如是也。然唯是体性相违之显现之主，唯如是各别也，于诸种则非也，以未见故。设若于诸种无各别，则所显现等云何各别耶？谓种性即名为形相，以彼显现能显现故。若诸种亦于彼之体性无差别，云何由彼亦为差别耶？以差别所缘之花牛，及马鹅等之显现等，唯由差别，彼之因性之分别等，亦是假立于境之差别也，是故显示种于某处非所说者，谓“于非有性为有”也。释中，谓由自之体性及周遍性，彼非所说性，及所说者，以依于周遍故，是说为一也，以有周遍处故，显示有周遍者，谓“于彼性与他性等”也。所谓“非所说性”者，谓“若何总异于”也。以无异相故，若非所说性，以于显现无异故，若是如是，则非事物，是显示“若不显现为异”也，谓各别显现无差别性，即于彼性，差别即非彼性故，非随念也，谓“彼性与他性不可说”也。
English
That which is "existent" is also, in three verses successively, merely the function of discrimination, and by the very nature of negation and confusion, it is the nature of non-thing, therefore it is shown that it is not expressible, saying "because it has no essence, it is not expressible." What is called "possessing kind, non-kind" is that the very nature of not being expressible is not an unestablished reason for the nature of not existing, thinking that if there is some expression, it means that even if the nature of the cow itself is not expressible from its own manifestations, etc., but from the elimination of the manifestations of the horse, etc., it is only expressible, so the non-expressible is not established. Whoever sees the difference of what is to be said in some place does not change in his own manifestation. Therefore, what is not to be said in one's own manifestation is the same in other manifestations. However, only the master of the manifestation whose nature is contradictory is so different, but not in the kinds, because it is not seen. If there is no difference in the kinds, how are the manifestations different? It is said that the kind itself is called form, because that manifestation can manifest. If the kinds also have no difference in their nature, how is there a difference from them? The manifestations of the spotted cow and the horse goose, etc., which are the objects of difference, are only due to the difference, and the discriminations of their causes are also falsely established on the difference of the objects, therefore it is shown that the kind is not to be said in some place, saying "being in the non-existent nature is existent." In the commentary, it is said that by its own nature and pervasiveness, that non-expressible nature, and what is to be said, because it depends on pervasiveness, it is said to be one, because there is a pervasive place, it shows that there is a pervasive one, saying "in that nature and other natures, etc." What is called "non-expressible nature" is called "if what is generally different from." Because there is no different appearance, if it is not expressible, because there is no difference in appearance, if it is so, then it is not a thing, it shows "if it does not appear as different," saying that the nature of no difference in separate appearances, that is, in that nature, the difference is not that nature, so it is not a recollection, saying "that nature and other nature cannot be said."
Chinese
义理之义。如果这些是兔角等等。分别念之作用，仅由与他者相异之错觉，若谓为不合特征之总说，则过去与未来将不成其为词语，因无总相之故，如是显示者，即所谓过去与未来。何以故无总相耶？所谓有者，事物之总相如何能成为明晰之体性？显示无有之法性与有者本身相违遍者，即所谓无有之法为何。若有者为无有之法性，则显示遍及无有者相违，即所谓若非有者。对于现在存在者，瓶之声为主要，而对于不存在之过去等等，是比量之境，是共同的，抑或思惟为由他者假立者，即所谓若由假立而欲求之。因过去等等为假立之总相，故无有之法性不成立，故于有者本身相违遍及不成立之义。如是显示者，即所谓无有者不成立。若有者亦为无有之法，则显示遍及者相违，故亦不成立，即所谓何者为假立。因可量性相同之故，现在之瓶与过去假立者，与氆氇亦无差别。故显示所谓过去之瓶，则亦将成为过去之氆氇，即所谓过去等等于彼。以可量性相同之故，假立者，显示亦将成为过去之氆氇等等，即所谓无关联。显示由假立亦将成为趣入无有之语，成为无有之境，即所谓若趣入。彼亦为语之所诠。所谓一者，即现在与。对于过去等等时间之变迁仅为趣入之见解，则过去等等理应为一。所谓即彼者，即现在。所谓如总相者，即了知事物自性之义。
English
The meaning of meaning. If these are rabbit horns, etc. The function of conceptual thought, only by the illusion of being different from others, if it is said to be a general statement that does not conform to the characteristics, then the past and the future will not become words, because there is no general characteristic, as shown, that is, the so-called past and future. Why is there no general characteristic? What is called existence, how can the general characteristic of things become a clear nature? Showing that the nature of non-existence contradicts the pervader of existence itself is what is called the nature of non-existence. If existence is the nature of non-existence, then showing that pervading non-existence is contradictory is what is called if it is not existence. For the present existence, the sound of the bottle is the main thing, and for the non-existent past, etc., it is the realm of inference, which is common, or thinking that it is falsely established by others, that is, what is called if you want to seek it by false establishment. Because the past, etc., are the falsely established general characteristics, the nature of non-existence is not established, so the contradiction pervading in existence itself is not established. As shown, that is, what is called non-existence is not established. If existence is also the law of non-existence, then showing that the pervader is contradictory, so it is also not established, that is, what is called what is falsely established. Because the measurability is the same, the present bottle and the past falsely established one are no different from the Pulu. Therefore, showing the so-called past bottle will also become the past Pulu, that is, what is called the past, etc., in it. Because the measurability is the same, the falsely established one shows that it will also become the past Pulu, etc., that is, what is called unrelated. Showing that by false establishment, it will also become the language of entering into non-existence, becoming the realm of non-existence, that is, what is called if entering. It is also the meaning of the word. What is called one is the present and. For the view that the change of time in the past, etc., is only entering, then the past, etc., should be one. What is called that is the present. What is called like the general characteristic is the meaning of knowing the self-nature of things.