Tibetan
་པར་གཟུང་བའི་དོན་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཡོད་པ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗོད་བྱེད་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ནི། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ཐ་དད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དོན་ཐ་དད་པས་སོ། །ངག་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁོ་བོས་མཐོང་བ་སྦྱོར་བ་མེད་ན་དེའི་དོན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་ངག་འབྲས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་རྣམ་པར་བཅད་པའི་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེས་ནས་ཚད་མ་གང་ཡིན་པ་དེས་རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་ཀྱང་དོན་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ།། རྣམ་པར་གཅོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོར་ངེས་པ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོན་ཡང་མེད་དོ། །དག་ཅེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ངག་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་ལས་སོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་དངོས་པོ་ཡིན་ལ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའམ་ངེས་འཕངས་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །འབྲེལ་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ཐ་དད་ཀྱང་ནི་དབྱེ་བ་ཡོད་ཀྱང་ངོ༌། །འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ནི་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་ཡིན་ན་།མངོན་སུམ་ནི་ཐ་མི་དད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་།གཞན་འདི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཐ་དད་ནི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་གོ །གང་ཞིག་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་།སྣང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ
Chinese
理解为必须断除不具有执取意义的，这就是它的意义。因为是方位的差别。法性必须执取，凡是有“ཉིད་”的语声的，必须执取那以外的，这是以理说明的，就是如次第。说是有表诠的，就是“如果那些是各别的”，就是因为意义各别。遣除随顺语的意义不是，那就是说，没有各别怎么会转变呢？这样连起来。断除是没有实事，没有贪欲等，就是没有随顺的意义。我所见到的，如果没有结合，想要说它的意义怎么会是那样呢？那就是说，凡是语果，由其他断除的进入的境，由那量是什么，由那量所证悟的，即使没有结合，也能证悟那个意义。以断除的自性确定为实事时，因为自己的体性没有能力，所以没有不欲等过失。说“དག་”只是词的自性，说明不是光明等其他，就是使语圆满。那以外的，就是使光明等。因为和那没有差别，就是从所断除的各别。以断除的自性确定为实事，但不是自性，因为自性没有能力。如果说是实事，就是总的或决定的差别。关系是随顺。虽然各别，也有差别。因为关系，就是因为确定，因为没有各别。如果不是自己的体性，是实事的差别，现量就是执取不各别，因为其他不进入自己的体性，这就是说各别就是实事。因为自己随顺，就是因为不各别。两个也，就是所要证成的和一个其他的。凡是哪个的，就是显现等。那，就是显现
English
Understanding that it is necessary to cut off what does not have the meaning of grasping, that is its meaning. Because it is the difference of direction itself. Dharma nature must be grasped, whatever has the sound of "nyid," it is necessary to grasp what is other than that, this is explained by reason, that is, as in order. To say that it is expressive is, "If those are separate," that is, because the meanings are separate. Eliminating the meaning of following the word is not, that is to say, how can it change without being separate? Connect it like that. Cutting off is the absence of reality, the absence of desire, etc., that is, the absence of following meaning. What I have seen, if there is no combination, how can wanting to say its meaning be like that? That is to say, whatever is the fruit of speech, from the realm of entering that is cut off by others, by what is that measure, by what is that measure realized, even without combination, that meaning can be realized. When the nature of cutting off is determined as reality, because one's own nature has no ability, there is no fault such as non-desire. Saying "dag" is only the nature of the word, explaining that it is not other things such as light, that is, making the word complete. Other than that is making light, etc. Because there is no difference from that, it is from the separate that is to be cut off. By the nature of cutting off, it is determined as reality, but not as self-nature, because self-nature has no ability. If it is said to be reality, it is the difference of general or definite. Relationship is following. Although separate, there is also difference. Because of relationship, that is because of certainty, because there is no separation. If it is not one's own nature, but the difference of reality, direct perception is grasping non-separateness, because others do not enter one's own nature, that is to say, separateness is reality. Because oneself follows, that is because of non-separateness. Both also, that is what is to be proven and one other. Whatever is of which, that is appearance, etc. That is appearance.
Tibetan
་ལ་སོགས་པའི་གཞིའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟེན་པ་བུམ་པའིའོ། །སྣམ་བུའི་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ལའོ། །བུམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟེན་པའིའོ། །སྣམ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་དབུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །དངོས་པོ་ལ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་གནས་པ་ནི་མེད་པ་གཞན་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དོན་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོས་གནས་པས་ཁྱབ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་གང་ཞིག་གང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱབ་པ་ཅན་དབུས་སུ་བྱེད་པར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། དུམ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱབ་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་པས་སྡུད་པར་མི་བྱེད་པར་བསྟན་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་མ་འདྲེས་པར་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་མེད་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཁྱབ་པ་ཉིད་མེད་ན་འོན་ཏེ་སྔར་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་སྤུན་ཟླས་རྒྱུས་པས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་གཉིས་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གོ །འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་བསྲེས་པའི་ཕྱིར་ རོ།། ལྟོས་པ་རེ་རེ་ཞིང་སྟེ་ས་མཚམས་རེ་རེར་ཞེས་བྱ་བར་ནི་རྒོལ་བའོ། །སླར་ལོག་པས་འགྲོ་བ་ནི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་བྱེད་བས་མ་ཡིན་ལ། ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ནི་དབྱེ་བར་བྱེད་པར་འདོད་པ་ལ་རང་དབང་ཡིན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང༌། མེད་པ་ཡང་རབ་ཏུ་དཔོག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་ནི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པའོ། །དངོས་པོ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའོ། །འཆོལ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པའོ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཞེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་མ་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་བུམ་པ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་ཉིད་རྣམ་པར་གཅོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེན
Chinese
等等的基础。 所谓的“彼”是指所依之瓶。“毛毯的中央”是指所依。“瓶的”是指所依的。“毛毯的”是指与“不是名言”连用。 所谓的“无物之中”是指反驳者。 就像有物一样，无物也存在，与其他的无物没有差别，如果那样，也不是周遍，为了显示这一点，所谓的“事物以自性”，意思是说，以自性存在就是具有周遍性。 为了显示没有差别，就是“何者在何处”。 为了显示不能以周遍者作为中心，因为不是碎片，所以说“无物以自性”。 为了显示周遍者的事物不会因为不存在而被聚集，所以说“仅仅以自性”，意思是说，仅仅存在不是聚集。 因为事物不混合而成立，所以说无物是正量，所谓的“无物是”。 如果没有周遍性，或者说本来就没有，所谓的“就是周遍性”。 所谓的“其他的”就是周遍性。 所谓的“如是说”是指婆罗门兄弟所说的。 与此不同的两者是不相异的。 成为迷惑是因为混合了不混合的事物。 所谓的“各个依赖，即各个界限”是指反驳者。 返回而行不是因为区分事物，接近而行是因为对于想要区分者是自主的，为了显示自性是不同的，不存在也是可以推测的，所以说“以正量成立是”。 如果与自己不同，因为会压倒一切，为了显示不与此不同，所以说“以自性”。 不同就是使之不同。 所谓的“说事物”就是说事物的自性。 所谓的“混乱”就是不相异。 为了显示因为应该执着于事物的自性，所以没有说没有成立的自性，所以说“就是那个瓶子”。 事物本身就是各种决断的执着。
English
And so on, is the basis. The so-called "that" refers to the dependent vase. "In the middle of the blanket" refers to the support. "Of the vase" refers to the dependent. "Of the blanket" refers to being used with "is not a term." The so-called "in the middle of non-existence" refers to the opponent. Just like things exist, non-things also exist, and there is no difference from other non-things. If that were the case, it would not be pervasive. To show this, the so-called "things by their own nature" means that existing by their own nature is having pervasiveness. To show that there is no difference, it is "who is where." To show that the pervasive cannot be used as the center, because it is not a fragment, it is said, "Non-things by their very nature." To show that pervasive things are not gathered because of non-existence, it is said, "Only by one's own nature," meaning that merely existing is not gathering. Because things are established without mixing, it is said that non-things are valid cognitions, the so-called "non-things are." If there is no pervasiveness, or if it did not exist originally, the so-called "is pervasiveness." The so-called "other" is pervasiveness. The so-called "as said" refers to what the Brahmin brothers said. The two that are different from this are not different. Becoming confused is because of mixing things that are not mixed. The so-called "each dependence, that is, each boundary" refers to the opponent. Returning and going is not because of distinguishing things, approaching and going is because one is autonomous for those who want to distinguish, to show that self-nature is different, and non-existence can also be inferred, so it is said, "Established by valid cognition is." If it is different from oneself, because it will overwhelm everything, to show that it is not different from that, it is said, "by self-nature." Different is what makes it different. The so-called "saying things" is saying the self-nature of things. The so-called "confusion" is non-difference. To show that because one should be attached to the self-nature of things, the self-nature that has not been established is not said, so it is said, "is that vase itself." Things themselves are the attachment of various decisions.