Tibetan
གས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒོལ་བ་བསལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དག་གོ །དགོས་པ་གཞན་ལྷག་མ་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལོག་བ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ་དེ་བསྟན་པ་ནི་ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་གོ །ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པ་ཅན་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནོ། །ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བས་ལྡོག་པ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ལྷག་མ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟག་སོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ཉིད་ ཀྱིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བའོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་གཞལ་བྱ་བྱས་དང་མི་རྟག་པ་རྣམས་ནི་རྟག་དང་མི་རྟག་རྩོལ་བྱུང་རྣམས་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་གཉིད་ཀྱིས་བྱས་དང་མཉན་བྱ་རྩོལ་བྱུང་རྣམས་ནི་བར་དུ་གསུམ་དག་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟག་པ་ནི་ཐེར་ཟུག་པ་ཡིན་ལ་མི་རྟག་པ་ནི་འདི་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་རྩོལ་བྱུང་རེག་མིན་ཏེ། གསུམ་པོ་རྣམས་ནི་རྩོལ་བྱུང་མིན་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་རྣམས་ལའོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་བྱེད་ཀྱིས་སོ། །རྒྱུ་གོ་བྱ་ལ་གོ་བྱེད་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པར་བསྟན་པ་ནི་རྒྱུ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུ་རྣམ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དང་མི་འབྱུང་བ་ཡང་ངོ༌། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་རྒྱུའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ་ཁས་ལེན་པ་ནི་རྒྱུའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཡང་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་པས་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡོད་ན་ཁ་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་ལ་ཁ་གཅིག་ཏུ་མི་འབྱུང་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གོ །དེ་ལྟར་ཡང་ཟེར་བ་ནི་རྐང་མིག་པའོ། །བཤད་པ་བྱེད་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཤ་བ་རའོ། །གསལ་བ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཅི་ལས་ཤེས་ཞེས་ཟེར་
Chinese
显示驳斥“是”的论点，即共同的和非共同的。因为其他必要条件没有完全颠倒，所以不是能立的，从不相似方返回是能立，即显示那个是剩余。进入相似方和不相似方的一方。所谓“确定”是指具有逆转和随行。所谓“剩余”显示了通过主要逆转来区分的推论的对境本身，即显示那个是剩余三。通过说“常等”，区分是常和无常。在相似方存在和不存在以及两种方式所衡量的事物，即所作和无常等，是常和无常的努力生。同样，在相似方不存在，在不相似方存在和不存在以及两种方式，所作和所闻努力生等，是指中间三者，即常是坚固的，而无常是指这个的不相似方。在相似方有两种方式，在不相似方存在和不存在以及两种方式，无常努力生非触，这三者是指非努力生和无常等。所谓“由他”是指能知。显示了在因能知上，能知可能会出错，即所谓“因是”。所谓“两种果”是指果的生起和不生起。就像刚刚产生的知识的果一样，因的紧接着产生的知识的果是所作，并且果本身是自性，如果这样想，那么承认就是所谓“因的紧接着”，意思是果也是遍及的，所以仅仅是自性。如果说知识不是诸事物的自性，那么怎么会没有对境呢？如果存在，那么在一些地方产生，在一些地方不产生，那就是随行和逆转。也这样说，是足目派。进行解说的是外道胜论派。如果说从哪里知道显现本身就是对境？
English
Showing that the refutation of the argument of "is" is the common and the uncommon. Because other necessary conditions are not completely reversed, what is not the establisher, returning from the dissimilar side is the establisher, that is, showing that is the remainder. Entering one side of the similar side and the dissimilar side. What is called "certain" refers to having reversal and concomitance. What is called "remainder" shows that the object of inference itself, which is distinguished by the main reversal, that is, showing that is the remainder three. By saying "permanent etc.", the distinction is permanent and impermanent. What is measured by existence and non-existence and two ways in the similar side, that is, what is made and impermanent etc., are permanent and impermanent effort-born. Similarly, what does not exist in the similar side, and exists and does not exist in the dissimilar side, and in two ways, what is made and heard effort-born etc., refers to the middle three, that is, permanent is steadfast, and impermanent refers to the dissimilar side of this. There are two ways in the similar side, and existence and non-existence and two ways in the dissimilar side, impermanent effort-born non-touch, these three refer to non-effort-born and impermanent etc. What is called "by another" refers to the knower. Showing that on the cause knower, the knower may be mistaken, that is, what is called "the cause is". What is called "two fruits" refers to the arising and non-arising of the fruit. Just like the fruit of knowledge that has just arisen, the fruit of knowledge that arises immediately from the cause is what is made, and the fruit itself is self-nature, if you think so, then admitting is what is called "immediately from the cause", meaning that the fruit is also pervasive, so it is only self-nature. If you say that knowledge is not the self-nature of things, then how can there be no object? If it exists, then it arises in some places and does not arise in some places, that is concomitance and reversal. It is also said like that, is the Foot-Eye School. What is explaining is the non-Buddhist Vaisheshika. If you say, from where do you know that manifestation itself is the object?
Tibetan
བ་ལ། གསལ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔར་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚེ་རིག་པས་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ཡང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་།ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇི་བའི་གོང་བུ་ལ་བུམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྣམ་བུ་མ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་བྱེད་པ་ཁོ་ནས་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་སྔ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བཟློག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་བྱ་བ་ལས་ སྔ་རོལ་དུའོ། །ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཕྱིས་སོ། །དམིགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ནི་སྟེ་ཡོད་པའོ། །རྟོགས་པ་སྟེ་དམིགས་པ་ཡོད་པའོ། །དེ་ཡང་ནི་ངེས་པའི་ཡང་བྱེད་པ་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གསལ་བའི་དངོས་པོ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡོད་ན་འང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྫ་མཁན་གྱིས་འབད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཉིད་དུ་ཤེས་བཞིན་པའི་བུམ་པ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་ཡིན་གྱི་མར་མེའི་འབད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཤེས་བཞིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ནི་འབད་པ་དང་འབད་པ་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཡང་སྒྲ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ལ་སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དང་དོན་གཅིག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་གྱི་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་སླར་འཚོ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ནི་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བར་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་ནི་དབང་པོའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པས་ཕན་བཏགས་པའི་མིག་རོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དྲན་པའི་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཅན་ནོ། །རང་གི་རྣམ་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པས་དྲན་པ་ལ་གཞལ་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བཞིན་པའི་དེ་དང་གཅིག་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དྲན་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ནི་ངོ་བོར་གྱུར་པའོ། །སྔར་མཐོང་བས་འདུས་བྱས་པའི་མཐོང་བ་གཉིས་པ་སྣང་བཞིན་པ་ལ་སྔར་མཐོང་བ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། སྔ་མའི་དུས་དང་འབྲེལ་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔར་མཐོང་བ་ཉིད་འཛིན་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དྲན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་དོན་མེད་པ་མཐོང་བ་ལས། །དེའི་ཚེ་ཐ་སྙད་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡིན་པར་བསྟན་
Chinese
བ་ལ། 名为“显明”。所谓“先前存在”，是指那时智慧本身就是果，这是随行，因为一切都具有。有人说“显明也仅仅是存在”，名为“一切对一切”。所谓“确定”，是指对于泥团来说，仅仅是瓶子而不是布匹，或者仅仅是由作用产生于因，而不是先前就存在。所谓“遣除”，是指在作者的行动之前。所谓“之后”，是指时间之后。所缘是认识，即存在。认识即所缘存在。那也是确定的作用，即不是作者们的作用。显示显明之事物不是作用，名为“即使存在”，这是概括，即比如陶匠努力之后立即知道的瓶子一样，声音也是如此，但并非像灯努力之后立即知道的那样。存在的知识，无论努力与否都会产生，但声音不是这样，这是偈颂的意义。比如，无论有多少知识，都是在没有声音的情况下，因此，先前见过的知识，认识它，是与它同一意义的原因，显示存在本身不是量，从“那么如何”等直到“不再存活”。所谓“那是这个”，共同的基础不是感官的境，显示不是记忆所帮助的眼翳的境。名为“对于记忆的意义”。所谓“认识”，是指对于意义不欺骗。因为执着于自己的相作为意义，所以对于记忆来说没有可衡量之物，显示仅仅是没有与显现之物同一性。名为“因为记忆不是量”。法是成为自性。对于先前见过的由和合所产生的第二个显现之见，认为先前见过的本身就是智慧，与先前的时机相关联。名为“与先前的时机相关联”，意思是说，仅仅执着于先前见过的，世间人就说是记忆。从见到它的无意义，显示那时就像先前的名言一样。
English
Bala. It is called "manifestation." The so-called "previously existing" means that at that time, wisdom itself is the fruit, which is consequent because everything possesses it. Someone says, "Manifestation is also merely existence," which is called "everything to everything." The so-called "determination" means that for a lump of clay, it is only a pot and not cloth, or it is only produced from the cause by action, and not existing before. The so-called "rejection" means before the action of the agent. The so-called "after" means after the time. The object is cognition, which is existence. Cognition is the existence of the object. That is also the definite action, which is not the action of the agents. Showing that the manifested thing is not an action is called "even if it exists," which is a summary, that is, just like a pot that a potter knows immediately after his effort, sound is also like that, but it is not like knowing immediately after the effort of a lamp. The knowledge of existence arises whether there is effort or not, but sound is not like that, which is the meaning of the verse. For example, no matter how much knowledge there is, it is in the absence of sound, therefore, the knowledge of what was seen before, recognizing it, is the reason for being the same meaning as it, showing that existence itself is not valid cognition, from "then how" etc. until "no longer alive." The so-called "that is this," the common basis is not the object of the senses, showing that it is not the object of the cataract helped by memory. It is called "for the meaning of memory." The so-called "cognition" means not deceiving the meaning. Because of clinging to one's own aspect as meaning, there is nothing measurable for memory, showing that there is only no identity with what appears. It is called "because memory is not valid cognition." Dharma is becoming nature. For the second appearance of seeing produced by aggregation from what was seen before, thinking that what was seen before is itself wisdom, it is related to the previous time. It is called "related to the previous time," meaning that worldly people say that memory is only clinging to what was seen before. From seeing its meaninglessness, showing that at that time it is like the previous expression.